Pars, Caput

 1 III,  29  |     intellectibilis est quoniam ipsa scit res per virtutem intelligentiae
 2 VII,  72  |               72 Omnis intelligentia scit quod est supra se et quod
 3 VII,  72  |          quod est sub se: verumtatem scit quod est sub se quoniam
 4 VII,  72  |             quoniam est causa ei, et scit quod est supra se quoniam
 5 VII,  73  |      secundum modum suae substantiae scit res quas acquirit desuper
 6 VII,  74  |           eam et quod est sub ea, et scit quod illud quod est supra
 7 VII,  75  |           similiter omnis sciens non scit rem meliorem et rem inferiorem
 8 XII,  111 |         quando videt essentiam suam, scit quod intelligit per intelligentiam
 9 XII,  112 |                       112 Et, quando scit essentiam suam, scit reliquas
10 XII,  112 |          quando scit essentiam suam, scit reliquas res quae sunt sub
11 XII,  114 |          sunt unum, et intelligentia scit esse suum, tunc procul dubio
12 XII,  114 |             tunc procul dubio quando scit essentiam suam, scit reliquas
13 XII,  114 |          quando scit essentiam suam, scit reliquas res, et, quando
14 XII,  114 |             reliquas res, et, quando scit reliquas res, scit essentiam
15 XII,  114 |            quando scit reliquas res, scit essentiam suam, quia, quando
16 XII,  114 |         essentiam suam, quia, quando scit reliquas res, ipsa non scit
17 XII,  114 |          scit reliquas res, ipsa non scit eas nisi quia sunt intellectae.
18 XII,  114 |      intellectae. Ergo intelligentia scit essentiam suam et scit res
19 XII,  114 | intelligentia scit essentiam suam et scit res intellectas simul, sicut
20 XIII,  115|     intellectibiles in ea sunt, quia scit eas. ~~
21 XIV,  124 |                 124 Omnis sciens qui scit essentiam suam est rediens
22 XIV,  125 |            intellectibilis. Cum ergo scit sciens suam essentiam, tunc
23 XIV,  127 |         scientia scientis, et sciens scit essentiam suam, est eius
24 XXII,  172|           Omnis intelligentia divina scit res per hoc quod ipsa est