Pars

  1   1|       omnibus est intelligendum. Cum itaque specialia substantiarum
  2   1|             scilicet et parui. Nulla itaque substantia in se contraria
  3   1|            postquam surrexerit. Quod itaque Aristoteles 'secundum se'
  4   1|            omnino iam perierunt. Sic itaque quod de oratione opponitur,
  5   1|           unus erat aduersarius. Cum itaque Aristoteles adeo obstinatum
  6   1|             nequit continere. Lineam itaque definimus: puncta in longum
  7   1|         altum sibi cohaerentes. Tres itaque compositarum quantitatum
  8   1|          longitudo agnoscat. Non est itaque haec constitutio ad omnem
  9   1|            prorsus intersit. Dicamus itaque ipsum acumen ferri non adeo
 10   1|          post praesens futurum. Haec itaque continuatio non aliter quam
 11   1|              cum ipso efficere? Hinc itaque apud Veteres de continuatione
 12   1|          suprapositam causam. In his itaque totis quae per unam tantum
 13   1|    simplicibus componuntur. Elementa itaque dicunt singularum litterarum
 14   1|            per se profertur. Oportet itaque huiusmodi sonum proprie
 15   1|       reddunt enuntiationem. Oportet itaque uoces quoque ipsas coniu<
 16   1|              rationale mortale'. Cum itaque orationem significare dicimus
 17   1|             nec permanentiam. In his itaque tribus positionem partium
 18   1|     contraria diceretur. /76/ Ex his itaque manifestum est quantitati
 19   1|              utriusque credatur. Sic itaque idem locus quantitatiuus
 20   1|       adiunctiui uel detrimentum. Si itaque 'Romae esse' circumscriptionis
 21   1|           domo' designatur. Videntur itaque magis pro nominibus accipienda
 22   1|            differentia apparet. Quod itaque quaelibet substantia iacens
 23   1|           quo 'statio' fuit."~Ex his itaque quae in enspositione Situs
 24   1|        Qualitari supponuntur.~Primam itaque sententiam magis commendamus
 25   1|         impositionem fingamus. Ipsas itaque stantes uel iacentes personas
 26   1|           substantiarum nomina. Quod itaque in Ad aliquid de Situ dixerat,
 27   1|        impossibile est esse. Cum sit itaque ala ad aliquid, non potest
 28   1|       possunt effici substantia.~Cum itaque Aristoteles tot inconuenientia
 29   1|     substantiae includi; largior est itaque illa definitio quam nomen '
 30   1|             arte recipiemus? Dicamus itaque omni ac soli relationi eius
 31   1|              etiam ad secundum. Nato itaque secundo filio quidam in
 32   1|               est>, non homini. Quod itaque omnes formae quae indiuiduis
 33   1|              esse contingeret. Talis itaque uidetur sententia platonicae
 34   1|        currendi leuiter. Potentiarum itaque uel impotentiarum huiusmodi
 35   1|            maiori usu habentur. Nemo itaque qualitates esse deneget,
 36   1|            ac repraesentant. Figuras itaque in his accipimus subiectis
 37   1| infirmitatibus saepe contingit. Quae itaque qualitas modo erat dispositio,
 38   1|             nuncupari <diceret>. His itaque uerbis Boethius manifeste
 39   1|            uirtute' sumptum est.~Non itaque omnes qualitates denominatiue
 40   2|     significat, non est dictio. Hinc itaque /118.l0/ manifestum est
 41   2|        recipit significationem.~Sunt itaque confusae et ambiguae praepositionum
 42   2|               ipsae designarent. Cum itaque dicimus 'de homine', dicunt '
 43   2|            significare uoluerit. Non itaque ea significatiua dicere
 44   2|              uel 'non currens'. Quod itaque tempus uerbis accidit, hoc
 45   2|          sensus enuntiationis, nihil itaque aliud accipimus, cum dicimus '
 46   2|           est homo' diceremus.~Patet itaque ex suprapositis infiniti
 47   2|      significationem continere. Quod itaque dixit uerbum semper esse
 48   2|              Petrus, curro'. 'Curro' itaque uel alia uerba quaecumque
 49   2|             albedinis innuitur. Illa itaque praedicatio essentiae quae
