1a-arile | arimi-celer | cellu-conue | conui-dogma | dolab-feroc | ferra-impro | impru-lacu | laede-mulie | multa-panno | pansa-praui | preme-retia | retib-subdi | subdu-tyber | tyran-zenon
Liber, Caput
1 I, 1a| 1a Primus in Italia, ut quibusdam
2 III, 9 | per summa montium iuga et abditos nemorum saltus castra ponens,
3 XII, 10| inde secum sanctos uiros abducens, cum quibus orationibus
4 IV, 20| mori eligens quam a barbaro abduci, uirgam qua equum agebat,
5 XIV, 16| eius filiabus Carthaginem abducta sunt. ~
6 IX, 15| desperans eam posse retineri abductosque Romanos ex urbibus et agris
7 XIV, 19| Vrbe captiuitatis sorte abduxerat, Transamundo suo filio in
8 XV, 17| captiuorum multitudinem abduxit. Theodoricus itaque aliquandiu
9 IX, 8 | dissolutus tenendae rei publicae abenas probrosa ignauia et desperatione
10 X, 1 | 1 His igitur abeuntibus administratione rei publicae
11 XV, 10| sponte miserabilis purpuram abiciens, cum uix undecim mensibus
12 VII, 10| puellas accubare solitus erat. Abiecta quoque uxore Scribonia,
13 XIII, 17| propter quos petebatur, abigit, deinde in Brittones arma
14 XIII, 17| strenue resistentes hostes abigunt, quidam uero coacti hostibus
15 XV, 14| populumque Romanum commendans abire permisit. ~
16 XVI, 4 | corpus aquis balnealibus abluens indigna quaedam et blasphema
17 VII, 22| merita et patris et fratris aboleret: interfecit nobilissimos
18 I, 1a| dcclxxvii, a natiuitate Abraham et quadragesimo tertio anno
19 X, 11| bellum ciuile commouerat, abrogatum est Vetranioni imperium;
20 VII, 10| aureo piscantibus, cuius abrupti amissique detrimentum nullo
21 XIII, 9 | inminente Aetio non inpuniti abscederent. ~
22 XV, 19| et quidem innumeris manus abscidens, linguas eorum praecidit,
23 V, 2 | cedis genere terrerentur, abscisis enim cum crine ceruicibus
24 II, 8 | reliquid, praecepit ne se absente pugnaret. Ille occasione
25 I, 19| Veientium octauo decimo miliario absint. Coniunxerunt se his et
26 XV, 14| Italiam sibi dari postulat, absolutionem efflagitat, adiciens quia,
27 XVI, 16| sacrosanctis ecclesiis expoliandis abstenuit. ~
28 XIV, 11| diripiunt ab igni tamen abstinentes et ferro. Deinde Aemiliae
29 XIV, 16| et cede atque suppliciis abstineretur. Quattuordecim interim dies
30 XV, 9 | priuataque aedificia ignis absumit, captus demum Orestes ab
31 XVI, 17| direptionibus et incendiis absumunt, quoscumque Romanorum repperiunt,
32 I, 4 | quorum alii septimo miliario absunt ab urbe Roma, alii octauo
33 VI, 14| loci amoenitate et aquarum abundantia. Inde ad Iudaeam transgressus
34 VII, 10| naturae et studiorum bonis abundasset. Rem publicam beatissimam
35 I, 1a| regii pastor armenti ad Accam Laurentiam uxorem suam detulit,
36 VI, 17| numquam ad se mercatores accedere sinerent, hi nihilominus
37 XVI, 5 | Greciam ad aliquam ciuitatem accederent. Quam eius impiam temeritatem
38 XI, 5 | securitate, qua artus diffuderat, accedisse plures retulere. ~
39 XV, 14| cognitis ad Augustum Zenonem accedit, questus penuriamque suorum
40 III, 15| obsides quos ab Hispanis acceperant. Magonem etiam fratrem Annibalis
41 X, 10| grandaeuus et iam imperator acceperit. ~
42 V, 8 | Papirius Carbo consulatum accepissent, Sylla contra Marium iuniorem
43 IX, 21| et Armorici pacandum mare accepisset, quod Franci et Saxones
44 II, 19| praeterea l ciuitates in fidem acceptae. ~Tertio anno in Sicilia
45 III, 10| Punico bello Romani grauius accepti sunt. Periit enim in eo
46 X, 2 | Constantio administrationi suae accessisse sentiret, Caesares duos
47 VI, 19| calamitates, quae in proeliis acciderunt, etiam populi Romani fortuna
48 X, 17| imperium conditum erat, numquam accidit. Quin etiam legiones nostrae
49 XIII, 2 | pacem habe, omnium obsides accipe. Nos nobis confligimus,
50 IV, 17| interfectorum ad sepulturam oblata accipere noluerunt clausaque urbe
51 VII, 10| siderum modo uibrans libenter accipiebat cedi ab intendentibus tamquam
52 III, 7 | Bellum», «Igitur», inquid, «accipite», et excusso in media curia
53 XI, 14| res publica reparata est, accitum et ipse nihilominus aeque
54 I, 2 | uirginum pulcherrima cunctorum acclamatione rapientium Talasso duci
55 VII, 10| catamitos totidemque puellas accubare solitus erat. Abiecta quoque
56 XVI, 18| papam Siluerium conuictum accusatione falsorum testium in exilium
57 IX, 23| eumque interfecit. Victoria acerbe usus est; totam Aegyptum
58 XII, 15| Nam ad hoc mariti animum acerrimo ingenio subtilibus blandimentis
59 XIV, 8 | eius inuaderetur germanis, aceruius ei esset cum suis quam cum
60 IV, 20| demersae. Sed cum earum aceruos fluctus per extenta litora
61 VIII, 8 | maior in imperio, nulli aceruus, cunctis benignus, in re
62 V, 6 | Interea etiam Mathone ciuitas Achaiae ab Aristone Atheniensi Mitridati
