abduc-dulci | dulop-naues | neces-stupi | sua-xerxe
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1 9 | ut Euridicen suam liceret abducere, quid aliud poetas cogitasse
2 2 | precibus, aut lachrymis abduci possis a sententia. ~
3 11 | oblitteretur. Postremo i minimum abest a uirginitatis laude, qui
4 12 | occidisse quidem puteris. Non abeunt ad alienos haeredes, quae
5 11 | honestissima et iucundissima abhorreat. Quid enim eo homine odiosius,
6 4 | humanae conditionis legibus abhorrere? Quid ingratius quam id
7 11 | uirtus te mouet, cur ab eo abhorres quod Deus instituit, natura
8 8 | coniugali concordia uehementer abhorruisse, eoque fulmine praecipitatos,
9 10 | Num tu Abraham ipso sanctior uideri studes?
10 14 | absorbet mare, quot Mauors abripit. Taceo enim de quotidianis
11 12 | ne mors quidem ipsa queat abrumpere. Felices, inquit Flaccus
12 11 | discedentem osculo prosequatur, absentem desyderet, redeuntem laeta
13 11 | miratur eam, ut non multum absit a contumelia matrimonii
14 8 | statuebatur. Furem quadrupli poena absoluebat, adulterii scelus securis
15 14 | quot pestis absumit, quot absorbet mare, quot Mauors abripit.
16 5 | Christus ipse a coniugio abstinuit? Quasi uero non plurima
17 14 | insidientur, quot pestis absumit, quot absorbet mare, quot
18 13 | uereris ne liberis morte absumptis, orbus in luctum incidas.
19 1 | singulari sapientia, ipse abunde per te sapis affinis iucundissime,
20 12 | pater alter, altera mater accedit, qui te, ut cui sua uiscera
21 4 | quod ipse nisi a maioribus accepisses ne esses quidem qui negare
22 10 | ueste, aut gladio, indignus accepto uideberis, si uti eo aut
23 8 | stulticia sibi perniciem accersere. ~
24 12 | balbutie patrem appellitet? Iam accesserit coniugali charitati uinculum
25 11 | sanctius atque honestius? Accrescit interim dulcis afhnium turba,
26 1 | cunabulis una cum aetate nobis accreuit, uel tuis summis in me ofhciis,
27 9 | arbores adultas satis quidem accurate tractat, caeterum neque
28 13 | consueuit. Falso uxores accusamus. Nemo, si quid mihi credis,
29 12 | perfuncto, ne mors quidem ipsa acerba uideri poterit. Omnibus,
30 11 | Quod si pleraeque res etiam acerbae uiro bono surit expetendae,
31 14 | ullo diluuio timeri possit acerbius? Quid tristius expectetur,
32 8 | Nam si, ut Stoici homines acutissimi disputant, recte uiuere,
33 4 | luto illo quo uirum, sed ex Adae cratibus eduxit, quo prorsus
34 10 | comprobatum, si merito, uelut adagionis uice ubique decantatum,
35 12 | coniugali charitati uinculum adamantinum, quod ne mors quidem ipsa
36 13 | 1 mala uxor contingere. Adde quod tibi in manu est, ut
37 10 | stimulos, hanc gignendi uim addidit, si coelibatus laudi ducitur?
38 8 | matrimonii sanctissimas leges adduxisse. Apparet igitur qui connubii
39 13 | illa morum odio ad mortem adegit. Cur non potius Tiberii
40 13 | At hic nemo libertatem ademptam clamitat. At uereris ne
41 9 | Lucinam, quae parturientibus adesset: superstitiose quidem errans
42 11 | conferendam cerises? Si domi agis, adest quae solitudinis taedium
43 14 | cur honorata, si exitium adfert mortaliums? Laudata est,
44 4 | coniunctius, nihil tenacius adglutinatum. Idem ille post diluuium
45 4 | homo patrem et matrem et adhaerebit uxori suae. Quid parentum
46 4 | naturae collapsae surit adhibita, unum illud conditae datum
47 11 | caelibatum ac uirginitatem adhortantur aetatem, quae sibi nondum
48 8 | ledat atrocius, qui coniugem adimat quam qui uitam. Profecto
49 4 | intellexit, nisi sociam Euam adiungeret. Quare uxorem non e luto
50 4 | rerum parens instituit, adiunxit, sanctificauit, quod ipsa
51 1 | iudicassem, te libenter ac libere admonerem. Aliena nonnunquam rectius
52 5 | legem exemplo confirmaret, adole1scens, ut dictum est, ad nuptiale
53 12 | senectutem, ubi suos uultus, quos adolescens gessit, in filio conspexerit?
54 14 | detrimento non possit; tum adsit aetas integra, nec desit
55 11 | duplicatur felicitas; sin aduersae, erit quae te consoletur,
56 11 | uirginitas, non displicet bellum aduersus Turcarum gentem, qui numero
57 9 | rebus contentus, arbores adultas satis quidem accurate tractat,
58 13 | mentem ueniunt? Haec maritum adultera securi percussit, haec ueneno
59 8 | quadrupli poena absoluebat, adulterii scelus securis expiabat.
60 8 | Hebraeis et Barbaricis legibus, adulteris pena capitalis statuebatur.
