Pars

  1   1|              quod ex subiectionis suae natura, eo scilicet /55/ quod omnibus
  2   1|              mouentur, quarum scilicet natura diuersis formis aeque est
  3   1|              obscuritatem suscipit, ex natura subiectae substantiae contingit,
  4   1|           destruunt quae omnino sunt a natura quantitatis aliena.~Sed
  5   1|               subtilis est accidentium natura ut alterum continuationi
  6   1|              unitates, semper tamen in natura discretionem habet, quod
  7   1|          componunt. Quomodo una res in natura dicentur aut quomodo ipsae
  8   1|             sequuntur quam physicam in natura[m] rerum inuestiganda.~Haec
  9   1|               poterit. Quodsi corporea natura simul in dixersis non possit
 10   1|         linguae aptauit; ideoque minus natura horum nobis est [in]cognita.~
 11   1|             definitionis et simul esse natura docuit et ad se inuicem
 12   1|            proprietate personae uel in natura substantiae (ut Anchises
 13   1|         uidelicet ea non simul esse in natura ostenderat, sed ipsum scibile
 14   1|              quidem non habet, cum sit natura prior omnibus <his> quae
 15   1|               speciei aut indiuiduorum natura hic minus dicta sunt, in
 16   1|            casu quidem et quasi non ex natura. Unde huiusmodi assignatio
 17   1|         substantia respectus, <sed> in natura comitatio, nec unius substantia
 18   1|           nominatur, quod difficile in natura sua mobilis est nec nisi
 19   1|               dicendus fuerat, quod in natura immobilis erat. Dispositio
 20   1|              recedit dici debet, si in natura facile possit separari.
 21   1|                pugnandum et flexibilia natura creauit.~Sunt autem aliae
 22   1|            scilicet quod non solum eas natura contulit, uerum etiam eas
 23   1|              corpus et quodcumque sola natura operatur.~De raro autem
 24   1|              qualitas sub eadem manens natura de dispositione in habitum
 25   1|        infirmitas eadem, quae prius in natura facile mobilis erat, postea
 26   1|          mobilis secundum naturam fiat natura sua non mutata. Sed hoc
 27   1|           mutata. Sed hoc quidem quod 'natura' diximus, non secundum substantiam
 28   1|         proprietatibus, uerum etiam in natura species eiusdem generis
 29   2|       exprimitur nec subiecti corporis natura in 'colorato' denotatur,
 30   2|                ad significandum uel ex natura uel ex impositione significatiuae
 31   2|             inuentio imposuit sed sola natura <contulit>, naturaliter <
 32   2|                 his uidelicet quas non natura docuit, sed inuentio nostra
 33   3|            coniungi. Sicut ergo partes natura priores erant, ita quoque
 34   3|                earum simplices sint et natura priores, ut categoricae,
 35   3|               uero proprietatem absque natura generis eius quod est oratio,
 36   3|                suis accidentibus et in natura substantiae, prout natura
 37   3|              natura substantiae, prout natura pateretur, remaneret, non
 38   3|            exigit, quippe prior est in natura tamquam fundamentum, neque
 39   3|                Est autem categoricarum natura secundum membra siue species
 40   3|                Nulla enim contraria ex natura contrariorum destructa se
 41   3|               potest nec eius exemplum natura patitur. Quo enim tempore
 42   3|             numquam contingat, dummodo natura rei non repugnaret ad hoc
 43   3|              sit, tamen uerum est, cum natura ipsius episcopo non repugnet;
 44   3|           uideri potest, cum partem in natura faciat, ut scilicet 'necessario
 45   3|              esse hominem' pars sit in natura 'esse hominem'. Unde si
 46   3|                sed non conuertitur. In natura autem partem diximus, eoquod,
 47   3|            neque enim futurum est quod natura non patitur. Cum autem ueram
 48   3|              quidem falsum est, cum ex natura oppositionis alterum non
 49   3|               antequam homo crearetur, natura hominem et mortuum patiatur,
 50   3|          mortuus et homo. Ea ergo quae natura rei non exspectat, non possumus
 51   3|             tantum in esse aduenientia natura<m> rei non expellunt. Possumus
 52   3|             erit" etc. Nullo enim modo natura hominis albedini repugnat.