 50   2|              positionem faciunt. Non itaque omne uerbum accidentis adiacentiae
 51   2|            alium inferentis. Oportet itaque uel 'haberi' significatione
 52   2|            uiuo uera est. Ad maiorem itaque inconuenientis augerationem
 53   2|              nondum est habebit. Cum itaque /139/ 'leget' per 'erit
 54   2|          sicut nomina uidentur. Alii itaque Aristotelem simplicis enuntiationis
 55   3|            textus continet. Excludit itaque ultima differentia dictionem
 56   3|            potest sensus aptari? Non itaque orationem pluralitas dictionum
 57   3|           esse proponamus.~Perfectio itaque sensus maxime pendere dinoscitur
 58   3|              suis auferre debet. Non itaque dialecticorum est interrogare,
 59   3|        animal, qui uerus est.~Ex his itaque manifestum est in consequentiis
 60   3|              ad res singulas.~Restat itaque ut de solis rebus, ut dictum
 61   3|                 tu pugnas'. Videntur itaque dictiones istae propositionis
 62   3|              cum maius sit ea.~Patet itaque ex praemissis nullum per '
 63   3|           aut quia est Socrates. Non itaque per uerbum interpositum
 64   3|              lapidi conferri.~Clarum itaque ex suprapositis arbitror
 65   3|           omnino rerum essentia. Non itaque propositiones res aliquas
 66   3|         DIVISIO PROPOSITIONUM>~Harum itaque aliae sunt categoricae,
 67   3|             et ipse est animal'. Cum itaque uel in uno antecedenti uel
 68   3|            uero principaliter.~Patet itaque ex sequentibus Boethium
 69   3|         aliud praedicaretur. Si quis itaque secundum rerum inhaerentiam
 70   3|         inhaeret quam alterius. Quod itaque praedicatum subiecto maius
 71   3|            sed quoniam non est." Non itaque solum in compositione oppositio
 72   3|             uel non-existens'.~Omnia itaque quae coniunctim tam in appositione
 73   3|             poetae composuit'. Operi itaque Homeri esse attribuitur,
 74   3|             poema Homeri est poeta'. Itaque quod de <poeta, de> poemate
 75   3|       aliquid, ut poeta' dixit. Quod itaque 'ut poeta' subiunxit, non
 76   3|    incomplexis licet inspicere. Quod itaque simul abesse non possunt,
 77   3|           uel alterius coloris. Quod itaque quaelibet simul esse non
 78   3|              contradictorias.~Ex his itaque manifestum est ei quae dicit: '
 79   3|      subtracta uera remaneret.~Patet itaque ei quae dicit: 'omnis homo
 80   3|           inhaereant proponit. Aliam itaque uim negatio habet praeposita,
 81   3|             negationum. In negatione itaque quanto plura in praedicato
 82   3|             homo, non est homo. Quod itaque in affirmatione circa aliquem
 83   3|        inferentiam custodiunt. Omnis itaque propositio propriam uidetur
 84   3|         omnes albedine careant; plus itaque in ista quam in illa denegatur
 85   3|            ipso disiungeret. Oportet itaque 'Socratis' nomen tam in
 86   3|    argumentorum importunitates." Est itaque recta ac propria tam uoce
 87   3|      contradictio continetur.~Ex his itaque manifestum est subtilius
 88   3|          uniuersalis negationem. Non itaque necesse est eas quae destructoriae
 89   3|         quidam quidam homo'. Videtur itaque mihi quod signum particulare
 90   3| propositionem Aristoteles dicit. Cum itaque uel 'omnis equus' uel 'omnis
 91   3|             DE MODALIBUS~/191/ Harum itaque, id est modalium propositionum,
 92   3|          possibile', 'necesse'. Modi itaque dicuntur tam aduerbia quam
 93   3|          dicitur: 'homo albus'. Idem itaque <est> dicere: 'Socratem
 94   3|         simplicibus sunt data. Prius itaque in eis quae sunt affirmatiuae,
 95   3|       aduerbialem habent modum; quod itaque in istis: 'omnis homo est
 96   3|           necessario inueniemus. Est itaque 'necessario' quantum ad
 97   3|              simul ea patitur. Nullo itaque modo uidetur /197/ uera
 98   3|              non expellunt. Possumus itaque hoc corpus, quod tamen homo
