Caput
1 | a
2 | ab
3 4 | ambiguam, vel certain victoriam abstulissent ; utriusque eniun sententiae
4 6 | tuis maximo Oratoris, atque Academicorum, et Legum libris patimur,
5 1 | ac propositum pervenisse. Accessit et alter poeticae viae dux;
6 6 | virorum illustrium libris accidit; tuorum sane, quia de iis
7 1 | veritas odium parit"), accipe quod offensum animum ex
8 4 | dictum ex ore tuo auditum adeo sibi placuit insedit - que
9 1 | directos, tuis suffragiis adiutos. tuo nos lumine illustratos
10 6 | autem studiosi, seu temporum adversitas, seu ingeniorum hebetudo
11 4 | Latio daturum, atque ut Aeneidi cederet Ilins iussurum fuisse
12 1 | utrumque satis erat, ille tuis aequoribus, tu illius impar angustiis. ~
13 9 | vel erebi partem teneas. Aeternum vale. Apud superos, ad sinistram
14 1 | expressius in libro De Finibus agebas. Eius enim ubilibet vitam
15 1 | sed omnes tibi gratias agimus, quicumque Latinae linguae
16 1 | Republica. Vide ut aliter tecum ago ac tu cum Epicuro multis
17 4 | fuisse non dubito, quod iam ah initio Virgilinni laboris
18 | alio
19 | aliqui
20 1 | pervenisse. Accessit et alter poeticae viae dux; ita enim
21 2 | operum tuorum atque illius alterius laudator. Apud hunc ergo
22 6 | Haec de altero Latinae duce facundiae,
23 4 | Graiis vel reliquissent ambiguam, vel certain victoriam abstulissent ;
24 1 | quoniam cum bona venia amborum neuter ad utrumque satis
25 1 | tuus in Andria: "Obsequium amicos, veritas odium parit"),
26 9 | ut amicus ille tuus Mantuanus ait.
27 9 | pietas tua suggerit, et amor erga patriam usque in tuam
28 1 | quod ait familiaris tuus in Andria: "Obsequium amicos, veritas
29 1 | aequoribus, tu illius impar angustiis. ~
30 6 | magis arbitror, alio cogens animos cupiditas causa est. Itaque
31 1 | accipe quod offensum animum ex parte mulceat, nec semper
32 4 | nuctores sunt: te, Si cx libris aniunum novi, quem noscere mihi
33 2 | dixit, magnus quidem vir Annaeus Seneca Cordubensis, cui
34 9 | Transalpina Gallia eodem anno, XIV Kalendas Ianuarii. ~
35 4 | meinoriac, ut illud post annos viginti, te pridein rebus
36 | ante
37 4 | sentiret, et quid speraret aperte pronunciavit his versibus: ~
38 6 | segnities, seu quod magis arbitror, alio cogens animos cupiditas
39 4 | vixissem videor, ultimne assertorem futurum, iitque in oratoria
40 4 | Virgilinni laboris Propertius asseverare non timuit. Ubi enim Pierii
41 8 | Oceano, famam qui terminet astris, ~aut ~ super
42 2 | opusculum miratus, quaesivisses auctorem, eumque iuvenem iam senior
43 9 | in statu res nostrae sunt audieris, excident tibi lacrimae,
44 6 | quid de ingenio tuo sentiam audisti. Expectas audire de libris
45 4 | Quod dictum ex ore tuo auditum adeo sibi placuit insedit -
46 9 | his similia cupidissime auditurum te auguror; id enim pietas
47 9 | cupidissime auditurum te auguror; id enim pietas tua suggerit,
48 1 | tuis denique, ut ita dicam, auspiciis ad hanc, quantulacumque
49 | autem
50 1 | studium, et a civilibus bellis fugam. extincta libertate
51 2 | conqueritur, non aetas quidem sed bellorum civilium furor eripuit.
52 1 | canentem miraremur. quoniam cum bona venia amborum neuter ad
53 1 | sequeremur, quem loquentem, quem canentem miraremur. quoniam cum bona
54 1 | scripsisti. Vitam ego tuam carpsi, non ingenium aut linguam,
55 6 | cogens animos cupiditas causa est. Itaque librorum aliqui (
56 2 | circumscriptus. collegae suo cedere iubetur in reliquis. Verum
57 4 | daturum, atque ut Aeneidi cederet Ilins iussurum fuisse non
58 6 | sufficimus. Fama rerum tuarum celeberrima atque ingens et sonorum
59 6 | spes dubia, quam desperatio certa sit. Quin et superstitum
60 4 | reliquissent ambiguam, vel certain victoriam abstulissent ;
61 4 | esses, de primo fiore tam certum te venturi fructus praesagium
62 [Title]| PETRARCAE M. TULLIO CICERONI S.P.D. (LIVER XXIV, EP.
