Pars

 1 I |         pacto sit ditissimus, quem nihil mendicitate prohibeat, cuique
 2 I |      mendicitate prohibeat, cuique nihil eorum quae sunt necessaria,
 3 I |        indigeat? At illum, inquit, nihil vetat quam primum ita quidem
 4 I |          et illi vera dicant. Quin nihil forte mirum sit, hoc persimile
 5 I |             quae prius dicta sunt, nihil ad te pertinere, cur ad
 6 I |          si quid habes, viges: sin nihil, iaces:) quum haec, inquam,
 7 II|            tradat, in quibus tamen nihil habuerit negotij: propterea
 8 II|           solus ipse id pateretur, nihil putasset) multum abesse
 9 II|         bona sint, supplicas, tunc nihil aliud petis, quam ut honestus
10 II|      quidem virtus acquiri potest, nihil aliud videris orare, quam
11 II| Grammaticam scientiam tradat, quum nihil in ea prius elaboraris,
12 II|         ego, o Socrates, hac de re nihil inauditum, nihil caeteris
13 II|         hac de re nihil inauditum, nihil caeteris hominibus novum
14 II|           hac sibi multum, in illa nihil utilitatis inesse putet.
15 II|    possemus aeneam statuam facere, nihil ignis ad eam faciendam indigeremus:
16 II|       faciendam indigeremus: et si nihil indigeremus, neque is esset
17 II|        rebus dici potest. Constat. Nihil igitur eorum sine quibus
18 II|          utile esse nobis videtur. Nihil. Si nos igitur sine argento,
19 II|         per Medicinam recuperatur? Nihil prohibet. An praeterea,
20 II|       helluones: quae quidem omnia nihil aliud sunt quam cupiditates.
21 II|       aliud sunt quam cupiditates. Nihil. Cupiditates porro omnes
22 II|            Cupiditates porro omnes nihil aliud sunt quam rerum quarundam