Pars

 1   2|            significare tempus siue personam concederent, quae secundario
 2   2|            ut 'curro' cursum circa personam tamquam ei praesenti<aliter>
 3   2|         uel 'currens' cursum circa personam tamquam ei praesentialiter
 4   2| inhaerentiam rei suae ad subiectam personam in tempore denotat. Nomen
 5   3|  participio abundat quod non solum personam per impositionem demonstrat
 6   3|        intercedat, maxime tamen ad personam et numerum subiecti in constructione
 7   3|     numerum, similiter et secundum personam; eius namque personae semper
 8   4|    existente necesse est subiectam personam existere et susceptam ab
 9   4|        coniunctione[m] uisionis ad personam innasci quae per 'habere
10   4|            circa subiectam hominis personam.~Sed haec quidem sententia
11   4|           uel minorem actionem uel personam, ita quidem ut saepe hunc
12   4|       secundum maiorem uel minorem personam siue actum accipit, ex quibus
13   4|           ad naturam magis quam ad personam pertinere uidetur. Cum enim
14   7|          amplector', cum ad eamdem personam, amplectentem simul et amplexam,
15   7|      scilicet et passionis, non ad personam commune dicitur, sed ad
16   7|             nam et uerbum secundum personam aut numerum et nomen secundum