Pars

 1   4|      animal   ergo non est homo~a destructione consequentis locum dicebam
 2   4|       contrari[et]as in huiusmodi destructione recipiamus, inconueniens
 3   4| recipiamus, inconueniens saepe ex destructione antecedentis incurremus.
 4   4|      inconueniens ex antecedentis destructione, non consequentis, contingit
 5   4|         ex quacumque consequentis destructione nullum contingat inconueniens,
 6   4|         tantum compositis locum a destructione consequentis, id est a destructo
 7   5|     habeat 'animatum'. Ideoque in destructione 'cum' in 'quamuis' conuertunt,
 8   5|   defensionem quam praetendunt de destructione secundum principalem inferentiam,
 9   5|     coniunctionem ideo mutant, in destructione negationem omnino destruit.~
10   5|            Quem tamen fortasse de destructione earum, si attentius inspiciamus,
11   5|          ipsi tamen negationem in destructione apponit, ita et, quando
12   6|           homo~Nota tamen quod in destructione temporalis consequentiae
13   7|           si ex cuiuslibet partis destructione totius substantiae sequitur