63 2 | suis eloquentiae finibus circumscriptus. collegae suo cedere iubetur
64 1 | debitum quietis studium, et a civilibus bellis fugam. extincta libertate
65 2 | aetas quidem sed bellorum civilium furor eripuit. Videre te
66 2 | Virgilius Maro est, Mantuanus civis, de quo egregie vaticinatus
67 7 | quae patriae facies, quae civium concordia, ad quos rerum
68 9 | lacrimae, quamlibet vel coeli vel erebi partem teneas.
69 6 | quod magis arbitror, alio cogens animos cupiditas causa est.
70 2 | finibus circumscriptus. collegae suo cedere iubetur in reliquis.
71 1 | in te rideo, vitae tamen compatior, ut dixi, ingenio gratulor
72 1 | libertate ac sepulta iam et complorata Republica. Vide ut aliter
73 4 | venturi fructus praesagium concepisse. Nec non et Latinis gratulatus
74 7 | patriae facies, quae civium concordia, ad quos rerum summa pervenerit,
75 1 | lumine illustratos ingenue confitemur: tuis denique, ut ita dicam,
76 2 | Cordubensis, cui te, ut idem ipse conqueritur, non aetas quidem sed bellorum
77 6 | incuria. Namque quod in tuis conqueror et in multis virorum illustrium
78 7 | quibus manibus quantoque consilio fraena tractentur imperii?
79 6 | De Laude Philosophiae, De Consolatione, De Gloria, quamvis de hoc
80 1 | vita tua quidquam praeter constantiam requiro, et professioni
81 4 | Pierii operis fundamenta contemplatus est, quid de illis sentiret,
82 2 | quidem vir Annaeus Seneca Cordubensis, cui te, ut idem ipse conqueritur,
83 6 | crudeli prorsus et intoleranda corrupissemus incuria. Namque quod in
84 9 | enim tacere melius fuerit. Crede enim mihi, Cicero, si quo
85 6 | laboris etiam vestri fructum crudeli prorsus et intoleranda corrupissemus
86 | cui
87 9 | ait. Haec et his similia cupidissime auditurum te auguror; id
88 6 | arbitror, alio cogens animos cupiditas causa est. Itaque librorum
89 4 | sententiae nuctores sunt: te, Si cx libris aniunum novi, quem
90 4 | in poetica palmam Latio daturum, atque ut Aeneidi cederet
91 1 | professioni philosophicae debitum quietis studium, et a civilibus
92 4 | futurum, iitque in oratoria dedisti, sic in poetica palmam Latio
93 1 | irascimur, veris laudibus delectamur. Tu quidem, Cicero, quod
94 2 | iuvenem iam senior vidisses, delectatus es, et de inexhausto eloquentiae
95 | denique
96 6 | magis mihi spes dubia, quam desperatio certa sit. Quin et superstitum
97 1 | verum enim, ut ipse soles dicere, quod ait familiaris tuus
98 2 | Non ego primus hoc dicerem fortasse, quamvis plane
99 4 | Quod dictum ex ore tuo auditum adeo
100 1 | fontibus irrigamus, tuo ductu directos, tuis suffragiis adiutos.
101 4 | rebus huinanis exempto, divino operi silo eisdem penitus
102 1 | quidem, Cicero, quod pace tua dixerim, ut homo vixisti, ut orator
103 1 | vitae tamen compatior, ut dixi, ingenio gratulor eloquiove.
104 6 | fortuna, quam seu vulgo seu doctioribus probentur. Extant equidem
105 6 | procul dubio periere; magnus dolor meus, magnus saeculi nostri
106 6 | hoc ultimo magis mihi spes dubia, quam desperatio certa sit.
