Liber,  Caput

1     I,  2 | inpunitatem; quam ob causam multitudinem finitimorum, qui aliquam
2    IV,  22|   duci Vituito infinitamque multitudinem iuxta Rodanum fluuium interfecerunt.
3    IX,  11|    dicitur, dimicans tantam multitudinem fudit, ut aegre pars dimidia
4    XI,  12|  iuuenis cum inaestimabilem multitudinem hostium Romanis infusam
5   XII,  12|     supra hanc incredibilem multitudinem indomitamque uirtutem barbarus
6  XIII,  5 |     legio magnam barbarorum multitudinem strauit coeterosque Brittaniae
7    XV,  9 |    qui aduersus fortissimam multitudinem nihil se praeualere conspiciens,
8    XV,  15|     pariter et omnem illius multitudinem dare terga coegit. Qui dum
9    XV,  17| secum ad Gallias captiuorum multitudinem abduxit. Theodoricus itaque