a-saepe | saepi-volup
bold = Main text
Interl. grey = Comment text
1 | a
2 Cli | quodve opus sit, latet. Eadem abs te tandem quaesivi, Socrates:
3 Cli | ad virtutem hortationes accipere deinde debemus? An quasi
4 Cli | quae sequnntur, ausculto. Addis enim eos, quicunque corpus
5 Cli | solum, inquam, mihi nomen adducas, sed ulterius sic exponas.
6 Cli | praesertim cum soli simus: ne adeo te despici putes. Forte
7 Cli | gubernatoriam humanae vitae adeptus sit disciplinam, quam saepe
8 Cli | itaque curam, quam solet, adhibere, et viros omnes privatim
9 Cli | dormientes excitandos conducere. Adhibui itaque mentem, ut qui essem
10 Cli | ut arbitror, in posterum adversabor. Perutiles enim ipsos existimo,
11 Cli | iubentibus, numquam ferme adversatus sum, neque, ut arbitror,
12 Cli | tanquam pueros, qui nequaquam advertunt, curam eius gymnasticam
13 Cli | architectura similiter duo fiunt, aedificium videlicet et archictectura:
14 Cli | primum, o Socrates, sed aequales tuos, vel contubernales,
15 Cli | qualis mei corporis esset affectio, et quali curatione indigeret:
16 Cli | vel quomodocumque aliter affectos tibi oportet dicere: horum,
17 Cli | praestare huic, ut otium agat anima, neque vivat, quam
18 Cli | ut vivat, et sui iuris in agendo ipse sit. Quem si qua necessitas
19 Cli | cum non negemus hoc ipsum agendum esse, sic inquirere decet:
20 Cli | superare? Quapropter iniuste agere, praeter voluntatem esse,
21 Cli | neque opportunum quidquam agitis, qui omni studio pecuniis
22 Cli | uti nescit, patet, ut ipse ais, quod neque alterius lyra
23 | aliam
24 Cli | alterius lyra scit uti: et qui aliena nescit uti, nescit et sua:
25 | aliis
26 | aliisque
27 | aliqua
28 Cli | gubernare nescit, excogitaverit aliquas eius artis laudes, quibus
29 | aliquos
30 Cli | ut arbitror, conferens: alisu, decens: alius, conducibile:
31 Cli | cogitationis gubernacula committere alteri cuiquam, qui gubernatoriam
32 Cli | loquendo delati essemus, ambigui auditores adversus illum
33 Cli | opus esse dixisti, prodesse amicis, inimicos laedere. Deinde
34 Cli | prosint: dixitque, illas falso amicitiae nuncupari: veram autem amicitiam
35 Cli | reparatur. Alterum horum haud amplius dicimus sanitatem. Ab architectura
36 Cli | pacto nunc, quam artem circa animae virtutem versari censeamus,
37 Cli | rebus quis studium ponat; animam vero, cuius gratia in ceteris
38 Cli | corpus quidem exercent, animum vero negligunt, quod natura
39 | ante
40 Cli | exhortationem huiusmodi aperires mihi, qualis mei corporis
41 Cli | quibusdam minime. Postquam vero aperte succenses mihi, quamquam
42 Cli | quas amicitias communiter appellamus, amicitias esse eas negavit,
43 Cli | tendit, ut ex lignea materia apte supellectilia fiant: quae
44 | apud
45 Cli | aedificium videlicet et archictectura: illud quidem opus, haec
46 Cli | amplius dicimus sanitatem. Ab architectura similiter duo fiunt, aedificium
47 So | retulit quidam Clitophontem, Aristonymi filius, loquentem cum Lysia,
48 Cli | quemadmodum superiores singulos artifices. Sed opus alterum, quod
49 Cli | autem quaereretur, utrum assensionem illam vocaret, opinionis,
50 Cli | provocatus, conferre te plurimum asseram: persuaso autem contar,
51 Cli | atque praeclaris, virtutem asserentibus posse doceri, suique ipsius
52 Cli | sunt iniusti: rursusque asserere non dubitatis, iniustitiam
53 Cli | amicitiam esse bonum quodddam asseruit, malum vero nunquam. Cum
54 | Atqui
55 Cli | Cli. Audi igitur. Equidem tecum versatus,
56 Cli | Quoties ista, Socrates, audio te dicentem, mirum in modum
57 Cli | praestare neque videre, neque audire, neque aliter uti corpore,
58 Cli | obstupui, dum te loquentem audirem, mihique visus es praeclarissime
59 Cli | Forte enim nunc non recte audisti: quodcirca infensior mihi
60 Cli | delati essemus, ambigui auditores adversus illum protinus
61 Cli | mentem, ut qui essem reliqua auditurus: percontatus sum non te
62 Cli | artem hanc, quam ex Socrate audivisti, nullam aliam, nisi iustitiam