107 6 | vivimus, nisi fallor, procul dubio periere; magnus dolor meus,
108 4 | Ilins iussurum fuisse non dubito, quod iam ah initio Virgilinni
109 6 | Haec de altero Latinae duce facundiae, magnaeque Romne
110 6 | oblivione et ignavia superatis, duces nostros non extinctos modo
111 1 | fontibus irrigamus, tuo ductu directos, tuis suffragiis
112 2 | Mantuanus civis, de quo egregie vaticinatus es. Cum enim,
113 4 | exempto, divino operi silo eisdem penitus verbis insereret ;
114 1 | gratulor eloquiove. O Romani eloquii summe parens, nec solus
115 1 | ut dixi, ingenio gratulor eloquiove. O Romani eloquii summe
116 4 | abstulissent ; utriusque eniun sententiae nuctores sunt:
117 6 | dicam perlegore, sed nec enumerare sufficimus. Fama rerum tuarum
118 | eodem
119 [Title]| CICERONI S.P.D. (LIVER XXIV, EP. IV) ~ ~
120 1 | aliter tecum ago ac tu cum Epicuro multis in locis, sed expressius
121 1 | Si te superior offendit epistola (verum enim, ut ipse soles
122 6 | doctioribus probentur. Extant equidem praeclara volumina, quae
123 9 | quamlibet vel coeli vel erebi partem teneas. Aeternum
124 9 | pietas tua suggerit, et amor erga patriam usque in tuam perniciem
125 | ergo
126 2 | bellorum civilium furor eripuit. Videre te potuit, sed non
127 4 | videre licuisset Inetatus esses, de primo fiore tam certum
128 1 | necessitas poscebat. ut esset et quem solutis et quem
129 | etiam
130 2 | quaesivisses auctorem, eumque iuvenem iam senior vidisses,
131 6 | ita truncati foedatique evaserunt, ut proprie melius fuerit
132 6 | libris tuis qunenam illos exceperit fortuna, quam seu vulgo
133 9 | res nostrae sunt audieris, excident tibi lacrimae, quamlibet
134 4 | te pridein rebus huinanis exempto, divino operi silo eisdem
135 6 | ingenio tuo sentiam audisti. Expectas audire de libris tuis qunenam
136 2 | iubetur in reliquis. Verum expectatione te torqueo; quisnam dux
137 1 | Epicuro multis in locis, sed expressius in libro De Finibus agebas.
138 6 | seu doctioribus probentur. Extant equidem praeclara volumina,
139 1 | civilibus bellis fugam. extincta libertate ac sepulta iam
140 6 | superatis, duces nostros non extinctos modo sed truncos quoque
141 7 | audire velis, quae patriae facies, quae civium concordia,
142 1 | quantulacumque est, scribendi facultatem ac propositum pervenisse.
143 6 | Haec de altero Latinae duce facundiae, magnaeque Romne spe altera.
144 6 | nobiscum qui nunc vivimus, nisi fallor, procul dubio periere; magnus
145 6 | nec enumerare sufficimus. Fama rerum tuarum celeberrima
146 8 | Imperium Oceano, famam qui terminet astris, ~aut ~
147 4 | Inetatus esses, de primo fiore tam certum te venturi fructus
148 1 | quicumque Latinae linguae floribus ornamur; tuis enim prata
149 6 | patimur, qui ita truncati foedatique evaserunt, ut proprie melius
150 2 | inexhausto eloquentiae tuae fonte, cum propria quidem laude
151 1 | ornamur; tuis enim prata de fontibus irrigamus, tuo ductu directos,
152 2 | Non ego primus hoc dicerem fortasse, quamvis plane sentirem;
153 6 | qunenam illos exceperit fortuna, quam seu vulgo seu doctioribus
154 7 | manibus quantoque consilio fraena tractentur imperii? Isterne
155 1 | et quem solutis et quem fraenatis gressibus praeuntem sequeremur,
156 6 | nisi laboris etiam vestri fructum crudeli prorsus et intoleranda
157 6 | negligere, ne quid inde fructuosum perciperet sequens aetas,
158 4 | fiore tam certum te venturi fructus praesagium concepisse. Nec
159 1 | studium, et a civilibus bellis fugam. extincta libertate ac sepulta
160 4 | Aeneidi cederet Ilins iussurum fuisse non dubito, quod iam ah
161 4 | Ubi enim Pierii operis fundamenta contemplatus est, quid de
162 2 | quidem sed bellorum civilium furor eripuit. Videre te potuit,
163 4 | videor, ultimne assertorem futurum, iitque in oratoria dedisti,
164 9 | Rhodani ripam in Transalpina Gallia eodem anno, XIV Kalendas
165 7 | tractentur imperii? Isterne et Ganges, Iberus, Nilus et Tanais
166 8 | super et Garamantas et Indos~Proferat imperium, ~
167 6 | Philosophiae, De Consolatione, De Gloria, quamvis de hoc ultimo magis
168 5 | Romani scriptores, cedite Graii;~Nescio quid maius nascitur
169 4 | Musis, quod insoleatibus Graiis vel reliquissent ambiguam,
170 1 | solus ego, sed omnes tibi gratias agimus, quicumque Latinae
171 4 | concepisse. Nec non et Latinis gratulatus Musis, quod insoleatibus