61 8 | etiam permisit, deprehensum adulterum sine iudicio, sine legibus
62 14 | illam Persarum regem, cum ex aedito loco ingentem illam hominum
63 13 | regis uxor? Cur non Terciae Aemiliae comitas in mentem uenit?
64 12 | tibi paruulus aula luserit Aeneas, qui tuos, tuaeque coniugis
65 8 | lex est, non in tabulis aereis exarata, sed animis nostris
66 12 | possunt. Iam uero quanti illud aestimabis, ubi pulcherrima coniunx
67 14 | detrimento non possit; tum adsit aetas integra, nec desit forma;
68 1 | prope cunabulis una cum aetate nobis accreuit, uel tuis
69 11 | uirginitatem adhortantur aetatem, quae sibi nondum est nota,
70 14 | haec uenia sexui, detur aetati, puella dolore uitaa peccauit,
71 14 | caelibatum miremur, qui aeternam sit generi nostro cladem
72 13 | Catonis Portia? Cur non aeterno nomine digna Arthemisia?
73 5 | quod ineffabilem illum et aeternum in ecclesiam suam amorem
74 11 | qui cum animi tui secretos affectus communices, qui cum perinde
75 14 | lachrymentur propinqui, instent affines, patria flagitet, ipsi maiorum
76 1 | ipse abunde per te sapis affinis iucundissime, nec alienis
77 1 | uel arctissimae denique affinitati debere me putaui, si is
78 11 | Accrescit interim dulcis afhnium turba, duplicatur parentum,
79 5 | decebat, quae caelestis afl3atu numinis illibata pareret
80 9 | Age uero, quandoquidem in fabulas
81 5 | coniugata nobis quid esset agendum significauit. Virginitas
82 8 | quid de scriptis legibus agimus? Naturae haec lex est, non
83 11 | conferendam cerises? Si domi agis, adest quae solitudinis
84 14 | Videmus quantum morborum agmen, quot casuum discrimina,
85 14 | inutilis. Vt enim non omnes agri, quanquam feraces, ad usum
86 13 | Cornelia succurrit? Cur non Alcestis non optimi mariti coniunx
87 | alia
88 | alibi
89 1 | affinis iucundissime, nec alienis eges consiliis, tamen hoc
90 11 | apostolico munere longe alienissimus, homo nimirum et prophanus
91 12 | quidem puteris. Non abeunt ad alienos haeredes, quae tibi parasti.
92 11 | pulchrum ac sanctum est. Alioqui si res non opinione uulgi,
93 | aliorum
94 | alios
95 | aliquis
96 14 | sit generi nostro cladem allaturus. Quae pestis aut lues a
97 14 | instigat, ratio ducit, honestas allicit, tot commoda inuitant, necessitas
98 12 | tribuere potest. Coniugio pater alter, altera mater accedit, qui
99 | altera
100 13 | liberius, ubi ita uterque alteri obnoxius est, ut neuter
101 10 | ille uxorum gregem domi aluit? Num Socrate castior, qui
102 2 | optime moratam, postremo tui amantissimam, summa cum dote obtulisse;
103 11 | perfidia? Saepe ii quos nostri amantissimos existimauimus, sicut hyrundines
104 13 | zelotypiam metuas. Iste stulte amantium morbus est, castus ac legitimus
105 11 | sumptum faciat, neminem amet, ametur a nemine? An non
106 11 | sumptum faciat, neminem amet, ametur a nemine? An non istiusmodi
107 14 | dote amplissima; cum rogent amici, lachrymentur propinqui,
108 11 | copulamur. Praeterea in caeteris amiciciis quanta simulatio? quanta
109 11 | firmior? Cum caeteris enim amicis animorum duntaxat beneuolentia
110 1 | tamen hoc uel ueteri nostrae amicitiae, quae ab ipsis prope cunabulis
111 2 | spem stirpis tuae redisse, amicos summo consensu tibi puellam
112 11 | deficiunt. Nonnunquam recentior amicus ueterem eiicit. 1 Paucos
113 13 | est, castus ac legitimus amor zelotypiam nescit. Quid
114 4 | legitur, non uti celibatum amplecterentur, sed ut crescerent, ut multiplicarentur,
115 10 | haberi quaeris? Is Rachelis amplexus tam diuturna seruitute,
116 14 | facie diuina, cum dote amplissima; cum rogent amici, lachrymentur
117 14 | copia, in tanta aruorum amplitudine, exiguam partem sterilem
118 11 | diuina quaedam res est, angelica res est uirginitas, at humana
119 5 | quam quod arcanam illam, et angelicis quoque mentibus stupendam,
120 9 | hoc uel extremus orbis Anglus, aut si qui sint his quoque
121 12 | queremoniis, Suprema citius soluet angor die. Habes qui senectutem
122 8 | inuoluchris tegere, Gigantes anguipedes terrae filios, extructis
123 11 | precesserit. Iam in caeteris animantibus unde illi stimuli? an a
124 5 | naturae cum humano corpore animaque coniunctionem; quod ineffabilem
125 8 | tabulis aereis exarata, sed animis nostris penitus insita,
126 13 | impii proueniant? Occurrent animo tuo exempla eorum quibus
127 11 | Cum caeteris enim amicis animorum duntaxat beneuolentia coniungimur,
128 14 | monitore sententiam mutasse, animumque ad salubriora consilia appulisse.
