Pars

 1   1|       dicunt, punctum scilicet, unitatem, instans quod est indiuisibile
 2   3|      unus homo', id est hominis unitatem; ac iam non particularis,
 3   3| uidelicet illud 'unum' magis ad unitatem intellectus quam ad constitutionem
 4   3|       autem propositiones aliae unitatem uel multiplici tatem in
 5   3|       uno enuntiat, saepe tamen unitatem propositionis destruit uel
 6   3|         uolunt ad quarum sensus unitatem uel continuatio proferendi
 7   3|      interuallo eas protulerim, unitatem sensus destruo; quippe tunc
 8   3|       continuatio proferendi ad unitatem orationis quandoque necessaria
 9   3|       Si enim hoc sufficeret ad unitatem quod propinquae partes proferuntur,
10   3|        possunt. Iuuat itaque ad unitatem orationis continuatio proferendi,