172 1 | compatior, ut dixi, ingenio gratulor eloquiove. O Romani eloquii
173 1 | solutis et quem fraenatis gressibus praeuntem sequeremur, quem
174 6 | adversitas, seu ingeniorum hebetudo et segnities, seu quod magis
175 2 | ille sit quaeris? nosti hominem, si modo nominis meministi:
176 1 | quod pace tua dixerim, ut homo vixisti, ut orator dixisti,
177 4 | viginti, te pridein rebus huinanis exempto, divino operi silo
178 | hunc
179 6 | sermo erat, quorum insignior iactura est, haec sunt nomina: Reipublicae,
180 9 | eodem anno, XIV Kalendas Ianuarii. ~
181 7 | imperii? Isterne et Ganges, Iberus, Nilus et Tanais limites
182 | id
183 | idem
184 6 | ingenti praelio oblivione et ignavia superatis, duces nostros
185 6 | accidit; tuorum sane, quia de iis mihi nunc sermo erat, quorum
186 4 | ultimne assertorem futurum, iitque in oratoria dedisti, sic
187 5 | Nescio quid maius nascitur Iliade. ~
188 4 | atque ut Aeneidi cederet Ilins iussurum fuisse non dubito,
189 | illi
190 | illis
191 | illos
192 1 | adiutos. tuo nos lumine illustratos ingenue confitemur: tuis
193 6 | conqueror et in multis virorum illustrium libris accidit; tuorum sane,
194 1 | tuis aequoribus, tu illius impar angustiis. ~
195 7 | consilio fraena tractentur imperii? Isterne et Ganges, Iberus,
196 6 | intoleranda corrupissemus incuria. Namque quod in tuis conqueror
197 | inde
198 8 | super et Garamantas et Indos~Proferat imperium, ~
199 4 | opus si videre licuisset Inetatus esses, de primo fiore tam
200 2 | vidisses, delectatus es, et de inexhausto eloquentiae tuae fonte,
201 6 | iniuria. Neque enim satis infame visum est ingenia nostra
202 6 | enim satis infame visum est ingenia nostra negligere, ne quid
203 6 | temporum adversitas, seu ingeniorum hebetudo et segnities, seu
204 6 | tuarum celeberrima atque ingens et sonorum nomen; perrari
205 6 | partes , ita ut, veluti ingenti praelio oblivione et ignavia
206 1 | tuo nos lumine illustratos ingenue confitemur: tuis denique,
207 4 | non dubito, quod iam ah initio Virgilinni laboris Propertius
208 6 | pudor, magna posteritatis iniuria. Neque enim satis infame
209 4 | auditum adeo sibi placuit insedit - que meinoriac, ut illud
210 4 | silo eisdem penitus verbis insereret ; quod opus si videre licuisset
211 6 | nunc sermo erat, quorum insignior iactura est, haec sunt nomina:
212 4 | Latinis gratulatus Musis, quod insoleatibus Graiis vel reliquissent
213 6 | fructum crudeli prorsus et intoleranda corrupissemus incuria. Namque
214 1 | quoniam veris reprehensionibus irascimur, veris laudibus delectamur.
215 6 | librorum aliqui (nescio an irreparabiliter) nobiscum qui nunc vivimus,
216 1 | tuis enim prata de fontibus irrigamus, tuo ductu directos, tuis
217 7 | fraena tractentur imperii? Isterne et Ganges, Iberus, Nilus
218 6 | animos cupiditas causa est. Itaque librorum aliqui (nescio
219 2 | circumscriptus. collegae suo cedere iubetur in reliquis. Verum expectatione
220 4 | ut Aeneidi cederet Ilins iussurum fuisse non dubito, quod
221 2 | quaesivisses auctorem, eumque iuvenem iam senior vidisses, delectatus
222 2 | enim, ut scriptum legimus, iuvenile quoddam eius opusculum miratus,
223 [Title]| S.P.D. (LIVER XXIV, EP. IV) ~ ~
224 9 | Transalpina Gallia eodem anno, XIV Kalendas Ianuarii. ~
225 9 | audieris, excident tibi lacrimae, quamlibet vel coeli vel
226 4 | praesagium concepisse. Nec non et Latinis gratulatus Musis, quod insoleatibus
227 4 | dedisti, sic in poetica palmam Latio daturum, atque ut Aeneidi
228 2 | tuorum atque illius alterius laudator. Apud hunc ergo quisque,
229 1 | reprehensionibus irascimur, veris laudibus delectamur. Tu quidem, Cicero,
230 2 | es. Cum enim, ut scriptum legimus, iuvenile quoddam eius opusculum
231 6 | atque Academicorum, et Legum libris patimur, qui ita
232 1 | civilibus bellis fugam. extincta libertate ac sepulta iam et complorata
233 1 | locis, sed expressius in libro De Finibus agebas. Eius
234 4 | insereret ; quod opus si videre licuisset Inetatus esses, de primo
235 7 | Iberus, Nilus et Tanais limites nostri sint? An vero quisquam
236 1 | agimus, quicumque Latinae linguae floribus ornamur; tuis enim
237 1 | carpsi, non ingenium aut linguam, ut qui illud mirer, hanc
238 [Title]| TULLIO CICERONI S.P.D. (LIVER XXIV, EP. IV) ~ ~
239 1 | tu cum Epicuro multis in locis, sed expressius in libro
240 1 | praeuntem sequeremur, quem loquentem, quem canentem miraremur.
