abess-liber | licea-vota
bold = Main text
Pars grey = Comment text
501 II | Diis, ut tibi bene agere liceat, utque tibi bona sint, supplicas,
502 | licet
503 II | pellicula nescio quid est ligatum, idque tantum, quanta est
504 I | vero, A, primam in Socrate literam esse contendat: utrius sermo
505 II | homines, qui Musicam vel literas doceant, vel aliam quampiam
506 I | persimile esse, ac si duo de literis disputent: atque alter quidem,
507 I | recens ex Sicilia, illisque locis erat, propius accedens,
508 II | videatur, quam si apud nos Lycabettum possideat. Hinc planum fit,
509 I | sapiens quum paulo ante in Lyceo haberet, his, qui aderant,
510 II | videtur. Sed si lapidis Lychnitae mille pondo haberet, eum
511 I | modo divitias acquirere m alum esse putaret, et bonum.
512 I | haec suppeditentur, quam magnam rerum neccessariarum abundantiam
513 I | in vita uti sit necesse, magnique referat, utrum res ea ut
514 I | cognovissem, cavens, ne maior aliqua obiurgatio et contentio
515 I | Neque enim praeponeret, nisi maioris esse illam pretij, quam
516 II | autem praeterea aliquas malarum rerum actionues, aliquas
517 I | esse plurimi v idetur. Nec, male quidem, inquam ego: sed
518 I | contingat, ut sint homines, qui malint domum huiusmodi, quam sapientiam
519 I | videamini, si perseveretis de malis et bonis contendere, atque
520 II | homo tibi videtur ex rebus malisque et turpibus argentum sibi
521 I | Nullus est enim, qui non malit, parum quid argenti possidens,
522 II | igitur homines esse vel valde malos existimo, et quanto magis
523 I | pertiennt, sint separatim, mancipia, equi, aurum, et argentum.
524 I | patres hoc primum filiis mandent suis, ut, quum primum ad
525 II | initio sint, talia perpetuo manere? Sed Prodicus callide (ut
526 II | fortasse nobis res facilius manifesta fiet. Postquam igitur apparet
527 II | argentum, pecuniae sint, manifestum est, qui eas teneant, eos
528 I | facere, sed de his, quae maximae videntur, virtute et divitiis:
529 I | sapiens, sive imperitus rerum maximarum sis, quod eam rem homines
530 II | idque tantum, quanta est vel maximi stateris amplitudo: id vero,
531 I | At quamvis nulla in re maximis te rudiorem, sed sapientiorem
532 | mea
533 | mecum
534 II | egentes. Verum si hoc e medio, ut dicimus, pelleretur,
535 I | enim sum de via fessus heri Megara profectus. Ita fiat, si
536 II | hominis valentis statum longe meliorem esse quam aegrotantis. Sed
537 I | referre? Possim equidem, si memoria repetam. Iam res ita, ut
538 I | sit ditissimus, quem nihil mendicitate prohibeat, cuique nihil
539 I | esse, atque id ipsum, quum mentiatur ipse, et illi vera dicant.
540 | meo
541 II | tradant: quique ex his rebus mercedem exigentes, sibi ea, quae
542 I | dicant. Quin nihil forte mirum sit, hoc persimile esse,
543 I | vero illi ad nos legatos miserunt, eo quidem (ut mihi videtur)
544 II | hosce, inquam, sermones mittamus, postquam nec consentire,
545 I | tabitur ita, ut nobis quam molestissima sit futura. Nunc vero illi
546 I | mehercule tu benfacis, qui nos mones. Sed tu ipse, qui novum
547 II | calculos ex his, qui sunt in montibus, habeat. Lacedaemonii vero
548 II | indigeremus: possimus dicere, Si morbi e corporibus removerentur,
549 II | Medicina potest aegrotum morbo liberare, an interdum nobis
550 I | stupret, atque id ipsum contra mores civitatis et leges, iniustene
551 I | quippiam possit. Qui enim mortalium unquam, qui modo sapiat,
552 II | iudices testimonio improbi moveantur, sed quidvis potius, et
553 II | esse cons tat, eos, quibus multae sint pecuniae, et ipso ad
554 II | proferam. Pecunias enim multas possidere, hoc esse divitias
555 I | ornamento, et pentelicos lapides multi quasi egentes et optent,
556 II | et ipso ad corporis curam multis rebus necessariis indigere.
557 II | disputatione, et offensione, multisque aliis huiusmodi rebus inter
558 II | magis sit dives, quam si multos calculos ex his, qui sunt
559 I | Nam domus quidem usus cum multus est, et necessarius: tum
560 II | doceret, et si Musicam, musicas: atque etiam siquis me bonum
561 II | putet se Grammaticum, vel Musicum fieri posse, vel alia quampiam