129 7 | sponsarn duxisset, eodem anno non cogeretur in bellum
130 2 | in uilla montana essem, Antonius Baldus, homo, ut scis, tuarum
131 13 | quid tu tam diligenter, imo anxie, omnia matrimonii incommoda
132 14 | eodem munere donet quod apibus tribuisse dicitur, ut sine
133 10 | Intellexit enim uir unus, Apollinis oraculo sapiens iudicatus,
134 11 | Imitentur sane apostolos uiri apostolici, quorum cum sit muneris
135 11 | institutum sequeris, ab apostolico munere longe alienissimus,
136 11 | caelibatum concedamus. Quid tu apostolicum institutum sequeris, ab
137 11 | satisfacere, quanquam et apostolis uxores fuisse constat. Episcopis
138 11 | disciplina perficiatur. Sed apostolorum te institutum delectat,
139 11 | cohortati. Imitentur sane apostolos uiri apostolici, quorum
140 11 | tela, naues, ad hoc bellum apparandas putant, uiris opus esse
141 10 | multarum gentium non esset appellatus, idque Deo auspice, si uxoris
142 5 | sponsumillius,illam sponsam suam appelle? Magnum, inquit Paulus,
143 12 | te blanda balbutie patrem appellitet? Iam accesserit coniugali
144 11 | omnium gentium consensus approbat, ad quod optimi cuiusque
145 14 | animumque ad salubriora consilia appulisse. Bene uale. ~
146 2 | Cenauit apud me sexto Mus Apriles, cura in uilla montana essem,
147 8 | inuenitur, ut nisi marita arbor in foeminas circunstantes
148 12 | propage, ut ueluti cum planta arbore excisa repullulat, nec interisse
149 9 | praesentibus rebus contentus, arbores adultas satis quidem accurate
150 8 | uoluisse. Omitto enim iam de arboribus, in quibus Plinio autore
151 14 | saxis proiectis, e duris arborum truncis homines producantur?
152 5 | potuit commendare, quam quod arcanam illam, et angelicis quoque
153 5 | usquam de caelibatu legis in arcanis literis? Honoranduzn connubiuzn,
154 7 | ducerent, hi et aestate arcerentur a ludis ac spectaculis,
155 1 | summis in me ofhciis, uel arctissimae denique affinitati debere
156 11 | mutua quadam communione arctissime copulatus? Si magnam quandam
157 10 | magnifico munere donaret, arcu, ueste, aut gladio, indignus
158 11 | inuitaretur. Verum donetur hic ardor illis temporibus, nunc optarim
159 7 | praemium e publico statuebant. Argumento est ius trium liberorum,
160 14 | etiam ipsa cogit. Sed iam argumentorum plus satis. Confido te iamdudum
161 6 | atque ob id a communibus aris quosdam submotos legimus.
162 7 | ciuitas, nisi sint qui eam armis tueantur. At certum exitium
163 14 | uidearis; patrimonium habeas arnIplissimum, genus autem tum optimum,
164 11 | sancteque colit coniugii munus. Arque utinam uere castrati sint,
165 13 | Lentulaque succurrit? Cur non Arria illa a Plinio celebrata?
166 13 | non aeterno nomine digna Arthemisia? Cur non Hypsicratea Mithridatis
167 14 | ipsa rerum copia, in tanta aruorum amplitudine, exiguam partem
168 13 | dulcis est libertas, sociam asciscendam censeo, qua cum bonum istud
169 9 | catulis dimicant tigrides. Asinos per obstantes ignes agit
170 2 | dicatarum uirginum choro asscriptam esse, ad te unum spem stirpis
171 11 | quae te consoletur, quae assideat, quae inseruiat, quae tuum
172 13 | neuter manumitti uelit? Astrictus es ei, quem in amicitiam
173 | Atqui
174 8 | propellenti, quasi ledat atrocius, qui coniugem adimat quam
175 13 | quibus coniugium exitium attulerit. Exaggera quantum potes,
176 13 | sapiens ille, bona, parc bona. Aude tuis moribus dignam sperare.
177 11 | Nec audio qui mihi dicat foedam illam
178 11 | ueterem eiicit. 1 Paucos audiuimus, quorum fides usque ad uitae
179 11 | quae tueatur, habes quae augeat. Non est? habes quae quaerat.
180 6 | uiuentes, populum nulla sobole augerent. Quod si lex damnat sterile
181 13 | immutari. Rara, inquis, auis in terris, mulier proba.
182 12 | Vbi quis tibi paruulus aula luserit Aeneas, qui tuos,
183 11 | mare proiiciatur? Neque hic ausim illas tibi uoluptates proponere,
184 5 | miraculorum suorum initium auspicatus. Cur igitur, inquies, Christus
185 10 | esset appellatus, idque Deo auspice, si uxoris contubernium
186 8 | quis ignoret? Turpissimum auteur uidetur, muta pecora naturae
187 8 | sexum inueniri scripsit idem autor, at non solus. Nonne ita
188 4 | si matrimonii quaerimus autorem, non a Lycurgo, non a Mose,
189 7 | qui liberis rempublicam auxissent, eis tanquam bene meritis
190 12 | uultus referat, qui te blanda balbutie patrem appellitet? Iam accesserit
191 2 | montana essem, Antonius Baldus, homo, ut scis, tuarum rerum
192 11 | filios etiam inscientes baptizare. Id si uerum est, quanto
193 9 | Nulla unquam gens tam fuit barbara, tam ab humanitate omni
194 8 | uerumetiam et Hebraeis et Barbaricis legibus, adulteris pena
195 13 | quid inter haec obmurmures. Beata res est coniugium, si omnia
196 11 | ipse Christus, inquies, beatos pronunciauit, qui sese castrarunt
197 11 | operam dare et iuuentutem in belli usum sufficere. Nisi forte
198 8 | uiolatum matrimonii ius decenni bello uindicandum censuerunt.
