Pars

 1 I |    partim vero nescire? Si omnes igitur scitis, quid oportet vos
 2 I |        audire satis fuisset. Vos igitur, ut eos, qui nesciunt, audiatis,
 3 I |          sufficere poterit. Quis igitur non rideat, qui cupiant
 4 I |       utilitatis afferant? Neque igitur imperitorum studium possit
 5 I |       concessuros arbitror. Quum igitur illa, quae in consultationem
 6 I |      sint, unquam poeniteat. His igitur ego de rebus existimabam
 7 II|    dictum existimassent. Do tibi igitur, inquit, id consilii, ut
 8 II| condemnes, neque absolvas. Alter igitur, absurdum sibi videri respondit,
 9 II|        ut rem non cognoscat? Hos igitur ego audiens, addubitabam,
10 II|      priorem vera dicere. Quaero igitur, si quid habes, quod hisce
11 II|         reiectus, dixit. Dicisne igitur te quidem ab eo reiectum
12 II|           Videor, dixit. Si tibi igitur ille non, ut convenit, versanti,
13 II|    quidem, dixit, videntur. Quid igitur erravit ille, si tibi male
14 II|     respondit, ut videtur. Quare igitur homines haec inter se criminantur:
15 II|         Videbatur, dixit. Quonam igitur modo, qui audiant hominem
16 II|     utentur? Nullo, dixit. Quare igitur haec aliquis vituperat?
17 II|        censeo, inquit ille. Quid igitur accusas, si celeriter, et
18 II|     credat. Ita sane, inquit. An igitur arbitraris illum quidem
19 II|    credit? Non ego, inquit. Quid igitur illum accusas? Quod erat,
20 II|        valde quidem, inquit. Cur igitur magis aequum sit domesticis,
21 II|     iudicare? Quidni? inquit. Si igitur quidem sint domestici, illis
22 II|          est, inquit. Dicentibus igitur eadem pariter credendum
23 II|      Probabile est, inquit. Haec igitur illi dum dicerent, dubitabam