562 II | Haec utique, inquam, si n on sint usui, pecuniae nobis
563 I | proficiscuntur, faciant, nae multo ille commodius poterit
564 I | suppeditentur, quam magnam rerum neccessariarum abundantiam esse: sic enim
565 II | ipsis scientia sibi res necessarias comparant, his illam similiter,
566 II | mihi videtur. Nonne sequi necessario videtur, ut ea, sine quibus
567 II | dicendae, ad usus vitae necessarios comparatae: quaecunque vero
568 I | usus cum multus est, et necessarius: tum commoda quae ab vitam
569 II | nullo ex his ad corporis necessitatem indigere? Constat. Si quidem
570 II | corporis cupiditates, et necessitates ita sedare, ut nullius rei
571 II | corporis cupiditatibus et necessitatibus ea, quorum, frequenter indigemus,
572 II | diximus, quod eo res ad vitam necesssarias compararare possimus. Quandoquidem
573 II | utilia, et pecuniae sin t necne. De illo vero quid dicemus?
574 I | quantum est in me, non negligerem, nec inter vos discordes
575 I | sua ipsius, et amicorum negotia conficiat? quid hoc esse
576 II | quibus tamen nihil habuerit negotij: propterea quod ita me ex
577 II | videtur, res, quae ad idem negotium sint utiles, eas nobis pecunias
578 I | Siculorum roges, quemnam nequissimum et ditissimum esse censeat,
579 I | omnium, et Italorum tanto nequissimus videtur esse, et est, quando
580 II | utilem esse: his vero qui nesciant, inutilem? Hoc dicam. Edaem
581 II | videris orare, quam ut, quae nescias, docear is. Tunc ego dixi
582 I | improbis vero, et his qui nesciunt uti, malum. Res autem, inquit,
583 I | homini sit, o Socrates, si Nestore quidem sit sapientior: quae
584 I | utrum acquirere divitias nigrum sit, an album: nec utrum
585 II | eadem utilia esse. Res e nim malae interdum ad aliquid
586 II | illum quidem sophisten, et nimium sibi arrogantem, te vero
587 II | Verum apud Scythas, qui Nomades dicuntur, si quis Pulytionis
588 | nondum
589 II | sed illi utilem esse qui norit quomodo ea uti oporteat.
590 II | tibi bona dent, petis, haud nosti tamen, an illi, quae tu
591 | nostram
592 | nostrum
593 I | inquam ego, salve: ecquid novi nobis referas? Maxime: sed
594 II | praeter eos, qui faciunt, novit. eo deinde ita septo utuntur:
595 I | qui aderant, ita visus est nugari, ut nemo illorum induci
596 II | peiori statu sunt, quam qui nullis, vel quam paucissimis affecti
597 | Nullus
598 II | singula inter opes non esse numeranda, siquidem constat quosdam
599 II | pecuniis, quae maxime prosint, numerari oportere: at hoc mihi nunquam
600 II | omnia in infinitum quendam numerum cadentia, ad ipsorum artificium
601 I | et bonis, hisque, qui ubi nummis uto oporteat, sciunt, bonum,
602 II | nos quidem Carthaginensem nummum in pecuniis ponimus. Neque
603 | nunquid
604 I | non habeant , quid ad eos obiicere possint. Fortasse, inquam,
605 I | cavens, ne maior aliqua obiurgatio et contentio fieret: Hunc,
606 II | committere, si hac in re offenderet, si, quae petimus, ab Diis
607 II | interdum nos disputatione, et offensione, multisque aliis huiusmodi
608 I | Haec quoque concessit. Nunc omino iam nobis iidem videntur
609 II | Haec utique, inquam, si n on sint usui, pecuniae nobis
610 I | idque volet ipsam, et eius opera vendere. Nam domus quidem
611 I | esse, ut plura de hominis opibus dicturus videretur, ita
612 I | paratus sum, quantum possim, opitulari, ut tandem inter vos, quo
613 II | esse pecuniae videantur, oportebit. Idcirco, ut videtur, eum,
614 I | lapides multi quasi egentes et optent, et libenter emant. Si quis
615 I | constituere, quonam pacto optima faciat, hoc ipsum, quum
616 I | sapientissimi viri, et qui optimi faciunt, et felicissimi,
617 I | inquam, aliquis horum daret optionem, utrum velles? Quod plurimi
618 II | potest, nihil aliud videris orare, quam ut, quae nescias,
619 II | postea putant, non qualis sit oratio, sed quales sint qui eam
620 I | cupressam vero, quae domui sit ornamento, et pentelicos lapides multi
621 I | Erasistratus unum illorum ostendens, dixit: Ille, o Socrates,
622 I | acquirendis divitiis disserimus, ostendi possit, unde id honeste