63 Cli | Illi vero, qui oculis, auribus, toto corpore nescit uti,
64 Cli | cum ea, quae sequnntur, ausculto. Addis enim eos, quicunque
65 Cli | virtutis finem perveniens, beatus efficiatur. ~
66 Cli | Socrates, respondit, et bellissime quidem loqui visus est.
67 Cli | quemadmodum in arte fabrili quod bene, pulchre, decenter se habere
68 Cli | de puerorum brutorumque benevolentiis, quas amicitias communiter
69 | bis
70 Cli | noxii sunt: amicitiam vero bonam omnino opusque iustitiae
71 Cli | interrogatus, amicitiam esse bonum quodddam asseruit, malum
72 Cli | interrogaretur de puerorum brutorumque benevolentiis, quas amicitias
73 Cli | homines, ut studium virtutis capessant, ceteris enim eatenus tantum
74 Cli | odiosam. Quam igitur, ob causam hoc tantum malum sponte
75 Cli | animae virtutem versari censeamus, responderat, quisquis peritissimus
76 Cli | et posthac coram Lysiam ceterisque hominibus, partim quidem
77 Cli | frater adversus fratrem, et civitas adversus civitatem, immoderata
78 Cli | fratrem, et civitas adversus civitatem, immoderata et discordi
79 Cli | omnes privatim et publice civitates decet. Quoties ista, Socrates,
80 Cli | est. Opus, amicitiam in civitatibus parere. Ille rursus interrogatus,
81 Cli | Quem si qua necessitas cogit vivere, melius huic esse,
82 Cli | hoc, tanquam navis, ita cogitationis gubernacula committere alteri
83 Cli | hordeo, et vitibus semper cogitemus, deque omnibus, quae corporis
84 Cli | nihilo magis iustitiam ipsam cognoscas, etsi praeclare eam laudas.
85 Cli | quod natura subiectum est, colere; spernere vero, quod imperat.
86 Cli | iustitiae praeceptoribus commendatis, qui doceant iustitiam,
87 Cli | seditione suborta feruntur, et commisso proelio extrema patiuntur
88 Cli | cogitationis gubernacula committere alteri cuiquam, qui gubernatoriam
89 Cli | arbitror, aut nolle mecum communicare. Quamobrem ad Thasymachum,
90 Cli | benevolentiis, quas amicitias communiter appellamus, amicitias esse
91 Cli | exercitatione ac consuetudine comparanda est, diligenter exerceant.
92 Cli | Pone, Clitophontem tibi concedere, ridiculum esse, ut in aliis
93 Cli | omnino opusque iustitiae esse concesserat. Quare idem dixit esse consensionem
94 Cli | opinionis, an scientiae concursum, opinionem quidem contemsit,
95 Cli | opinionem quidem contemsit, quia concursus opinionum multi inter homines
96 Cli | quasi dormientes excitandos conducere. Adhibui itaque mentem,
97 Cli | conferens: alisu, decens: alius, conducibile: alius utile. At ergo respondens
98 Cli | recte quid fit, utilia, conducibilia, et alia huius generis illic
99 Cli | Thasymachum, ut opiner, me conferam, et alio, quocumque potero,
100 Cli | alius quidem, ut arbitror, conferens: alisu, decens: alius, conducibile:
101 Cli | virtutem sit provocatus, conferre te plurimum asseram: persuaso
102 Cli | liberari. Neque vero alio me conferrem, si velles ipse exhortationibus
103 Cli | vestros ad sufficientiam consecutos, quam virtutis disciplinam
104 So | mihi volentem, non tolerem. Constat enim ubi intellexero, qua
105 Cli | asseram: persuaso autem contar, impedimento esse te proponendum,
106 Cli | non praesentem educationem contemnitis? Cur non quaeritis aliquos,
107 Cli | concursum, opinionem quidem contemsit, quia concursus opinionum
108 Cli | quod quidem in quavis arte contingere potest: seu in arte gubernatoria
109 Cli | sed aequales tuos, vel contubernales, vel socios, vel quomodocumque
110 Cli | voluntatem esse, omnino ratio convincit. Diligentiore itaque curam,
111 | coram
112 Cli | et industriam, qua bonus corpors habitus fiat, nullam, inquiramus,
113 Cli | gubernacula committere alteri cuiquam, qui gubernatoriam humanae
114 | cuius
115 Cli | dicique. Illud vero artis cuiusque proprium, ad quod haec respiciunt,
116 Cli | rogaremus, quas artes circa cultum corporis esse dicat. Atque
117 | cumque
118 Cli | qui omni studio pecuniis cumulandis incumbitis, filios autem,
119 Cli | incipiemus? Si quis nos ad curandum corpus hortans, tanquam