 53   3|               Et sunt quidem simplices natura priores quasi simplicia
 54   3|              sensus: 'cuiusdam hominis natura repugnat albo uel non patitur
 55   3|        possibile esse album', id est: 'natura omnis hominis patitur albedinem',
 56   3|               id est: 'nullius hominis natura repugnat albedini'; 'nullum
 57   3|               album': 'nullius hominis natura patitur album', id est: '
 58   3|                  uniuscuiusque hominis natura repugnat albo; quemdam hominem
 59   3|              album': 'cuiusdam hominis natura patitur album', id est: '
 60   3|                 id est: 'omnis hominis natura albedinem necessario exigit',
 61   3|            exigit illud ex necessitate natura.~Nunc autem alios quattuor
 62   3|                unius cuiusque animalis natura repugnat homini', non magis
 63   3|        possibile' id demonstratur quod natura patiatur, per 'necesse'
 64   3|            homo', est unum de his quae natura patitur esse. Videtur itaque
 65   3|             Sed conuersionis nulla est natura, ut scilicet si legit, necesse
 66   3|             dum legit'; quod quidem ex natura constructionis ostenditur
 67   3|              uel naturalium euentus in natura sui determinatus est, quaecumque
 68   3|                cognosci possunt uel ex natura rei certi sunt. Ex existentia
 69   3|           legam; nec magis ex actu uel natura meae substantiae certi sumus
 70   3|                nondum est uel fuit; ex natura quoque nulla est certitudo,
 71   3|             determinatum est saltem in natura. Cum enim secundum hominum
 72   3|              paria sint an imparia, in natura tamen determinatum est illud
 73   3|                consueuit. Quae enim ex natura rei determinata sunt futura,
 74   3|             sed ad huius rei referatur natura(m>.~In his autem supradictis
 75   3|     ignorantiam, scilicet quod, cum in natura sua necessitate fiant, tamen
 76   3|                esse ignota quod in sua natura nullam necessitatis constantiam <
 77   3|          uoluntatem ad quod ex propria natura ipsius uoluntatis ipsa anima
 78   3|          dictum est, res potius in sua natura possibiles sunt esse et
 79   3|                scilicet res ex propria natura ad fieri et non fieri sese
 80   3|              aut quomodo ex aliqua rei natura certi esse possimus de eo
 81   3|       constituit, cum non sit prius in natura, immo posterius, -- sed
 82   4|            tamen necessitatem ex rerum natura saepissime tenent ueluti
 83   4|               animatum', cum uidelicet natura animalis, cui animatum ut
 84   4|              quia ex se tantum, non ex natura terminorum, haec inferentia
 85   4|             quarum inferentia ex rerum natura pendet, non in quorumlibet
 86   4|              si est homo est animal~ex natura speciei ac generis potes
 87   4|            ergo consequentiae recte ex natura rerum uerae dicuntur quarum
 88   4|           quarum ueritas una cum rerum natura uariatur; illae uero ueritatem
 89   4|              complexione, non ex rerum natura, tenent quarum complexio
 90   4|       inferentiae ut nulla habitudinis natura indigeant, nullam ex loco
 91   4|                esse, ita in esse suo a natura confirmatum est ut ad non
 92   4|                sint in eodem, simul ea natura non patitur, ut sunt homo
 93   4|              homo et lapis, quae etiam natura a se remota sunt; 'animal'
 94   4|                 cum nullatenus hominem natura pateretur esse, nisi ei
 95   4|          animal inhaereret. Unde et in natura sibi semper adhaerentia
 96   4|   consequentiam ex oppositionis quoque natura ueram esse conuincemus.~
 97   4| significationibus; quippe ex praesenti natura hominis uel animalis, quae
 98   4|               falsum, cum potius eorum natura hominem expelleret; non
 99   4|                fundamentum et prius in natura[m], etsi ubique cum ea reperiatur.