241 6 | vel perditos necesse sit lugere. Hoc enim et in aliis multis,
242 1 | suffragiis adiutos. tuo nos lumine illustratos ingenue confitemur:
243 [Title]| PETRARCAE M. TULLIO CICERONI S.P.D. (
244 6 | Latinae duce facundiae, magnaeque Romne spe altera. Nunc ad
245 6 | et superstitum librorum magnas partes , ita ut, veluti
246 2 | verum tamen praeclarumque ac magnificum illi testimonium reddidisti.
247 5 | cedite Graii;~Nescio quid maius nascitur Iliade. ~
248 7 | summa pervenerit, quibus manibus quantoque consilio fraena
249 2 | meministi: Publius Virgilius Maro est, Mantuanus civis, de
250 6 | aliis multis, sed in tuis maximo Oratoris, atque Academicorum,
251 | me
252 4 | sibi placuit insedit - que meinoriac, ut illud post annos viginti,
253 2 | hominem, si modo nominis meministi: Publius Virgilius Maro
254 | meus
255 6 | Reipublicae, Rei Familiaris, Res Militaris, De Laude Philosophiae,
256 1 | loquentem, quem canentem miraremur. quoniam cum bona venia
257 2 | iuvenile quoddam eius opusculum miratus, quaesivisses auctorem,
258 1 | aut linguam, ut qui illud mirer, hanc stupeam. Neque tamen
259 1 | offensum animum ex parte mulceat, nec semper odiosa sit veritas;
260 4 | non et Latinis gratulatus Musis, quod insoleatibus Graiis
261 | Namque
262 5 | Graii;~Nescio quid maius nascitur Iliade. ~
263 6 | truncos quoque vel perditos necesse sit lugere. Hoc enim et
264 1 | poeticae viae dux; ita enim necessitas poscebat. ut esset et quem
265 6 | visum est ingenia nostra negligere, ne quid inde fructuosum
266 1 | quoniam cum bona venia amborum neuter ad utrumque satis erat,
267 1 | probas, rides ingenium. Ego nihil in te rideo, vitae tamen
268 7 | Isterne et Ganges, Iberus, Nilus et Tanais limites nostri
269 | nobiscum
270 6 | atque ingens et sonorum nomen; perrari autem studiosi,
271 6 | insignior iactura est, haec sunt nomina: Reipublicae, Rei Familiaris,
272 2 | nosti hominem, si modo nominis meministi: Publius Virgilius
273 | nos
274 4 | libris aniunum novi, quem noscere mihi non aliter quam si
275 2 | quisnam dux ille sit quaeris? nosti hominem, si modo nominis
276 6 | infame visum est ingenia nostra negligere, ne quid inde
277 | nostrae
278 | nostros
279 9 | usque in tuam perniciem notissimus. Verum enim tacere melius
280 4 | te, Si cx libris aniunum novi, quem noscere mihi non aliter
281 4 | utriusque eniun sententiae nuctores sunt: te, Si cx libris aniunum
282 | O
283 6 | veluti ingenti praelio oblivione et ignavia superatis, duces
284 1 | familiaris tuus in Andria: "Obsequium amicos, veritas odium parit"),
285 8 | Imperium Oceano, famam qui terminet astris, ~
286 1 | parte mulceat, nec semper odiosa sit veritas; quoniam veris
287 1 | Obsequium amicos, veritas odium parit"), accipe quod offensum
288 1 | Si te superior offendit epistola (verum enim, ut
289 1 | odium parit"), accipe quod offensum animum ex parte mulceat,
290 | omnes
291 4 | huinanis exempto, divino operi silo eisdem penitus verbis
292 4 | timuit. Ubi enim Pierii operis fundamenta contemplatus
293 2 | non vidit, magnus tamea operum tuorum atque illius alterius
294 4 | verbis insereret ; quod opus si videre licuisset Inetatus
295 2 | legimus, iuvenile quoddam eius opusculum miratus, quaesivisses auctorem,
296 1 | dixerim, ut homo vixisti, ut orator dixisti, ut philosophus
297 4 | assertorem futurum, iitque in oratoria dedisti, sic in poetica
298 6 | multis, sed in tuis maximo Oratoris, atque Academicorum, et
299 4 | Quod dictum ex ore tuo auditum adeo sibi placuit
300 1 | Latinae linguae floribus ornamur; tuis enim prata de fontibus
301 [Title]| PETRARCAE M. TULLIO CICERONI S.P.D. (LIVER XXIV, EP. IV) ~ ~
302 1 | Tu quidem, Cicero, quod pace tua dixerim, ut homo vixisti,
303 4 | dedisti, sic in poetica palmam Latio daturum, atque ut
304 1 | O Romani eloquii summe parens, nec solus ego, sed omnes
305 1 | Obsequium amicos, veritas odium parit"), accipe quod offensum
306 1 | quod offensum animum ex parte mulceat, nec semper odiosa
307 9 | quamlibet vel coeli vel erebi partem teneas. Aeternum vale. Apud
308 6 | superstitum librorum magnas partes , ita ut, veluti ingenti
309 6 | Academicorum, et Legum libris patimur, qui ita truncati foedatique
310 7 | statum audire velis, quae patriae facies, quae civium concordia,
311 9 | tua suggerit, et amor erga patriam usque in tuam perniciem
312 4 | divino operi silo eisdem penitus verbis insereret ; quod
313 6 | ne quid inde fructuosum perciperet sequens aetas, nisi laboris
314 6 | modo sed truncos quoque vel perditos necesse sit lugere. Hoc
315 6 | nisi fallor, procul dubio periere; magnus dolor meus, magnus
316 6 | ut proprie melius fuerit periise. ~
317 6 | volumina, quae ne dicam perlegore, sed nec enumerare sufficimus.
