bold = Main text
Interl. grey = Comment text
1 So | huius filii naturam ut malam accusare potest. ~
2 So | disciplina videtur hominibus adesse. ~
3 | adhuc
4 So | bonos, si per reipublicae administrationem ipsi non licuisset. Sed
5 So | esse, si multi sibi in arte adversarii fiant: neque commodum, si
6 So | vereretur, ne sibi alii fierent aemuli, quemadmodum coqui, et medici,
7 So | benefici tunc futuri, quum ad aetatem pervenissent. Sed virtus
8 So | servum nominare, qui possit affirmare, se per eorum consuetudinem
9 So | sed spiritu, quo divinitus afflantur. Sic et viri boni, rebuspublicis
10 So | rebuspublicis eventur, futuraque, ex afflatu quodam divino multo clarius
11 So | sunt equi, et canes boni, aliaque huiusmodi, an viri boni? ~
12 | alicui
13 | alii
14 | aliis
15 | aliisque
16 | aliquo
17 | aliter
18 | alium
19 So | amavisse, sic a Pericle altos, et institutos fuisse, ut
20 So | Nam et Thucydides duos aluit filios Milesiam, et Stephanum,
21 So | tu mihi alterum videris amavisse, sic a Pericle altos, et
22 So | licuisset. Sed enim virtus, amice, acquiri non potest. ~
23 So | ex civibus, vel ex sociis amicos habebat. Quin erat et ampla
24 So | So. Tu iure quidem tuis amoribus succurris: sed Pericles
25 So | amicos habebat. Quin erat et ampla familia, et plurimum cum
26 Am | et quae contra ineptae: animadvertuntque et senum, et iuvenum corpora,
27 So | et corpore ad cursum, et animo fortes, quique contra ignavi? ~
28 Am | Nullus, ut ex hac ratione apparet. ~
29 So | volunt, virum illum divinum appellant: quod ipsum et Homerus,
30 Am | sint ad ferendos labores aptae, et quae contra ineptae:
31 Am | Am. Arbitror, ad eorum aliquem, qui boni
32 So | adhuc indicassent: quos in arce nos non aliter, atque argentum,
33 So | So. Argentarios. ~
34 So | So. Sed de auro, atque argento an idem dicendum, quod sint
35 So | arce nos non aliter, atque argentum, et multo etiam diligentius
36 So | quem tu supposuisti. Sed de Aristide videamus. Hic Lysimachum
37 Am | Thucydides, Themistocles, Aristides, et Pericles. ~
38 So | esset. Nam rectus in equum ascendebat, ex equisque rectus iaculabatur,
39 So | So. Asserisne, bonos iuvare, improbos
40 Am | Am. Assero. ~
41 So | quibus pater sapiens erat, audistine unquam ex aliquo vel iuvene,
42 Am | Am. Audivi. ~
43 So | So. Sed de auro, atque argento an idem dicendum,
44 | autem
45 So | pater cum doceri voluit, ut bene alia scirent, tum vero in
46 So | deponerentur, servatores et benefici tunc futuri, quum ad aetatem
47 So | naturae ad virtutem essent bonae, homines ipsos, ut eas cognoscerent,
48 So | modo, qua naturas canum bonas, et malas discernant? ~
49 So | Themistocles certe, qui bonitatem nemini invidebat, si modo
50 So | per eorum consuetudinem bonumque et sapientem factum? ~
51 So | ut illi non minus quam caeteri, essent eruditi, ipsum vehementer
52 So | ita, ut nollent virtutem caeteris impertire?` ~
53 So | facta fuisset, et qui illam calluissent. Nobis enim iuvenes ipsos,
54 Am | Am. Canina. ~
55 So | eodem modo, qua naturas canum bonas, et malas discernant? ~
56 So | nemini in arte equitandi cederent: in musica praeterea, aliisque
57 So | So. An igitur censendum est, Themistoclem his quidem,
58 | circa
59 So | possumus vel peregrinum, vel civem, vel liberum, vel servum
60 So | familia, et plurimum cum apud cives tum apud Graecos alios poterat.
61 So | afflatu quodam divino multo clarius et manifestius, quam fatidici,
62 So | bonorum equorum naturas cognoscant, atque adeo intelligant,