63 XIII, 9 | appellatur. Dum haec geruntur Achillas nobile oppidum Galliarum
64 IX, 23| Dioclitianus obsessum Alexandriae Achilleum octauo fere mense superauit
65 IX, 22| in Brittaniis rebellaret, Achilleus in Aegypto, Africam Quinquegentiani
66 II, 11| poposcerunt, qui ex genere Achillis originem trahebat. Is mox
67 IV, 3 | Publio Cornelio Scipione Acilio Glabrione consulibus. Huic
68 IV, 3 | traderetur, relinquens. Acilius Glabrio in Achaia bene pugnauit.
69 XIV, 6 | conseruntur acies, fit bellum acre nimis et pertinax, quale
70 VII, 10| ipsi uehementer indulgent, acres sunt. ~Annos septem et septuaginta
71 III, 10| gratiaeque ei a senatu et populo actae sunt quod rem publicam non
72 IV, 27| Metellum, secundus per Marium, acti sunt. Ante currum tamen
73 VII, 7 | pugna clara et inlustri apud Actium, qui locus in Epyro est,
74 VI, 7 | expugnauerunt ipsoque in fugam acto cuncta in praedam auerterunt.
75 IX, 9 | Agrippinae occisus est, actuario quodam dolum machinante,
76 XVI, 21| Constantinopolim indeque in exilium actus est. ~
77 XIV, 3 | astutias Aetius non minori acumine praeuidens legatos ad Theodoritum,
78 XII, 12| paganorum in Vrbe concursus; adclamatur a cunctis se haec ideo perpeti,
79 VIII, 5 | aliter in senatu principibus adclametur, nisi «felicior Augusto,
80 XV, 10| prosperos sibi cernens successus adcrescere statim regiam arripuit dignitatem.
81 XV, 14| eius nihilo minus lucris adcresceret, quandoquidem cotidianorum
82 VIII, 6 | reliquid, quas Traianus addiderat, id est Suriam et Mesopotamiam,
83 III, 22| conditionibus data est quibus prius, additis quingentis milibus ponderibus
84 IV, 3 | Liguribus in extremum periculi adductus et insidiis hostium circumuentus
85 III, 8 | septem et xxx elefantos adduxisse. Interea multi Ligures et
86 XI | diaconus addidit, iuuente domna Adelperga christianissima Beneuenti
87 I | LIBER PRIMVS ~DOMINAE ADELPERGAE EXIMIAE SVMMAEQVE DVCTRICI ~
88 VII, 9 | Romana, quae Crasso uicto ademerant. ~
89 I, 8 | concitauit et Tarquinio ademit imperium. Mox exercitus
90 VI, 13| multauit et grandi pecunia. Adempta est ei Syria, Foenice, Sofene,
91 IV, 27| scissura aliqua uestimentis ademptis ac pectoris pedumque uinculis
92 XI, 16| Romano militi anteferret adeoque barbarorum comitatu et prope
93 IV, 17| nihil aliud quam securitatem adepti sunt seque magis euasisse
94 VII, 10| compererat, eo summam rerum adepto, poenas daret. Igitur mortuum
95 XV, 15| fugae metu se praecipites in Adesim fluuium mergunt, ex magna
96 XIV, 16| aduectus ex Africa nauibus adest Gensericus cum ualidissimo
97 X, 1 | fisci commoda non admodum adfectans dicensque melius publicas
98 VII, 10| blandoque more appellans, dum adfectat carior fieri, auctoritatem
99 XII, 15| deinceps Athaulfum Alarici adfinem Gothi constituentes Romam
100 XII, 5 | habere pro suis, cognatos adfinesque parentis animo conplecti.
101 X, 5 | quamquam necessitudo et adfinitas cum eo esset; nam soror
102 XII, 11| conlatorum beneficiorum, inmemor adfinitatis, nam socer extabat Honorii,
103 IX, 2 | proeliisque ingentibus Persas adflixit. Rediens haud longe Romanis
104 XV, 11| seruitutem pristinam armis adgressi sunt reuocare. Conglobatis
105 X, 9 | Aquileiam inconsultius proelium adgressum Constantis duces interemerunt.
106 XVI, 2 | ceterosque, qui Symmacho adhaerebant, pontifici bellum inferrent
107 VI, 17| haec gentem Belgarum, cui adhaeserant Bellouagui cum sexaginta
108 IV, 26| bellum inlatum est, quod Adherbalem et Hiemsalem, Micipsae filios,
109 XII, 5 | psaltriasque commessationibus adhiberi lege prohibuit; consobrinarum
110 XIV, 9 | relinquere ciuitatem». Statimque adhibitis machinis tormentisque hortatur
111 X, 2 | Dioclitianumque etiam per litteras adhortatus est, ut depositam resumeret
112 VI, 17| subicere parabant, bello adhortus usque ad internicionem cecidit,
113 XV, 14| absolutionem efflagitat, adiciens quia, si superare Odouacrem
114 VII, 19| proximam imperio Romano adiecerit. Romae se in imperio moderatissime
115 I, 4 | superauit. Vrbem ampliauit adiecto Caelio monte. Cum triginta
116 XVI, 22| patris Benedicti, quem olim adierat, monitio contulit. ~
117 I, 1a| agro suo uixit. Filia eius, adimendi partus gratia, uirgo Vestalis
118 XIV, 6 | superueniens pugnandi uoluntatem adimeret. Eo siquidem proelio centum
119 XIV, 3 | uirium robore facile se posse adipisci putaret quod cuperet, non
120 XIV, 11| Attila consistens, dum utrum adiret Romam an desisteret, animo
121 XVI, 13| dum Iustinianum principem adisset, facta cum eodem de fide
122 XII, 1 | omnes Alpium ac fluminum aditus communisset, dum nauali
123 IV, 6 | copiis ad bellum paratis. Nam adiutores habebat Cotum Thraciae regem
124 XIII, 17| contrarium uice hostes pro adiutoribus inpugnatoresque sensere.
125 XIV, 16| supplicatio ita eum Deo adiuuante liniuit, ut, cum omnia potestati
