Pars

 1   1|            superflue 'secundum sui mutationem' ad determinandum adiecit,
 2   1|     secundum se' uel 'secundum sui mutationem' apposuit, non fuit necessitatis,
 3   1| substantiae per se et per propriam mutationem contraria possint suscipere,
 4   1|            se'> siue 'secundum sui mutationem' apposuit, non tam pro necessitate
 5   1|           propter susceptionem uel mutationem formarum. Si qua uero contraria
 6   4|         quibus secundum terminorum mutationem locos pensandos esse docuimus;
 7   4|        sunt hypotheticae, secundum mutationem terminorum antecedentis
 8   4|            priuationem posse fieri mutationem, sed non de priuatione in
 9   4|     possibile est in alterum fieri mutationem manente susceptibili, ut
10   4|          et habitu impossibile est mutationem fieri in alterutrum. Cum
11   4|         Nisi enim in 'alteratione' mutationem etiam actionum et passionum
12   4|      secundum quantitatem aut loci mutationem fiunt. Cum enim augetur
13   4|     secundum cuiuslibet accidentis mutationem contingat atque omnis motus
14   4|            secundum albedinem quam mutationem in nigredinem, ut album
15   4|            aut in contrarium locum mutationem. Contraria autem superiorem