623 II | homines, atque hic quidem pa uca, nec vehementer cupiat,
624 I | ego, ratione, si cui sint pallia, vel stragulae vestes, vel
625 II | et multo etiam superiora paramus: ut haec omnia in infinitum
626 II | igitur hoc ipso ea sibi parant, quibus ad vitam utantur,
627 I | re ta magna di screpetis, pareterea de acquirendis divitiis
628 I | est enim, qui non malit, parum quid argenti possidens,
629 II | Prodico, videri ipsum non parvum facinus committere, si hac
630 II | videretur (nam si solus ipse id pateretur, nihil putasset) multum
631 II | oportere: at hoc mihi nunquam patiar persuaderi, haec, quae modo
632 I | indigens, hoc, quod dicis, patiatur: siquis vero Pulytionis
633 I | videantur: (quippe quum patres hoc primum filiis mandent
634 I | ipsi nulla sit facultas peccandi, neque si maxime velit.
635 I | ipsi, et in alios homines peccant: quique plurima recte gerunt?
636 I | rectissime gerere, et minimum peccare? Haec quoque concessit.
637 II | animadvertatur, quales sint pecunia, e paulo post iterum hac
638 II | magis sunt huiusmodi, tanto peiores. Nonne igitur nobis videtur,
639 II | ex his sunt affecti, in peiori statu sunt, quam qui nullis,
640 II | Quando nos ipsi nobis ipsis peius sumus affecti, nonne tunc
641 II | hoc e medio, ut dicimus, pelleretur, pecuniis non egeremus,
642 II | contra vilius aestimentur vel pelles, quae Carthaginensibus sunt
643 II | quam vestem ex caprinis pellibus, quae sisúra dicitur, aestimaret:
644 II | Carthaginenses utantur. In pellicula nescio quid est ligatum,
645 I | domui sit ornamento, et pentelicos lapides multi quasi egentes
646 II | Haec iam tibi ea causa percurri, ut cognoscas quemadmodum
647 II | audiens, et quos tu nunc percurris, multo magis admirer? Dixi
648 I | sint, quam quae illi sunt peregrino, sit et hic ditior. Ista
649 II | et reliqua sermonis non perfecistis? Nam mihi videtur aliquid
650 I | facile potest, quae cupit, perficere, ob idque minus peccat.
651 I | Eryxias, et eos, qui aderant, perinde quasi ipse his, quae dicta
652 II | si quis ipsum eius artis peritum faciat, faciat quoquqe simul
653 II | ditissimos esse non ita facile permittebamus. Quin ex eo, quod nunc concessum
654 I | inter vos discordes esse permitterem, si ita possem dicere, quomodo
655 II | nos aurum, et argentum, permutantes? Ita censeo. Siquidem igitur
656 II | quae ab initio sint, talia perpetuo manere? Sed Prodicus callide (
657 II | rursus ita persequamur, perquiram usque, quid sit illud, ad
658 II | quaerimus, si rursus ita persequamur, perquiram usque, quid sit
659 I | suscepturi videamini, si perseveretis de malis et bonis contendere,
660 I | nihil forte mirum sit, hoc persimile esse, ac si duo de literis
661 I | sed potius talis quibusdam persimileis esse, quos qui ferat, facile
662 II | videtur reliquum esse, ut perspiciamus, quanam potissimum in re
663 II | his, qui praesentes sunt, persuadeas: sed adversarium etiam nunc
664 I | adversarios ita circumscribat, ut persuadeat, qui sint sapientissimi,
665 II | illud quidem certe valde persuasum habeo, quae nobis inutilia
666 I | cuique alia, quae ad divitias pertiennt, sint separatim, mancipia,
667 I | tum commoda quae ab vitam pertinent, homini magna sunt, si in
668 I | dicta sunt, nihil ad te pertinere, cur ad dicendum non aggrederis,
669 II | res huiusmodi, quod ad hoc pertinet, pecuniae viderentur. Haec
670 I | artem bene et pulchre possit pertractare, hic nulla ex his rebus,
671 II | illum ratiuncula vehementer perturbavit. Quare ego: Quid? nam dicere
672 I | quum primum ad eam aetatem pervenerint, qua sibi intelligere videnatur,
673 II | bene et pulchre disserendo pervenistis, et reliqua sermonis non
674 II | quando plurimis rebus egeant, pessime affecti esse videantur.~
675 II | re offenderet, si, quae petimus, ab Diis simul fieri nobis
676 I | Critias, et Erasistratus Phaeacis Erasistrati fratris filius,
677 II | quemadmodum homines erga philosophiam sint animati: si quidem
678 II | prorsus auditu, vel alio quo piam sensu sit privatus? Haud
679 II | Lycabettum possideat. Hinc planum fit, horum singula inter
680 I | domus auri et argenti sit plena, rei nullius indigeat? At