120 Cli | quamquam dissimulas, te nihil curare, libentissime ego ipse tibi
121 Cli | exerceant. Neque vos ipsos curastis umquam. Sed cum videatis,
122 Cli | esset affectio, et quali curatione indigeret: ita in praesentia
123 Cli | hortationes accipere deinde debemus? An quasi solum hoc exstet,
124 Cli | infensior mihi redditus es, quam deceat. At si ipse mihi potestatem
125 Cli | arbitror, conferens: alisu, decens: alius, conducibile: alius
126 Cli | fabrili quod bene, pulchre, decenter se habere dicitur, illuc
127 Cli | potest, quid esse dicemus? Declara. Respondit alius quidem,
128 Cli | et circa quid versantur, declarare queant. At vero tua haec,
129 So | qua bonus sim, deteriora declinaturum esse pro viribus, meliora
130 Cli | potestatem libere loquendi dederis, libentissime rem tibi narrabo. ~
131 Cli | secutus fuerim, denique defessus sum, existimans, te ad inflammandos
132 Cli | opinionem. Cum vero huc loquendo delati essemus, ambigui auditores
133 Cli | dicentem, mirum in modum delector ac laudo, idemque facio,
134 Cli | liberent? Etenim propter hoc delictum socordimaque magis, quam
135 | denique
136 Cli | iniustitiam turpem esse rem, Deoque odiosam. Quam igitur, ob
137 Cli | vitibus semper cogitemus, deque omnibus, quae corporis gratia
138 Cli | cum soli simus: ne adeo te despici putes. Forte enim nunc non
139 So | qua malus, qua bonus sim, deteriora declinaturum esse pro viribus,
140 Cli | veluti e machina tragica deus, subito exclamares, 'Quoniam
141 Cli | circa cultum corporis esse dicat. Atque ille, ut arbitror,
142 Cli | minime sunt, sed artis opus. Dicatur similiter et iustitiae ipsius
143 Cli | efficere potest, quid esse dicemus? Declara. Respondit alius
144 Cli | ista, Socrates, audio te dicentem, mirum in modum delector
145 Cli | Alterum horum haud amplius dicimus sanitatem. Ab architectura
146 Cli | huius generis illic fieri dicique. Illud vero artis cuiusque
147 Cli | At vero tua haec, quam dicis, iustitia, vel consensio,
148 Cli | patiuntur et inferunt. Vos autem dicitis, non propter ruditatem inscitiamque,
149 Cli | post haec sequuntur, et dicta modo sunt, retulisse me
150 Cli | homines provocet, quasi dignissima sit: et in ceteris artibus
151 Cli | consuetudine comparanda est, diligenter exerceant. Neque vos ipsos
152 Cli | omnino ratio convincit. Diligentiore itaque curam, quam solet,
153 Cli | civitatem, immoderata et discordi seditione suborta feruntur,
154 Cli | succenses mihi, quamquam dissimulas, te nihil curare, libentissime
155 Cli | quam propter pedis ad lyram dissonam motionem, et frater adversus
156 Cli | qui vos ab hac in musica dissonantia liberent? Etenim propter
157 Cli | bis tentata sunt: sed cum diu supplex vos secutus fuerim,
158 Cli | statim iustitiae opus esse dixisti, prodesse amicis, inimicos
159 Cli | concesserat. Quare idem dixit esse consensionem et scientiam,
160 Cli | saepius obsint, quam prosint: dixitque, illas falso amicitiae nuncupari:
161 Cli | praeceptoribus commendatis, qui doceant iustitiam, si doceri potest,
162 Cli | quidem opus, haec autem doctrina. Iustitiae quin etiam esto,
163 Cli | valere, et ad homines quasi dormientes excitandos conducere. Adhibui
164 Cli | autem amicitiam esse procul dubio consensionem. Cum autem
165 Cli | quocumque potero, speraveroque a dubitationibus liberari. Neque vero alio
166 Cli | rursusque asserere non dubitatis, iniustitiam turpem esse
167 Cli | huic esse, ut servus vitam ducat, quam liber. Est autem hoc,
168 | dum
169 Cli | te habentur, interrogavi, dummodo ita praefatus quaestionem
170 Cli | autem non sic existimo, e duobus enim alterum inquam: aut
171 | ea
172 | eademque
173 Cli | Socrates, politicam vocas, eandemque iudiciariam et iustitiam.
174 Cli | capessant, ceteris enim eatenus tantum vales, ultra vero
175 Cli | esse, cur non praesentem educationem contemnitis? Cur non quaeritis
176 Cli | alterum, quod nobis vir iustus efficere potest, quid esse dicemus?
177 Cli | finem perveniens, beatus efficiatur. ~
