Pars

 1   1| studiose rimauerimus, semperque audientis animus suspensus est, dum
 2   1|     ualeat, ne<c> cessat animus audientis, donec quiescat lingua proferentis.
 3   1|   alicui uolumus, potius animae audientis intellectus attribuitur,
 4   1|       oratione conceptum animae audientis conferimus. Ut cum dicimus: "'
 5   2|        uocem prolatam uel animo audientis constituitur ac per ipsam
 6   2|        suspensum reddere animum audientis, ut, quemadmodum illud '
 7   3|    intellectum quemdam in animo audientis constitueret, ut uidelicet
 8   3|      oratione prolata suspensus audientis animus aliquid amplius audire
 9   3|      relinquitur atque id adhuc audientis animus requirit; unde non
10   3|     quidem intellectus in animo audientis prolata propositio generat;
11   3|      solis agentes eos in animo audientis constituimus.~Patet insuper
12   4|   falsum esse pro existimatione audientis contingit; multa enim uidentur