681 I | eo adductum iam esse, ut plura de hominis opibus dicturus
682 II | et vehementiores sunt, et plures? Sunt. Idem quoque, si duo
683 II | quam aegrotantis. Sed utrum pluribus, et magis variis rebus egemus,
684 II | ex his nummos habeat, hic plurimas etiam pecunias habere, et
685 II | sibi arrogantem, te vero politicon, et virum magni faciendum
686 II | utuntur: et qui magnum pondus huiusmodi ferri possideat,
687 II | Carthaginensem nummum in pecuniis ponimus. Neque enim nos illo, ut
688 II | nobis ad hoc videntur, quod popter eandem causam , propter
689 II | cupiditates. Nihil. Cupiditates porro omnes nihil aliud sunt quam
690 I | et Eryxias Stiriaeus in porticu Iovis Liberatoris deambularemus,
691 II | Si homini adsint cibi, portus, vestes, et alia, quibus
692 II | sine quibus haec fieri non possent? Sunt sane quidem. Nonne
693 I | homini plurimi? id est, cuius possesor optime deliberet, qua ratione
694 I | malit, parum quid argenti possidens, recte valere, quam Regis
695 II | neque pecuniae, neque ij qui possident, propter hoc ditiores: ut
696 II | proferam. Pecunias enim multas possidere, hoc esse divitias acquirere,
697 I | quisque, quae plurimi sunt, possidet, ita ditissimus habendus
698 I | sermonem, inquit Erasistratus, possis referre? Possim equidem,
699 II | pecuniis non eger emus, an posssimus dicere? Quod si dicere non
700 I | id ego ipse praeterea non possum, vestrumque uterque putat
701 | post
702 | postea
703 I | ego, ut dicis. Nos igitur posthac cautius agemus. Et mehercule
704 II | dicemus? Utrum feliciorem et potentiorenm existimamus hominem esee,
705 II | sit, an bonum, consentire poteritis. Ego vero, quantum quidem
706 I | illa in nostra ditione ac potestate est ventura: sed potius
707 I | Eryxia, et Erasistrate, potestis mihi dicere, quid sit homini
708 II | curam non ita, ut cibo, poti, vestibus, stragulis, et
709 II | consideret, uter status sit potior, qundo is aegrotat, an quando
710 II | ut perspiciamus, quanam potissimum in re usui sunt pecuniae.
711 I | ut nemo illorum induci potuerit, ut vera illum dicere crederet.
712 I | veritus, nulla re prohiberi potuisset, quin surgens Critiam verberaret,
713 I | necessaria, non habeat, cibos, potus, et vestes, et siquid aliud
714 I | aliquibus nostrum manifesto a ppareret. Tunc ego illis dixi: Si
715 I | ipsis fiat, necesse est. Praeclare vero, inquit, mihi Archilochus
716 II | qui scientia magis sunt praediti, interdum quoque sint ditiores.
717 II | Atque interea gymnasio praefectus accedens, e gymnasio illum
718 I | pluris aestimari. Neque enim praeponeret, nisi maioris esse illam
719 I | Puderet enim me, nisis praesens pro mea virili vois a contentione
720 I | efficiet, quae cupit, quum praesertim flagitiosa cupiat. Aegrotare
721 II | posse, quae sunt Grammatici, praestare. Haec quum dixissem, Prodicus
722 II | quod ill igatum est, nemo, praeter eos, qui faciunt, novit.
723 II | ligna, lapides, et horum praetereea instrumenta parent? Haec
724 II | quae res alibi nullius sit pretii. In Æthiopia autem lapidibus
725 I | nisi maioris esse illam pretij, quam pecunias existimaret.
726 II | Scythiis domus, quae nobis pretiosae sunt, inter divitias non
727 I | divitiis habentur, non erit pretiosiior, vendibliorque. Qui vero
728 I | quidem, S, alter vero, A, primam in Socrate literam esse
729 I | dicat: an illius, qui S principium esse velit? Tum vero ridens
730 I | adeo se magna quadam re privatum existimabat, postquam manifesto
731 II | alio quo piam sensu sit privatus? Haud hercle mihi videntur.
732 II | adolescens, ac mox inquit, Tu, Prodice, quando Diis, ut tibi bene
733 II | docear is. Tunc ego dixi Prodico, videri ipsum non parvum
734 II | praesentes fuerunt, erga te et Prodicum sunt affecti: atque illum
735 II | caeteris hominibus novum proferam. Pecunias enim multas possidere,
736 I | Critias, aggredere, ut es professus, facere, ut consentiamus.
737 II | si ad Grammatici ianuam proficiscens, roges ut tibi Grammaticam
738 I | sapientiam, et quae ab ea proficiscuntur, faciant, nae multo ille
739 I | quem nihil mendicitate prohibeat, cuique nihil eorum quae