63 So | bonae, homines ipsos, ut eas cognoscerent, omnia excogitasse? ~
64 Am | corporum naturas contemplantur, cognoscunt, quae sint ad ferendos labores
65 So | adversarii fiant: neque commodum, si ipsi inter multos sui
66 Am | Am. Puto, et consentaneum est. ~
67 So | So. At hoc ipsum ita consideremus. Age, si quis vellet ea
68 So | affirmare, se per eorum consuetudinem bonumque et sapientem factum? ~
69 So | Atque hoc ipsum hac ratione contemplantes, fortasse inveniemus. Dic
70 Am | nonne quum corporum naturas contemplantur, cognoscunt, quae sint ad
71 So | solum vidimus, sed etiam conveniumus. ~
72 Am | Inde videlicet, si de bonis coquis disceret. ~
73 Am | animadvertuntque et senum, et iuvenum corpora, quae laude digna sint futura,
74 So | intelligant, qui sint equi et corpore ad cursum, et animo fortes,
75 Am | Am. Hi vero magistri, qui corporibus exercendis praesunt, nonne
76 Am | futurum, ut opera omnia, quae corporis sint, optime faciant? ~
77 Am | exercendis praesunt, nonne quum corporum naturas contemplantur, cognoscunt,
78 | cui
79 So | So. Si vero cuperet arte bonus esse illa, qua
80 Am | si modo is, qui discere cupiat, ad eam virtutem perdiscendam
81 So | igitur rebuspublicis maiori curae sunt equi, et canes boni,
82 So | diligentius custodiendos curassemus, ut nihil mali neque in
83 So | rebus illum instituendum curavit, et edocendum, quaecunque
84 So | sint equi et corpore ad cursum, et animo fortes, quique
85 So | multo etiam diligentius custodiendos curassemus, ut nihil mali
86 So | ipsum non ita facile posse declarari: siquidem suspicor huiusce
87 So | Lysimachum educavit quidem, deditque operam, ut omnium Atheniensium
88 So | paterentur: sed reipublicae deponerentur, servatores et benefici
89 So | qui, quod melius, quodque deterius sit, spectatione iudicent? ~
90 So | usurpant. Quando igitur Deus alicui reipublicae maxime
91 So | contemplantes, fortasse inveniemus. Dic enim: Suntne nobis notae
92 So | virum huiusmodi divinum esse dicunt. Quin et Lacedaemonii, quando
93 Am | iuvenum corpora, quae laude digna sint futura, atque in quibus
94 So | argentum, et multo etiam diligentius custodiendos curassemus,
95 Am | sunt viri, si modo is, qui discere cupiat, ad eam virtutem
96 Am | videlicet, si de bonis coquis disceret. ~
97 So | naturas canum bonas, et malas discernant? ~
98 So | So. Quidni? discipulum possumus vel peregrinum,
99 So | natura comparari: sed his divina forte, qui illa praediti
100 So | bonos fieri similiter, atque divini vates et fatidici fiunt,
101 So | fiunt, sed spiritu, quo divinitus afflantur. Sic et viri boni,
102 So | futuraque, ex afflatu quodam divino multo clarius et manifestius,
103 So | Themistoclem his quidem, quae diximus, filium suum institui, sed
104 So | pro Periclis filiis modo dixisti. Horum enim et tu alterum
105 So | multum oportebat in eos qui docerent, haec filios doceri voluisset:
106 So | So. Virtus tradine doctrina potest, an ea potius est,
107 So | faceret bonos, hoc illos non docuisset, si quidem tradi potuisset? ~
108 So | potest. Nam et Thucydides duos aluit filios Milesiam, et
109 | e
110 | eam
111 | eas
112 So | instituendum curavit, et edocendum, quaecunque a bonis praeceptoribus
113 So | videamus. Hic Lysimachum educavit quidem, deditque operam,
114 | ego
115 | ei
116 So | eruditi, ipsum vehementer elaborasse: viros autem bonos an fieri
117 | eodem
118 So | multos sui similes habitent. Eodemnne igitur modo et viris bonis
