Pars

  1   1| quantitatiua oratione agatur, cuius partes simul nullo modo consistunt,
  2   1|          facit essentiam. Quae uero partes prolatae sunt, omnino iam
  3   1|            nec pro paruitate sui in partes aliquas diuidi potest seu
  4   1|          solidi corporis> non erunt partes, sed partium termini communes."
  5   1|          non dicere pu<nc>ta lineae partes sed terminos communes, non
  6   1|           Sicut enim Aristoteles ea partes non dicebat - nec tamen
  7   1|        caeteras dixit lineas lineae partes.~/59/ Afferunt quoque aduersus
  8   1|        lineae non sint, <non> magis partes lineae continuare possunt
  9   1|          opponitur quod Aristoteles partes loci et corporis ad eumdem
 10   1|            tamen easdem non habeant partes; unde illud 'idem' non secundum
 11   1|             Sed mirum quomodo inter partes corporis partibus loci uel
 12   1|             partibus loci uel inter partes loci partibus corporis insertas
 13   1|          insertas ad se inuicem uel partes corporis uel partes loci
 14   1|             uel partes corporis uel partes loci copulantur, cum iam
 15   1|           esset de essentia lineae, partes lineae copulari dicebamus.
 16   1|           termini , ut locum easdem partes cum corpore habere concederemus,
 17   1| diuersitatem ostendit, cum alterius partes a partibus alterius contineri
 18   1|      uidelicet inter ipsas corporis partes ipsae loci insertae sint,
 19   1|        ipsae corporis substantiales partes, ut inter superiorem et
 20   1|        incidi atque inter quas eius partes tenuissimum acumen ferri
 21   1|   aggregauit, eo scilicet quod eius partes sine interuallo sibi succedant,
 22   1|            fieri dicitur nec, <cum> partes non permaneant, propria
 23   1|            nec magis quam orationis partes continuationem habere, quippe
 24   1|         rebus diuersis, etsi in eis partes simul existentes percipere
 25   1|           dimetiuntur, quarum etiam partes non sunt permanentes, sed
 26   1|             in eo scilicet quod per partes eius non permanea[n]t, sed
 27   1|        appellare<t>, quod uidelicet partes disgregatas haberent, ut
 28   1|     quantitas esset, quia uidelicet partes eius quantitates sunt, simpliciores
 29   1|          plures aeres in mitissimas partes lingua nostra percutimus,
 30   1|          indiuisibilem dici nisi ad partes per se prolatas, utpote
 31   1|            orationes. Quarum quidem partes permanentiam non habent,
 32   1|  permanentiam non habent, sicut nec partes temporis, sed una alii succedit
 33   1|            sicut temporis compositi partes circa idem subiectum accipiuntur,
 34   1|       accipiuntur, ita et orationis partes circa eiusdem hominis prolationem
 35   1| intermissione. Unde et definitionum partes, cum diuisim et aliqua intermissione
 36   1|         significatiua dicatur, quae partes permanentes non habet, quando
 37   1|       profertur, iam profecto illae partes quae non sunt, cum ea quae
 38   1|             eam autem uocauit cuius partes ad communem terminum copulantur.
 39   1|            est argumento quod eorum partes ad nullum communem terminum
 40   1|            dicamus continuas quarum partes ad communem terminum connectuntur,
 41   1|          uero quae simplices tantum partes habent, ut bipunctalis.