126 XIII, 12| fugam uertit et ciuitatem adlata frumenti copia a fame liberauit. ~
127 IX, 22| conuenit. Eum post septennium Adlectus socius eius occidit, atque
128 XV, 8 | procerae esset staturae, adlideret, inclinasset, a Dei uiro
129 X, 1 | Augusti, Italiae atque Africae administrandae sollicitudinem recusauit,
130 VIII, 8 | studens, uiros aequissimos ad administrandam rem publicam quaerens, bonis
131 IX, 10| Aquitaniam honore praesidis administrans, absens a militibus imperator
132 VIII, 9 | duobus aequo iure imperium administrantibus paruit, cum usque ad eum
133 XIV, 19| Constantinopolim septem annis regnum administrasset, facta suorum conspiratione
134 X, 2 | quoque sinente Constantio administrationi suae accessisse sentiret,
135 VIII, 11| eruditione philosophus. Tantae admirationis adhuc iuuenis, ut eum successorem
136 XII, 6 | nisi publice peniteret, non admissurum se diceret, et prohibitionem
137 III, 7 | abstineret. His legatos admittere noluit. Romani etiam Carthaginem
138 IX, 21| coepisset consultu ab eo admitti barbaros, ut transeuntes
139 III, 15| pro quibus factis maxime adnitente puellae sponso eiusque parentibus
140 VI, 25| ciuilibus fuderit, noluit adnotare; signis conlatis quinquagies
141 IX, 15| amicos ipsius nomina pertulit adnotata, falso manum eius imitatus,
142 XV, 14| prospiciens eius petitionibus adnuit Italiamque ei per pragmaticum
143 X, 18| prunarum, quas graui frigore adoleri multas iusserat. Decessit
144 IX, 8 | 8 Gallienus cum adolescens factus esset Augustus, imperium
145 I, 1a| lupanaria dicuntur. Pueri cum adoleuissent, collecta pastorum et latronum
146 VIII, 1 | prouisione consuluit Traianum adoptando. Mortuus est Romae post
147 VIII, 6 | suae filium uiuus noluerat adoptare. Natus et ipse Italicae
148 VII, 10| ei, mox gener, postremo adoptatione filius fuerat. ~
149 VIII, 11| parauerit Adrianus relinquere, adoptato tamen Antonino Pio generum
150 VII, 2 | quo per testamentum fuerat adoptatus, Romam cum exercitu profectus,
151 IX, 26| Romanae libertatis inuexerat, adorarique se iussit, cum ante eum
152 X, 7 | claruerunt. Militaris gloriae adpetentissimus, fortuna in bellis prospera
153 VII, 18| piscium, septem milia auium adposita traduntur. Hic cum Neroni
154 V, 2 | concursu mutuo iugulatae, aliae adprehensis inuicem faucibus strangulatae,
155 X, 16| Liberalibus disciplinis adprime eruditus, Grecis doctior
156 III, 10| reliquo aetatis suae tempore adprobauit; nam barbam capillumque
157 XVI, 13| uoluntate Dei eius monitis adquiescens ad catholicae fidei confessionem
158 XV, 4 | properauit. Is cum Ricimere apud Adriani pontem proelium committens,
159 XI, 6 | in his quae memoratus sum Adrianoque proximus, pingere uenustissime,
160 XV, 12| secum eius satellitibus adscitis uicinam sibi Sarmatarum
161 XI, 1 | nequierint extorquere; eo merito adscitus in militiam usque ad praefecturae
162 XIV, 1 | superioris imperatoris curriculis adscribuntur. ~Igitur Valentinianus Occidui
163 VIII, 5 | bonitatis optinuit, ut uel adsentantibus uel uere laudantibus occasionem
164 V, 3 | tum libertatem sibi aequam adserere coeperunt. Perniciosum admodum
165 IV, 16| bellum populos concitauit, ut adsertor contra Romanos Hispaniae
166 XIV, 14| Brittaniam Pelagianae hereseos adsertores Brittanorum temptatant subuertere
167 VIII, 23| legiones integras exauctorauit. Adsessorem habuit uel scrinii magistrum
168 XIV, 12| eum in habitu sacerdotali adstantem uidisse forma augustiore,
169 IV, 8 | duobus filiis utroque latere adstantibus. Ducti sunt ante currum
170 XVI, 7 | fauere, sacramenti nodis adstringere curauit, ne umquam in suo
171 XVI, 7 | prius etiam quam regni iura adsumeret, uniuersos episcopos, quos
172 XI, 1 | Constantinopolim in communionem regni adsumpsit. Huius pater Gratianus,
173 XII, 17| Didimus et Viridianus, adsumptis propriis seruulis ac uernaculis
174 VI, 25| nec senatui ad se uenienti adsurgeret aliaque regia et paene tyrannica
175 XIII, 1 | Iobinus apud Gallias, mox adsurrexit, cecidit. Sebastianus tyrannus
176 XV, 16| cerneret, omnia quaeque adtingere potuit gladio flammisque
177 VIII, 3 | his gentibus quae Madenam adtingunt. Arabiam postea in prouinciae
178 IV, 8 | permittente senatu dona quae adtulerunt in Capitolio posuerunt.
179 XIII, 5 | mox ut discessere Romani, aduecti iterum nauibus hostes obuia
180 XIV, 16| peremptus est; continuo aduectus ex Africa nauibus adest
181 XIV, 12| respondisse: non se eius, qui aduenerat, personam reueritum esse,
182 XV, 10| quam ob causam uel unde aduenerit, possit agnosci, necesse
183 IX, 23| uix quinque horis mediis aduentante exercitu sexaginta fere
184 XV, 2 | iterum ad Italiam nauibus aduentare cupiens a Basilisco patricio
185 XIV, 14| hostes conglobati propius aduentarent, non tubae clangoribus,