178 Cli | nam et medici ex medicis efficiuntur, et sanitas reparatur. Alterum
179 | Ei
180 | eiusmodi
181 Cli | tantum malum sponte quis eligit? Respondetis, hominem superatum
182 | eo
183 Cli | Cli. Audi igitur. Equidem tecum versatus, saepenumero,
184 | erit
185 Cli | Adhibui itaque mentem, ut qui essem reliqua auditurus: percontatus
186 Cli | vero huc loquendo delati essemus, ambigui auditores adversus
187 | estis
188 | esto
189 | Etenim
190 | etiam
191 | etsi
192 Cli | homines quasi dormientes excitandos conducere. Adhibui itaque
193 Cli | machina tragica deus, subito exclamares, 'Quoniam ruitis, homines?
194 Cli | ut, qui gubernare nescit, excogitaverit aliquas eius artis laudes,
195 Cli | comparanda est, diligenter exerceant. Neque vos ipsos curastis
196 Cli | quicunque corpus quidem exercent, animum vero negligunt,
197 Cli | si doceri potest, et si exercitatione ac consuetudine comparanda
198 Cli | atque ita semper invicem exhortari? An potius et Socratem,
199 Cli | conferrem, si velles ipse exhortationibus istis quandoque facere finem.
200 Cli | fuerim, denique defessus sum, existimans, te ad inflammandos homines,
201 Cli | virtutis disciplinam perfectam existimatis, deinde nihilominus circa
202 Cli | adducas, sed ulterius sic exponas. Medicina porro ars quaedam
203 Cli | ita praefatus quaestionem exposui: O viri optimi, quo pacto,
204 Cli | debemus? An quasi solum hoc exstet, prodire vero ad opus, remque
205 Cli | feruntur, et commisso proelio extrema patiuntur et inferunt. Vos
206 Cli | respiciunt, quemadmodum in arte fabrili quod bene, pulchre, decenter
207 Cli | te, Socrates, ne aliter facias, ne, quemadmodum nunc, ita
208 Cli | delector ac laudo, idemque facio, cum ea, quae sequnntur,
209 Cli | indigeret: ita in praesentia facito. Pone, Clitophontem tibi
210 Cli | inquit, quod nullius alterius facultatis est. Opus, amicitiam in
211 Cli | prosint: dixitque, illas falso amicitiae nuncupari: veram
212 Cli | opus. Hic quidam ex tuis familiaribus, Socrates, respondit, et
213 Cli | homines? Nescitis, quo feramini, neque opportunum quidquam
214 Cli | curam iubentibus, numquam ferme adversatus sum, neque, ut
215 Cli | discordi seditione suborta feruntur, et commisso proelio extrema
216 Cli | materia apte supellectilia fiant: quae quidem ars minime
217 Cli | qua bonus corpors habitus fiat, nullam, inquiramus, cum
218 Cli | pecuniis cumulandis incumbitis, filios autem, quibus eas relicturi
219 Cli | musicam et gymnasticam vos filiosque vestros ad sufficientiam
220 So | Clitophontem, Aristonymi filius, loquentem cum Lysia, Socratis
221 Cli | esse: cumque recte quid fit, utilia, conducibilia, et
222 Cli | artibus eodem modo. Idem fortasse tibi quis tribuet, quasi
223 Cli | lyram dissonam motionem, et frater adversus fratrem, et civitas
224 Cli | motionem, et frater adversus fratrem, et civitas adversus civitatem,
225 Cli | diu supplex vos secutus fuerim, denique defessus sum, existimans,
226 Cli | Quisquis ille, o Socrates, fuerit, haud recte narravit, quae
227 Cli | conducibilia, et alia huius generis illic fieri dicique. Illud
228 Cli | navis, ita cogitationis gubernacula committere alteri cuiquam,
229 Cli | gubernatoria fieri potest, ut, qui gubernare nescit, excogitaverit aliquas
230 Cli | contingere potest: seu in arte gubernatoria fieri potest, ut, qui gubernare
231 Cli | committere alteri cuiquam, qui gubernatoriam humanae vitae adeptus sit
232 Cli | satis ad curam corporis, que gymnasticae est, incitasses, post exhortationem
233 Cli | alios, qui primi apud te habentur, interrogavi, dummodo ita
234 Cli | bene, pulchre, decenter se habere dicitur, illuc tendit, ut
235 Cli | industriam, qua bonus corpors habitus fiat, nullam, inquiramus,
236 | hanc
237 | Hic
238 | His
239 Cli | quis eligit? Respondetis, hominem superatum voluptatibus id
240 Cli | coram Lysiam ceterisque hominibus, partim quidem laudare te,
241 Cli | obiurget, quod de tritico, et hordeo, et vitibus semper cogitemus,
242 Cli | quis nos ad curandum corpus hortans, tanquam pueros, qui nequaquam