119 | eos
120 So | ingenerat: quando vero obesse, eosdem, si qui sunt, ex ea tollit.
121 Am | Am. Equestris. ~
122 So | So. Reor equidem hoc ipsum non ita facile
123 So | in equum ascendebat, ex equisque rectus iaculabatur, atque
124 So | bonus esset. Nam rectus in equum ascendebat, ex equisque
125 | erant
126 | ergo
127 So | Xanthiae, alterum vero Eudoro, erudiendos tradidit. Ipsi porro magistri
128 So | in magistrorum facultate, erudiretur: sed virum tamen nemine
129 So | minus quam caeteri, essent eruditi, ipsum vehementer elaborasse:
130 So | in ea peritus, et bonus esset. Nam rectus in equum ascendebat,
131 So | quidem Xanthiae, alterum vero Eudoro, erudiendos tradidit. Ipsi
132 | eum
133 So | peroptaret ea virtute bonus evadere, qua viri sunt et boni,
134 So | viri boni, rebuspublicis eventur, futuraque, ex afflatu quodam
135 So | omnibus in arte luctandi excellere videbantur. ~
136 So | eas cognoscerent, omnia excogitasse? ~
137 Am | magistri, qui corporibus exercendis praesunt, nonne quum corporum
138 So | Nanque ii necque utile sibi existimant esse, si multi sibi in arte
139 So | urbe nostra fuerunt, ut expendamus, an viri huiusmodi bonos
140 Am | Am. Ad fabrorum aliquem. ~
141 So | ipseque bonos potuisset facere, multo potius illos in sua
142 So | faciendum in eum qui viros faceret bonos, hoc illos non docuisset,
143 So | atque alia multa, et mira faciebat. Multis enim praeterea rebus
144 So | vero nihil impensae erat faciendum in eum qui viros faceret
145 So | equidem hoc ipsum non ita facile posse declarari: siquidem
146 So | coqui, et medici, et fabri faciunt? Nanque ii necque utile
147 So | Et tamen ars illa plurimi facta fuisset, et qui illam calluissent.
148 Am | Am. Fortasse facti fuissent, o Socrates, nisi
149 So | consuetudinem bonumque et sapientem factum? ~
150 So | habebat. Quin erat et ampla familia, et plurimum cum apud cives
151 So | virum tamen nemine meliorem fecit. Hunc enim ego et tu non
152 Am | cognoscunt, quae sint ad ferendos labores aptae, et quae contra
153 So | igitur e viris bonis moleste fert, alium bonum, et sui similem
154 So | vereretur, ne sibi alii fierent aemuli, quemadmodum coqui,
155 So | So. Nemo igitur huius filii naturam ut malam accusare
156 So | dicere, quae pro Periclis filiis modo dixisti. Horum enim
157 So | saepe praedicunt. Hinc et foeminae virum huiusmodi divinum
158 So | comparari: sed his divina forte, qui illa praediti sunt,
159 So | corpore ad cursum, et animo fortes, quique contra ignavi? ~
160 So | Homerus, et reliqui poetae frequenter usurpant. Quando igitur
161 | fuerunt
162 Am | corpora, quae laude digna sint futura, atque in quibus spes sit,
163 So | rebuspublicis eventur, futuraque, ex afflatu quodam divino
164 Am | atque in quibus spes sit, futurum, ut opera omnia, quae corporis
165 So | praeterea, aliisque certandi generibus, atque adeo aliis omnibus,
166 So | cum apud cives tum apud Graecos alios poterat. Quare, si
167 So | civibus, vel ex sociis amicos habebat. Quin erat et ampla familia,
168 So | coqui, qui sciti in primis habentur, unde fieret? ~
169 Am | Am. Non habeo, Socrates, quid tibi nunc
170 So | incommodum est, cum sui similibus habitare? ~
171 So | inter multos sui similes habitent. Eodemnne igitur modo et
172 Am | Am. Haud simile vero. ~
173 Am | Am. Hi vero magistri, qui corporibus
174 | Hic
175 So | fatidici, saepe praedicunt. Hinc et foeminae virum huiusmodi
176 So | appellant: quod ipsum et Homerus, et reliqui poetae frequenter
