Pars

 1 I|             eorumque, qui se vobis consilium posse dare putant, studium,
 2 I|       consulturi convenistis, dare consilium non licet, consulturos de
 3 I|         convenisse, de quibus dare consilium recte non liceat? Illud
 4 I|          huiuscemodi de rebus dare consilium liceat, sed nulla sit scientia,
 5 I|         recte quisquam de his dare consilium possit? Quod si aliqua scientia
 6 I|            qua liceat in his recte consilium dare, non necesse est, et
 7 I|            qui sciant his de rebus consilium dare? Quum vero sint aliqui,
 8 I|          aliqui, qui sciant de his consilium dare, vel nescire: vel partim
 9 I| unusquisque enim vestrum ad dandum consilium est idoneus. Sin omnes contra
10 I|            vel quid utilitatis hoc consilium afferre potest vobis, qui
11 I|         unus prudens det imperitis consilium, poterit et unus vobis,
12 I|          unus vobis, qui nescitis, consilium dare. An non idem, qui sciunt,
13 I|         non idem, qui sciunt, dant consilium omnes? Quare vos, hoc audito,
14 I|          vultis multos ex his, qui consilium, dent, audire. Non enim
15 I|        creditis eos, qui ad dandum consilium vobis aggrediuntur, ea nosse,
16 I|           ea nosse, de quibus dant consilium. Si enim credidissetis eos,
17 I|        credidissetis eos, qui dant consilium, nosse, unum vobis audire
18 I|            illorum vero, qui vobis consilium dare posse putant, studio
19 I|           qui iisdem de rebus dant consilium, non eadem respondeant,
20 I|           pacto pulchre omnes dare consilium possint, quum non respondeant
21 I|        respondet is, qui recte dat consilium? Vel quomodo ineptum non
22 I|       inducunt animum his de rebus consilium dare, quarum sunt imperiti?
23 I|           sibi ita constituent, ut consilium non recte dare velint. Sin
24 I|           quid ipsos omnes oportet consilium dare? Unus enim ipsorum,
25 I|          unum quemvis ipsorum, qui consilium det, ut par est, id ipsum
26 I|        studium eorum, qui se vobis consilium dare posse putant, non ridiculum
27 I|          utrum eos, qui sciunt, ut consilium dent, decernetis? at non
28 I|           atque aliter eadem de re consilium dabunt: quamobrem de his
29 I|          eos, qui non, ut oportet, consilium dant, ad dandum consilium
30 I|          consilium dant, ad dandum consilium constituetis? at hi non
31 I|        quosnam ab initio ad dandum consilium idoneos esse iudicabitis?
32 I|       prorsus convenit alios vobis consilium dare: siquidem vos haec
33 I|           nunquam de eo, qui vobis consilium det, an id recte faciat,
34 I|        unus aliquis, qui vobis det consilium, dicet, se vos, quae vobis
35 I|            male, et qui bene vobis consilium dent, iudicare possitis:
36 I|           concilium, nec qui vobis consilium dat, vos ad iudicandum idoneos
37 I|            studio eorum, qui vobis consilium dant, non maxime repugnant?
38 I|            iudicare, et dare aliis consilium possitis. Deinde studium
39 I|          Deinde studium eorum, qui consilium dant, adest quidem, tanquam
40 I|         quas suffragio decernitis, consilium dederit, ita roget: an scitis
41 I|           neque eum, qui vobis dat consilium, puto. Si quis praeterea
42 I|    suffragia ferunt, atque ij, qui consilium dant, sint imperiti: iure
43 I|         sint illa, de quibus causa consilium dant, his, qui ab ipsis
44 I|           eos, qui prudentes sint, consilium dare; non autem de his de
45 I|           his de quibus tu me dare consilium iubes. Ex illorum enim consultatione