199 7 | nisi sint qui coniugii beneficio iuuentutem, semper mortalitate
200 11 | ea uiuere cum qua sis non beneuolentiae modo, uerumetiam corporum
201 11 | societas, quippe quem ad beneuolentiam atque amicitiam genuit.
202 12 | coniugis uultus referat, qui te blanda balbutie patrem appellitet?
203 11 | usum sufficere. Nisi forte bombardas, tela, naues, ad hoc bellum
204 13 | quod tibi in manu est, ut bonam eligas. Quid si corrumpatur?
205 13 | improbam uxorem habuit. Iam ex bonis parentibus, ferme similes
206 11 | dixerim, etiam si minima bonorum quae habet coniugium pars
207 13 | asciscendam censeo, qua cum bonum istud tibi commune esse
208 8 | sit existimandus, nedum bonus ciuis. Nam si, ut Stoici
209 11 | expendere, qui minus foedum est brutorum animantium more edere, mandere,
210 11 | quibus potissimum inter cacteros eminent: sanctissimum uitae
211 11 | sese castrat, qui uiuit caelebs, sed qui caste sancteque
212 13 | ferre uelit. Quod si ad caelestem illam uitam respicias, mors
213 14 | te certe uiciosa fuerit. Caeteri enim puritati studuisse
214 9 | quidem accurate tractat, caeterum neque propagandi neque inserendi
215 8 | citharedum saxa durissima cantu mouisse commemorant. Quid
216 11 | eiusmodi uoluptatum genere non capiatur, praesertim si citra numinis,
217 11 | necessariorum beneuolentia capimus, quam dulce imprimis sit
218 8 | legibus, adulteris pena capitalis statuebatur. Furem quadrupli
219 11 | in te certe reprehensione carere non potest, per quem stabit
220 13 | omnibus fortunae subiecta casibus. E uita migret oportet,
221 11 | qui uiuit caelebs, sed qui caste sancteque colit coniugii
222 11 | sanctissimum uitae genus est, pure casteque seruatum coniugium. Praeterea
223 10 | domi aluit? Num Socrate castior, qui Xantippen foeminam
224 11 | praetexunt titulum sub umbra castitatis turpius libidinantes. Neque
225 11 | coniugii commoda: iam quid casto amore esse potest amabilius,
226 11 | beatos pronunciauit, qui sese castrarunt ob regnum Dei. Non reiicio
227 11 | coniugium. Praeterea non is sese castrat, qui uiuit caelebs, sed
228 11 | munus. Arque utinam uere castrati sint, quicunque suis uiciis
229 11 | quicunque suis uiciis magnificum castrationis praetexunt titulum sub umbra
230 13 | stulte amantium morbus est, castus ac legitimus amor zelotypiam
231 14 | quantum morborum agmen, quot casuum discrimina, noctes diesque
232 13 | occurrit uel Iulia Pompeii, uel Catonis Portia? Cur non aeterno
233 9 | in uxorem mites sunt. Pro catulis dimicant tigrides. Asinos
234 4 | tempestatis illius necessitatem causemur, quid aliud sibi uult illud
235 8 | Cuius opus si oculis haud cecutientibus inspiciamus, intelligemus
236 13 | non Arria illa a Plinio celebrata? Cur non innumerae aliae,
237 3 | menteur istam mutabis, et celibatu relicto, sterili ac parum
238 5 | immaculatus praedicatur, celibatus ne nominatur quidem. ~
239 2 | Cenauit apud me sexto Mus Apriles,
240 11 | istiusmodi portentum dignum censebitur, quod cum Timone illo ex
241 9 | diligens in Republica ciuis censendus, qui praesenti turba contentas,
242 13 | libertas, sociam asciscendam censeo, qua cum bonum istud tibi
243 8 | decenni bello uindicandum censuerunt. Ad haec non Romanis modo,
244 14 | regnis, urbibus, cetibus post centum annos supererit? Eamus nunc,
245 14 | postulamus, ut sicut e louis cerebro Mineruam prognatam poetae
246 11 | iactent quantum uolent ceremonias cultusque suos, quibus potissimum
247 11 | coniunctione conferendam cerises? Si domi agis, adest quae
248 8 | in quibus Plinio autore certissimo, adeo manifesto sexus discrimine
249 7 | qui eam armis tueantur. At certum exitium est, nisi sint qui
250 14 | prouinciis, regnis, urbibus, cetibus post centum annos supererit?
