Decl., Caput
1 I, 2 | scelus, quod obiceretur manibus errantis. Et tamen contra
2 I, 4 | oculorum est renuntiare manibus, quid actum sit. Caeci percussoris
3 I, 9 | incolumis es? Quae tam iratis manibus sanguinem tuum fortuna subtraxit?
4 II, 4 | pertractans et mersis in sinum manibus, dum cuncta suspicionibus,
5 II, 12| potest decipi maritus nisi manibus uxoris, cur ante parricidium
6 II, 12| utere membris, quae regis, manibus, quas moves. volo venenum
7 II, 23| oculi quaerentibus matrem manibus arserunt. rursus infelix
8 II, 23| nostris humeris, nostris manibus innitere, nos tibi pedes,
9 IV, 4 | circumdedit et suis ad pugnam manibus aptavit, tamquam mathematico
10 IV, 6 | petere, quicquid ab his potui manibus accipere.
11 IV, 11| desideror, et hoc volo deberi manibus meis, animo meo. favete,
12 IV, 22| transfer adfectum, tuis manibus compone corpus, exstrue
13 IV, 22| fas st sublatis ad caelum manibus proclamare: 'mathematice,
14 V, 4 | et, quod numquam satis manibus filii, numquam satis excusabo
15 V, 9 | inviti! non exigo, ut tuis manibus porrigas cibos, ut consoleris,
16 VI | matre profectus vicariis manibus redemit patrem. idem in
17 VI, 6 | aeternum me iam catenatis manibus amplexus, postquam mei cura
18 VI, 8 | infelicitas oblita est, suis manibus perdere cupiat. detracta
19 VI, 9 | oppressa ponderibus praecordia manibus tuis pertracta; si quidem
20 VII, 3 | filii vulneribus excepi; his manibus labentis unici membra sustinui.
21 VIII, 20| stillantem animae sedem cruentis manibus agitantem ne festinet, hortatur,
22 IX, 4 | invideo: captus barbaris manibus nec tam nexu catenarum vinctus
23 IX, 17| laudem ereptus ex hostium manibus Minucius, ut Tiberium Gracchum
24 XI, 10| fortassis ictu, et erit ultio manibus contenta carnificis. parvulos
25 XI, 10| in sepulcra maiorum meis manibus intuli, nec licuit super
26 XII, 1 | habet quo eat. non publicis manibus exeuntem discerpsimus, non,
27 XII, 6 | probavimus, decrevimus, pedibus manibus <r>uimus in sententiam necessitatis,
28 XII, 6 | illum diem veneris.' nostris manibus legatum in navem tulimus,
29 XII, 6 | ingressi classem publicis manibus inpulimus. inde fugientia
30 XII, 11| feralem victimam violatis manibus mittimus. decent nos tales
31 XIII, 2 | opus permisit aetas, terram manibus subegi, et difficultatem
32 XIII, 4 | fumosa tecta et consitas meis manibus arbusculas destinatus exul ~
33 XIII, 8 | puta; non dico fetus meis manibus exceptos et in tutam conditos
34 XIII, 18| stupeat hoc fieri posse sine manibus, nulla interveniente doctrina
35 XIV, 9 | persequar, ut meis fortassis manibus invadam, velim dare venenum.
36 XV, 9 | perdideris dies. cuius census ex manibus, ex laboribus substantia,
37 XVI, 8 | lectulo, tamquam in tuis manibus expirem? in quibusdam calamitatibus
38 XVIII, 13| scidit, velamenta laceravit, manibus flagella concussit, renovavit
39 XVIII, 17| licuerit coram civitate manibus tuis iusta persolvere, cum
40 XIX, 3 | deprehenderat temporis illius fatum, manibus, ictibus et quaecumque ex
41 XIX, 4 | interpellare non ausa est. sed et manibus meis gratulor, quod non
42 XIX, 6 | exanimis unici corpus cruentis manibus iacentem; horre[o] cadaver
43 XIX, 15| monstrosae feritatis accinctus, manibus exertis, hinc ignibus, hinc
44 XIX, 15| iam consumpseram, viribus, manibus, telis totoque corpore pariter
45 XIX, 15| recordatio! deficientem in manibus meis filium vidi, aspexi
|