186 XV, 15| Attamen prius quam Italiam aduentaret, Trapstilam Gepidarum regem
187 III, 8 | cognito ad Italiam Annibalis aduentu, ex Sicilia exercitum Ariminum
188 VII, 8 | Bethleem natus est, cuius aduentui pax ista famulata est. ~
189 IX, 23| Circa Lingonas die una aduersam et secundam fortunam expertus
190 VI, 1 | est. Ita duobus ducibus aduersis Sertorius fortuna uaria
191 II, 11| occisos sepeliuit. Quos cum aduerso uulnere et truci uultu etiam
192 XVI, 12| praecepit. Et quia ipsa, dum aduiueret, se suumque filium principi
193 VI, 24| militaris gloriam in potestatem adulescentium natus annos sex et quinquaginta
194 III, 15| reddidit. Denique dum quaedam adulto flore uirgo pulcherrima
195 VIII, 18| imperator fuit. Hic primum fisci aduocatus, mox militaris tribunus,
196 XIII, 5 | conculcant ac deuorant. Rursumque aduolant Romani caesumque hostem
197 X, 2 | inuitus amiserat, Romam aduolauit e Lucania, quam sedem priuatus
198 XIII, 16| concussa est, ut plurimae eius aedes aedificiaque corruerint. ~
199 VIII, 4 | cognouisset, orbem terrarum aedificans, multas inmunitates ciuitatibus
200 I, 1a| adhuc rudes populos domos aedificare, terras incolere, plantare
201 XIII, 16| ut plurimae eius aedes aedificiaque corruerint. ~
202 VII, 10| Auxit ornauitque Romam aedificiis multis isto glorians dicto: «
203 XIV, 9 | cernit repente aues in aedificiorum fastigiis nidificare solitas,
204 V, 9 | consulares xxiii, praetorios vii, aedilicios lx, senatores fere cc. Post
205 II, 27| Lutatius Catulus nauem aeger ascendit; uulneratus enim
206 I, 1a| Assyrios Tautanes, apud Aegyptios Thous regnaret, expletis
207 IX, 20| autem haberent Amandum et Aelianum, ad subigendos eos Maximianum
208 VIII, 6 | 6 Defuncto Traiano Aelius Adrianus creatus est princeps,
209 XIV, 11| abstinentes et ferro. Deinde Aemiliae ciuitatibus similiter expoliatis
210 X, 8 | euehere molitus est, ut Romae aemulam faceret. Bellum aduersus
211 X, 16| non absimilis, quem etiam aemulari studebat. ~
212 X, 17| neque pax rata fuit. Sed dum aemulum imperii ueretur, intra Orientem
213 XIII, 11| degeret ibique eum quidam eius aemulus repentino incursu opprimere
214 VIII, 4 | Romae et per prouincias aequalem se omnibus exhibens, amicos
215 V, 3 | oboedirent, tum libertatem sibi aequam adserere coeperunt. Perniciosum
216 IX, 12| moderationis uir et ciuilitatis, aequandus fratri uel praeferendus;
217 VI, 14| muros ciuitatis euerti aequarique solo imperauit, cuius circuitus
218 VIII, 8 | ita ut Romulo Traianus aequetur. Vixit ingenti honestate
219 VIII, 8 | amplificare studens, uiros aequissimos ad administrandam rem publicam
220 VIII, 1 | Domitiani, imperator est factus. Aequissimum se et ciuilissimum praebuit.
221 IV, 7 | appareret populum Romanum pro aequitate magis quam auaritia dimicare.
222 II, 1 | bellum gesserat, uicit et Aequorum urbem et Sutrinorum atque
223 X, 16| cunctos, mediocrem habens aerarii curam, gloriae auidus ac
224 VIII, 13| huius belli sumptum, cum aerario exhausto largitiones nullas
225 XV, 13| imperiale fastigium prima est, aereamque illi equestrem statuam ante
226 I, 1a| habitarent. Ipse etiam eis nummos aereos primus instituit. Pro quibus
227 IV, 10| facere aggressi, postquam aes ferrumque defecit, aurea
228 I, 7 | tres Quirinalem, Viminalem, Aesculinum Vrbi adiunxit, fossas citra
229 VI, 6 | oppressit. Ita una hieme et aestate a Lucullo ad centum fere
230 VI, 5 | commouere, intra unam tamen aestatem motus eius obpressus est.
231 VII, 10| autem dominandi supra quam aestimari potest cupidissimus, studiosus
232 XVI, 16| ciues ira desaeuit, ut non aetati, non sexui, postremo non
233 I, 1a| est, mortuus ac sepultus, aeternum loco uocabulum dedit. ~Successor
234 XII, 4 | dilecte Dei, tibi militat aether~et coniurati ueniunt ad
235 IV, 5 | consulibus M. Fuluius de Aetolis triumphauit. Annibal, qui,
236 XI, 5 | legationi responderet, anno aeui quinto et quinquagesimo
237 IX, 27| Cum tamen ingrauescente aeuo parum se idoneum Dioclitianus
238 XV, 19| plebem uariis suppliciis affecit et quidem innumeris manus
239 X, 7 | studiis liberalibus deditus, affectator iusti amoris, quem omnem
240 V, 4 | reliquiae tollerentur, Marius affectauit ut ipse ad bellum Mitridaticum
241 XI, 15| mira animi iocunditate et affectione suscepit. Denique cum urbem
242 III, 7 | Annibale ultimis poenis afficiuntur. Quibus hoc ante portenderat
243 XVI, 23| manu ualida dirigit, ut afflictae Romae quantocius subueniret.
244 XI, 15| 15 Itaque Theodosius afflictam rem publicam ira Dei reparandam
245 XVI, 10| simul cum sociis carceris afflictione peremit. Sed hanc eius inmanissimam
246 XI, 9 | proeliis fregit, ipsum Firmum afflictum et oppressum ad mortem coegit;
247 XV, 4 | quibus eo tempore Roma affligebatur, insuper etiam grauissime
