Pars

 1 I |       dicitur, audisse. Quidnam? inquit. ~
 2 II|   existimassent. Do tibi igitur, inquit, id consilii, ut tu nunquam
 3 II|          dicat, non posset. Hic, inquit, haereo. Atque illud praeterea
 4 II|        fuerit. Accedit et illud, inquit. Si monstrabunt ambo, quo
 5 II|        dixit ille, erravi? Uter, inquit, tibi videtur errare, qui
 6 II|       ille non dedit? Si quidem, inquit, ab eo tu rogabas ea, quae
 7 II|          non erravit? Nonne hoc, inquit, etiam dicis, te erraturum
 8 II|          quidem facile. Sed qui, inquit, non versantur, ut convenit,
 9 II|        praesens erat, Quum quis, inquit, aliquo bene utatur, eique
10 II|      indignari possit? Is certe, inquit, quem putat ille similiter
11 II|    videantur? Sed hoc mehercule, inquit, vituperare oportet, ut
12 II|        utantur. Melius vero uti, inquit, dignum esse nonne tibi
13 II|       perciperet. Etenim censeo, inquit ille. Quid igitur accusas,
14 II|        magis acusasses? Prorsus, inquit. An propterea quod tarde,
15 II|          credidisset? Haud sane, inquit. Non enim puto, inquit ille,
16 II|           inquit. Non enim puto, inquit ille, adduci te posse, ut
17 II|        dicunt, credat. Ita sane, inquit. An igitur arbitraris illum
18 II|     quibuslibet credit? Non ego, inquit. Quid igitur illum accusas?
19 II|        non errasset? Sine dubio, inquit. Quin ita nihilo minus errasset.
20 II|        vera dicant? Ego equidem, inquit, dicerem oportere. Fortasse
21 II|   incredibilia. Et valde quidem, inquit. Cur igitur magis aequum
22 II| quibuslibet credere? Non possum, inquit, dicere. Quid? si magis
23 II|        oportet iudicare? Quidni? inquit. Si igitur quidem sint domestici,
24 II|     placet affirmare. Mihi vero, inquit, non placet. Quae vero similiter
25 II|  errabunt? Absurdum esset et hoc inquit. Deinde, si eadem dicunt
26 II|          similiter? Necesse est, inquit. Dicentibus igitur eadem
27 II|     dicant eadem. Probabile est, inquit. Haec igitur illi dum dicerent,