Pars

 1 I |      accedens, dixit, Salve, o Socrates. Et tu inquam ego, salve:
 2 I |      ostendens, dixit: Ille, o Socrates, Siculorum omnium, et Italorum
 3 I |    hunc accedens, nos roget, o Socrates, Eryxia, et Erasistrate,
 4 I |        dicemus? Mihi quidem, o Socrates, homini felicitas esse plurimi
 5 I |    quae utilitas homini sit, o Socrates, si Nestore quidem sit sapientior:
 6 I |       aspiciens: Tu, inquit, o Socrates, si te verum dicere oporteat,
 7 I | circunspiciens: Ego, inquit, o Socrates non arbitrabar oportere
 8 II|    Erasistratus, cavillaris, o Socrates, mihi tamen Critias aliquid
 9 II|      idipsum habeat. At ego, o Socrates, hac de re nihil inauditum,
10 II|        Qui fieri hoc potest, o Socrates? inquit Eryxias excipiens:
11 II|  comparare. Nunquam, inquit, o Socrates, adduci possem, ut crederem,