 99   3|            non esse' uel 'non'. Sunt itaque in singulari secundum singulos
100   3|       possibile est esse album'; sic itaque ex simplicibus modales descendere
101   3|            esse non poterat. Videtur itaque mihi sic exponendum 'necessariumÕ
102   3|        crearetur, uerum erat. In his itaque solis necessitas contingit
103   3|             ut non-existentis. Nullo itaque modo ex non-esse concedimus
104   3|          sustentare non potest. Sunt itaque huiusmodi uerae: 'filium
105   3|         natura patitur esse. Videtur itaque in huiusmodi propositionibus
106   3|           non uiuere et legere'. Cum itaque illae modales quae determinationes
107   3|            accepta sensum mutat. Non itaque si necesse est legere dum
108   3|       quamdiu' quasi uniuersales. Si itaque possibile <est> Socratem
109   3|        quando non legit, tunc legit. Itaque duas simul habemus diuidentes,
110   3|            mori contingeret. Videtur itaque necessarium futurum species
111   3|        praesens erit quandoque; quod itaque necessario est futurum,
112   3|         negotium nostrum. Concludunt itaque illud quoque destruendo
113   3|    necessitate eueniunt ut eueniunt. Itaque omnia ex necessitate fieri
114   3|      quemadmodum dictum est."~Ex his itaque Aristoteles manifeste demonstrat
115   3|              animal acciperetur. Est itaque 'animal rationale' in definitione
116   3|         neutrum dici potest.~Possunt itaque <plura> de eodem singillatim
117   3|             unae esse possunt. Iuuat itaque ad unitatem orationis continuatio
118   3|              SYLLOGISMO>~Syllogismum itaque in Primo Analyticorum suorum
119   3|              iam concessa fuit. Duae itaque contradictoriae simul uerae
120   3|              dispositionem conclusit itaque: "quare quod necesse est
121   4|            est aperienda. Inferentia itaque in necessitate consecutionis
122   4|          nusquam patiatur. Perfectio itaque necessitatis etiam in his
123   4|    probationis ostendendum affertur. Itaque ubi inferentia perfecta
124   4|       definitio, et definitum~Voluit itaque Boethius locum quoque in
125   4|       ipsarum antecedunt. Ostenditur itaque ex simplici inferentia composita.~
126   4|       antecedentibus continetur. Cum itaque talem proferimus syllogismum:~
127   4|      constructionis manifesta.~Earum itaque tantum inferentiarum uis
128   4|        secundum haec duo disponimus. Itaque tam ex loca differentia
129   4|            inferentia. Ad argumentum itaque ueritatis consecutionis
130   4|              inferentiae. Manentibus itaque rebus tantum in consequentiis
131   4|           eius differentia." Oportet itaque unamquamque maximam propositionem
132   4|           componere non possunt. Cum itaque res illa quae est homo,
133   4|              animal' et 'lapis'. Qui itaque dicit:~ si est homo est
134   4|        ipsarum continent sensus. Non itaque uel 'genus' uel 'species'
135   4|            aut substantia; per genus itaque ac species substantiae ipsae,
136   4|              inuestigemus. Sententia itaque hypotheticae propositionis
137   4|           non uidentur. Probabilitas itaque ad uisum referenda est,
138   4|              siue sit siue non. Quis itaque probabilitatem amplius ueritati
139   4|           est ita uel non est. Patet itaque necessarium omnino comprehendi
140   4|             uidetur inerit.~Quotiens itaque id quod minus uidetur, illud
141   4|            est abhorrendus.~Fallitur itaque quicumque inter ueras recipit
142   4|            nisi inter amantes. Ex eo itaque quod ad inferentiam tunc
143   4|      necessitatem concipimus. Ex hac itaque etiam ratione conuincitur
144   4|             animal, id est homo; non itaque remotio 'animalis' patitur
145   4|  consecutionem habet ad illam.~Patet itaque ex suprapositis omnes consequentias
146   4|             est impossibile. Si quis itaque uocum impositionem recte