 42   1|      fortasse quibusdam uidetur nec partes quadripunctalis lineae uel
 43   1|         caeterarum quae in aequales partes diuiduntur, medium terminum
 44   1|           Sed dico quia nihilominus partes illius ad communem terminum
 45   1|          continuum definiamus cuius partes ad se inuicem per medium
 46   1|            diuidere ut nullus inter partes ipsas terminus inueniatur,
 47   1|       inueniatur, ut si duas tantum partes consideremus in tota compositi
 48   1|            non omnes in definitione partes, sed quaedam accipiendae
 49   1|             uidentur, licet aliquas partes, ipsius scilicet lineae,
 50   1|            id esse continuum, cuius partes sibi sine interuallo sunt
 51   1|            insertae, hoc est: habet partes quarum nullam facit distantiam
 52   1|           est, illud scilicet cuius partes ab inuicem distant.~Haec
 53   1|           in partibus habent quarum partes sitae sunt alicubi, id est
 54   1|            et oratio. Temporis enim partes permanentes non sunt; numeri
 55   1|   permanentes non sunt; numeri uero partes nec sitae sunt alicubi nec
 56   1|             habent; orationis autem partes nec alicubi uidentur sitae
 57   1|           ut totum in partibus, uel partes in toto, seu species in
 58   1|          adiuncta esse, ut singulae partes huius singulas partes illius
 59   1|      singulae partes huius singulas partes illius obtineant nec umquam
 60   1|            esse, ut sunt illae quae partes sunt uel instrumenta, ut
 61   1|           dicitur secundum hoc quod partes aequaliter iacent; impleri
 62   1|               spissum' dicitur quod partes sibi ipsae propinquae sint, '
 63   1|         lene' quidem quod in rectum partes sibi iaceant, 'asperum'
 64   1|             ut dictum est, actionum partes seu passionum transitoriae
 65   1|   transitoriae sunt,-quemadmodum et partes temporis quae in significatione
 66   2|          est uox totaliter, non per partes, significatiua, ut 'homo'
 67   2|          acceperis in eoque officio partes eius 'res' <et> 'publica'
 68   2|            est has quoque orationis partes quas in<de>finitas dicunt,
 69   2|             tota tamen de rebus per partes suas designatis quemdam
 70   2|        inquit, et uerbum duae solae partes putantur: caeterae enim
 71   2|         putantur: caeterae enim non partes, sed orationis supplementa
 72   2|    significationis priuilegio inter partes orationis dialectici recipiunt,
 73   2|           nec dictiones nec proprie partes orationis dicuntur, quippe
 74   2|            ut dictum est, orationis partes, quas in perfectae significationis
 75   3|   perfectionem coniungi. Sicut ergo partes natura priores erant, ita
 76   3|      placitum, conuenientia eius ad partes, dictiones scilicet, ostenditur.
 77   3|     scilicet, ostenditur. Quia enim partes ipsius ad placitum significant,
 78   3|         ipse totus et singulae eius partes, quae etiam latratus sunt,
 79   3|         Quod autem oratio huiusmodi partes habere dicitur, quae et
 80   3|             assumunt ac concludunt, partes eius in enuntiationes resoluunt,
 81   3|      amplius recipiendum esse inter partes orationis, cum uidelicet
 82   3|             porrigatur, quae non ut partes propositionum accipiendae
 83   3|           ipsam copulet, apponitur.~Partes terminos, id est metas,
 84   3|          simplex propositio in duas partes, in subiectum et praedicatum,
 85   3|             homine," ad principales partes respiciendum est, id est
 86   3|             Boethius ad principales partes respexit, tam exemplis perpenditur
 87   3|         enim in proximo:~ Hae autem partes termini nominantur; quos
 88   3|         definimus sic: termini sunt partes simplicis propositionis
 89   3|        diuisione principales tantum partes accepisse, de quarum scilicet
 90   3|             appellare. Illas tantum partes terminos, id est metas,
 91   3|            est homo mortuus', inter partes huius compositionis 'homo
 92   3|            propositionis solas esse partes quas terminos dicimus, id
 93   3|             uero, ut supra diximus, partes propositionis esse possunt
 94   3|          signa quoque propositionis partes esse possumus conuincere.
 95   3|      Recipit autem auctoritas inter partes propositionis signa, cum
 96   3|              sicut etiam signa sunt partes orationis ac per impositionem
 97   3|          ita possit accipi ut etiam partes quantitatis sicut totum
 98   3|          inferiora, 'totum' uero ad partes, scilicet constituentes,
 99   3|     scilicet 'omnes' ad diuisibiles partes, sicut 'omnis', reducitur,
100   3| praesentialiter non legit, non sunt partes temporis. Neque enim simul
101   3|             eo quod propinquae sunt partes, unum erit; <sed de hoc>
102   3|            unitatem quod propinquae partes proferuntur, omnes multiplices
