Pars

 1 I |       referas? Maxime: sed vultis, inquit, sedeamus? Adhuc enim sum
 2 I |           si videtur. Quid igitur, inquit, primum ex his, quae illic
 3 I |          est ditissimus. Qui vero, inquit, non sit is ditissimus,
 4 I |        Sicilia videtur? Siculorum, inquit, omnium, et Italorum tanto
 5 I |          aestimetur. Cui sit ager, inquit, existimo. Hac igitur, inquam
 6 I |          velles? Quod plurimi est, inquit. Utro te modo credens ditiorem
 7 I |         habendus videtur. Videtur, inquit. Sani igitur, inquam ego,
 8 I |        esse plurimi videtur. Esto, inquit, excipiens Erasistratus:
 9 I |        nullius indigeat? At illum, inquit, nihil vetat quam primum
10 I |     fuisset, iratus aspiciens: Tu, inquit, o Socrates, si te verum
11 I | interfuisset, circunspiciens: Ego, inquit, o Socrates non arbitrabar
12 I |        esse videatur? Mihi quidem, inquit, acquirere diviatis esse
13 I |      existimas? Insaniam profecto, inquit, si aliter existimem: quum
14 I |        affirmet. Opinor ego quoque inquit alter neminem esse, quem
15 I |         consentiamus. At libenter, inquit, hunc ego Eryxiam, quemadmodum
16 I |          videantur. Videntur sane, inquit, et quidem valde. Quid autem
17 I |        Iniuste agere. Homo igitur, inquit, iniustus, et cupidus, si
18 I |             An eum nobis sermonem, inquit Erasistratus, possis referre?
19 I |    nesciunt uti, malum. Res autem, inquit, etiam aliae se sic habent.
20 I |       necesse est. Praeclare vero, inquit, mihi Archilochus illud
21 II|        arces tenent.~Nunc prorsus, inquit adolescens, si quis me sapientem
22 II|           hominis opus. Nam utrum, inquit, tibi virtus tradi doctrina
23 II|      Doctrina tradi. Nonne igitur, inquit, is tibi stultus esse videatur,
24 II|        Assensit adolescens, ac mox inquit, Tu, Prodice, quando Diis,
25 II|          spectari oportere. Et si, inquit Erasistratus, cavillaris,
26 II|            hoc potest, o Socrates? inquit Eryxias excipiens: Nonne
27 II|            sit inutilis? Non, ego, inquit, dicerem: sed si rei alicuius
28 II|       possumus comparare. Nunquam, inquit, o Socrates, adduci possem,
29 II|          veras esse credat. Iures, inquit, licet: nam insanirem prorsus,
30 II|   instrumenta parent? Haec quidem, inquit, omnia mihi ad illa videntur
31 II|         modo sint inutilia. Atqui, inquit, haec tibi, et mihi constet,
32 II|           cui vitiositas. ita est, inquit, ut mihi videtur. Nonne
33 II|           an quando valet. At hoc, inquit, multa contemplatione non