243 Cli | Socraticas ad virtutem hortationes accipere deinde debemus?
244 | huc
245 | huius
246 | huiusmodi
247 Cli | cuiquam, qui gubernatoriam humanae vitae adeptus sit disciplinam,
248 | iam
249 | id
250 Cli | modum delector ac laudo, idemque facio, cum ea, quae sequnntur,
251 Cli | vel consensio, quo tendit ignorat, quodve opus sit, latet.
252 | illa
253 | illam
254 Cli | quam prosint: dixitque, illas falso amicitiae nuncupari:
255 | Illi
256 | illic
257 | illis
258 | illuc
259 Cli | civitas adversus civitatem, immoderata et discordi seditione suborta
260 Cli | persuaso autem contar, impedimento esse te proponendum, quo
261 Cli | colere; spernere vero, quod imperat. Item unicuique usum eius
262 Cli | Unde iustitiae studium incipiemus? Si quis nos ad curandum
263 Cli | corporis, que gymnasticae est, incitasses, post exhortationem huiusmodi
264 Cli | officium, eos, qui nondum satis incitati sunt, provocare, atque ita
265 Cli | adversus illum protinus inclamarunt, quod eodem sermo revolveretur:
266 Cli | studio pecuniis cumulandis incumbitis, filios autem, quibus eas
267 Cli | affectio, et quali curatione indigeret: ita in praesentia facito.
268 Cli | quaerimus, artem vero et industriam, qua bonus corpors habitus
269 Cli | recte audisti: quodcirca infensior mihi redditus es, quam deceat.
270 Cli | tibi sermo procedit, ut inferas, qui nescit anima uti, praestare
271 Cli | proelio extrema patiuntur et inferunt. Vos autem dicitis, non
272 Cli | defessus sum, existimans, te ad inflammandos homines, ut studium virtutis
273 Cli | dixisti, prodesse amicis, inimicos laedere. Deinde vero visus
274 Cli | est superare? Quapropter iniuste agere, praeter voluntatem
275 Cli | iniustos esse eos, qui sunt iniusti: rursusque asserere non
276 Cli | asserere non dubitatis, iniustitiam turpem esse rem, Deoque
277 Cli | inscitiamque, sed sponte iniustos esse eos, qui sunt iniusti:
278 Cli | posse doceri, suique ipsius inprimis suscipere curam iubentibus,
279 Cli | corpors habitus fiat, nullam, inquiramus, cum tamen sit aliqua, forte
280 Cli | ipsum agendum esse, sic inquirere decet: Quid posthac? Unde
281 Cli | Opus iustitiae proprium, inquit, quod nullius alterius facultatis
282 Cli | dicitis, non propter ruditatem inscitiamque, sed sponte iniustos esse
283 Cli | eademque est de ceteris instrumentis et possesionibus ratio.
284 So | tolerem. Constat enim ubi intellexero, qua malus, qua bonus sim,
285 | inter
286 Cli | malum vero nunquam. Cum vero interrogaretur de puerorum brutorumque
287 Cli | civitatibus parere. Ille rursus interrogatus, amicitiam esse bonum quodddam
288 Cli | primi apud te habentur, interrogavi, dummodo ita praefatus quaestionem
289 Cli | provocare, atque ita semper invicem exhortari? An potius et
290 | ipsam
291 | ipsum
292 | ista
293 | istis
294 Cli | spernere vero, quod imperat. Item unicuique usum eius rei,
295 Cli | inprimis suscipere curam iubentibus, numquam ferme adversatus
296 Cli | politicam vocas, eandemque iudiciariam et iustitiam. His ergo sermonibus,
297 Cli | vivat, quam ut vivat, et sui iuris in agendo ipse sit. Quem
298 Cli | negligitis, neque, ut illis iuste uti sciant, eos iustitiae
299 Cli | vero tua haec, quam dicis, iustitia, vel consensio, quo tendit
300 Cli | Iustitiae quin etiam esto, iustos alios facere, quemadmodum
301 Cli | cuius gratia in ceteris laboratur, negligat, et alia, quaecumque
302 Cli | ignorat, quodve opus sit, latet. Eadem abs te tandem quaesivi,
303 Cli | cognoscas, etsi praeclare eam laudas. Ego autem non sic existimo,
304 Cli | locutus. Nam in quibusdam laudavi te, in quibusdam minime.
305 Cli | excogitaverit aliquas eius artis laudes, quibus ad eam homines provocet,
306 Cli | mirum in modum delector ac laudo, idemque facio, cum ea,
307 Cli | servus vitam ducat, quam liber. Est autem hoc, tanquam
308 Cli | speraveroque a dubitationibus liberari. Neque vero alio me conferrem,
309 Cli | si ipse mihi potestatem libere loquendi dederis, libentissime