103   4|           uel genus uel species uel partes uel caetera quibus differunt
104   4|    propositionibus categoricis quae partes sunt consequentiae. "Necessitas
105   4|        hypotheticarum enuntiationum partes appellare possumus, ex quibus
106   4|       hypotheticis recipiunt quarum partes simplicia antecedentia et
107   4|   specialium. Oportet enim et ipsas partes multipliciter accipi, sicut
108   4|             quod resolui possint in partes earum consequentiarum quibus
109   4|    totaliter, id est secundum omnes partes suas, existit earum quaelibet~
110   4|            per 'non esse'. Alioquin partes regulae sensum partium propositae
111   4|    apponitur quod singulas colligit partes, non solum circa esse, sed /
112   4|           domui circa singulas eius partes), tunc paries est albus~
113   4|          est secundum singulas eius partes, conuenit cuilibet partium
114   4|    separatur, id est circa singulas partes, idem cuilibet partium aufertur~
115   4|            id est secundum singulas partes, nec ista albedinem habet,
116   4|           de aliquo, et omnes simul partes~aut:~ si aliquid a toto
117   4|           ab aliquo, et omnes simul partes~ut in subiectis exemplis
118   4|           quoque possumus iudicare. Partes autem sicut et tota dupliciter
119   4|            animatum et in his omnes partes animalis comprehendantur,
120   4|           non sunt quae omnes simul partes coniunctas ad totum suum
121   4|         remouetur similiter~uel~ si partes coniunctae praedicantur
122   4|          posterioris; secundum uero partes negationum, id est affirmationes
123   4|      considerant quod haec secundum partes, illa uero secundum tota
124   4|          uiduum <esse> non secundum partes contingant, sed toti accidant
125   4|    priuationum et habituum secundum partes contingere. Nec per hoc
126   4|              sibi consimiles habent partes et suae naturae, ut singulae
127   4|           suae naturae, ut singulae partes mortis mors dicuntur. In
128   4|            et futurorum multae sint partes. Praesentia uero indiuisibilia
129   4|             secundum diuersas eorum partes contraria in eodem poterunt
130   4|          consequentia sit nec inter partes consequentiae recipienda,
131   4|           ipsa quoque constantia in partes consequentiae, ut dictum
132   4|           domo. Quae enim essentiae partes sunt, omnes simul acceptae
133   4|          consequentia sit nec inter partes consequentiae recipienda,
134   4|           ipsa quoque constantia in partes consequentiae, ut dictum
135   4|           domo. Quae enim essentiae partes sunt, omnes simul acceptae
136   4|           appositum est, cum plures partes quam prius non habeat. Sed
137   4|            uidetur. Eas enim tantum partes adhuc retinet quas prius
138   4|       simplicium, cum plures habeat partes. Easdem enim omnes et plures
139   4|      continet, sicut senarius omnes partes quaternarii et insuper binarii.
140   4|     abundare dicimus omnes alterius partes comprehendere et insuper
141   4|       poteris inspicere. Omnes enim partes partium totius esse necesse
142   4|       quidem est plures in augmento partes habere. Non enim plures
143   4|             habere. Non enim plures partes secundum augmentum hoc habent
144   4|         quia nullas habent communes partes, <sed> secundum ex[ante]
145   4|        diminuitur. Plures enim sunt partes in quadrangulo adiunc to
146   4|         quodlibet compositum plures partes ipsum habere in aliquo loco
147   4|  pluralitatem partium. Ipsae namque partes plures non sunt, sed ipsum
148   4|             ipsum compositum plures partes habet in hoc loco quam prius.
149   4|              idem compositum plures partes in domum habet quam prius;
150   4|          prius; sed non ideo plures partes quam prius. Sicut enim non
151   4|             sed maius quam singulae partes effectum est per adiunctionem
152   4|    compositum non erat. Et si aliae partes quae prius erant, accipiantur,
153   4|           extra coniunctionem erant partes quae intra. Fit itaque augmenti
154   4|             sed de toto ad singulas partes. Unde recte 'totum' Boethius
155   4|             habet in aliquo tempore partes aut pauciores quam in alio.
156   4|         alio. Ubi enim plures fiunt partes mutata secundum augmentum
157   4|             dicitur, cum qua nullas partes communes tenet, sicut ex
158   4|             uel spissior uel plures partes albedinis in isto sint quam
159   4|            cum plures fortasse sint partes albedinis in corpore equi
160   4|             id scilicet quod plures partes huius linea uel superficies
161   4|          est plures albedinis /429/ partes hic sibi sunt suppositae
162   4|         corpus singulae substantiae partes singulas suas habent dimensiones.