100   4|               eo scilicet quod nouimus natura ita hominem et lapidem esse
101   4|     paternitatem et filiationem ita ex natura relationis simul esse coniuncta,
102   4|          quidem forma quaelibet res in natura corporis omnino possit consistere,
103   4|                est inquirere utrum rei natura consentiat enuntiationi,
104   4|     inuestiganda. Sed cum ab his rerum natura non pro se sed pro uocum
105   4|               logicam. Cum autem rerum natura percon<ta>ta fuerit, uocum
106   4|             est 'hominem' ad 'animal', natura uel habitudo uim inferentiae
107   4|           agere concedamus et in rerum natura regulas antecedentis ac
108   4|               Verum hanc consecutionem natura complexionis antecedentis
109   4|         Socrates, agitur, utique et in natura hominis ipsum necesse est
110   4|               Boethius ait, in propria natura sui gerunt. Unde et quicumque
111   4|              si est homo, est lapis~ex natura speciei oporteret concedi;
112   4|            itaque hypotheticam speciei natura uidetur operari; non ad
113   4|                uim inferentiae speciei natura recte habere uideretur.
114   4|                hominem; nulla tamen id natura uidetur exigere.~Has itaque
115   4|              est impositum ex simplici natura corporis, quod quidem posse
116   4|              sit impositum ex simplici natura corporis, quae est substantia
117   4|                posuimus, quae recte ex natura totius suae uim inferentiae
118   4|           Nulla itaque consequentia ex natura sumpliciter paritatis uera
119   4|             itaque consequentia uel ex natura naturalis paritatis uera
120   4|                firmitas inferentiae in natura speciei ac differentiae
121   4|               possit haberi terminorum natura quae sequentem hypotheticam
122   4|          altero praedicatur, quando ex natura subiecti nulla est certitudo
123   4|            immo ex generis aut speciei natura, quae est huiusmodi ut alterum
124   4|            causa dicendum est, cum sit natura et tempore posterius. Semper
125   4|              Unde in relatiuis, quorum natura in praedicamento ipsorum
126   4|             recipimus consequentiam ex natura huius paritatis, quam in
127   4|               quae media sunt, unum in natura non aestimat sed diuersa,
128   4|             quidem aduersitas, quae ex natura speciei contingit, proprie
129   4|            possit, sed numquam amplius natura eius ipsum regredi permittat.
130   4|            affirmationem et negationem natura permitteret quam in eodem
131   4|               possit subiecta animalis natura consistere; quippe prior
132   4|   susceptibilia, sed subiecta corporis natura. Unde quantum ad proprium
133   4|   susceptibilia modo multa uidentur in natura, modo unum. Multa enim sunt,
134   4|          praedicamentis, nulla communi natura possunt uniri. Sed fortasse
135   4|               ex animalis uel corporis natura, quam participat, habet,
136   4|          nigredo --, sed consimilis in natura generis superioris. Consimilitudo
137   4|              tempore, quod scilicet ei natura determinauit, deesse uidemus,
138   4|            uidere. Bene enim tota eius natura pateretur ut et tempore
139   4|             possit suscipere quod eius natura permittit, idque non possit
140   4|       permittit, idque non possit quod natura expellit. Cum autem omnia
141   4|            exercere quod nullum in eis natura tempus determinauerit, quo,
142   4|           differentiam ducitur, cum id natura eorum expellat quod horum
143   4|                Sed hoc quidem subiecti natura recte impedire uidetur.