147   4|            esse conuincetur. Ponamus itaque istam ueram:~ si est homo
148   4|           homo, est animal~contingit itaque ut quod non est animal,
149   4|             homo, est animal~Ponatur itaque uera:~ si non est animal,
150   4|       eiusdem non ponitur ipsum. Non itaque uerae simul pot[u]erint
151   4|             animal, est animal~Patet itaque ex inductione inconuenientium
152   4|        negationem antecedit. Ponamus itaque istas duas:~ si est homo,
153   4|       Socrates est homo'; coniunctis itaque extremitatibus concluditur:~
154   4|            inferius 'asini'. Si quis itaque sic proposuerit:~ si Socrates
155   4|       consistit, et ita languor est; itaque per medium ostensum est
156   4|            languidum' annuitur. Tunc itaque terminorum enuntiationem
157   4|     enuntiationibus consistit. Nulla itaque exhibet<ur> ratio ut prioris
158   4|         potest esse impedimento. Non itaque ex ueritate illius praemissae
159   4|      antecedunt et consequuntur. Non itaque huiusmodi dissimilitudo
160   4|      oppositionis considerantes. Sic itaque per plures syllogismos ei<
161   4|           quoque adquiescant.~Clarum itaque omnibus esse ex suprapositis
162   4|           esse conclusionem. Constat itaque suprapositam argumentationem
163   4|         nouissime regula demonstrat. Itaque ex hac consequentia:~ si
164   4|            omnis homo est Socrates'; itaque si omnis homo est Plato,
165   4|         uerum esse non dubitatur~Sic itaque ostensum esse arbitramur
166   4|            differentiam faciant.~Cum itaque diximus eas consecutionis
167   4|     inferentia uera. Ad consequentem itaque hypotheticam speciei natura
168   4|              habere uideretur. Patet itaque in hac tota consequentia
169   4|            proponit, demonstrat. Est itaque~maxime necessaria talis
170   4|        praedicatur species, et genus~itaque ex ipsa assumimus:~ homo
171   4|             faciendum uidetur.~Omnes itaque maximae propositiones consequentias
172   4|             necesse est inferre. Non itaque sufficit quod maxima propositio
173   4|           quod inerat 'mortali~Patet itaque in categoricis enuntiationibus
174   4|             aliquid est filius~Patet itaque aliud esse~ si aliquid est
175   4|             uero minime.~Conuincitur itaque et ex his relationem uim
176   4|              illa multiplicior. Sunt itaque genera et species quasi
177   4|     significatione non perficit. Cum itaque et genus et species per
178   4|          praedicatur de homine'. Non itaque ad singularum dictionum
179   4|          animal' de ipso praedicari. Itaque ex maxima propositione supraposita
180   4|            opinionem ostendamus. Cum itaque dicimus: /324/~ si aliqua
181   4|         Platonem 'se' reducitur. Non itaque ex maxima propositione ad
182   4|     Syllogismorum ostendimus. Tantum itaque 'praedicari illud' accipimus
183   4|        oportet, non continerent. Cum itaque /330/ per 'praedicari' '
184   4|              re>re, similiter.~Patet itaque nihil in maximis propositionibus
185   4|     praepositis consequentiis. Nihil itaque <aliud> in 'antecedere hoc
186   4|         consequens quod illatum. Sic itaque quod dicitur:~ quicquid
187   4|      rationale' aut 'mortale'. Sicut itaque nec praeter rationalitatem
188   4|           caeteras differentias. Cum itaque animal in homine formatur,
189   4|            homo esse non potest. Non itaque necessarium est ut, si quid
190   4|           enim illius totum est.~Non itaque animalis ad rationalitatem
191   4|          natura uidetur exigere.~Has itaque definitiones quae totam
192   4|              et 'homo' idem sunt; si itaque sit animal rationale mortale,
193   4| differentiarum informationem. Quarum itaque uocum eadem est subiecta /
194   4|            possit omnino taceri. Cum itaque dicimus:~ si est animal
195   4|      intelligi posse monstrauit. Cum itaque 'corpus' hoc nomen pluribus
196   4|              Socrate permanente. Non itaque ex 'omnis homo est homo'