318 2 | cum propria quidem laude permixtum verum tamen praeclarumque
319 9 | erga patriam usque in tuam perniciem notissimus. Verum enim tacere
320 6 | ingens et sonorum nomen; perrari autem studiosi, seu temporum
321 7 | concordia, ad quos rerum summa pervenerit, quibus manibus quantoque
322 1 | facultatem ac propositum pervenisse. Accessit et alter poeticae
323 [Title]| PETRARCAE M. TULLIO CICERONI S.P.D. (
324 6 | Res Militaris, De Laude Philosophiae, De Consolatione, De Gloria,
325 1 | requiro, et professioni philosophicae debitum quietis studium,
326 1 | vixisti, ut orator dixisti, ut philosophus scripsisti. Vitam ego tuam
327 4 | asseverare non timuit. Ubi enim Pierii operis fundamenta contemplatus
328 9 | auditurum te auguror; id enim pietas tua suggerit, et amor erga
329 4 | ore tuo auditum adeo sibi placuit insedit - que meinoriac,
330 2 | dicerem fortasse, quamvis plane sentirem; dixit hoc ante
331 4 | oratoria dedisti, sic in poetica palmam Latio daturum, atque
332 1 | pervenisse. Accessit et alter poeticae viae dux; ita enim necessitas
333 1 | dux; ita enim necessitas poscebat. ut esset et quem solutis
334 | post
335 6 | saeculi nostri pudor, magna posteritatis iniuria. Neque enim satis
336 2 | furor eripuit. Videre te potuit, sed non vidit, magnus tamea
337 6 | probentur. Extant equidem praeclara volumina, quae ne dicam
338 2 | laude permixtum verum tamen praeclarumque ac magnificum illi testimonium
339 6 | ita ut, veluti ingenti praelio oblivione et ignavia superatis,
340 4 | certum te venturi fructus praesagium concepisse. Nec non et Latinis
341 1 | tamen in vita tua quidquam praeter constantiam requiro, et
342 1 | quem fraenatis gressibus praeuntem sequeremur, quem loquentem,
343 1 | floribus ornamur; tuis enim prata de fontibus irrigamus, tuo
344 4 | illud post annos viginti, te pridein rebus huinanis exempto,
345 4 | licuisset Inetatus esses, de primo fiore tam certum te venturi
346 2 | Non ego primus hoc dicerem fortasse, quamvis
347 1 | Eius enim ubilibet vitam probas, rides ingenium. Ego nihil
348 6 | seu vulgo seu doctioribus probentur. Extant equidem praeclara
349 | procul
350 8 | super et Garamantas et Indos~Proferat imperium, ~
351 1 | constantiam requiro, et professioni philosophicae debitum quietis
352 4 | et quid speraret aperte pronunciavit his versibus: ~
353 4 | initio Virgilinni laboris Propertius asseverare non timuit. Ubi
354 1 | scribendi facultatem ac propositum pervenisse. Accessit et
355 2 | eloquentiae tuae fonte, cum propria quidem laude permixtum verum
356 6 | foedatique evaserunt, ut proprie melius fuerit periise. ~
357 | prorsus
358 2 | modo nominis meministi: Publius Virgilius Maro est, Mantuanus
359 6 | meus, magnus saeculi nostri pudor, magna posteritatis iniuria.
