Caput

 1 4 |         sanctas habemus, non erit coniugii lex sanctissima, quam ab
 2 5 |        Ioseph sponsus nobis casti coniugii leges commende. Qui magis
 3 7 |        exitium est, nisi sint qui coniugii beneficio iuuentutem, semper
 4 8 | intelligemus in omni rerum genere coniugii speciem quandam inesse uoluisse.
 5 9 | humanitate omni aliena, apud quam coniugii nomen non sanctum, non uenerandum
 6 11|     ueniae datum est, ut uacent a coniugii munere, quo magis uacaret
 7 11|         qui caste sancteque colit coniugii munus. Arque utinam uere
 8 11|          ita ferat, ius indulgeat coniugii. Sed diuina quaedam res
 9 11|          laude, qui ius illibatum coniugii seruat, qui uxorem gignendae
10 11|   ponantur, si uis, inter extrema coniugii commoda: iam quid casto
11 13|           ista uicia fuerint, non coniugii. Crede mihi, non solet nisi
12 14|   caelibes erunt nec uirgines, si coniugii usum sustuleris. Cur igitur