197   4|       quaelibet ipsius species~solae itaque illae duae stabiles sunt
198   4|         filiationi necessario. Magis itaque uera uidetur consequentia
199   4|              paries potest non esse. Itaque etiam illa uera uidetur:~
200   4|          pari persequamur. Paritatem itaque modo secundum praedicationem,
201   4|            sessione consistat.~Nulla itaque consequentia ex natura sumpliciter
202   4|         posterius fieri dicit. Nulla itaque consequentia uel ex natura
203   4|     paritatis uera est putanda. Unde itaque in hac consequentia:~ si
204   4|             nullo modo procedit. Non itaque hoc quod animal homini in
205   4|         Socrates est animal'. Nullam itaque uim inferentiae consequentia
206   4|        animatus esse diceretur. Quod itaque 'animal' hominis sit praedicatum,
207   4|         animalis ostendat. Oporteret itaque semper secundum eos in hypothetica
208   4|              locum requirere? In his itaque tantum consequentiis iure
209   4|          assignatio praeponitur. Non itaque locus a genere uel specie
210   4|            uel eis aequalia. Non est itaque locus a praedicato uel subiecto
211   4|      utrumque abnegatiuum est. Falsa itaque omnino est ea consequentia
212   4|              coruus, est homo~Errant itaque quicumque his <com>positis
213   4|            opposita segregari.~Large itaque oppositionem accipientes <
214   4|             371/~ DE 'SIMUL'~'Simul' itaque plures modos Aristoteles
215   4|        qualitate contrariorum? Omnia itaque contraria in eodem esse
216   4|            uerius insistunt. Si quis itaque uirtutem et uitium in eodem
217   4|        ulterius reuerti patitur. Cum itaque aliquid priuationem dicimus
218   4|      caecitas circa oculum." Constat itaque contraria magis sibi aduersari
219   4|             et amare malum. Videntur itaque omnia contraria unam communem
220   4|         contraria esse negauit. Tria itaque praedicamenta omni contrarietate
221   4|              esse non dubitamus. Non itaque omnis ille priuationem habet
222   4|         uberius tractauimus. Si quis itaque regressionem de priuatione
223   4|        caecitate a<d> uisum. Constat itaque de habitu in priuationem
224   4|         scilicet, praedicatur. Patet itaque ex praedicationis diuersitate
225   4|            essentia. Ex coniunctione itaque caecitatis uel uisionis
226   4|         cuiuslibet accidentis.~Nihil itaque aliud rationabiliter ex
227   4|         significandi discrepant. Hoc itaque quod dixit priuari uel habere
228   4|          INCOMPLEXIS OPPOSITIS~Omnia itaque opposita eo modo quo opposita
229   4|              filius Sophronisci'; si itaque solus Socrates est filius
230   4|           sub negatione ueniunt. Cum itaque 'non-homo' infinitum 'hominis'
231   4|          necessario antecedit.~Patet itaque de infinito etiam speciei,
232   4|      susceptibile dispensatur. Omnia itaque immediata circa idem non-mediata
233   4|           fiat, in cassum agit. Quis itaque dicat constantiam eam ueram
234   4| praedicationem non exigit. Quocumque itaque conditionale uerteris, falsa
235   4|       ueritatem attinet.~/404/ Patet itaque ipsam constantiam de antecedenti
236   4|            lapis, est aegrum~Videtur itaque mihi et alia apponi constantia
237   4|          tenere uidetur. Constantiam itaque non aliunde uocari aestimo <
238   4|            non est quidam homo'.~Non itaque rerum essentia simplicem
239   4|              eidem in re insint. Est itaque identitas tantum, non secundum
240   4|            remanet, sed micae. Micae itaque panis materia sunt, non
241   4|              operatio coniungit. Est itaque creare substantiam ipsam
242   4|        creationem attinent, efficere itaque [est] hominum est simpliciter
243   4|           sub negatione ueniunt. Cum itaque 'non-homo' infinitum 'hominis'
244   4|          necessario antecedit.~Patet itaque de infinito etiam speciei,
245   4|      susceptibile dispensatur. Omnia itaque immediata circa idem non-mediata
