Liber,  Caput

 1    II,  14|             morte comperta, iterum noua arma aduersum Romanos sollicitant.
 2    II,  18|                urbis Romae nomen esset, arma tamen extra Italiam mota
 3    IV,  10| Carthaginiensibus euocatis iussisque ut arma et naues traderent, tanta
 4    IV,  10|          potuisset armari. Qui postquam arma Romanis tradiderunt, relicta
 5    IV,  13|        Macedonia quidam Pseudophilippus arma mouit et Romanum praetorem
 6    VI,  22|            amicitiam magis Romanam quam arma experiri studeret; qui tamen,
 7    XI,  6 |           uenustissime, meminisse, noua arma meditari, fingere cera seu
 8    XI,  10|           Maximi ducis fame conpulsi in arma surgentes, uicto Valentis
 9   XII,  4 |     circumseptum nesciret, fiducialiter arma corripiens signoque crucis
10   XII,  13|              religionem cedentes, demum arma corripiunt, more se solito
11   XII,  16|                  Burgundionum, ultro in arma suscitauit easque pulsare
12  XIII,  17|             abigit, deinde in Brittones arma conuertens conficta occasione,
13   XIV,  3 |         uidelicet hostes, se pollicetur arma moturum. Agebat itaque hoc
14   XIV,  14|               Nihilominus Brittones mox arma corripientes hostibus obuiam
15    XV,  11|        superfuerant Hunni Ostrogotharum arma formidarent. ~