251 11 | coniungimur, cum uxore et summa charitate et corporum permutatione,
252 12 | Iam accesserit coniugali charitati uinculum adamantinum, quod
253 4 | intelligeremus nihil nobis uxore charius esse debere, nihil coniunctius,
254 2 | sterilitati dicatarum uirginum choro asscriptam esse, ad te unum
255 4 | Non Iudaismi tantum, sed Christianismi quoque. Iam si caetera sacramenta,
256 9 | plurimas habere uxores, tanquam ci patria plurimum deberet,
257 14 | flagitet, ipsi maiorum tuorum cineres e tumulis idipsum te obtestentur,
258 7 | spectaculis, hyeme uero nudi forum circuirent, seque execrati iusta pati
259 14 | de quotidianis mortibus. Circumuolat undique mors. ruit, rapit,
260 8 | marita arbor in foeminas circunstantes ramis incumbat, tanquam
261 8 | iidem Orpheum poetam ac citharedum saxa durissima cantu mouisse
262 12 | Diuulsos queremoniis, Suprema citius soluet angor die. Habes
263 14 | illustriorem ullam uiderunt ciues tui, pudica, modesta, pia,
264 7 | bellum exire. Periclitatur ciuitas, nisi sint qui eam armis
265 9 | contentas, de propaganda ciuium multitudine non cogitat.
266 14 | aeternam sit generi nostro cladem allaturus. Quae pestis aut
267 11 | reciderit? Neque uero me clam est, magnis uoluminibus
268 13 | nemo libertatem ademptam clamitat. At uereris ne liberis morte
269 3 | mihi prodesse cupio, nisi clarissimis rationibus ostendero id
270 14 | genus autem tum optimum, tum clarrissimum, ita ut obliterari sine
271 12 | tuam oblectent, qui oculos claudant, qui iusta persoluant, in
272 10 | sed ne in naturae officio claudicasse uideretur? Intellexit enim
273 5 | parentis dolore processit, clauso monumento prodiit. Quid
274 11 | praecipit quidem Christus ulli coelibatum, at idem diuortium palam
275 10 | gignendi uim addidit, si coelibatus laudi ducitur? Si quis te
276 7 | duxisset, eodem anno non cogeretur in bellum exire. Periclitatur
277 14 | inuitant, necessitas etiam ipsa cogit. Sed iam argumentorum plus
278 14 | tibi partes obeundas esse cogita. Non dubitarunt filiae Loth
279 11 | incipiant, quid uirginitate dici cogitariue possit exitialius? Tum si
280 14 | contaris, adhuc caelibatum cogitas? Si qua res parum honesta
281 9 | abducere, quid aliud poetas cogitasse putamus quam ut nobis coniugalem
282 9 | propaganda ciuium multitudine non cogitat. Nemo igitur unquam egregius
283 8 | leges nec iudicem expectare cogitur, quod ius nec in parricidio
284 5 | uerumetiam prodigioso munere cohonestauit, haud alibi miraculorum
285 11 | alios ad id uitae genus sunt cohortati. Imitentur sane apostolos
286 11 | sed qui caste sancteque colit coniugii munus. Arque utinam
287 14 | negligitur, pars oculis pascendis colitur. At patitur hoc ipsa rerum
288 8 | sine ea dissolui, interire, collabi cuncta. Fingunt ueteres
289 4 | felicitatis, caetera naturae collapsae surit adhibita, unum illud
290 11 | nondum est nota, hoc operae collocarent in describenda imagine casti
291 9 | non solum ad turtures et columbos, uerumetiam ad immanissimas
292 4 | religiosa quadam ueneratione coluntur, quis non uidet huic plurimum
293 13 | Cur non Terciae Aemiliae comitas in mentem uenit? Cur non
294 8 | durissima cantu mouisse commemorant. Quid signifcantes? Nempe
295 11 | enim mei pudoris esse puto, commemorare in quae dedecora saepe prolabantur
296 5 | coniugalem societatem potuit commendare, quam quod arcanam illam,
297 9 | nobis coniugalem amorem commendarent, qui apud inferos quoque
298 5 | nobis casti coniugii leges commende. Qui magis coniugalem societatem
299 6 | uoluntati natura defuit, quid commerentur ii, qui ne operam quidem
300 12 | qui te, ut cui sua uiscera commiserint, singulari pietate non prosequi
301 11 | loquaris, cuius fidei te tuto committas, qui tuas fortunas suas
302 14 | est. Illa maioribus suis commori uoluit, tu ne moriantur
303 6 | execratur, atque ob id a communibus aris quosdam submotos legimus.
304 11 | animi tui secretos affectus communices, qui cum perinde ut tecum
305 11 | uerumetiam corporum mutua quadam communione arctissime copulatus? Si
306 13 | Quisquis uxorem accipit, compedes accipit, quas sola mors
307 1 | neque minus felix mihi comperi quam erat amicum. Nunc si
308 10 | temere a nostris theologis comprobatum, si merito, uelut adagionis
309 4 | quoque literis repetitum comprobatumque Christi suffragium? Propter
310 11 | constat. Episcopis caelibatum concedamus. Quid tu apostolicum institutum
311 8 | dolori maritali, quod grauate concedit uim a capite propellenti,
312 2 | foeminam integerrimam, e uiuis concessisse; sororem tuam luctu ac desiderio
313 11 | animantium more edere, mandere, concoquere, excernere, dormire, quam
314 8 | et obscuros, a coniugali concordia uehementer abhorruisse,
315 4 | surit adhibita, unum illud conditae datum est. Si leges a mortalibus
316 13 | dicenda. Sin intra humanam conditionem animum contineas, nihil
317 4 | quam hominem ab humanae conditionis legibus abhorrere? Quid
318 4 | summo rerum omnium opifice conditum et institutum est, ab eodem
319 14 | est, ut magis Reipublicae conducat intermori quam propagari.