246   4|           fiat, in cassum agit. Quis itaque dicat constantiam eam ueram
247   4| praedicationem non exigit. Quocumque itaque conditionale uerteris, falsa
248   4|       ueritatem attinet.~/404/ Patet itaque ipsam constantiam de antecedenti
249   4|            lapis, est aegrum~Videtur itaque mihi et alia apponi constantia
250   4|          tenere uidetur. Constantiam itaque non aliunde uocari aestimo <
251   4|            non est quidam homo'.~Non itaque rerum essentia simplicem
252   4|              eidem in re insint. Est itaque identitas tantum, non secundum
253   4|            remanet, sed micae. Micae itaque panis materia sunt, non
254   4|              operatio coniungit. Est itaque creare substantiam ipsam
255   4|        creationem attinent, efficere itaque [est] hominum est simpliciter
256   4|      tractemus./418/~  DE MOTU~Motus itaque alius secundum substantiam,
257   4|            inanimatum redditur. Sunt itaque motus substantiae duae species,
258   4|            creata coniungendo.~Nulla itaque generatio nostris actibus
259   4|         uitantes concedimus. Quamdiu itaque essentia materialis naturae
260   4|            species. /421/ Diuersitas itaque substantiae diuersitatem
261   4|         erant partes quae intra. Fit itaque augmenti comparatio non
262   4|          minus album dicitur: sumpta itaque accidentium nomina sola
263   4|              partium densitatem. Has itaque potentias habitudinis, non
264   4|            utrumque haberet. Si quis itaque dicat Ruteneum magis esse
265   4|         aliquid aggregant. Augmentum itaque per aggregationem, sicut
266   4|             aperte falsum est. Patet itaque nec propria accidentia comparari
267   4|   superioribus est manifestum. Omnem itaque comparationem secundum maiorem
268   4|            est substantialis? Restat itaque ut secundum spissitudinem
269   4|             suas habent dimensiones. Itaque substantiis familiariter
270   4|            constructione nauis. Haec itaque nostra uniuntur operatione,
271   4|            fabricam componimus. Haec itaque hominum operatione, non
272   4|            idem permanet. Expeditior itaque erit sententia de substantialibus
273   4|      constitutione eius ponitur. Non itaque omnis causa ex qua fit,
274   4|           enim bellum uictoriam. Sic itaque regulam, ut aliquam habeat
275   4|          generatione locus erit. Est itaque 'generatio' nomen tam generatae
276   4|         pedum, tunc ambulat~Videntur itaque huiusmodi argumenta quandoque
277   4|   suspenderetur, alius uero non. Non itaque uerum est quod, si iste
278   4|              bonum et malum. Videtur itaque ut si bonum conueniat sanitati,
279   4|        sequentibus apparebit. Placet itaque magis Tullii sententia,
280   4|             fuit semper tempus; fuit itaque quando non fuit tempus;
281   4|           omnino falsum est. Non est itaque uerum quod tempus originem
282   4|              originem habeat. Restat itaque ut uerum sit quod originem
283   4|             minorum aut parium." Hic itaque et eos quos Themistius medios
284   4|            quoque terminos nominat. "Itaque, inquit, hic locus pluribus
285   4|    continentes esse poterunt. Nullus itaque locus erit qui secundum
286   4|     subdiuisionibus non cadent. Quod itaque dictum est omnes locos comprehensos
287   4|          notius quaestione." Non est itaque idem probare quod inferre
288   4|      alterius probatio exigitur. Est itaque 'caelum rotundum <est>'
289   4|          proprium inesse potest. Cum itaque ostendit quaestiones de
290   4|         neque secundum accidens. Non itaque aliae quaestiones in supraposita
291   4|          possibile sit non esse. Est itaque necessarium argumentum quod
292   5|             nisi praenosceret. Cuius itaque mala est actio, bona potest
293   5|        referenda est malitia. Ex his itaque scientiam omnem, quae a
294   5|             homo, est animal~Apparet itaque in temporalibus nullam consecutionis
