Liber, Caput
1 I, 20| obsidens coepit antiquissimam Italiae atque ditissimam. Postea
2 II, 8 | Omnium siquidem non modo Italiae tantum sed paene toto orbe
3 II, 12| nomine, ita ut Pyrrus partem Italiae, quam iam armis occupauerat,
4 II, 23| tantum lx naues ad praesidium Italiae saluae essent. ~
5 II, 28| intulerunt, quae ciuitas Italiae opulenta quondam fuit, quod
6 III, 11| 11 Post eam pugnam multae Italiae ciuitates, quae Romanis
7 IV, 12| urbium ciuitatibus Siciliae, Italiae, Africae reddidit quae sua
8 VI, 7 | post multas calamitates Italiae tertio anno bello huic finis
9 IX, 13| habendum regere aliquam Italiae partem quam trans Alpes
10 X, 1 | contentus dignitate Augusti, Italiae atque Africae administrandae
11 XII, 2 | praedixit. Valentinianus recepto Italiae potitus imperio est; Andragatius
12 XIII, 9 | Valentinianus igitur consensu totius Italiae imperator efficitur itemque
13 XIV, 9 | Aquileiam ciuitatem in ipso Italiae sitam principio expugnare
14 XIV, 12| solum Romae sed et totius Italiae salutem reportauit; territus
15 XIV, 13| Attila nuntio, quia iam Italiae fines excesserat, nec statim
16 XIV, 13| peiora se proxime inlaturum Italiae, nisi mox ei suam germanam
17 XIV, 19| Gensericus postquam ditatus Italiae opibus ad Africam regressus
18 XV, 5 | Euricus regnaret ac pro Italiae Galliaeque finibus inter
19 XV, 8 | aliquantis postmodum annis totius Italiae insuper et Vrbis usus est
20 XV, 10| Odouacer ingressus totius Italiae adeptus est regnum. Quod
21 XV, 15| exercitu totisque Odouacer Italiae uiribus occurrit. Quem Theodoricus
22 XV, 16| multitudo militum pluresque Italiae populi conuenere. Sed paucis
23 XV, 18| Rauennam Odouacre totius Italiae adeptus est ditionem, nec
24 XV, 20| Nec fuit aliqua uicina Italiae gens quae Theodorico aut
25 XVI, 8 | degere sineret, uniuersos Italiae populos ipse gladio extingueret. ~
|