Liber,  Caput

 1     I,  2 |     appellauit, pollicitus est cunctis ad eum confugientibuss inpunitatem;
 2    II,  21|    Romamque delatum aliquandiu cunctis miraculo fuit. Tum uicti
 3   VII,  10|    celeberrimas ei consecrauit cunctis uulgo iactantibus: «Vtinam
 4   VII,  20|      senatui, populo, postremo cunctis amabilis ac iocundus esset,
 5  VIII,  8 |        imperio, nulli aceruus, cunctis benignus, in re militari
 6     X,  10|         Quem grandaeuum iam et cunctis amabilem diuturnitate et
 7    XI,  13|        diuino nutu episcopus a cunctis fuisset electus moxque catholico
 8    XI,  14| Hispania Theodosium fauentibus cunctis apud Syrmium purpuram induit
 9    XI,  15| Scithicas gentes formidatasque cunctis maioribus, Alexandro quoque
10   XII,  12|        concursus; adclamatur a cunctis se haec ideo perpeti, quod
11  XIII,  3 |   pacis moderatione tueri, eum cunctis adnitentibus apud Rauennam