248 XIII, 12| longa obsidione et fame affligerent, adueniens comes Litorius
249 XIII, 14| magnis eam calamitatibus affligeret, accepta nuntio de Sabastiano,
250 II, 4 | biennium Romanos pestis afflixit sequentique anno secutum
251 XV, 14| deliciis apud Constantinopolim afflueret, gens illius, id est Ostrogothe,
252 VI, 20| cum tribus ducibus Lucio Afronio, Marco Petreio, Marco Barsone,
253 XVI, 15| 15 Porro dum Agapitus pontifex, qui a Iustiniano
254 VI, 9 | neglegenter se et auare agentes occasionem iterum Mitridati
255 III, 10| arenarum et pulueris uertices agerent, sic direxit aciem, ut tota
256 IV, 10| creauerunt, armaque facere aggressi, postquam aes ferrumque
257 II, 2 | adiunxit, ipsam Praenestem aggressus in deditionem accepit; quae
258 V, 6 | iussit cum Sylla de pace agi. ~
259 XI, 4 | inuiis sitam, uirtute atque agilitate terribilem, Romanis finibus
260 II, 8 | hostiis in exitium orbis agitatam; si pertinaciam, sexies
261 XII, 12| Magnis querelis ubique agitur et continuo de repetendis
262 IV, 12| seruire liceret; ac primum agmen mulierum satis miserabile,
263 VI, 7 | circumducti ingentia breui agmina colligerunt; itaque cum
264 XII, 12| undique timore concluditur agminaque, quibus angusta dudum uidebatur
265 IV, 22| ad escam canibus, quos in agmine habebat, sufficere posse
266 XV, 15| regem magna simul cum suis agminibus caede prostrauit. Egressus
267 X, 6 | praecipue forensem industriam. Agraribus plane ac rusticantibus,
268 XIV, 17| capere non poterant, rebus agrariis exinanitas relinquunt, quicumque
269 IX, 20| misit, qui leuibus proeliis agrestes domuit et partem Galliae
270 X, 17| patre Varroniano incola agri Singidonensis prouinciae
271 III, 14| quendam Afrorum ducem apud Agrigentum ciuitatem cum ipso oppido
272 I, 1a| Dehinc Aremus Siluius, Agrippae superioris filius, regnauit
273 VII, 10| ne, quia priuignae filium Agrippam, quem odio nouercali in
274 VIII, 2 | fuit. Imperator autem apud Agrippinam in Gallis factus est. Rem
275 VIII, 6 | hominum transtulerat ad agros et urbes colendas; Daciae
276 VI, 12| 12 Dum haec aguntur, pyratae omnia maria infestabant
277 IX, 8 | et desperatione laxauit: Alamanni uastatis Gallis in Italiam
278 X, 3 | regnabat caesis Francis atque Alamannis, captis eorum regibus, quos
279 XIII, 6 | Hoc tempore dum Wandali Alanique Hispanias infestarent, Honorius
280 XIII, 10| efferuescens Wandalorum Alanorumque gentem cum Genserico suo
281 XI, 15| armisque structissimas, hoc est Alanos, Hunnos et Gothos, incunctanter
282 XVI, 10| diebus extincto a Francis Alarico Wisigotharum rege Theodoricus
283 I, 1a| Post cuius obitum regnauit Alba Siluius annis xxxix. ~Post
284 I, 4 | regnante. Hic bella reparauit, Albanos uicit, qui ab urbe Roma
285 IV, 5 | 5 Spurio Postumio Albino Marco Philippo consulibus
286 I, 1a| extinctus sit, qui prius Albula dicebatur. ~Successit huic
287 VII, 10| cupidissimus, studiosus aleae lusor; cumque esset cibi
288 V, 9 | Hoc tempore Hierosolimis Alexandra uxor Alexandri regnabat,
289 IX, 23| redactis. Dioclitianus obsessum Alexandriae Achilleum octauo fere mense
290 II, 21| transferre curauit, quas in Alexandrina bibliotheca habuit, quam
291 VII, 15| Neronianae dictae, nunc Alexandrinae appellantur. Obiit xxxi
292 II, 15| sexagesimo primo, legati Alexandrini a Ptolomaeo missi Romam
293 VI, 22| aut depressit aut coepit. Alexandrinis petentibus regem reddidit,
294 II, 8 | cum Romanis confligerent, Alexandrum regem Epirotarum, germanum
295 XIV, 2 | Rugi cum propriis regulis aliaeque praeter hos barbarae nationes
296 VI, 25| ad se uenienti adsurgeret aliaque regia et paene tyrannica
297 XIV, 17| nihilominus urbem ditissimam aliasque quamplures pari ruina prosternunt.
298 VII, 10| quoque uxore Scribonia, amore alienae coniugis possessus, Liuiam
299 I, 1a| semiferi glandium tantummodo alimentis uitam sustentarent et aut
300 XV, 2 | cum nouello Caesare filio alioque eius germano digno uitae
301 XVI, 5 | Ennodium Ticinensem episcopum aliosque cum eo Constantinopolim
302 X, 16| apud Tesifontem statiua aliquamdiu habuit. Remeansque uictor,
303 IV, 27| ad internitionem cecidit. Aliquanta et ipse oppida Numidiae
304 IV, 10| argenteaque fecere. Consules cum aliquantam muri partem machinis diruissent,
305 XII, 13| Gothi Vrbe discedunt, facto aliquantarum aedium incendio, sed ne
306 XV, 10| possit agnosci, necesse est aliquantisper ad superiora repedare. ~
307 XVI, 16| totis se uiribus erexit aliquantisque fortiter inpugnatam diebus
308 VI, 14| passuum dicitur fuisse. Cumque aliquantos principes Iudaeorum securi
309 VII, 10| esset cibi ac uini multum, aliquatenus uero somni abstinens, seruiebat
310 | aliqui
311 | aliquo
312 II, 6 | Gallum pugna idem coruus alis et unguibus Galli oculos
