Pars

 1 I |      Salve, o Socrates. Et tu inquam ego, salve: ecquid novi
 2 I | inquit, existimo. Hac igitur, inquam ego, ratione, si cui sint
 3 I |    est assensus. Sed si tibi, inquam, aliquis horum daret optionem,
 4 I | Videtur, inquit. Sani igitur, inquam ego, aegris sunt ditiores:
 5 I |     idetur. Nec, male quidem, inquam ego: sed eosne hominum felicissimos
 6 I |   quid dicere videbatur: Sed, inquam ego, nunquid is, qui sap
 7 I |    omnibus abundare. Ita sit, inquam, si quidem contingat, ut
 8 I | nihilo esse ditior. Fortasse, inquam ego, existimas hosce sermones,
 9 I |   obiicere possint. Fortasse, inquam, et tu divitibus idem censes,
10 I |    bonum, an malum. Sit sane, inquam ego, ut dicis. Nos igitur
11 I |     nihil, iaces:) quum haec, inquam, tam valde expetantur, vos
12 I |  habet, conveniat. Tu igitur, inquam, Critias, aggredere, ut
13 I |       contentio fieret: Hunc, inquam, sermonem Prodicus Ceus
14 II|      nobis putaret. Nam etsi, inquam, saepe in urbem festinanter
15 II|      videtur. Haud mehercule, inquam ego, cavillor. Sed cur vos
16 II|        Ex hac quidem ratione, inquam ego, restat adhuc, ut animadvertatur,
17 II|     hoc ditiores esse. verum, inquam, horum singula quibusdam
18 II|  Prorsus. Propter hoc utique, inquam, quod hic utilis, illi vero
19 II|       pecuniae? Neque igitur, inquam, hac ratione nobis declaratum
20 II|   sane videtur., Idem igitur, inquam, et in aliis rebus fieret,
21 II|   inutilis. Si quidem igitur, inquam, sine igne possemus aeneam
22 II|      viderentur. Haec utique, inquam, si n on sint usui, pecuniae
23 II|      Hoc dicam. Edaem quoque, inquam, ratione dicas, Medicinam
24 II|  dicitur, elixare, sed hosce, inquam, sermones mittamus, postquam
25 II|      non eget. Fortasse enim, inquam ego, quivis homo id, quod