177 So | neque disciplina videtur hominibus adesse. ~
178 So | Nonne igitur putas, an hominum naturae ad virtutem essent
179 So | ultra pervenisse. Atque hos quidem pater cum doceri
180 | huius
181 So | declarari: siquidem suspicor huiusce rei possessionem quiddam
182 | Hunc
183 So | ascendebat, ex equisque rectus iaculabatur, atque alia multa, et mira
184 | Iam
185 | id
186 | idem
187 So | So. Ob idne, quod vereretur, ne sibi
188 Am | virtutem perdiscendam sit idoneus: nam quo alio proficisci
189 So | animo fortes, quique contra ignavi? ~
190 So | enim Thucydides fortasse ignobilis erat, nec multos vel ex
191 So | et fabri faciunt? Nanque ii necque utile sibi existimant
192 So | So. Nonne sunt iidem boni, et iusti? ~
193 | illam
194 So | voluisset: ubi vero nihil impensae erat faciendum in eum qui
195 So | nollent virtutem caeteris impertire?` ~
196 So | non cum bonis, sed cum improbis versari? ~
197 So | bonorum quidem nocere, sed improborum prodesse: an contra? ~
198 So | Asserisne, bonos iuvare, improbos vero laedere? ~
199 So | igitur modo et viris bonis incommodum est, cum sui similibus habitare? ~
200 | Inde
201 So | fuissent boni, vel pueros adhuc indicassent: quos in arce nos non aliter,
202 Am | labores aptae, et quae contra ineptae: animadvertuntque et senum,
203 So | qui illa praediti sunt, inesse. ~
204 So | prodesse, viros ei bonos ingenerat: quando vero obesse, eosdem,
205 So | enim praeterea rebus illum instituendum curavit, et edocendum, quaecunque
206 So | quae diximus, filium suum institui, sed sapientia, qua sapiens
207 So | sic a Pericle altos, et institutos fuisse, ut Atheniensium
208 So | naturas cognoscant, atque adeo intelligant, qui sint equi et corpore
209 So | contemplantes, fortasse inveniemus. Dic enim: Suntne nobis
210 So | ipsum potuisset acquiri, invenisset ille profecto aliquem vel
211 So | certe, qui bonitatem nemini invidebat, si modo bonus erat, ut
212 So | So. Numquid invidi erant ita, ut nollent virtutem
213 So | filium quam optimum fieri per invidiam prohibuisset. ~
214 | ipse
215 So | virtus parabilis fuisset, ipseque bonos potuisset facere,
216 | ipsius
217 So | an viri huiusmodi bonos item alios faciant? ~
218 So | deterius sit, spectatione iudicent? ~
219 So | So. Tu iure quidem tuis amoribus succurris:
220 Am | Am. Nemo quidem iuste, ut ex his, quae tu dicis,
221 So | Nonne sunt iidem boni, et iusti? ~
222 So | So. Asserisne, bonos iuvare, improbos vero laedere? ~
223 So | aliquis, qui laedi malit quam iuvari? ~
224 So | audistine unquam ex aliquo vel iuvene, vel sene, virum et bonum,
225 Am | animadvertuntque et senum, et iuvenum corpora, quae laude digna
226 Am | cognoscunt, quae sint ad ferendos labores aptae, et quae contra ineptae:
227 So | divinum esse dicunt. Quin et Lacedaemonii, quando aliquem magnifice
228 So | bonos iuvare, improbos vero laedere? ~
229 So | Estne igitur aliquis, qui laedi malit quam iuvari? ~
230 So | quando aliquem magnifice laudare volunt, virum illum divinum
231 Am | et iuvenum corpora, quae laude digna sint futura, atque
232 So | peregrinum, vel civem, vel liberum, vel servum nominare, qui
233 So | administrationem ipsi non licuisset. Sed enim virtus, amice,
234 So | magistri tunc omnibus in arte luctandi excellere videbantur. ~
235 So | Atheniensium omnium pulcherrime luctaretur. Illos enim alterum quidem
236 So | de Aristide videamus. Hic Lysimachum educavit quidem, deditque
