Caput

 1 4 |  consortium felicitatis, caetera naturae collapsae surit adhibita,
 2 5 |          illi propria, nos intra naturae legem uiuentes, suspiciamus
 3 5 |      mentibus stupendam, diuinae naturae cum humano corpore animaque
 4 8 |         scriptis legibus agimus? Naturae haec lex est, non in tabulis
 5 8 |     disputant, recte uiuere, est naturae ductum sequi, quid tam naturae
 6 8 |   naturae ductum sequi, quid tam naturae consentaneum quam matrimonium?
 7 8 |      auteur uidetur, muta pecora naturae parere legibus, homines
 8 8 |   legibus, homines Gigantum more naturae bellum indicere. Cuius opus
 9 8 |         sed saxum uideri, hostem naturae, numini rebellem, suapte
10 9 |       pietas. Atque hoc sane ius naturae uotant, ut efficacissimum,
11 10|  disceret tolerantiam, sed ne in naturae officio claudicasse uideretur?
12 10|        hanc natum, hoc se debere naturae. Nam si recte a ueteribus
13 11|           At uirtuti potius quam naturae parendum, perinde quasi
14 11|   dedecora saepe prolabantur qui naturae repugnant. Postremo ne praecipit
15 12| immortalitatem quandam meditatur naturae prouidentia, dum sic aliud