320 11 | cum hac tanta coniunctione conferendam cerises? Si domi agis, adest
321 14 | argumentorum plus satis. Confido te iamdudum me monitore
322 5 | Denique ut legem exemplo confirmaret, adole1scens, ut dictum
323 8 | sine iudicio, sine legibus confodere, nimirum id donans dolori
324 4 | sanctius? At huic tamen coniugalis praefertur fides. Quo autore?
325 11 | morum integritatem quam apud coniugatos. Exaggerent quantumlibet
326 8 | quasi ledat atrocius, qui coniugem adimat quam qui uitam. Profecto
327 11 | mitius est idem efficere coniugiorum ofhcio. Quare si quid honestum,
328 12 | Aeneas, qui tuos, tuaeque coniugis uultus referat, qui te blanda
329 2 | generique tuo iam inde ab initio coniunctissimus. Triste plenumque lachrymarum
330 4 | charius esse debere, nihil coniunctius, nihil tenacius adglutinatum.
331 11 | animorum duntaxat beneuolentia coniungimur, cum uxore et summa charitate
332 8 | cunctas uinculis quibusdam connexuit, ut aliae aliis egere uideantur?
333 8 | adduxisse. Apparet igitur qui connubii amore non tangitur, eum
334 5 | arcanis literis? Honoranduzn connubiuzn, et thorus immaculatus praedicatur,
335 14 | numerosa sobole uirginem Deo consecrare. Rustici frugum primitias
336 4 | laudatum, ab eodem honestatum consecratumque. Siquidem initio cum hominem
337 4 | miraculorum suorum primitiis consecrauit? Quid sanctius, quod ipse
338 2 | tuae redisse, amicos summo consensu tibi puellam summo genere
339 11 | leges iubent, omnium gentium consensus approbat, ad quod optimi
340 8 | sequi, quid tam naturae consentaneum quam matrimonium? Nihil
341 11 | si rectum est iudicium, consequetur ut in primis rectum et honestum
342 14 | animumque ad salubriora consilia appulisse. Bene uale. ~
343 1 | iucundissime, nec alienis eges consiliis, tamen hoc uel ueteri nostrae
344 1 | nostra perspicimus. Tuum consilium meis in rebus persaepe sum
345 11 | sin aduersae, erit quae te consoletur, quae assideat, quae inseruiat,
346 4 | caetera ad remedium, hoc ad consortium felicitatis, caetera naturae
347 12 | adolescens gessit, in filio conspexerit? Mors omnibus parata est,
348 8 | intelligamus coniugali societate et constare et contineri 1 omnia, sine
349 11 | fides usque ad uitae finem constiterit, uxoria charitas non perfidia
350 10 | omnia tanta ratione sint constituta, haud uerisimile uideri
351 13 | potest; a bono mala corrigi consueuit. Falso uxores accusamus.
352 14 | nefario etiam incestu generi consulere quam pati interire. Tu matrimonio
353 14 | summa cum uoluptate, non consules tuo generi alioquin intermorituro?
354 11 | sane uidetur, non pessime consulturus rebus ac moribus hominum,
355 14 | obtestentur, tu tamen adhuc contaris, adhuc caelibatum cogitas?
356 11 | te istam ut uiro indignam contemnere, quanquam ne uiri quidem
357 11 | fratrum pietatem, tui mmrte contemnit, te unum respicit, ex te
358 11 | dissimulantur potius quam contemnuntur. Quanquam quis adeo seuero,
359 8 | populus non esset. Nec hoc contenta legum seueritas, illud etiam
360 9 | censendus, qui praesenti turba contentas, de propaganda ciuium multitudine
361 9 | qui praesentibus rebus contentus, arbores adultas satis quidem
362 13 | humanam conditionem animum contineas, nihil est coniugali uita
363 8 | societate et constare et contineri 1 omnia, sine ea dissolui,
364 13 | eueniant, sed quid si morosa contingat uxor? quid si impudica?
365 | Contra
366 11 | illo ex uniuerso hominum contubernio in medium mare proiiciatur?
367 10 | idque Deo auspice, si uxoris contubernium refugisset. Num tu Iacob
368 11 | eam, ut non multum absit a contumelia matrimonii et ab episcopis
369 11 | obscuratur, nulla rerum mutatione conuellitur, denique sola morte, imo
370 14 | At patitur hoc ipsa rerum copia, in tanta aruorum amplitudine,
371 14 | esset. Cur quod ille de suis copias intellexit, non etiam de
372 11 | munere, quo magis uacaret copiosiorem prolem Christo gignere.