237 So | So. Huiusmodi quidem magister virtutis fuit, is, quem
238 So | his omnibus, quae sunt in magistrorum facultate, erudiretur: sed
239 So | So. Uniuscuiusque horum magistrum possumus referre? ~
240 So | Lacedaemonii, quando aliquem magnifice laudare volunt, virum illum
241 So | Utrum igitur rebuspublicis maiori curae sunt equi, et canes
242 So | traduntur. Haec nonne de natur maioribus audisti? ~
243 So | igitur huius filii naturam ut malam accusare potest. ~
244 So | naturas canum bonas, et malas discernant? ~
245 So | custodiendos curassemus, ut nihil mali neque in pugna, neque in
246 So | igitur aliquis, qui laedi malit quam iuvari? ~
247 So | divino multo clarius et manifestius, quam fatidici, saepe praedicunt.
248 Am | ut ex his, quae tu dicis, manifestum est. ~
249 So | So. Nullus ergo mavult inter nocentes quam inter
250 So | sint probatores, qui, quod melius, quodque deterius sit, spectatione
251 | mihi
252 So | Thucydides duos aluit filios Milesiam, et Stephanum, pro quibus
253 | minus
254 So | iaculabatur, atque alia multa, et mira faciebat. Multis enim praeterea
255 Am | Am. Non mirum dicis. ~
256 So | Nullus igitur e viris bonis moleste fert, alium bonum, et sui
257 Am | fuissent, o Socrates, nisi mortem iuvenes obiissent. ~
258 | multa
259 So | sibi existimant esse, si multi sibi in arte adversarii
260 So | multa, et mira faciebat. Multis enim praeterea rebus illum
261 So | igitur ille unquam, ubi multum oportebat in eos qui docerent,
262 So | medici, et fabri faciunt? Nanque ii necque utile sibi existimant
263 So | non potest, an boni natura nascuntur homines? Atque hoc ipsum
264 So | traduntur. Haec nonne de natur maioribus audisti? ~
265 So | Nemo igitur huius filii naturam ut malam accusare potest. ~
266 | ne
267 | nec
268 So | fabri faciunt? Nanque ii necque utile sibi existimant esse,
269 So | erudiretur: sed virum tamen nemine meliorem fecit. Hunc enim
270 So | qua sapiens erat ipse, nihilo meliorem quovis vicino fieri
271 | nisi
272 So | Nullus ergo mavult inter nocentes quam inter utiles vivere. ~
273 So | utrum sit bonorum quidem nocere, sed improborum prodesse:
274 So | Numquid invidi erant ita, ut nollent virtutem caeteris impertire?` ~
275 So | viros autem bonos an fieri noluit pater? ~
276 So | ars illa? Quod est illi nomen? ~
277 So | vel liberum, vel servum nominare, qui possit affirmare, se
278 | nos
279 So | quinam viri boni in urbe nostra fuerunt, ut expendamus,
280 So | Dic enim: Suntne nobis notae bonorum equorum naturae? ~
281 Am | Am. Notum est. ~
282 | Numquid
283 | nunc
284 | o
285 | Ob
286 So | bonos ingenerat: quando vero obesse, eosdem, si qui sunt, ex
287 Am | Socrates, nisi mortem iuvenes obiissent. ~
288 Am | quibus spes sit, futurum, ut opera omnia, quae corporis sint,
289 So | educavit quidem, deditque operam, ut omnium Atheniensium
290 So | ille unquam, ubi multum oportebat in eos qui docerent, haec
291 So | sapientes, quo profectum illum oporteret dicere? ~
292 Am | omnia, quae corporis sint, optime faciant? ~
293 So | dicitur, nunquam filium quam optimum fieri per invidiam prohibuisset. ~
294 Am | Am. Quo igitur pacto, Socrates, boni tibi fieri
295 So | Pericles tamen, si virtus parabilis fuisset, ipseque bonos potuisset
296 So | So. Iam vero nosti Paralum, et Xanthippum, quorum tu
297 So | in alio quovis periculo paterentur: sed reipublicae deponerentur,
298 Am | cupiat, ad eam virtutem perdiscendam sit idoneus: nam quo alio
