Liber,  Caput

 1   III,  10|       autem uitae cupiditate sed rei publicae amore se superfuisse
 2   III,  10|       felicioribus magistratibus rei publicae opus esse. In omnibus
 3   III,  11|      fudit primusque post tantas rei publicae ruinas spem fecit
 4    VI,  24|         occidere, ne post tantam rei militaris gloriam in potestatem
 5   VII,  10|     solus; qui certe numquam aut rei publicae ad se potentiam
 6   VII,  11|    Augusto fuit, ut non inmerito rei publicae dominatus ei committeretur.
 7  VIII,  1 |        et ciuilissimum praebuit. Rei publicae diuina prouisione
 8  VIII,  18|          administrationem totius rei publicae uenit. Pertinacem
 9    IX,  8 |    lasciuiam dissolutus tenendae rei publicae abenas probrosa
10    IX,  11|       modestus et iusti tenax ac rei publicae gerendae idoneus,
11    IX,  16|           uir egregie moratus et rei publicae gerendae idoneus.
12    IX,  17|    militari, ad administrationem rei publicae accessit. Gallias
13    IX,  22|     temptata essent contra uirum rei militaris peritissimum,
14    IX,  27| concederent et stationem tuendae rei publicae uiridioribus iunioribusque
15     X,  1 |       abeuntibus administratione rei publicae Constantius et
16     X,  18|           Is status erat Romanae rei Iouiano eodem et Varroniano
17    XI,  17|        bonis, si ad cognoscendam rei publicae gerendae scientiam
18   XII,  5 |      autem Theodosius propagator rei publicae atque defensor
19   XII,  11|         filio affectans ingentia rei publicae intulit mala; nam
20   XII,  13|       Stilico comes in perniciem rei publicae Gothos pertemptans,
21   XII,  15|        sociauit. Quae multo post rei publicae commodo fuit. Nam
22   XII,  17|         inlusus detrimento magis rei publicae fuit quam augmento.
23  XIII,  1 |    imperator Honorius, dum uires rei publicae cotidianis cerneret
24  XIII,  2 |     uincimus, tuae erit quaestus rei publicae si utrique pereamus». ~
25  XIII,  3 |   Constantius genuit, qui postea rei publicae imperium gessit.
26  XIII,  6 |    proripuit magnumque postmodum rei publicae detrimentum totiusque
27  XIII,  10|     instare, in perniciem totius rei publicae efferuescens Wandalorum
28   XIV,  15|     Occidentis imperium salusque rei publicae corruit nec ultra
29   XIV,  19|        sequenti mense exinanitae rei publicae imperatorem Habitum
30    XV,  14|      attamen deliberato consilio rei publicae utilitati prospiciens
31    XV,  20|        per annos decem et septem rei publicae praefuisset, apud
32   XVI,  11|          suscepit, ad reparandum rei publicae statum animum intendit.
33   XVI,  19|   peremit residuosque Wandalorum rei publicae iugo substrauit.
34   XVI,  23|          uniuersamque Italiam ad rei publicae iura reduxit. ~