373 11 | fortunarum omnium societate copulamur. Praeterea in caeteris amiciciis
374 11 | quadam communione arctissime copulatus? Si magnam quandam animi
375 13 | non potius Tiberii Gracchi Cornelia succurrit? Cur non Alcestis
376 5 | diuinae naturae cum humano corpore animaque coniunctionem;
377 13 | corrumpi potest; a bono mala corrigi consueuit. Falso uxores
378 13 | ut bonam eligas. Quid si corrumpatur? A malo quidem marito uxor
379 13 | quidem marito uxor bona corrumpi potest; a bono mala corrigi
380 11 | uxoria charitas non perfidia corrumpitur, nulla simulatione obscuratur,
381 4 | illo quo uirum, sed ex Adae cratibus eduxit, quo prorsus intelligeremus
382 13 | uicia fuerint, non coniugii. Crede mihi, non solet nisi malis
383 4 | celibatum amplecterentur, sed ut crescerent, ut multiplicarentur, ut
384 11 | approbat, ad quod optimi cuiusque exemplum adhortatur? Quod
385 11 | stimulis peragi nequit, non culpam precesserit. Iam in caeteris
386 9 | patens. Vt igitur diligens cultor non est, qui praesentibus
387 11 | quantum uolent ceremonias cultusque suos, quibus potissimum
388 1 | amicitiae, quae ab ipsis prope cunabulis una cum aetate nobis accreuit,
389 8 | dissolui, interire, collabi cuncta. Fingunt ueteres illi ac
390 8 | non solus. Nonne ita res cunctas uinculis quibusdam connexuit,
391 11 | quae tuum malum suum esse cupiat. An tu uoluptatem ullam
392 3 | autoritatem quicquam mihi prodesse cupio, nisi clarissimis rationibus
393 11 | ex te pendet, tecum emori cupit. Res est? habes quae tueatur,
394 2 | apud me sexto Mus Apriles, cura in uilla montana essem,
395 9 | sacram ac dignam, quae diis curae sit, iudicarit. Diuersi
396 9 | propagandi neque inserendi curam agit, propterea quod necesse
397 11 | quam maxime expeditum esse. Cursitandum erat per omnes terras, imminebat
398 14 | tu ne moriantur operam dabis. Soror subduxit sese officio,
399 14 | nubent ullae neque nuptum dabunt ulli. Sed ad exemplum paucitas
400 6 | uoluntas quidem effugiet. Si damnantur quorum uoluntati natura
401 6 | sobole augerent. Quod si lex damnat sterile matrimonium, caelibes
402 6 | caelibes multo amplius damnauit. Si natura poenam non effugit,
403 4 | qui reprehendit hereseos damnetur? Quid aequius quam id reddere
404 7 | eos qui caelibes essent damno etiam mulctabant, a reipublicae
405 11 | liberis gignendis operam dare et iuuentutem in belli usum
406 4 | quo pacto, nisi coniugio darent operam? Et ne hic uel Mosaicae
407 5 | mirari potius quam imitari debeamus, sine patte natus, sine
408 14 | ista uel una te potissimum debebas a caelibatu deterreri. Generis
409 3 | alioquin animum tuum uincere debebat, neque autoritatem quicquam
410 9 | tanquam ci patria plurimum deberet, qui eam numerosissima sobole
411 4 | huic plurimum religionis deberi, quod et a Deo, et primum
412 14 | charitas animum tuum expugnare debuerat, quanto aequius est id amicorum
413 11 | uoluminibus priscorurn patrum decantatas uirginitatis laudes, quorum
414 10 | uelut adagionis uice ubique decantatum, neque deum neque naturam
415 8 | uiolatum matrimonii ius decenni bello uindicandum censuerunt.
416 5 | in ecclesiam suam amorem declarare uolens, se sponsumillius,
417 2 | religione, ita celibatum decreuisse ut nec generis studio, nec
418 11 | puto, commemorare in quae dedecora saepe prolabantur qui naturae
419 9 | recteque instituendis operam dederit. Apud Hebraeos et Persas
420 6 | ii, qui ne operam quidem dederunt ne steriles essent? ~
421 14 | impulsu sese praecipitem dedit. Tu maior natu, uirum te
422 14 | gentem facinorosorum nunquam deficiens numerositas propage. Num
423 7 | iuuentutem, semper mortalitate deficientem sufficiant. Quia et Romanae
424 11 | deuolant, ita fortuna reflante deficiunt. Nonnunquam recentior amicus
425 6 | quorum uoluntati natura defuit, quid commerentur ii, qui
426 11 | frater fratris sine liberis defuncti semen excitare iubetur,
427 11 | sese castrarunt ob regnum Dei. Non reiicio autoritatem,
428 11 | solitudinem horrere, societate delectari uidemus, mea sententia,
429 11 | apostolorum te institutum delectat, qui et ipsi caelibatum
430 11 | Si magnam quandam animi delectationem ex reliquorum necessariorum
431 11 | ut isti qui passim sine delectu ad caelibatum ac uirginitatem
432 13 | Plurimum in hoc situm est quam deligas, quomodo fingas, qualem
433 9 | superstitiose quidem errans in deorum nominibus, at non errans
434 11 | quae solitudinis taedium depellat; si foris, est quae discedentem
435 8 | seueritas, illud etiam permisit, deprehensum adulterum sine iudicio,
436 11 | hoc operae collocarent in describenda imagine casti purique matrimonii.
437 2 | concessisse; sororem tuam luctu ac desiderio uictam, sterilitati dicatarum
438 14 | adsit aetas integra, nec desit forma; offeratur uero coniunx
439 11 | osculo prosequatur, absentem desyderet, redeuntem laeta excipiat.
