Pars

 1 I |         in se ipsi, et in alios homines peccant: quique plurima
 2 I |       quidem contingat, ut sint homines, qui malint domum huiusmodi,
 3 I |     maximarum sis, quod eam rem homines non modo emere, sed e tiam
 4 I |    coepi, interrogarem. An ipsi homines iusti et iniusti esse videantur.
 5 I |         Malum. Quid? videnturne homines quidam esse intemperantes?
 6 II|        ut cognoscas quemadmodum homines erga philosophiam sint animati:
 7 II|     sentiat. Ut in foro, si duo homines eadem de re testimonium
 8 II|        de rebus dicemus? Suntne homines, qui Musicam vel literas
 9 II| necessaria, parent? Sunt. Nonne homines ipsis scientia sibi res
10 II|        quoque fiet, si duo sint homines, atque hic quidem pa uca,
11 II|    rerum quarundam indigentiae. Homines igitur, qui plurimis ex
12 II|      quidem. Huiuscemodi igitur homines esse vel valde malos existimo,