Pars, Caput

 1  VI,  64    |               64 Intelligentia est substantia quae non dividitur. ~~
 2  VI,  70    |        corpus neque dividitur eius substantia et operatio eius, est quod
 3  VI,  71    | verificatum est quod intelligentia substantia est quae non est cum magnitudine
 4 VII,  73    |           intelligentia quidem est substantia intellectibilis; ergo secundum
 5 XIV,  127   |            ad essentiam suam; ergo substantia eius est rediens ad essentiam
 6 XIV,  128   |         rigente ipsam, quoniam est substantia simplex, sufficiens per
 7 XXIV,  181  |        generatae ex re alia. Omnis substantia stans per essentiam suam
 8 XXIV,  182  |          re alia, procul dubio est substantia illa diminuta, indigens
 9 XXIV,  186  |          manifestum est quod omnis substantia stans per essentiam suam
10 XXV,  187   |                          187 Omnis substantia stans per seipsam est non
11 XXV,  188   |            dicat: possibile est ut substantia stans per seipsam cadat
12 XXV,  188   |       dicemus: si possibile est ut substantia stans per seipsam cadat
13 XXV,  190   |         verificatum est quod omnis substantia stans per seipsam non destruitur
14 XXVI,  191  |                          191 Omnis substantia destructibilis non sempiterna
15 XXVI,  192  |                 192 Propterea quod substantia aut est indigens rebus ex
16 XXVI,  193  |                        193 Quod si substantia non est composita neque
17 XXVII,  194 |                          194 Omnis substantia stans per essentiam suam
18 XXVII,  195 |       dicemus: si possibile est ut substantia stans per se dividatur et
19 XXVII,  195 |          ergo hoc est impossibile, substantia stans per seipsam est indivisibilis
20 XXVII,  198 |            ergo constat quod omnis substantia stans per essentiam suam
21 XXVIII,  199|                          199 Omnis substantia [simplex est] stans per
22 XXVIII,  202|          manifestum est quod omnis substantia stans per essentiam suam
23 XXIX,  203  |                          203 Omnis substantia creata in tempore aut est
24 XXIX,  204  |       superiorem non sequitur nisi substantia ei similis, non substantia
25 XXIX,  204  |         substantia ei similis, non substantia dissimilis ei, sunt substantiae
26 XXIX,  204  |           superfluit tempus - ante substantia quae assimilantur substantiae
27 XXX,  210   |                210 Inter rem cuius substantia et actio sunt in momento
28 XXX,  210   |    aeternitatis et inter rem cuius substantia et actio sunt in momento
29 XXX,  210   |         medium, et est illud cuius substantia est ex momento aeternitatis
30 XXX,  211   |            Quod est quia res cuius substantia cadit sub tempore, scilicet
31 XXX,  211   |           tempore: quoniam, quando substantia rei cadit sub tempore, procul
32 XXX,  211   |         media inter utrasque cuius substantia cadat sub aeternitate et
33 XXX,  212   |        namque est ut sit res cuius substantia cadat sub tempore et actio
34 XXX,  212   |           eius melior esset ipsius substantia; hoc autem est impossibile. ~~
35 XXXI,  214  |                          214 Omnis substantia cadens in quibusdam dispositionibus