740 I | virili vois a contentione prohiberem: vel si de alia quapiam
741 I | esset veritus, nulla re prohiberi potuisset, quin surgens
742 II | Medicinam recuperatur? Nihil prohibet. An praeterea, si et Medicina
743 II | artificium u tilia videri prohiebt. Quid? Si homini adsint
744 II | quivis homo id, quod in promptu est, intelligat, hominis
745 I | adolescens, et facetus: qui, quum prope sedisset, coepit illum deridere,
746 II | pecuniae, hoc ex omnibus propemodum concessum: seed quae res
747 I | Sicilia, illisque locis erat, propius accedens, dixit, Salve,
748 II | nobis declaratum est, quae propriae sint pecuniae. Quod enim
749 II | his pecuniis, quae maxime prosint, numerari oportere: at hoc
750 I | quae si leviter irritae provocentur, fiunt invictae, donec eas
751 I | videtur? Malum, Homo, qui proximor um uxores argento civitatis,
752 I | dissensioni finem imponeretis. Puderet enim me, nisis praesens
753 II | vir Scytha pluris domum pulcherrimam, quam vestem ex caprinis
754 II | existimarunt. Unde postea putant, non qualis sit oratio,
755 II | Talia putantibus, quales arces tenent.~Nunc
756 I | caeterisque rebus, quae suaves putantur, abstinere, atque hic propter
757 II | ipse id pateretur, nihil putasset) multum abesse respondit,
758 I | possum, vestrumque uterque putat se posse alterum inducere,
759 II | homini equum esse utilem putemus: Tune id an hoc potius dicas,
760 I | iocosos esse: quod non vere putes ita, ut dicuntur, habere:
761 II | adeo divitem esse dico: nec puto Critiam eum esse, qui divitias
762 I | verberaret, adeo se magna quadam re privatum existimabat,
763 | quaedam
764 II | facilius inveniri poterit, quod quaerimus, si rursus ita persequamur,
765 I | videntur, virtute et divitiis: quaesivi, utrum existimaret ditiorem
766 II | necesssarias compararare possimus. Quandoquidem igitur scientiae ipsae utiles
767 II | est ligatum, idque tantum, quanta est vel maximi stateris
768 II | valde malos existimo, et quanto magis sunt huiusmodi, tanto
769 II | nullius earum rerum indigeret, quarum causa pecunias habere cupimus,
770 II | nihil aliud sunt quam rerum quarundam indigentiae. Homines igitur,
771 I | si quem Siculorum roges, quemnam nequissimum et ditissimum
772 II | haec omnia in infinitum quendam numerum cadentia, ad ipsorum
773 II | testimonio improbi moveantur, sed quidvis potius, et contrarium faciant:
774 | quisque
775 II | quoquqe simul et ditiorem: si quiudem ea, quae prius erant inutilia,
776 II | Fortasse enim, inquam ego, quivis homo id, quod in promptu
777 II | uter status sit potior, qundo is aegrotat, an quando valet.
778 II | solum haec, quibus ad unum quodque opus utimur, sed illa etiam,
779 II | Medicinae scientiam adipiscatur, quove possit, quum prius non posset,
780 II | quidem. Nonne rursus illa quqoque, quibus haec, et si quid
781 II | Critiam nullo pacto adduci, ut rationes hasce veras esse credat.
782 II | videri possit. His ille rationibus nullam prorsus fidem habebat,
783 I | contendat: utrius sermo plus rationis is habeat: eiusne, qui A
784 II | quando nulla tibi harum rationum videtur esse vera. Age tamen,
785 II | pecunias ess e. At haec illum ratiuncula vehementer perturbavit.
786 I | quorum Erasistratus, qui tunc recens ex Sicilia, illisque locis
787 II | audiens non secus, quam quum recita tores, qui versus Homeri
788 I | sunt, nonne ij possunt res rectissime gerere, et minimum peccare?
789 II | auditus saepe per Medicinam recuperatur? Nihil prohibet. An praeterea,
790 I | salve: ecquid novi nobis referas? Maxime: sed vultis, inquit,
791 I | uti sit necesse, magnique referat, utrum res ea ut utilis,
792 I | inquit Erasistratus, possis referre? Possim equidem, si memoria
793 II | omnibus, qui intererant, refutatus videretur (nam si solus
794 I | possidens, recte valere, quam Regis magni pecunias habens, aegrotare:
795 II | roget, Quanam re a nobis remota, neque Medicina, neque illius
796 II | dicere, Si morbi e corporibus removerentur, et nunquam gignerentur
797 I | an quo pacto illi erga Rempublicam nostram sint affecti? Nam
798 I | tota Graecia non ita facile reperiri posset: cuique alia, quae
