Pars

 1   1|      Unde non uniuersaliter in generibus substantiarum accipiendum
 2   1|       Non enim sicut species a generibus differentiis abundant, ita
 3   2|         altum', diuersis tamen generibus iunguntur: non enim uel '
 4   4|     quidem ratio in his tantum generibus uigere uidetur quae tota
 5   4|     Sed fortasse in contrariis generibus id non potest seruari, ut
 6   4|        esse, uel in contrariis generibus, uel ipsa esse genera. Sunt
 7   4|        bono et malo contrariis generibus dicit contineri, quae Ipse
 8   4|     contraria et in contrariis generibus et in eodem, et fortasse
 9   4|       sint neque in contrariis generibus. Videntur enim quaedam actiones
10   4| dicimus: alia[m] in contrariis generibus sunt, 'tantum' etiam est
11   7|        in omnibus id contingit generibus, ut duabus proximis speciebus
12   7|        coaequaeuae species sub generibus suis ad se inuicem referantur>
13   7|  coaequaeua, <sub inferioribus generibus> inuicem referantur. Iam
14   7|      omnibus non posset aptari generibus appositis, quippe cum species