360 2 | torqueo; quisnam dux ille sit quaeris? nosti hominem, si modo
361 2 | eius opusculum miratus, quaesivisses auctorem, eumque iuvenem
362 9 | excident tibi lacrimae, quamlibet vel coeli vel erebi partem
363 7 | pervenerit, quibus manibus quantoque consilio fraena tractentur
364 1 | dicam, auspiciis ad hanc, quantulacumque est, scribendi facultatem
365 4 | adeo sibi placuit insedit - que meinoriac, ut illud post
366 | quia
367 | quibus
368 | quicumque
369 | quidquam
370 1 | professioni philosophicae debitum quietis studium, et a civilibus
371 6 | quam desperatio certa sit. Quin et superstitum librorum
372 2 | expectatione te torqueo; quisnam dux ille sit quaeris? nosti
373 | quisquam
374 | quisque
375 6 | Expectas audire de libris tuis qunenam illos exceperit fortuna,
376 | quoddam
377 | quoque
378 | quorum
379 | quos
380 4 | annos viginti, te pridein rebus huinanis exempto, divino
381 2 | magnificum illi testimonium reddidisti. Dixisti enim: ~
382 6 | sunt nomina: Reipublicae, Rei Familiaris, Res Militaris,
383 2 | collegae suo cedere iubetur in reliquis. Verum expectatione te torqueo;
384 4 | insoleatibus Graiis vel reliquissent ambiguam, vel certain victoriam
385 7 | Reliquum est ut urbis Romae ac Romanae
386 1 | sit veritas; quoniam veris reprehensionibus irascimur, veris laudibus
387 1 | sepulta iam et complorata Republica. Vide ut aliter tecum ago
388 1 | quidquam praeter constantiam requiro, et professioni philosophicae
389 6 | Romne spe altera. Nunc ad te revertor. Quid de vita, quid de ingenio
390 9 | Apud superos, ad sinistram Rhodani ripam in Transalpina Gallia
391 1 | ingenium. Ego nihil in te rideo, vitae tamen compatior,
392 1 | enim ubilibet vitam probas, rides ingenium. Ego nihil in te
393 9 | superos, ad sinistram Rhodani ripam in Transalpina Gallia eodem
394 7 | Reliquum est ut urbis Romae ac Romanae Reipublicae statum audire
395 6 | duce facundiae, magnaeque Romne spe altera. Nunc ad te revertor.
396 [Title]| PETRARCAE M. TULLIO CICERONI S.P.D. (LIVER XXIV, EP. IV) ~ ~
397 6 | magnus dolor meus, magnus saeculi nostri pudor, magna posteritatis
398 | sane
399 1 | hanc, quantulacumque est, scribendi facultatem ac propositum
400 1 | dixisti, ut philosophus scripsisti. Vitam ego tuam carpsi,
401 5 | Cedite Romani scriptores, cedite Graii;~Nescio quid
402 6 | seu ingeniorum hebetudo et segnities, seu quod magis arbitror,
403 | semper
404 2 | magnus quidem vir Annaeus Seneca Cordubensis, cui te, ut
405 2 | auctorem, eumque iuvenem iam senior vidisses, delectatus es,
406 4 | abstulissent ; utriusque eniun sententiae nuctores sunt: te, Si cx
407 6 | vita, quid de ingenio tuo sentiam audisti. Expectas audire
408 2 | fortasse, quamvis plane sentirem; dixit hoc ante me, seu
409 4 | contemplatus est, quid de illis sentiret, et quid speraret aperte
410 1 | fugam. extincta libertate ac sepulta iam et complorata Republica.
411 6 | inde fructuosum perciperet sequens aetas, nisi laboris etiam
412 1 | fraenatis gressibus praeuntem sequeremur, quem loquentem, quem canentem
413 6 | sane, quia de iis mihi nunc sermo erat, quorum insignior iactura
414 | sibi
415 | sic
416 4 | huinanis exempto, divino operi silo eisdem penitus verbis insereret ;
417 9 | Mantuanus ait. Haec et his similia cupidissime auditurum te
418 9 | Aeternum vale. Apud superos, ad sinistram Rhodani ripam in Transalpina
419 | sint
420 1 | epistola (verum enim, ut ipse soles dicere, quod ait familiaris
421 1 | eloquii summe parens, nec solus ego, sed omnes tibi gratias
422 1 | poscebat. ut esset et quem solutis et quem fraenatis gressibus
423 6 | celeberrima atque ingens et sonorum nomen; perrari autem studiosi,
424 6 | facundiae, magnaeque Romne spe altera. Nunc ad te revertor.
425 4 | illis sentiret, et quid speraret aperte pronunciavit his
426 9 | mihi, Cicero, si quo in statu res nostrae sunt audieris,
427 7 | Romae ac Romanae Reipublicae statum audire velis, quae patriae
428 6 | sonorum nomen; perrari autem studiosi, seu temporum adversitas,
429 1 | philosophicae debitum quietis studium, et a civilibus bellis fugam.
