Pars

1   2| perfectae sententiae, sed etiam competens dictionum coniunctio, sine
2   2|        apparebit.~Non est autem competens substantiui et adiectiui
3   3|  definiri, ut uidelicet dicatur competens dictionum coniunctio. Nisi
4   3|         et in ipsis orationibus competens ualet coniunctio, quanto
5   3|     facit, si coniunctio sensui competens defuerit.~  DE PERFECTIS <
6   3| demonstrat, ut: 'homo currens'. Competens enim est substantiui et
7   3|         est', aut aliquod aliud competens uerbum. Praeter uerbum namque
8   3|        cuius partium coniunctio competens non uidetur. Cum enim pro
9   3|         ostendimus, tunc quoque competens non erit coniunctio, <cum> '