799 I | Possim equidem, si memoria repetam. Iam res ita, ut arbitror,
800 I | putaret, et bonum. Tunc ille respondens, Eodem quo tu nunc, modo,
801 II | putasset) multum abesse respondit, ut hoc sit hominis opus.
802 II | quidem ratione, inquam ego, restat adhuc, ut animadvertatur,
803 I | habeat, ut vos a dissensione revocarem. Nunc vero, quando id ego
804 II | plurimis ad vestitum, et victum revus necessariis, an si quam
805 I | principium esse velit? Tum vero ridens simul, et erubescens Eryxias,
806 I | huiusce rei peritus essem, rogarem vos, ut dissensioni finem
807 I | dicturus videretur, ita rogavi: Quid Erasistrate? Homo
808 I | quamvis nulla in re maximis te rudiorem, sed sapientiorem esse affirmares,
809 I | videtur. Videtur, inquit. Sani igitur, inquam ego, aegris
810 I | inquam ego, nunquid is, qui sap ientiam teneat, si horum
811 I | mortalium unquam, qui modo sapiat, persuaderi possit, qui
812 II | spaientia faciat, qua viri boni sapientes sunt, necesse sit, ut ille
813 I | parva, et vili casa habitet: sapientiae vero usu haud ita magni
814 I | Socrates, si Nestore quidem sit sapientior: quae vero ad vivendum sunt
815 I | maximis te rudiorem, sed sapientiorem esse affirmares, ob id tamen
816 II | quando non sunt omnes, nondum satis dictum. Quare age iam id
817 II | potius dicas, his quidem, qui sciant, quo pacto equo uti oporteat,
818 II | ili soli sint utilia, qui sciat ut his sit utendum? Sint.
819 II | possimus. Quandoquidem igitur scientiae ipsae utiles nobis ad hoc
820 I | consentientes, hac de re ta magna di screpetis, pareterea de acquirendis
821 II | utilitas. Nec sane quidem vir Scytha pluris domum pulcherrimam,
822 II | Laconicus uti posset. Verum apud Scythas, qui Nomades dicuntur, si
823 II | quid sit tandem, quamobrem Scythiis domus, quae nobis pretiosae
824 II | inutiles sint. Sane. Nam Scythis quoque ob id domus inter
825 II | mihi Critia, me audiens non secus, quam quum recita tores,
826 II | cupiditates, et necessitates ita sedare, ut nullius rei amplius
827 I | Maxime: sed vultis, inquit, sedeamus? Adhuc enim sum de via fessus
828 I | facetus: qui, quum prope sedisset, coepit illum deridere,
829 II | omnibus propemodum concessum: seed quae res ex his rebus, quibus
830 I | acquirendis divitiis non recte sensisse. Verum ego, quum Eryxiam
831 II | auditu, vel alio quo piam sensu sit privatus? Haud hercle
832 I | divitias pertiennt, sint separatim, mancipia, equi, aurum,
833 II | faciunt, novit. eo deinde ita septo utuntur: et qui plurimos
834 II | discat aliquid horum, quae sermone traduntur, si prorsus auditu,
835 II | pervenistis, et reliqua sermonis non perfecistis? Nam mihi
836 I | vultis audire? utrum quae Siculi exerceant, an quo pacto
837 II | inutilis sit, necesse est. Simile vero. Res quidem igitur,
838 II | necessarias comparant, his illam similiter, atque nos aurum, et argentum,
839 II | ubi, et quo pacto horum singulis sit utendum? Videbatur.
840 | sis
841 II | caprinis pellibus, quae sisúra dicitur, aestimaret: quippe
842 II | ut nunquam esuriat, neque sitiat, interdum ne vel his vel
843 | sitis
844 I | alter vero, A, primam in Socrate literam esse contendat:
845 II | videntur esse, nonne ili soli sint utilia, qui sciat ut
846 II | refutatus videretur (nam si solus ipse id pateretur, nihil
847 II | affecti: atque illum quidem sophisten, et nimium sibi arrogantem,
848 II | si quis me sapientem ea spaientia faciat, qua viri boni sapientes
849 II | tantum, quanta est vel maximi stateris amplitudo: id vero, quod
850 II | sunt affecti, in peiori statu sunt, quam qui nullis, vel
851 II | sine igne possemus aeneam statuam facere, nihil ignis ad eam
852 II | intelligat, hominis valentis statum longe meliorem esse quam
853 II | contemplans, consideret, uter status sit potior, qundo is aegrotat,
854 I | Quum forte ego et Eryxias Stiriaeus in porticu Iovis Liberatoris
855 I | si cui sint pallia, vel stragulae vestes, vel alia quae pluris
856 II | ut cibo, poti, vestibus, stragulis, et domibus utimur, possemus
857 I | dissentiretis, uter vestrum de studio equitandi veriora diceret,