299 So | aliquem vel ex civibus vel ex peregrinis, qui filios fecisset bonos,
300 So | discipulum possumus vel peregrinum, vel civem, vel liberum,
301 So | videris amavisse, sic a Pericle altos, et institutos fuisse,
302 So | posses dicere, quae pro Periclis filiis modo dixisti. Horum
303 So | pugna, neque in alio quovis periculo paterentur: sed reipublicae
304 So | doceri voluit, ut in ea peritus, et bonus esset. Nam rectus
305 So | So. Sed, si peroptaret ea virtute bonus evadere,
306 So | alterum vero etiam ultra pervenisse. Atque hos quidem pater
307 So | futuri, quum ad aetatem pervenissent. Sed virtus neque natura,
308 So | So. Et tamen ars illa plurimi facta fuisset, et qui illam
309 So | erat et ampla familia, et plurimum cum apud cives tum apud
310 So | ipsum et Homerus, et reliqui poetae frequenter usurpant. Quando
311 So | erudiendos tradidit. Ipsi porro magistri tunc omnibus in
312 | posse
313 So | Stephanum, pro quibus tu non ea posses dicere, quae pro Periclis
314 So | siquidem suspicor huiusce rei possessionem quiddam maxime divinum esse,
315 Am | nam quo alio proficisci posset? ~
316 Am | Am. Non possum dicere. ~
317 So | cives tum apud Graecos alios poterat. Quare, si hoc ipsum potuisset
318 So | So. An igitur neque hoc potes dicere, utrum sit bonorum
319 So | edocendum, quaecunque a bonis praeceptoribus traduntur. Haec nonne de
320 So | manifestius, quam fatidici, saepe praedicunt. Hinc et foeminae virum
321 So | his divina forte, qui illa praediti sunt, inesse. ~
322 Am | qui corporibus exercendis praesunt, nonne quum corporum naturas
323 So | idem dicendum, quod sint probatores, qui, quod melius, quodque
324 So | acquiri, invenisset ille profecto aliquem vel ex civibus vel
325 So | boni, et sapientes, quo profectum illum oporteret dicere? ~
326 So | bonus fieri medicus, ad quem profectus, bonus fieret medicus? ~
327 Am | sit idoneus: nam quo alio proficisci posset? ~
328 So | optimum fieri per invidiam prohibuisset. ~
329 | Propterea
330 So | futuri fuissent boni, vel pueros adhuc indicassent: quos
331 So | ut nihil mali neque in pugna, neque in alio quovis periculo
332 So | So. Nonne igitur putas, an hominum naturae ad virtutem
333 Am | Am. Puto, et consentaneum est. ~
334 So | instituendum curavit, et edocendum, quaecunque a bonis praeceptoribus traduntur.
335 | Quare
336 | quemadmodum
337 | quiddam
338 So | So. Quidni? discipulum possumus vel
339 So | So. Age, quinam viri boni in urbe nostra
340 So | cursum, et animo fortes, quique contra ignavi? ~
341 | quis
342 So | probatores, qui, quod melius, quodque deterius sit, spectatione
343 Am | neque disciplina fiunt, quonam tandem alio modo fiant boni? ~
344 | quorum
345 | quos
346 So | So. Quosnam igitur illos vocas? ~
347 So | faciebat. Multis enim praeterea rebus illum instituendum curavit,
348 So | horum magistrum possumus referre? ~
349 So | siquidem suspicor huiusce rei possessionem quiddam maxime
350 So | quod ipsum et Homerus, et reliqui poetae frequenter usurpant.
351 So | So. Reor equidem hoc ipsum non ita
352 Am | Am. Res est, ut dicis. ~
353 Am | Socrates, quid tibi nunc respondeam. ~
354 So | filium suum institui, sed sapientia, qua sapiens erat ipse,
355 So | doceri voluit, ut bene alia scirent, tum vero in primis, ut
356 So | qua boni sunt coqui, qui sciti in primis habentur, unde
357 | se
358 So | ex aliquo vel iuvene, vel sene, virum et bonum, et sapientem
359 So | tu alterum nosti usque ad senectutem, alterum vero etiam ultra
