Pars

 1 I | facienda sunt, nonne ij possunt res rectissime gerere, et minimum
 2 I |         magnique referat, utrum res ea ut utilis, an ut inutilis
 3 I |      ita possem dicere, quomodo res habeat, ut vos a dissensione
 4 I |     tandem inter vos, quo pacto res habet, conveniat. Tu igitur,
 5 I |         si memoria repetam. Iam res ita, ut arbitror, fuit.
 6 I |        qui nesciunt uti, malum. Res autem, inquit, etiam aliae
 7 I |        qui utuntur, tales etiam res ipsis fiat, necesse est.
 8 II|       eodem tempore alias etiam res bonas tradat, in quibus
 9 II|         esset, ut ille me simul res grammaticas doceret, et
10 II|        siquis me bonum fecerit, res mihi bonas una compararit,
11 II|         bonusque fias: siquidem res honestis viris, et bonis
12 II|        esse dives videtur: quae res alibi nullius sit pretii.
13 II|       necesse est. Simile vero. Res quidem igitur, quaecunque
14 II| propemodum concessum: seed quae res ex his rebus, quibus utimur,
15 II|         Sic enim fortasse nobis res facilius manifesta fiet.
16 II|       apparet necessarium esse, res quidem omnes, quae pecuniae
17 II|         sunt, genus ese quoddam res eas, quas pecunias appellamus:
18 II|       sunt pecuniae. Omnes enim res, quibus ad aliquod opus
19 II|     Apparet quoque, ut videtur, res, quae ad idem negotium sint
20 II| possumus, fieri posse, ut eadem res ad eandem actionem utilis
21 II|        neque aurum, neque aliae res huiusmodi, quod ad hoc pertinet,
22 II|     homines ipsis scientia sibi res necessarias comparant, his
23 II|     esse utile diximus, quod eo res ad vitam necesssarias compararare
24 II|         igitur fieri potest, ut res mala ad alicuius rei bonae
25 II|        potest, ut mihi videtur. Res vero bonas nonne hasce dicimus
26 II|      quidem videtur. Non igitur res mala ad virtutem sit utilis?
27 II|         illa eadem utilia esse. Res e nim malae interdum ad