313 XVI, 8 | Agapitum consulares uiros aliumque Agapitum patricium Constantinopolim
314 II, 27| Lutatio Catulo Aulo Postumio Allino consulibus, anno belli Punici
315 IX, 17| permisit, opere militari Almam montem apud Sirmium et Aureum
316 VII, 9 | Vindilicos et Talassos in Alpibus, omnes Ponti maritimas ciuitates,
317 III, 5 | sequens minor quam feminarum; Alpina corpora humenti caelo educata
318 | altera
319 IV, 8 | Licinio Lucullo Postumio Altino consulibus, cum omnes Romanos
320 XIV, 14| multisque iam uirtutibus clarum Altiodorensis ecclesiae episcopum accipiunt
321 VI, 12| duxit. Mitridates diu ex altissimo muro filium frustra praecatus,
322 IV, 12| habuit saxo quadrato in altitudine cubitorum quadraginta, a
323 VIII, 5 | columna posita sunt, cuius altitudo cxl pedes habet. Huius tantum
324 X, 6 | quod ab eo genere ortus altusque erat, satis utilis; ac militiae
325 VII, 9 | cecidit, ipsos quoque trans Aluem fluuium summouit, qui in
326 VI, 17| Albinus legatus Caesaris Aluercos Eburouices Lixouiosque incredibili
327 X, 10| grandaeuum iam et cunctis amabilem diuturnitate et felicitate
328 XV, 20| Wandalorum regi Honorico, eiusdem Amalafredae filiam Malabergam Turingorum
329 XV, 20| sibi in matrimonium iunxit, Amalafredam germanam suam Wandalorum
330 XVI, 10| Alarici [generi tutorem Amalarici] nepotis constituit. ~Iohannes
331 XV, 20| Burgundionum consociat, Amalasuintham uero tertiam filiam Eutharico
332 XVI, 15| inuasit, Rauennam profectus Amalaswintae reginae filiam per uim auferens
333 XV, 20| tertiam filiam Eutharico ex Amalorum stirpe uenienti euocato
334 IX, 20| inponerent, duces autem haberent Amandum et Aelianum, ad subigendos
335 XII, 5 | largiri magno animo magna, amare ciues uel priuato contubernio
336 I, 19| Veientium Tolumnius, quae ambe ciuitates tam uicinae Vrbi
337 VI, 17| habentes, Atrepates etiam et Ambiani, Menappi, Caleti, Velocases,
338 II, 8 | discolori ueste usque ad ambitum ornatam; si insidiarum fallaciam,
339 III, 10| Fauioque succedunt. Qui Fauius ambos consules monuit, ut Annibalem
340 V, 1 | Teutonis et Tugurinis et Ambronibus, quae erant Germanorum et
341 XII, 10| fieret, cernit noctu beatum Ambrosium paulo ante defunctum, quo
342 XII, 5 | inlecebram neque ad lassitudinem; ambulationibus, cum esset otium, animum
343 XI, 11| sagittarum nubibus obruti, cum amentes metu huc illucque fugitarent,
344 XVI, 20| aetate gens Langobardorum amica tunc populi Romani apud
345 XIII, 17| patriae inuitauere. Quos amicali societate exceptos uersa
346 III, 7 | Hispaniae ciuitatem Romanis amicam, oppugnare adgressus est,
347 XII, 17| residuos coeperunt ut socios amicosque fouere. ~EXPLICIT HISTORIAE
348 IV, 11| per annos sexaginta fere amicus populi Romani, anno uitae
349 IV, 2 | contractis in unum uiribus Amilcare Poenorum duce, qui in Italia
350 II, 21| Africam translatum est. Contra Amilcarem Carthaginiensium ducem in
351 XII, 14| naufragium plures suorum amisere. Halaricus inter haec, dum
352 II, 21| se recepit. Romani xxii amiserunt. Sed cum in Africam transissent,
353 VI, 8 | eius inuasit, Sinopen et Amison ciuitates Ponti nobilissimas
354 VII, 10| piscantibus, cuius abrupti amissique detrimentum nullo capturae
355 III, 9 | confligit apud eundem amnem, amissoque exercitu paene solus euasit;
356 XIII, 9 | funere mox Valentinianum amitae suae Placidiae filium Caesarem
357 IV, 5 | sibi Vrbe diu exulans apud Amiternum morbo periit. Tunc Vulcani
358 XIV, 10| praecipitem dedit metumque amittendae pudicitiae memorabili exitu
359 XV, 14| est, eo quod eum nollet amittere; attamen deliberato consilio
360 XVI, 11| dignitatem annis undecim amministrasset, apud Constantinopolim in
361 II, 12| Pyrrus Romanorum ingenti ammiratione teneretur, legatum misit,
362 XII, 14| multis opibus sepeliunt amnemque meatui proprio reddentes,
363 X, 2 | priuatus elegerat in agris amoenissimis consenescens, Dioclitianumque
364 VI, 14| fieret, delectatus loci amoenitate et aquarum abundantia. Inde
365 VII, 21| genere mirabilis, adeo ut amor et deliciae humani generis
366 I, 1a| nomine ob contemptum eius amorem in auem sui nominis sit
367 X, 7 | deditus, affectator iusti amoris, quem omnem sibi et liberalitate
368 VIII, 15| ludo, deinceps etiam in amphiteatro cum huiusmodi hominibus
369 VII, 21| diem perdidi». Hic Romae amphitheatrum aedificauit et quinque milia
370 XIV, 8 | salute prolatum libenter amplectens domum reuersus est regnumque
371 IV, 12| xxii milia passuum muro amplexa tota paene mari cingebatur
372 VIII, 2 | magis fuerat quam nobiliter ampliatum, fines longe lateque diffudit.
373 VIII, 8 | defendere magis prouincias quam amplificare studens, uiros aequissimos
374 X, 16| memoriae tenacissimae atque amplissimae, in quibusdam philosopho
375 I, 1a| regnarent. ~Isti quoque Amulius succedens, eius iunior filius,