440 14 | potissimum debebas a caelibatu deterreri. Generis enim spem, quae
441 14 | scelere, magnoque Reipublicae detrimento non possit; tum adsit aetas
442 11 | hominis offensam, citra famae detrimentum possit contingere? Equidem
443 11 | hyrundines exacta aestate deuolant, ita fortuna reflante deficiunt.
444 11 | Quanquam quis adeo seuero, ne dicam stupido, sit natus ingenio,
445 11 | Nec audio qui mihi dicat foedam illam pruriginem
446 2 | desiderio uictam, sterilitati dicatarum uirginum choro asscriptam
447 7 | seque execrati iusta pati dicerent, quod legibus non paruissent. ~
448 11 | incipiant, quid uirginitate dici cogitariue possit exitialius?
449 14 | donet quod apibus tribuisse dicitur, ut sine concubitu fetificemus,
450 14 | lachrymas non tenuisse dicunt, quod ex tot hominum milibus,
451 12 | Suprema citius soluet angor die. Habes qui senectutem tuam
452 14 | casuum discrimina, noctes diesque hominum paucitati insidientur,
453 14 | abs te peteretur, si qua difficilis tamen uel tuorum uota uel
454 13 | Cur non aeterno nomine digna Arthemisia? Cur non Hypsicratea
455 4 | matre, non solum interesse dignatus est, uerumetiam nuptiale
456 1 | tuam tuorumque salutem ac dignitatem plurimurn interesse iudicassem,
457 9 | rem sacram ac dignam, quae diis curae sit, iudicarit. Diuersi
458 14 | nocentior? Quid ab ullo diluuio timeri possit acerbius?
459 4 | adglutinatum. Idem ille post diluuium mortalium generi reconciliatus
460 9 | mites sunt. Pro catulis dimicant tigrides. Asinos per obstantes
461 11 | depellat; si foris, est quae discedentem osculo prosequatur, absentem
462 10 | more iocabatur, quo domi disceret tolerantiam, sed ne in naturae
463 11 | quidem poterit, quae cultu et disciplina perficiatur. Sed apostolorum
464 14 | morborum agmen, quot casuum discrimina, noctes diesque hominum
465 8 | certissimo, adeo manifesto sexus discrimine coniugium inuenitur, ut
466 11 | tantopere placet uirginitas, non displicet bellum aduersus Turcarum
467 14 | nos de honesto ac iucundo disputamus, cum non utilitas modo suadeat,
468 8 | Stoici homines acutissimi disputant, recte uiuere, est naturae
469 13 | omnia matrimonii incommoda disquiris, quasi caelibatus nihil
470 11 | peccato profectam. Quid tam dissimile ueri? Quasi uero matrimonium,
471 11 | pacto a magnis ingeniis dissimulantur potius quam contemnuntur.
472 8 | contineri 1 omnia, sine ea dissolui, interire, collabi cuncta.
473 11 | morte, imo ne morte quidem distrahitur. Illa parentum, illa sororum,
474 9 | diis curae sit, iudicarit. Diuersi quidem apud diuersos populos
475 9 | iudicarit. Diuersi quidem apud diuersos populos ac nationes, ritus
476 11 | ulli coelibatum, at idem diuortium palam interdicit. Mihi sane
477 10 | Is Rachelis amplexus tam diuturna seruitute, redimere non
478 12 | tenet copula, nec malis Diuulsos queremoniis, Suprema citius
479 11 | hominem, sed plane saxum dixerim, etiam si minima bonorum
480 11 | quorum cum sit muneris et docere et instituere plebem, non
481 11 | Primum arbitror hoc Christi dogma ad ea tempora potissimum
482 8 | confodere, nimirum id donans dolori maritali, quod grauate concedit
483 2 | te uero nescio qua seu doloris impotentia, seu religione,
484 8 | legibus confodere, nimirum id donans dolori maritali, quod grauate
485 10 | quis te magnifico munere donaret, arcu, ueste, aut gladio,
486 14 | aliquis nos eodem munere donet quod apibus tribuisse dicitur,
487 11 | palinodiam inuitaretur. Verum donetur hic ardor illis temporibus,
488 11 | concoquere, excernere, dormire, quam licita permissaque
489 10 | debet, bac una in re naturam dormitasse. ~
490 11 | expetendum, de quo quis dubitare possit plusne habeat honestatis
491 14 | obeundas esse cogita. Non dubitarunt filiae Loth cum patre temulento
492 10 | seruitute, redimere non dubitauit. Num Solomone sapientior?
493 11 | tuas fortunas suas esse ducat, quid tu credis habere felicitatis
494 13 | orbitatem times, ob id ipsum ducenda uxor est, quae sola hoc
495 7 | tulit, ut qui uxores non ducerent, hi et aestate arcerentur
496 14 | natura instigat, ratio ducit, honestas allicit, tot commoda
497 10 | addidit, si coelibatus laudi ducitur? Si quis te magnifico munere
498 8 | recte uiuere, est naturae ductum sequi, quid tam naturae
499 13 | ipse te illi praebeas. Sed dulcior est, inquies, libertas.
500 11 | igitur quomodo non erit dulcissima, in qua nihil non commune
|