310 Cli | hac in musica dissonantia liberent? Etenim propter hoc delictum
311 Cli | dicitur, illuc tendit, ut ex lignea materia apte supellectilia
312 Cli | umquam. Sed cum videatis, litteras, musicam et gymnasticam
313 Cli | quae de te cum Lysia sum locutus. Nam in quibusdam laudavi
314 Cli | ipse mihi potestatem libere loquendi dederis, libentissime rem
315 Cli | opinionem. Cum vero huc loquendo delati essemus, ambigui
316 Cli | respondit, et bellissime quidem loqui visus est. Opus iustitiae
317 Cli | magis, quam propter pedis ad lyram dissonam motionem, et frater
318 Cli | nunc, ita et posthac coram Lysiam ceterisque hominibus, partim
319 Cli | obiurgans homines, veluti e machina tragica deus, subito exclamares, '
320 So | Thrasymachi vero laudare magnopere solitum. ~
321 So | enim ubi intellexero, qua malus, qua bonus sim, deteriora
322 Cli | illuc tendit, ut ex lignea materia apte supellectilia fiant:
323 | mecum
324 Cli | ab hac duo fiunt: nam et medici ex medicis efficiuntur,
325 Cli | fiunt: nam et medici ex medicis efficiuntur, et sanitas
326 | mei
327 So | declinaturum esse pro viribus, meliora prosecuturum. ~
328 Cli | necessitas cogit vivere, melius huic esse, ut servus vitam
329 Cli | conducere. Adhibui itaque mentem, ut qui essem reliqua auditurus:
330 Cli | dum te loquentem audirem, mihique visus es praeclarissime
331 | minus
332 Cli | Socrates, audio te dicentem, mirum in modum delector ac laudo,
333 | modum
334 Cli | pedis ad lyram dissonam motionem, et frater adversus fratrem,
335 Cli | quia concursus opinionum multi inter homines ac noxii sunt:
336 Cli | sermonibus, aliisque eiusmodi multis atque praeclaris, virtutem
337 Cli | aliquos, qui vos ab hac in musica dissonantia liberent? Etenim
338 Cli | cum videatis, litteras, musicam et gymnasticam vos filiosque
339 | namque
340 Cli | dederis, libentissime rem tibi narrabo. ~
341 Cli | Socrates, fuerit, haud recte narravit, quae de te cum Lysia sum
342 Cli | animum vero negligunt, quod natura subiectum est, colere; spernere
343 Cli | Est autem hoc, tanquam navis, ita cogitationis gubernacula
344 Cli | partim vero vituperare necesse sit. Ei namque, qui nondum
345 Cli | agendo ipse sit. Quem si qua necessitas cogit vivere, melius huic
346 Cli | appellamus, amicitias esse eas negavit, quippe cum saepius obsint,
347 Cli | Socratem, et nos ipsos, cum non negemus hoc ipsum agendum esse,
348 Cli | gratia in ceteris laboratur, negligat, et alia, quaecumque post
349 Cli | quibus eas relicturi estis, negligitis, neque, ut illis iuste uti
350 Cli | quidem exercent, animum vero negligunt, quod natura subiectum est,
351 Cli | hortans, tanquam pueros, qui nequaquam advertunt, curam eius gymnasticam
352 Cli | enim alterum inquam: aut nescire te arbitror, aut nolle mecum
353 Cli | Quoniam ruitis, homines? Nescitis, quo feramini, neque opportunum
354 Cli | tibi quis tribuet, quasi nihilo magis iustitiam ipsam cognoscas,
355 Cli | perfectam existimatis, deinde nihilominus circa pecunias pravos esse,
356 So | So. At turpe nimium esset, si te, prodesse mihi
357 | nisi
358 | nobis
359 Cli | nescire te arbitror, aut nolle mecum communicare. Quamobrem
360 Cli | non solum, inquam, mihi nomen adducas, sed ulterius sic
361 Cli | singulis artibus eadem haec nomina esse: cumque recte quid
362 | Nonne
363 | nostrum
364 Cli | opinionum multi inter homines ac noxii sunt: amicitiam vero bonam
365 Cli | iustitiae proprium, inquit, quod nullius alterius facultatis est.
366 Cli | dixitque, illas falso amicitiae nuncupari: veram autem amicitiam esse
367 Cli | quodddam asseruit, malum vero nunquam. Cum vero interrogaretur
368 | Nuper
369 | ob
370 Cli | utile. At ergo respondens obieci, in singulis artibus eadem
371 Cli | praeclarissime omnium dicere, quoties obiurgans homines, veluti e machina
372 Cli | gymnasticam atque medicinam esse, obiurget, quod de tritico, et hordeo,
373 Cli | sunt, retulisse me puta. Obsecro te, Socrates, ne aliter
