Pars

 1 I |         Ita fiat, si videtur. Quid igitur, inquit, primum ex his,
 2 I |            funditus extinguat. Sic igitur et Syracusani sunt affecti.
 3 I |        ager, inquit, existimo. Hac igitur, inquam ego, ratione, si
 4 I |     videtur. Videtur, inquit. Sani igitur, inquam ego, aegris sunt
 5 I |          meo quidem iudicio. Nonne igitur illi optime faciunt, qui
 6 I |            Maxime quidem. Qui mala igitur, et bona sciunt, et quae
 7 I |            libenter emant. Si quis igitur sit peritus gubernator,
 8 I |          inquam ego, ut dicis. Nos igitur posthac cautius agemus.
 9 I |  amicissimi, et affines sitis: Ego igitur, quantum est in me, non
10 I |           res habet, conveniat. Tu igitur, inquam, Critias, aggredere,
11 I |       videtur? Iniuste agere. Homo igitur, inquit, iniustus, et cupidus,
12 I | intemperantes? Videntur. Si melius igitur sit huic huiusmodi homini
13 I |         neque si maxime velit. Sic igitur bene et pulchre disserer
14 II|     videtur? Doctrina tradi. Nonne igitur, inquit, is tibi stultus
15 II|        etiam verissima credant. Eo igitur fortasse modo, qui praesentes
16 II|            Simile vero. Res quidem igitur, quaecunque nobis usui sunt,
17 II|         sunt nobis pecuniae? Neque igitur, inquam, hac ratione nobis
18 II|         iam id primum videamus. An igitur facilius inveniri poterit,
19 II|           manifesta fiet. Postquam igitur apparet necessarium esse,
20 II|           mihi sane videtur., Idem igitur, inquam, et in aliis rebus
21 II|     indigemus, inutilis. Si quidem igitur, inquam, sine igne possemus
22 II|        dici potest. Constat. Nihil igitur eorum sine quibus aliquid
23 II|       nobis videtur. Nihil. Si nos igitur sine argento, et auro, aliisque
24 II|  permutantes? Ita censeo. Siquidem igitur hoc ipso ea sibi parant,
25 II| compararare possimus. Quandoquidem igitur scientiae ipsae utiles nobis
26 II|       utendum? Videbatur. Honestis igitur viri, et bonis, atque adeo
27 II|          multo magis admirer? Dixi igitur ego. Videris mihi Critia,
28 II|            Dicerem profecto. Utrum igitur haec dicemus utilia esse,
29 II|        videntur esse utilia. Nonne igitur, inquma ego, et in aliis
30 II|       indigere? Constat. Si quidem igitur haec inutilia ad idem opus
31 II|           bonarum esse dicerem. An igitur fieri potest, ut res mala
32 II|        hercle mihi videntur. Nonne igitur apparet auditum nobis ad
33 II|           est prorsus dicendum. An igitur homo tibi videtur ex rebus
34 II|           sane quidem videtur. Non igitur res mala ad virtutem sit
35 II|     quarundam indigentiae. Homines igitur, qui plurimis ex his sunt
36 II|           Sane quidem. Huiuscemodi igitur homines esse vel valde malos
37 II|    huiusmodi, tanto peiores. Nonne igitur nobis videtur, fieri non
38 II|           Mihi sane videtur. Nonne igitur eum, cui plurima ad hoc