163   4|            superpositione albedinis partes recipit, albius dicitur
164   4|            collateraliter albedinis partes locari possunt, sed melius
165   4|            species, alias totius in partes, alias uocis in significationes
166   4|           omni[s] et soli conuenit. Partes autem uocat tam constitutiuas
167   4|         quoque comprehendit, quippe partes domus materia sunt ipsius
168   4|             specierum effectus est, partes uero ipsius materia. Ab
169   4|             de hypotheticis, quarum partes ex partibus harum connectuntur,
170   5|        tractandum est, cuius quidem partes, antecedens scilicet et
171   5|            propositionis, tres sunt partes, termini scilicet eius,
172   5|           esses animal~cuius quidem partes licet enu<n>tiatiua non
173   5|         fuerunt. Diuersae enim sunt partes tam praeteriti quam futuri
174   5|            Huius enim consequentiae partes, quamuis enuntiatiuae non
175   5|         uera esse potest, sicut nec partes huius cum partibus illius.~
176   7|         constitutiuae, quae proprie partes nominantur. Vocis autem
177   7|    significationes, alias totius in partes. Quarum differentias ab
178   7|          quotiens totum in proprias partes diuidimus, siue illae partes
179   7|        partes diuidimus, siue illae partes constitutiuae sunt, siue
180   7| constitutiuae sunt, siue diuisiuae. Partes proprie illae quoque quae
181   7|             appellantur quae tantum partes diuisi sunt, non etiam species,
182   7|          species esse uel totius in partes uel uocis in significationes.~
183   7|             ut diuisionem totius in partes tractemus, quae secundum
184   7|          ait ipsa indiuidua speciei partes dici, non species; hoc autem
185   7|             non potest esse, quippe partes in quantitate uniuersalitas
186   7|          linea quae continuas habet partes, alia non, ut hic populus,
187   7|          non, ut hic populus, cuius partes disgregatae sunt; horum
188   7|            impedit quod ad singulas partes praedicationem, quae nominatiuo
189   7|           haec et illa lineola sunt partes huius lineae'. Unde et Boethius
190   7|       diuisionem dicit, cum hominis partes esse Catonem, Virgilium
191   7|          domus. Horum autem totorum partes quae sola facit pluralitas,
192   7|             supponitur. Illas autem partes quae in una compositi sui
193   7|        tenemus quae lineam faciunt, partes omnes eiusdem generis esse
194   7|        diuisio totius per quaslibet partes suas propria erit, sed per
195   7|          diuiserit, quae primo loco partes partium sunt, id est dictionum,
196   7|       principales, quas secundarias partes uocari conueniat; alii enim
197   7|     principales uocant quae partium partes non sunt, sed tantum totius,
198   7|            quidem <qui> principales partes eas solum uocant quae partium
199   7|           solum uocant quae partium partes etiam sint, miror quare
200   7|             fundamentum principales partes appellent. Nam si 'domus'
201   7|             aut parietem aut tectum partes partis. Sic quoque etiam
202   7|         respectus eiusdem compositi partes et secundarias esse et principales
203   7|    principalitatem accipiunt, saepe partes quoque partium inter principales
204   7|      constituentis. Sed utrum omnes partes destructae suum etiam <in>
205   7|          aliud accipitur quam omnes partes eius insimul acceptae. Cum
206   7|       lapillum et omnes simul alias partes. Qui ergo existentiam huic
207   7|             lapis et caeterae simul partes omnes. Cum itaque haec domus
208   7|             et caeteras omnes simul partes. Quod si haec omnium collectio
209   7|          lapillus et simul caeterae partes quae in eius constitutione
210   7|            hic lapillus et caeterae partes. Sed fortasse dicitur remoto
211   7|     lapillus et quae cum eo fuerant partes existere; quod quidem nec
212   7|            haec scilicet: 'cum sint partes et principales'; secundum
213   7|          destrui, ut scilicet omnes partes principales esse confiteamur,
214   7|      supponamus. Principales itaque partes, /553/ ut supra notauimus,
215   7|            etsi enim in tecto omnes partes eius iam sint dispositae
216   7|            totorum existentiam quae partes permanentes non habent,
217   7|             possumus secundum omnes partes simul accipere; quippe cum
218   7|          fieret. Plures autem simul partes in tempore numquam sunt,
219   7|      econuerso, cuicumque totum, et partes omnes simul conuenient,
220   7|             uocibus species, ita et partes adscribebat. Si quis autem
221   7|     uirgultis, aliam in animalibus, partes non in speciebus animae,
222   7|        quidem rerum multitudinem in partes suas diuidimus.~Sed fortasse
223   7|            aliorum uocabulorum quae partes eius significant, totum
224   7|         cuius quidem diuisionem per partes, cum aliqua oratione demonstramus,
225   7|          comprehensionem; etsi enim partes omni qualitate sint absolutae,
226   7|              nec, siue qualitatibus partes informentur siue non, qualitatum
227   7|   comprehensio consideratur, cum in partes totum diuiditur; quod quidem
228   7|            id quod ex eo efficitur; partes autem totius materia sunt,
229   7|             in speciem transit, ita partes compositionem totius assumentes
230   7|             toti autem non singulae partes, sed omnes simul acceptae
231   7|              Videntur tamen quaedam partes idem esse cum toto, quae
232   7|              diuidi potest, et sibi partes consimiles habet et de singulis
233   7|            quidem diuisio totius in partes, <uocis> uero in significationes.
234   7|           in priora, sicut totum in partes. Omne enim subiectum prius
235   7|              sed fortasse totius in partes dici poterit, in qua species
236   7|             fieri puto cum secundem partes compositum nomen /583/ exponitur,
237   7|             sed quae ipsum secundum partes interpretatur.~Sunt etiam
238   7|             materiam seu formam per partes suas designet, ut haec hominis
239   7|           demonstrat, quia singulas partes suas non distinguit, sed
240   7|            sicut in oratione, cuius partes designatiuae sunt. Licet
241   7|    definitum uero uocabulum non per partes singula distinguit, sed
242   7|        inducitur quam distincte per partes suas determinat.~Sicut autem