376 XII, 4 | nam consultus Iohannes anachoreta eum uicturum spoponderat.
377 XVI, 6 | quingentesimo octauo decimo punito Anastasio heretico Iustinus catholicus
378 XVI, 5 | fidei scripto, quatenus Anastasium ad Ecclesiae reducerent
379 I, 1a| Troia, Aeneas Veneris et Anchisae filius ad Italiam uenit
380 I, 6 | xxxvii imperii anno per Anci filios occisus est, regis
381 II, 27| Romae deguit contentus unius ancillae ministerio. ~
382 I, 5 | 5 Post hunc Ancus Marcius, Numae ex filia
383 IV, 14| cuius currum praecessit Andariscus idem qui et Pseudophilippus;
384 IV, 15| superatus est. His diebus androginus Romae uisus iussu aruspicum
385 XVI, 18| Praeter belli instantiam angebatur insuper Roma famis penuria;
386 XII, 12| concluditur agminaque, quibus angusta dudum uidebatur Italia,
387 I, 2 | sufficere increpauerit eiusque angustias saltu transilierit. Romulus
388 II, 9 | apud Caudinas furculas angustiis locorum conclusos ingenti
389 XV, 3 | Vrbem contendit atque apud Anicionis pontem castra composuit.
390 IV, 8 | annos natus. Post eum etiam Anicus de Illiriis triumphauit.
391 II, 5 | Vrbe quarto miliario trans Anienem fluuium consederunt. Ibi
392 XVI, 10| inmanissimam crudelitatem mox animaduersio diuina secuta est; nam nonagesimo
393 XI, 14| 14 Porro Gratianus cum animaduertisset Traciam Daciamque tamquam
394 XIV, 10| hostibus ludibrium fieret animaeque pulchritudinem uel ui inlata
395 V, 3 | Tunc etiam omnium generum animalia, quae inter homines uiuere
396 XVI, 10| morte defunctus est, cuius animam solitarius quidam apud Liparam
397 XIV, 9 | propria remeasse, erectis animis ac spe salutis eleuatus
398 II, 8 | rupto foedere ipsis hostibus animosiorem. Denique priusquam cum Romanis
399 IV, 23| Gallia colonia deducta est. ~Annoque post a Licinio Metello et
400 XIII, 17| Quibus dum Aetius minime annuisset, eo quod contra uiciniores
401 XIV, 3 | pacis foedera sociarent. Annuit iuxta Aetii uotum Romanorum
402 VI, 17| Galliae autem tributi nomine annuum imperauit sestertium quadringenties,
403 XIII, 15| Wandalos mouit Ariouindo et Ansila atque Germano ducibus magna
404 XI, 16| ueteri ac Romano militi anteferret adeoque barbarorum comitatu
405 I, 2 | iniuriam Caecinenses uicit, Antemnates, Crustumios, Sabinos, Fidenates,
406 VIII, 3 | Marcomedos occupauit et Antemusium, magnam Persidis regionem,
407 | antequam
408 XV, 2 | temptans inuadere iussu Anthemii principis in exilium trusus
409 XV, 2 | Seueri mortem iura imperii Anthemius suscepit. ~Sequenti anno
410 VI, 14| Tigranem non recepisset. Antiocensibus obsides reddidit. Aliquantum
411 IV, 3 | bene pugnauit. Castra regis Antiochi nocturna pugna capta sunt,
412 XI, 10| Gothos eosque conturbatos ab antiquis sedibus expulit. Gothi transito
413 VII, 16| Seruius Galba successit antiquissimae nobilitatis senator, cum
414 I, 20| ciuitatem diu obsidens coepit antiquissimam Italiae atque ditissimam.
415 XII, 12| 12 Inter haec omnium antiquorum praesentiumque hostium longe
416 III, 9 | caelum scindi uisum est, apud Antium cruentae spicae in corbem
417 VIII, 20| egregium fecit lauacri, quae Antonianae appellantur, nihil praeterea
418 IX, 19| scribae filius, a nunnullis Anuli senatoris libertinus fuisse
419 IV, 27| dissolutis, monilibus etiam anulisque discussis inlleso corpore
420 III, 11| interfecit et tres modios anulorum aureorum Carthaginem misit,
421 VI, 21| Pompeium, caput eius et anulum Caesari misit. Quo conspecto
422 III, 9 | uere transiret, in summo Apennino tempestate correptus biduo
423 IV, 12| quae tribus milibus passuum aperiebantur; is locus murum triginta
424 IX, 2 | duxisset uxorem, Ianum geminum aperuit et ad Orientem profectus
425 VI, 10| ciuitates adgressus est. Illic Apolloniam euertit, Galatiam, Partenopolim,
426 VIII, 12| est ad philosophiam per Apollonium Calcedonem, ad scientiam
427 VIII, 10| ictus, casu morbi quem Greci apoplexin uocant. Vir ingenii parum
428 XI, 5 | effusione sanguinis, quae Grece apoplexis uocatur, uoce amissa sensu
429 XIII, 7 | corpusque eius iuxta beati Petri apostoli martyrium in mausoleo sepultum
430 XIV, 14| Trecasenum praesulem aeque apostolicae gratiae uirum, qui non minus
431 XII, 13| loca praecipueque sanctorum apostolorum Petri et Pauli basilicas
432 VII, 15| addidit, quod sanctos Dei apostolos Petrum Paulumque trucidauit. ~
433 III, 15| aurum, argentum et belli apparatum Afri habebant, nobilissimos
434 XII, 1 | nam longe minor uniuersi apparatus bellici conparatione, proripuit.
435 IV, 7 | regibus praestitissent, ut appareret populum Romanum pro aequitate
436 III, 2 | fulgente tres simul lunae apparuere. Carthaginienses tamen bellum
437 VII, 8 | caelestis arcus circa solem apparuit. Igitur cum quadragesimo
438 XV, 6 | id est occidentales sunt appellati. ~
