Caput

 1 4 |           quae una prope cum ipso hominum genere nata est? ~
 2 9 |       esse commune, quod communis hominum parens inseuit, et adeo
 3 11|      consulturus rebus ac moribus hominum, qui sacerdotibus quoque
 4 11|           Timone illo ex uniuerso hominum contubernio in medium mare
 5 13|          quantum potes, sed tamen hominum ista uicia fuerint, non
 6 13|        uitam respicias, mors haec hominum uita est, haud uita dicenda.
 7 14|         perpaucis annis uniuersum hominum genus funditus intereat
 8 14|        aedito loco ingentem illam hominum multitudinem intueretur,
 9 14|      tenuisse dicunt, quod ex tot hominum milibus, post annos sexaginta,
10 14| intellexit, non etiam de uniuerso hominum genere perspicimus? Sublato
11 14|        discrimina, noctes diesque hominum paucitati insidientur, quot
12 14|           Ita caelibatus in tanta hominum multitudine, in paucis quidem