Pars

 1   2|        in aequiuocatione sua ens acceptum uerbum dicitur multiplex,
 2   2|   dicendum est atque in singulis acceptum simplex uerbum, ut etiam <
 3   2|          opinabile, quod proprie acceptum sola non-existentia, ut
 4   3|           homo' quemlibet per se acceptum nominat, ita 'homines' quotcumque
 5   3|       accipiatur, et simpliciter acceptum totum intelligatur, ut: '
 6   3|         erit; quippe ut 'corpus' acceptum 'mortuo' non repugnat. Sicut
 7   3|    ubique dicit 'necesse' per se acceptum, sed apposita determinatio
 8   3|    propositione pro una dictione acceptum praedicetur, uera fortassis
 9   4|         actiue quidem et passiue acceptum. Haec autem ratio definitionem
10   4|  praedicatur genus uniuersaliter acceptum, de eodem praedicatur quaelibet
11   4|     conuenit genus uniuersaliter acceptum et quaelibet ipsius species~
12   4|           si genus uniuersaliter acceptum cuilibet conuenit, et omnes
13   4|        et 'quidam' multipliciter acceptum ad singulos hominum referatur,
14   4|        et 'quidam' multipliciter acceptum ad singulos hominum referatur,
15   7|           canis', quod aequiuoce acceptum secundum tres suas impositiones
16   7| aequiuoce. Neque enim adiectiuum acceptum definitionen substantiae