374 Cli | negavit, quippe cum saepius obsint, quam prosint: dixitque,
375 Cli | saepenumero, Socrates, vehementer obstupui, dum te loquentem audirem,
376 Cli | relinquere. Illi vero, qui oculis, auribus, toto corpore nescit
377 Cli | turpem esse rem, Deoque odiosam. Quam igitur, ob causam
378 Cli | hoc per omnem viatm erit officium, eos, qui nondum satis incitati
379 | omnem
380 | omnes
381 | omni
382 | omnium
383 Cli | Quamobrem ad Thasymachum, ut opiner, me conferam, et alio, quocumque
384 Cli | assensionem illam vocaret, opinionis, an scientiae concursum,
385 Cli | contemsit, quia concursus opinionum multi inter homines ac noxii
386 Cli | quomodocumque aliter affectos tibi oportet dicere: horum, inquam, eos
387 Cli | Nescitis, quo feramini, neque opportunum quidquam agitis, qui omni
388 Cli | quaestionem exposui: O viri optimi, quo pacto, inquam, Socraticas
389 Cli | amicitiam vero bonam omnino opusque iustitiae esse concesserat.
390 Cli | uti, praestare huic, ut otium agat anima, neque vivat,
391 Cli | amicitiam in civitatibus parere. Ille rursus interrogatus,
392 Cli | lyra propria uti nescit, patet, ut ipse ais, quod neque
393 Cli | commisso proelio extrema patiuntur et inferunt. Vos autem dicitis,
394 Cli | deinde nihilominus circa pecunias pravos esse, cur non praesentem
395 Cli | agitis, qui omni studio pecuniis cumulandis incumbitis, filios
396 Cli | socordimaque magis, quam propter pedis ad lyram dissonam motionem,
397 | per
398 Cli | essem reliqua auditurus: percontatus sum non te primum, o Socrates,
399 Cli | quam virtutis disciplinam perfectam existimatis, deinde nihilominus
400 Cli | prodire vero ad opus, remque perficere, minime? Atqui nostrum et
401 Cli | censeamus, responderat, quisquis peritissimus horum sibi videtur. Respondit
402 Cli | conferre te plurimum asseram: persuaso autem contar, impedimento
403 Cli | in posterum adversabor. Perutiles enim ipsos existimo, plurimumque
404 Cli | minus ad virtutis finem perveniens, beatus efficiatur. ~
405 Cli | provocatus, conferre te plurimum asseram: persuaso autem
406 Cli | Perutiles enim ipsos existimo, plurimumque ad exhortationem valere,
407 Cli | quam saepe tu, Socrates, politicam vocas, eandemque iudiciariam
408 Cli | aliis rebus quis studium ponat; animam vero, cuius gratia
409 Cli | ita in praesentia facito. Pone, Clitophontem tibi concedere,
410 | posse
411 Cli | ceteris instrumentis et possesionibus ratio. Atque eo tandem praeclare
412 Cli | neque, ut arbitror, in posterum adversabor. Perutiles enim
413 | Postquam
414 Cli | conferam, et alio, quocumque potero, speraveroque a dubitationibus
415 Cli | deceat. At si ipse mihi potestatem libere loquendi dederis,
416 | potius
417 Cli | uti sciant, eos iustitiae praeceptoribus commendatis, qui doceant
418 Cli | aliisque eiusmodi multis atque praeclaris, virtutem asserentibus posse
419 Cli | audirem, mihique visus es praeclarissime omnium dicere, quoties obiurgans
420 Cli | interrogavi, dummodo ita praefatus quaestionem exposui: O viri
421 Cli | pecunias pravos esse, cur non praesentem educationem contemnitis?
422 Cli | curatione indigeret: ita in praesentia facito. Pone, Clitophontem
423 Cli | ipse tibi illa referam: praesertim cum soli simus: ne adeo
424 Cli | nihilominus circa pecunias pravos esse, cur non praesentem
425 Cli | inquam, eos ante alios, qui primi apud te habentur, interrogavi,
426 Cli | percontatus sum non te primum, o Socrates, sed aequales
427 Cli | adhibere, et viros omnes privatim et publice civitates decet.
428 | pro
429 Cli | tandem praeclare tibi sermo procedit, ut inferas, qui nescit
430 | procul
431 Cli | quasi solum hoc exstet, prodire vero ad opus, remque perficere,
432 Cli | suborta feruntur, et commisso proelio extrema patiuntur et inferunt.
433 Cli | contar, impedimento esse te proponendum, quo minus ad virtutis finem
434 Cli | artibus. Quicunque enim lyra propria uti nescit, patet, ut ipse
435 So | esse pro viribus, meliora prosecuturum. ~
436 Cli | cum saepius obsint, quam prosint: dixitque, illas falso amicitiae
