Pars

 1   1|      magis sati<s> factionis. Adeo enim importunus erat aduersarius
 2   1|        Cum itaque Aristoteles adeo obstinatum aduersarium haberet
 3   1| itaque ipsum acumen ferri non adeo tenuatum esse ut non plura
 4   1|       proferentis. Nulla enim adeo est perfecta oratio ut non
 5   1|  quidem contrarietatis causam adeo uilem Aristoteli uideri
 6   3|   constituimus.~Patet insuper adeo <per> propositiones de rebus
 7   3|       tamen sustinemus; usque adeo <non> in sola uoluntate,
 8   4|      contrariorum. Neque enim adeo aduersantur sibi caeterae
 9   4|    esse substantiua. Unde nec adeo per actionem ueniunt, sicut
10   4|     est destituta. Nulla enim adeo ad inuicem conueniunt quae
11   6|      operetur, sed ex se ipsa adeo firma sit ut ex dispositione