295   5|          afÞrmatio comitetur." Patet itaque et ex sensu quaestionum
296   5|            earum considerauimus. Cum itaque <proponimus>:~ si est homo,
297   5|        Socrates non est homo'. Omnis itaque propositio negatiuam destructoriam
298   5|              animali' mediante. Sunt itaque in hac media hypothetica
299   5|        conuersionem custodiant. Haec itaque regularitas quantum ad opinionem,
300   5|              temporis comitatio. Cum itaque dicimus: 'cum caelum rotundum
301   5|             uel esse denuntiant. Cum itaque dicitur: 'quando caelum
302   5|             praecedens proponit. Non itaque destructio facienda est
303   5|           proponitur consecutio. Cum itaque negatio apponitur praedicato,
304   5|            idem relinquitur. Oportet itaque ut si coniuncta ex duabus
305   5|     disiunctiua nominatur. Coniungit itaque complexionem constructionis,
306   5|             etsi sit falsus. Oportet itaque unum aut aliud semper referri
307   5|           uera, conuincitur.~Si quis itaque sensum disiunctae uoluerit
308   5|           coniunctarum resoluit. Cum itaque disiunctae sensum demonstrare
309   5|             aut dies est aut nox~Cum itaque omnis disiuncta simpliciter
310   5|         hypothetica credatur. Volunt itaque semper in huiusmodi categoricis
311   5|             falsum consequens. Patet itaque alium esse sensum categoricae
312   5|           est a, non est c~Commendat itaque consequentiarum quoque utramque
313   5|   temporalibus simplex conuersio. Si itaque uera sit uel falsa naturalis
314   6|        animal' 'hominum' aufert. Cum itaque posito antecedenti necessario
315   6|              est a, non est b~Ex his itaque infertur quod id quod est
316   6|             formam syllogismi.~Omnes itaque syllogismi qui ex simplicibus
317   6|            homo non est animal~Omnes itaque modi syllogismorum qui a
318   6|             est a quare est c~In his itaque tota media quae proponitur,
319   6|            illis concluduntur. Omnes itaque isti syllogismi qui ex aliis
320   6|           sed est c quare est a~Sunt itaque omnes primae figurae syllogismi
321   6|         animal est animatum~Conuersa itaque prima consequentia per contrapositionem
322   6|             a, si est c est a~Ex his itaque nihil secundum formam syllogismi
323   6|              si est a non est c>~His itaque dispositis ex singulis harum
324   6|             est c est igitur b~Omnes itaque syllogismi qui ex inaequimodis
325   6|               aut non est b~In eadem itaque terminorum materia coniunctam
326   6|          syllogismos continet. Omnes itaque hypothetici syllogismi,
327   7|            singula colligentur. Sunt itaque sex diuisiones de quibus
328   7|           537/ siue in utroque. Quod itaque dixit 'secundum se', tale
329   7|          substantialiter insunt. Hae itaque diuisiones per se, hoc est
330   7|             uolebat.~/542/ Per nomen itaque differentiae speciem ipsam
331   7|         uolemus intelligere. Dicimus itaque infinitum nomen siue totam
332   7|               ad> aliquid referatur, itaque uel ad sibi suppositam uel
333   7|              figura distinguamus. Si itaque hinc C et D, illinc uero
334   7|             cum suum sit relatiuurn. Itaque D perempto tam proxima genera
335   7|              ita B quoque interimit. Itaque D destructo tam B quam C
336   7|            necesse est existere. Una itaque existente specierum ad aliquid
337   7|           non est hoc necesse.> Nota itaque huius praedicamenti generalissimum
338   7|         contineri speciebus; aut nos itaque in his ultra quam oporteat
339   7|            pars inuenitur. Contingit itaque secundum diuersos constitutionis
340   7|       accipiatur, discernamus. 'Haec itaque domus' nihil aliud accipitur
341   7|              simul partes omnes. Cum itaque haec domus existat, oportet
342   7|              simul et caeterorum. Si itaque haec domus est, et hic lapillus.