439 VI, 11| omnem prouinciam coepit appellatusque est Creticus atque ex insula
440 IX, 15| media Moesia collocauit appellauitque eam Daciam, quae nunc duas
441 XIV, 3 | diuerso quasi amicitias appetens in Gothos, eorum uidelicet
442 XVI, 20| Turismodum Turisendi regis filium appetentem alacriter adgressus extinxit
443 XIII, 13| dum Aetii gloriam superare appetit dumque aruspicum responsis
444 VII, 18| pectus ab omnibus obuiis appetitus, postremo iugulatus et in
445 II, 9 | Claudiam induxit et uiam Appiam strauit. ~Circa haec tempora
446 VI, 11| imperio per testamentum Appionis, qui rex eius fuerat, accessit,
447 I, 18| egissent, secundo ex his Apppius Claudius Virginii cuiusdam,
448 IX, 18| lecticula ueheretur, inpulsore Apro, qui socer eius erat, per
449 I | tempora euidentius clarerent, aptarem. At ego, qui semper tuis
450 XI, 10| aduersus Gothos exercitum aptaret, sera peccati paenitentia
451 XVI, 1 | Romanae urbis imperio utilius aptiusque mihi uidetur ab annis dominicae
452 XVI, 17| exercitu uenit. Belisarius non aptum sibi bellandi tempus coniciens,
453 XVI, 4 | Spiritu sancto», statim aqua, quae ad baptizandum allata
454 II, 9 | tempore Appius Claudius censor aquam Claudiam induxit et uiam
455 VI, 14| delectatus loci amoenitate et aquarum abundantia. Inde ad Iudaeam
456 II, 20| plurimum possent. ~Gaio Aquilio Floro Lucio Scipione consulibus
457 XIV, 2 | praeter hos barbarae nationes Aquilonis in finibus commanentes. ~
458 XVI, 4 | quidam Olimpius nomine corpus aquis balnealibus abluens indigna
459 VII, 5 | tempore Marcus Agrippa in Aquitania rem prospere gessit. Et
460 VI, 17| Crassus alter legatus ex Aquitanis et Cantabris triginta et
461 VIII, 3 | quae Madenam adtingunt. Arabiam postea in prouinciae formam
462 VIII, 18| faceret; idcirco Parthicus, Arabicus, Azabenicus dictus est.
463 VIII, 3 | Sauromatarum et Bosporanorum et Arabum et Osdroenorum et Colchorum
464 I, 17| colebat. Is cum in opere et arans esset inuentus, sudore deterso
465 VI, 25| bos in suburbano Romae ad arantem locutus est frustra se urgeri,
466 III, 7 | iamdudum Hamilcari patri ad aras iurauerat, cum adhuc nouem
467 XII, 17| diuisis sedibus barbari ad aratra conuersi Romanorum residuos
468 IV, 22| Transalpinis bellum intulerunt et Arbennorum tunc nobilissimae ciuitati
469 XII, 4 | uicturum spoponderat. Quem cum Arbitio hostilium partium comes
470 XII, 10| cognita Theodosii morte, arbitratus minimam in paruulis spem
471 III, 21| accepta sunt. Senatus ex arbitrio Scipionis pacem iussit cum
472 XII, 4 | auxiliatorum Gothorum, quae ab Arbogaste comite funditus deleta sunt;
473 XII, 3 | ageret, apud Viennam dolo Arbogastis comitis sui strangulatus
474 IV, 16| Bononiensi agro fruges in arboribus natae sunt. ~
475 IV, 20| ut simul fruges, herbas, arborum folia corticesque conroderent;
476 I, 2 | transmarini Friges, qui sub Aenea, Arcades, qui sub Euandro duce, influxerant.
477 I | sagacissimo studio prudentium arcana rimeris, ita ut philosophorum
478 XII, 8 | publicam utrisque filiis Archadio et Honorio quietam relinquens.
479 V, 6 | interfecta sunt et filius Archelai Diogenes; secundo omnes
480 V, 6 | Mitridatis copiae extinctae sunt, Archelaus ipse triduo nudus in paludibus
481 XIV, 13| somnis Dominus apparens arcum Attile fractum ostendit,
482 VII, 8 | circulus ad speciem caelestis arcus circa solem apparuit. Igitur
483 III, 2 | effluxit et apud Tuscos caelum ardere uisum est et Arimini nocte
484 XIII, 1 | Constantinum tyrannum apud Arelatem extinxit, Constans uero
485 I, 1a| Grecia perhibetur. ~Dehinc Aremus Siluius, Agrippae superioris
486 III, 10| auras mane proflare, quae arenarum et pulueris uertices agerent,
487 XI, 12| hostem dedit et continuo apud Argentariam oppidum Galliarum formidolosissimum
488 VII, 22| nullam sibi nisi auream aut argenteam statuam in Capitolio passus
489 IV, 10| ferrumque defecit, aurea argenteaque fecere. Consules cum aliquantam
490 II, 8 | opulentiam quaeras, aureis et argenteis armis et discolori ueste
491 II, 22| infractus fuit. Hoc tempore argenteus nummus primum in Vrbe figuratus
492 XII, 5 | annis potentiam regalem auri argentique pondera sublata a tyrannis
493 X, 14| quo modicis copiis apud Argentoratum Galliae urbem ingentes Alamannorum
494 II, 14| Tarento mox recessit et apud Argis Greciae ciuitatem occisus
495 I, 1a| xxiii; quo regnante Fidon Argiuus mensuras et pondera repperit,
496 VII, 10| quoque inuentum uehementer arguebat, qui milites commilitones
497 IV, 20| postea grauissimum fuit, et Ariarates Cappadox et Polemenes Paflagon.
498 IV, 6 | erant Eumenes Asiae rex, Ariaratus Cappadociae, Antiochus Syriae,
499 XI | ductrice, coniuge domni Arichis sapientissimi et catholici
500 XV, 12| Theodoricum Thiudimeris filium ex Arileuua concubina genitum a Walamere
|