Liber, Caput
1 II, 9 | Italiam qui Romanam uirtutem magis fatigauerit. ~
2 II, 27| atque id praetium ex fisco magis quam a Carthaginiensibus
3 III, 14| integer mansit; casu enim magis erant quam uirtute decepti.
4 IV, 7 | populum Romanum pro aequitate magis quam auaritia dimicare.
5 IV, 10| gesta sunt, neque quicquam magis uel Hasdrubal uel Famea
6 IV, 17| uitiosum et ignauum exercendo magis quam puniendo sine aliqua
7 IV, 17| securitatem adepti sunt seque magis euasisse Numantinos quam
8 IV, 20| hostibus captus est; qui magis mori eligens quam a barbaro
9 VI, 21| acciperet auxilia. Qui fortunam magis quam amicitiam secutus occidit
10 VI, 22| reddidit, monitum ut amicitiam magis Romanam quam arma experiri
11 VI, 25| quo nullus umquam bellis magis enituit. Eius siquidem ductu
12 VI, 25| armis subegerat, clementia magis uicerit. Eodem tempore Romae
13 VII, 9 | ullo tempore ante Caesarem magis Romana res floruit. Nam
14 VII, 10| toto pulcher, sed oculis magis, quorum aciem clarissimorum
15 VII, 18| potitus est, familia honorata magis quam nobili. Nam pater eius
16 VIII, 2 | Hispania, familia antiqua magis quam clara. Nam pater eius
17 VIII, 2 | quod post Augustum defensum magis fuerat quam nobiliter ampliatum,
18 VIII, 8 | moderata gloria defendere magis prouincias quam amplificare
19 IX, 14| sanguinarius ac necessarius magis in quibusdam quam in ullo
20 IX, 24| congressus, cum inconsulte magis quam ignaue dimicasset;
21 IX, 26| regiae consuetudinis formam magis quam Romanae libertatis
22 X, 15| alias, et cuius in ciuilibus magis quam in externis bellis
23 XII, 4 | utique Theodosio perdidisse magis lucrum quam detrimentum
24 XII, 17| foedere inlusus detrimento magis rei publicae fuit quam augmento.
25 XIII, 11| pax cum eisdem necessaria magis quam utilis facta est. ~
26 XIII, 14| omnino non possit, hominibus magis an Deo bellum intulisset.
27 XIII, 14| incubuisset. Verum ille amicum se magis quam hostem uideri uolens,
28 XIII, 15| negotium differentes Siciliae magis oneri quam Africae praesidio
|