343   7|            fuerat prioris domus. Sic itaque ostensum esse arbitror ut
344   7|       necessaria est compositio. Non itaque consequitur ut si haec ligna
345   7|            necesse <est> perimi. Sic itaque qualibet parte cuiuslibet
346   7|             possit ad istud. Constat itaque et ex argumentatione nouissima
347   7|             ademptus exstiterat. Non itaque magis quantitatem ex ungue
348   7|           substantiam permanere? Non itaque hic homo in omnibus suis
349   7|          differentiam facit. Oportet itaque ut manu quoque ablata hic
350   7|              supponamus. Principales itaque partes, /553/ ut supra notauimus,
351   7|        orationem efficerent. Oportet itaque orationem et diem accipere
352   7|         conuenient, et econuerso.~Si itaque rei ueritatem insistamus,
353   7|              est aliquid esset. Quae itaque in re tota non sunt, secundum
354   7|            aliam rationalitatem. Cum itaque dixit aliam <esse in uirgultis,
355   7|           exercere ualeat. Ab habitu itaque animae sensibile quoque
356   7|           philosophica tenet.~De hac itaque Anima, quam nec fides recipit
357   7|              ex ipso concipimus; non itaque 'homo' proprie Socratem
358   7|             homo et albedo. Quattuor itaque uocum seu rerum proprietate
359   7|              persequamur. Aequiuocas itaque dici res illas terminauit
360   7|         habet eamdem, imponitur. Hoc itaque nomen quod est aequiuocum
361   7|          substantias determinet. Est itaque 'ratio substantiae diuersa'
362   7|             poterit saluari? Dicimus itaque suprapositam 'canis' terminationem
363   7|           nomen definitio data. Tres itaque, ut tria nomina, definitiones
364   7|             tria nomina a b c. Sicut itaque non est uerum dicere latrabile
365   7|          homo, aliud equus'. Oportet itaque omnem diuisionem, sicut
366   7|              differentia. Dissimilia itaque membra quae diuidunt dicuntur,
367   7|          definitione assignauit. Hic itaque definitionem omnem illam
368   7|      interpretari, sed definire. Non itaque omnis definitio nominis
369   7|         corruptioque consistit. Sola itaque illa sub definitione cadere
370   7|             eam conuenire; adiunctam itaque differentiam quae est 'corporeum',
371   7|       uidetur quam illa oratio.~Sunt itaque definitiones aliae quae
372   7|           ipsum definiri. Sufficiunt itaque ad definiendum quae non
373   7|          subiectum quod nominat. Cum itaque 'album' hoc modo definimus:
374   7|         liberare uiderentur. Dicatur itaque illa definitio albedinis
375   7|         definire: ipsam demonstrare.~Itaque siue definitio uocis esse
376   7|            sed definiti nominis. Cum itaque Aristoteles 'esse in subiecto',