437 Cli | auditores adversus illum protinus inclamarunt, quod eodem
438 Cli | nondum satis incitati sunt, provocare, atque ita semper invicem
439 Cli | qui nondum ad virtutem sit provocatus, conferre te plurimum asseram:
440 Cli | laudes, quibus ad eam homines provocet, quasi dignissima sit: et
441 Cli | viros omnes privatim et publice civitates decet. Quoties
442 Cli | Cum vero interrogaretur de puerorum brutorumque benevolentiis,
443 Cli | corpus hortans, tanquam pueros, qui nequaquam advertunt,
444 Cli | arte fabrili quod bene, pulchre, decenter se habere dicitur,
445 Cli | modo sunt, retulisse me puta. Obsecro te, Socrates, ne
446 Cli | simus: ne adeo te despici putes. Forte enim nunc non recte
447 | quaecumque
448 Cli | consensionem. Cum autem quaereretur, utrum assensionem illam
449 Cli | omnibus, quae corporis gratia quaerimus, artem vero et industriam,
450 Cli | educationem contemnitis? Cur non quaeritis aliquos, qui vos ab hac
451 Cli | latet. Eadem abs te tandem quaesivi, Socrates: tu vero statim
452 Cli | interrogavi, dummodo ita praefatus quaestionem exposui: O viri optimi,
453 Cli | corporis esset affectio, et quali curatione indigeret: ita
454 | qualis
455 Cli | nolle mecum communicare. Quamobrem ad Thasymachum, ut opiner,
456 | quamquam
457 | quandoque
458 Cli | praeter voluntatem est, quandoquidem ex voluntate est superare?
459 | Quapropter
460 | Quare
461 Cli | vero nihil, quod quidem in quavis arte contingere potest:
462 Cli | satis ad curam corporis, que gymnasticae est, incitasses,
463 Cli | quid versantur, declarare queant. At vero tua haec, quam
464 | Quem
465 Cli | vir iustus numquam laedere quemquam, sed prodesse in omnibus
466 | quia
467 | quidquam
468 Cli | autem doctrina. Iustitiae quin etiam esto, iustos alios
469 | quippe
470 | quocumque
471 Cli | nunc non recte audisti: quodcirca infensior mihi redditus
472 Cli | interrogatus, amicitiam esse bonum quodddam asseruit, malum vero nunquam.
473 Cli | consensio, quo tendit ignorat, quodve opus sit, latet. Eadem abs
474 Cli | contubernales, vel socios, vel quomodocumque aliter affectos tibi oportet
475 Cli | ridiculum esse, ut in aliis rebus quis studium ponat; animam
476 Cli | quodcirca infensior mihi redditus es, quam deceat. At si ipse
477 Cli | libentissime ego ipse tibi illa referam: praesertim cum soli simus:
478 Cli | Item unicuique usum eius rei, qua uti nescit, relinquere.
479 Cli | filios autem, quibus eas relicturi estis, negligitis, neque,
480 Cli | eius rei, qua uti nescit, relinquere. Illi vero, qui oculis,
481 Cli | itaque mentem, ut qui essem reliqua auditurus: percontatus sum
482 Cli | consensio quaedam, et artes reliquae, et circa quid versantur,
483 Cli | exstet, prodire vero ad opus, remque perficere, minime? Atqui
484 Cli | efficiuntur, et sanitas reparatur. Alterum horum haud amplius
485 Cli | cuiusque proprium, ad quod haec respiciunt, quemadmodum in arte fabrili
486 Cli | conducibile: alius utile. At ergo respondens obieci, in singulis artibus
487 Cli | virtutem versari censeamus, responderat, quisquis peritissimus horum
488 Cli | Atque ille, ut arbitror, responderet, medicinam atque gymnasticam:
489 Cli | malum sponte quis eligit? Respondetis, hominem superatum voluptatibus
490 Cli | sequuntur, et dicta modo sunt, retulisse me puta. Obsecro te, Socrates,
491 So | So. Nuper mihi retulit quidam Clitophontem, Aristonymi
492 Cli | inclamarunt, quod eodem sermo revolveretur: quoniam et medicina sit
493 Cli | Clitophontem tibi concedere, ridiculum esse, ut in aliis rebus
494 Cli | sit aliqua, forte illum rogaremus, quas artes circa cultum
495 Cli | autem dicitis, non propter ruditatem inscitiamque, sed sponte
496 Cli | subito exclamares, 'Quoniam ruitis, homines? Nescitis, quo
497 | rursus
498 Cli | esse eos, qui sunt iniusti: rursusque asserere non dubitatis,
499 Cli | adeptus sit disciplinam, quam saepe tu, Socrates, politicam
500 Cli | Equidem tecum versatus, saepenumero, Socrates, vehementer obstupui,
|