858 II | igitur, inquit, is tibi stultus esse videatur, qui Diis
859 I | uxores argento civitatis, et stupret, atque id ipsum contra mores
860 | sua
861 I | caeterisque rebus, quae suaves putantur, abstinere, atque
862 | suis
863 II | hisce de rebus dicemus? Suntne homines, qui Musicam vel
864 II | videtur aliquid vobi adhuc superesse considerandum. Postquam
865 II | quibus haec, et si quid superius est, et quibus praeterea
866 II | quorum, frequenter indigemus, suppeditare possimus. Sin eget homo,
867 I | huic non esse, unde haec suppeditentur, quam magnam rerum neccessariarum
868 I | eorum quae sunt necessaria, suppeditetur? Hic magnum quid dicere
869 II | videri, quod dixerat, Diis supplicandum esse. Atque interea gymnasio
870 II | esse videatur, qui Diis supplicans, putet se Grammaticum, vel
871 II | liceat, utque tibi bona sint, supplicas, tunc nihil aliud petis,
872 II | utilia videri? Est enim suppositum, fieri non posse, ut eadem
873 I | prohiberi potuisset, quin surgens Critiam verberaret, adeo
874 I | ut inimicitias inter vos suscepturi videamini, si perseveretis
875 II | callide (ut mihi videtur) suspicatus quo sibi sermo casurus esset,
876 I | extinguat. Sic igitur et Syracusani sunt affecti. Nisi aliquis
877 I | ita colloqueremur, ipsi Syracusanorum legati casu advenerunt.
878 II | utilia, et pecuniae sin t necne. De illo vero quid
879 I | consentientes, hac de re ta magna di screpetis, pareterea
880 I | parvis hisce classibus irri tabitur ita, ut nobis quam molestissima
881 I | hominem, cui duo sint argenti talenta, an cui sit ager, qui duobus
882 I | cui sit ager, qui duobus talentis aestimetur. Cui sit ager,
883 | tales
884 I | homini magna sunt, si in tali domo potius, quam in parva,
885 | tam
886 | tantum
887 II | ex hac ratione esse cons tat, eos, quibus multae sint
888 II | adversarium etiam nunc inducas, ut tecum sentiat. Ut in foro, si
889 II | sit, ut ille mihi eodem tempore alias etiam res bonas tradat,
890 II | manifestum est, qui eas teneant, eos quoque ditiores esse:
891 I | nunquid is, qui sap ientiam teneat, si horum sit indigens,
892 II | haud sane quidem iudices testimonio improbi moveantur, sed quidvis
893 II | duo homines eadem de re testimonium dicant, quorum alter honestus,
894 [Title]| Textus~
895 I | homines non modo emere, sed e tiam contemnant: cupressam vero,
896 II | ad ipsorum artificium u tilia videri prohiebt. Quid? Si
897 II | secus, quam quum recita tores, qui versus Homeri canunt,
898 II | aliam quampiam scientiam tradant: quique ex his rebus mercedem
899 II | Scientiam enim aliquam homini tradens, ipsum simul et ditiorem
900 II | aliquid horum, quae sermone traduntur, si prorsus auditu, vel
901 II | ut neque honesta, neque turpia sunt omnibus eadem, sed
902 II | videtur ex rebus malisque et turpibus argentum sibi comparare,
903 II | cadentia, ad ipsorum artificium u tilia videri prohiebt. Quid?
904 II | homines, atque hic quidem pa uca, nec vehementer cupiat,
905 II | adolescentem est invectus, ut illum ulcisceretur, eadem, quae tu nunc, demonstrans,
906 II | possideat, an is propter hoc re ulla ditior esse censeatur? Non
907 I | Malum, Homo, qui proximor um uxores argento civitatis,
908 | una
909 | unquam
910 | unus
911 II | Nam etsi, inquam, saepe in urbem festinanter veniens, vota
912 I | habitet: sapientiae vero usu haud ita magni fit, et commoda
913 II | et alia, quibus ad corpus utatur, an indigeat auro, vel argento,
914 | uterque
915 II | sibi multum, in illa nihil utilitatis inesse putet. Nec nos quidem
916 I | intemperantiam non possit, utilius omnino sit huic non esse,
917 I | hisque, qui ubi nummis uto oporteat, sciunt, bonum,
918 II | tibi bene agere liceat, utque tibi bona sint, supplicas,
919 I | literam esse contendat: utrius sermo plus rationis is habeat:
920 I | Quod plurimi est, inquit. Utro te modo credens ditiorem
921 I | Malum, Homo, qui proximor um uxores argento civitatis, et stupret,
922 I | homini felicitas esse plurimi v idetur. Nec, male quidem,
923 II | quando aegrotamus, an quando valemus? Quando nos ipsi nobis ipsis
924 II | est, intelligat, hominis valentis statum longe meliorem esse