360 Am | ineptae: animadvertuntque et senum, et iuvenum corpora, quae
361 So | reipublicae deponerentur, servatores et benefici tunc futuri,
362 So | civem, vel liberum, vel servum nominare, qui possit affirmare,
363 Am | Am. Haud simile vero. ~
364 So | fert, alium bonum, et sui similem fieri. ~
365 So | si ipsi inter multos sui similes habitent. Eodemnne igitur
366 So | incommodum est, cum sui similibus habitare? ~
367 So | esse, et si bonos fieri similiter, atque divini vates et fatidici
368 | siquidem
369 So | multos vel ex civibus, vel ex sociis amicos habebat. Quin erat
370 So | Hunc enim ego et tu non solum vidimus, sed etiam conveniumus. ~
371 So | melius, quodque deterius sit, spectatione iudicent? ~
372 Am | futura, atque in quibus spes sit, futurum, ut opera omnia,
373 So | vates et fatidici fiunt, sed spiritu, quo divinitus afflantur.
374 So | aluit filios Milesiam, et Stephanum, pro quibus tu non ea posses
375 So | quam in musica, et certandi studio fecisset. Sed ea comparari
376 | sua
377 So | iure quidem tuis amoribus succurris: sed Pericles tamen, si
378 So | virtutis fuit, is, quem tu supposuisti. Sed de Aristide videamus.
379 So | posse declarari: siquidem suspicor huiusce rei possessionem
380 | suum
381 | tandem
382 So | Suntne igitur homines, qui teneant artem, qua bonorum equorum
383 [Title]| Textus~
384 So | An igitur censendum est, Themistoclem his quidem, quae diximus,
385 So | So. Audisti Themistocli Cleophantum filium fuisse? ~
386 So | Cleophantum vero ipsum Themistoclis filium in his, in quibus
387 So | eosdem, si qui sunt, ex ea tollit. Sic videtur virtus neque
388 So | non docuisset, si quidem tradi potuisset? ~
389 So | vero Eudoro, erudiendos tradidit. Ipsi porro magistri tunc
390 So | So. Virtus tradine doctrina potest, an ea potius
391 | tuis
392 So | senectutem, alterum vero etiam ultra pervenisse. Atque hos quidem
393 | unde
394 So | So. Uniuscuiusque horum magistrum possumus
395 So | Age, quinam viri boni in urbe nostra fuerunt, ut expendamus,
396 | usque
397 So | reliqui poetae frequenter usurpant. Quando igitur Deus alicui
398 So | inter nocentes quam inter utiles vivere. ~
399 So | similiter, atque divini vates et fatidici fiunt, sed spiritu,
400 So | caeteri, essent eruditi, ipsum vehementer elaborasse: viros autem
401 So | si modo bonus erat, ut vere fuit, et a nobis dicitur,
402 So | So. Ob idne, quod vereretur, ne sibi alii fierent aemuli,
403 So | bonis, sed cum improbis versari? ~
404 Am | Am. Verum. ~
405 So | nihilo meliorem quovis vicino fieri voluisse, si virtus
406 So | supposuisti. Sed de Aristide videamus. Hic Lysimachum educavit
407 So | arte luctandi excellere videbantur. ~
408 Am | Socrates, boni tibi fieri videntur? Si enim natura, neque disciplina
409 So | quorum tu mihi alterum videris amavisse, sic a Pericle
410 So | enim ego et tu non solum vidimus, sed etiam conveniumus. ~
411 So | Huiusmodi quidem magister virtutis fuit, is, quem tu supposuisti.
412 So | nocentes quam inter utiles vivere. ~
413 So | So. Quosnam igitur illos vocas? ~
414 So | meliorem quovis vicino fieri voluisse, si virtus acquiri potuisset? ~
415 So | docerent, haec filios doceri voluisset: ubi vero nihil impensae
416 So | aliquem magnifice laudare volunt, virum illum divinum appellant:
417 So | alicui reipublicae maxime vult prodesse, viros ei bonos
418 So | Illos enim alterum quidem Xanthiae, alterum vero Eudoro, erudiendos
419 So | Iam vero nosti Paralum, et Xanthippum, quorum tu mihi alterum
|