430 1 | ut qui illud mirer, hanc stupeam. Neque tamen in vita tua
431 6 | perlegore, sed nec enumerare sufficimus. Fama rerum tuarum celeberrima
432 1 | tuo ductu directos, tuis suffragiis adiutos. tuo nos lumine
433 9 | auguror; id enim pietas tua suggerit, et amor erga patriam usque
434 | suis
435 7 | concordia, ad quos rerum summa pervenerit, quibus manibus
436 1 | eloquiove. O Romani eloquii summe parens, nec solus ego, sed
437 | suo
438 | super
439 6 | praelio oblivione et ignavia superatis, duces nostros non extinctos
440 1 | Si te superior offendit epistola (verum
441 9 | teneas. Aeternum vale. Apud superos, ad sinistram Rhodani ripam
442 6 | desperatio certa sit. Quin et superstitum librorum magnas partes ,
443 7 | nostri sint? An vero quisquam surrexerit ~
444 9 | perniciem notissimus. Verum enim tacere melius fuerit. Crede enim
445 | tam
446 2 | potuit, sed non vidit, magnus tamea operum tuorum atque illius
447 7 | Ganges, Iberus, Nilus et Tanais limites nostri sint? An
448 6 | perrari autem studiosi, seu temporum adversitas, seu ingeniorum
449 9 | vel coeli vel erebi partem teneas. Aeternum vale. Apud superos,
450 8 | Imperium Oceano, famam qui terminet astris, ~aut ~
451 2 | praeclarumque ac magnificum illi testimonium reddidisti. Dixisti enim: ~
452 4 | Propertius asseverare non timuit. Ubi enim Pierii operis
453 2 | reliquis. Verum expectatione te torqueo; quisnam dux ille sit quaeris?
454 7 | quantoque consilio fraena tractentur imperii? Isterne et Ganges,
455 9 | sinistram Rhodani ripam in Transalpina Gallia eodem anno, XIV Kalendas
456 6 | libris patimur, qui ita truncati foedatique evaserunt, ut
457 6 | nostros non extinctos modo sed truncos quoque vel perditos necesse
458 | tuae
459 | tuarum
460 [Title]| PETRARCAE M. TULLIO CICERONI S.P.D. (LIVER XXIV,
461 | Ubi
462 1 | Finibus agebas. Eius enim ubilibet vitam probas, rides ingenium.
463 4 | si tecum vixissem videor, ultimne assertorem futurum, iitque
464 | ultimo
465 7 | Reliquum est ut urbis Romae ac Romanae Reipublicae
466 | usque
467 4 | victoriam abstulissent ; utriusque eniun sententiae nuctores
468 | utrumque
469 9 | partem teneas. Aeternum vale. Apud superos, ad sinistram
470 2 | Mantuanus civis, de quo egregie vaticinatus es. Cum enim, ut scriptum
471 7 | Reipublicae statum audire velis, quae patriae facies, quae
472 6 | magnas partes , ita ut, veluti ingenti praelio oblivione
473 1 | miraremur. quoniam cum bona venia amborum neuter ad utrumque
474 4 | primo fiore tam certum te venturi fructus praesagium concepisse.
475 4 | operi silo eisdem penitus verbis insereret ; quod opus si
476 | vero
477 4 | aperte pronunciavit his versibus: ~
478 6 | aetas, nisi laboris etiam vestri fructum crudeli prorsus
479 1 | Accessit et alter poeticae viae dux; ita enim necessitas
480 4 | reliquissent ambiguam, vel certain victoriam abstulissent ; utriusque
481 1 | et complorata Republica. Vide ut aliter tecum ago ac tu
482 4 | aliter quam si tecum vixissem videor, ultimne assertorem futurum,
483 2 | eumque iuvenem iam senior vidisses, delectatus es, et de inexhausto
484 2 | Videre te potuit, sed non vidit, magnus tamea operum tuorum
485 4 | meinoriac, ut illud post annos viginti, te pridein rebus huinanis
486 2 | scriptum dixit, magnus quidem vir Annaeus Seneca Cordubensis,
487 4 | dubito, quod iam ah initio Virgilinni laboris Propertius asseverare
488 2 | nominis meministi: Publius Virgilius Maro est, Mantuanus civis,
489 6 | tuis conqueror et in multis virorum illustrium libris accidit;
490 6 | Neque enim satis infame visum est ingenia nostra negligere,
491 1 | Ego nihil in te rideo, vitae tamen compatior, ut dixi,
492 6 | irreparabiliter) nobiscum qui nunc vivimus, nisi fallor, procul dubio
493 4 | non aliter quam si tecum vixissem videor, ultimne assertorem
494 1 | pace tua dixerim, ut homo vixisti, ut orator dixisti, ut philosophus
495 6 | Extant equidem praeclara volumina, quae ne dicam perlegore,
496 6 | exceperit fortuna, quam seu vulgo seu doctioribus probentur.
497 9 | Transalpina Gallia eodem anno, XIV Kalendas Ianuarii. ~
498 [Title]| TULLIO CICERONI S.P.D. (LIVER XXIV, EP. IV) ~ ~
|