925 I | argenti possidens, recte valere, quam Regis magni pecunias
926 II | qundo is aegrotat, an quando valet. At hoc, inquit, multa contemplatione
927 I | sit huic huiusmodi homini valetudinis causa, cibo, et potu, caeterisque
928 II | demonstrans, atque aegre ferens, vanum videri, quod dixerat, Diis
929 II | utrum pluribus, et magis variis rebus egemus, quando aegrotamus,
930 II | corporis voluptates attinet, et vehementiores sunt, et plures? Sunt. Idem
931 II | sed aliis alia. Quod si velimus conquirere, quid sit tandem,
932 II | ea prius elaboraris, sed velis, illam statim discens, posse,
933 I | horum daret optionem, utrum velles? Quod plurimi est, inquit.
934 I | habentur, non erit pretiosiior, vendibliorque. Qui vero possit bene et
935 I | Erasistrati fratris filius, venerunt: quorum Erasistratus, qui
936 II | saepe in urbem festinanter veniens, vota facis, et a Diis,
937 I | ditione ac potestate est ventura: sed potius parvis hisce
938 II | adduci, ut rationes hasce veras esse credat. Iures, inquit,
939 I | arbitratus non parvis de rebus verba facere, sed de his, quae
940 I | potuisset, quin surgens Critiam verberaret, adeo se magna quadam re
941 I | iocosos esse: quod non vere putes ita, ut dicuntur,
942 I | vestrum de studio equitandi veriora diceret, hoc est, quonam
943 II | haec dicat, esse etiam verissima credant. Eo igitur fortasse
944 I | praesentes erant, esset veritus, nulla re prohiberi potuisset,
945 I | huiuscemodi esse nihilo magis veros, quam falsos: quos qui dicta
946 II | quam quum recita tores, qui versus Homeri canunt, audis gaudio
947 I | affecti videntur, quam sint vespae: quae si leviter irritae
948 II | domum pulcherrimam, quam vestem ex caprinis pellibus, quae
949 II | non ita, ut cibo, poti, vestibus, stragulis, et domibus utimur,
950 II | esee, si quam plurimis ad vestitum, et victum revus necessariis,
951 | vestrum
952 I | ipse praeterea non possum, vestrumque uterque putat se posse alterum
953 I | At illum, inquit, nihil vetat quam primum ita quidem auctionari,
954 I | sedeamus? Adhuc enim sum de via fessus heri Megara profectus.
955 II | plurimis ad vestitum, et victum revus necessariis, an si
956 II | prius haec adsint, age, vide, quid huiuscemodi de rebus
957 I | inimicitias inter vos suscepturi videamini, si perseveretis de malis
958 II | Quare age iam id primum videamus. An igitur facilius inveniri
959 II | vobis quam primum diversae videbuntur: quum nummo huiusmodi Carthaginenses
960 I | pervenerint, qua sibi intelligere videnatur, iam tunc circumspiciant,
961 I | et argentum. Hunc ego, videns eo adductum iam esse, ut
962 I | esse diceres? Malum. Quid? videnturne homines quidam esse intemperantes?
963 II | simul et ditiorem facit. Videor mihi tamen iurare posse,
964 I | propterea quod si quid habes, viges: sin nihil, iaces:) quum
965 I | potius, quam in parva, et vili casa habitet: sapientiae
966 II | censeantur: et nobis contra vilius aestimentur vel pelles,
967 I | facile possit collusores ita vincere, ut illi amplius non habeant ,
968 II | quae exercent aleatores, vinolenti, et helluones: quae quidem
969 I | nisis praesens pro mea virili vois a contentione prohiberem:
970 I | quae maximae videntur, virtute et divitiis: quaesivi, utrum
971 I | contendatis, qua tota in vita uti sit necesse, magnique
972 II | pecuniae sunt dicendae, ad usus vitae necessarios comparatae:
973 II | homo sine cibo, et potu ita viverre, ut nunquam esuriat, neque
974 II | Nam mihi videtur aliquid vobi adhuc superesse considerandum.
975 | vobis
976 | vobiscum
977 II | animalium quoddam genus Hominem vocamus. Si quis iam nos roget,
978 II | haud sane pecuniae sunt vocandae. Qui fieri hoc potest, o
979 II | egeat necesse est. Nam quae vocantur pecuniae, non essent nobis
980 I | praesens pro mea virili vois a contentione prohiberem:
981 I | et mox etiam excitare, volens ab eo rationem eorum quae
982 I | diviatis esse bonum videtur. Volentem illum adhuc nescio quid
983 II | indigentiae, quod ad corporis voluptates attinet, et vehementiores
984 II | urbem festinanter veniens, vota facis, et a Diis, ut tibi
|