144   4|          Relatiua igitur et simul sunt natura et ad se inuicem reciprocantur,
145   4|              enim contraria simul sunt natura, ut sanitas et aegritudo,
146   4|                in his uidelicet quibus natura tempus determinauit. Amplius:
147   4|              alterum semper abesse. Ex natura enim niuis et ignis certi
148   4|               caecitate. Quicquid enim natura non impedit, possibile est /
149   4|                modus quem oppositionis natura exigit huiusmodi ut altero
150   4|              uel immediatis, id non ex natura oppositionis exigitur, sed
151   4|       consequentis, duos uero alios ex natura oppositionis terminorum,
152   4|              autem omnium immediatorum natura pertractata ad eorum consequentias
153   4|    propositionem patet ex assumptionum natura superius digesta. Postquam
154   4|          cohaerentia fallere. Unde non natura constantiae coniunctionem
155   4|              autem conuersionem nullam natura rerum impediat, sed uocabulorum
156   4|           materia materiatum siue non, natura necesse est et dignitate
157   4|                ut faber cultello atque natura homini. Largius tamen efficientem
158   4|              sicut faber cultellum aut natura hominem, quae ipso quoque
159   4|            dici possunt, quae scilicet natura substantiae non unit, sed
160   4|       consequentis, duos uero alios ex natura oppositionis terminorum,
161   4|              autem omnium immediatorum natura pertractata ad eorum consequentias
162   4|    propositionem patet ex assumptionum natura superius digesta. Postquam
163   4|          cohaerentia fallere. Unde non natura constantiae coniunctionem
164   4|              autem conuersionem nullam natura rerum impediat, sed uocabulorum
165   4|           materia materiatum siue non, natura necesse est et dignitate
166   4|                ut faber cultello atque natura homini. Largius tamen efficientem
167   4|              sicut faber cultellum aut natura hominem, quae ipso quoque
168   4|            dici possunt, quae scilicet natura substantiae non unit, sed
169   4|               pertinet, uidetur mutari natura substantiae; et hae quidem
170   4|               physicam ignorantibus in natura eorum quae praeparauimus,
171   4|               in speciali aut generali natura concludimus nisi ea quae
172   4|               concludimus nisi ea quae natura substantiae diuina uniuit
173   4|          sectioni resistere. Quas enim natura infert potentias aequaliter,
174   4|            potentias aequaliter, sicut natura ipsa, omnibus inest, ut
175   4|                aggregant, cum utramque natura conferat. Quod enim natura
176   4|             natura conferat. Quod enim natura exigit, separari non patitur
177   4|          quoque in floribus colorandis natura operatur. Prima enim die
178   4|             proueniat, non tamen id ex natura communiter accidentium contingit.
179   4|               huius loci proprietas ex natura sui nihil nisi probabilitatem
180   4|                responderi solet, ac de natura magis quam de persona dubitari
181   4|              Sed quoniam syllogismorum natura ex Libro Categoricorum Syllogismorum
182   4|              inter quas syllogismus et natura et firmae probationis priuilegio
183   5|                diceretur. In his nulla natura consecutionis attenditur,
184   5|      consequentias uoluit quae id quod natura prius est, utpote causa,
185   5|            autem, ut dictum est, nulla natura consecutionis attenditur,
186   5|           ipsorum terminorum <naturam, natura<m> consecutionis secundum
187   5|                nulla est consecutionis natura pensanda; sed dum membra
188   5|       consequentiis unius antecedentis natura uim inferentiae tenet, <
189   5|            quamuis', cum uidelicet nec natura sensum <pro>positionis cui '
190   5|            modo causa est, digne prius natura dicitur;..... esse namque
191   6|           hypotheticarum propositionum natura diligenter pertractata ad
192   6|               quattuor consequentiarum natura constitutionis breuiter
193   6|           terminorum, non complexionis natura, consequens etiam positum
194   6|           antecedentis et consequentis natura, facit. Si enim ex natura
195   6|              natura, facit. Si enim ex natura consequentis id contingeret,
196   6|         syllogismi.~Sed nunc quidem de natura ac ueritate talium consequentiarum
197   6|          hypotheticae; de quarum etiam natura nobis disserendum est. Voluit
198   6|            breuiter procurare possumus natura resolutionis ipsorum liquide
199   6|    conclusionum seu etiam resolutionum natura liquide assignata singulos
200   6|               Horum enim propositionum natura superius diligenter inuestigata
201   7|              unumquodque genus duas in natura proximas species <haberet>
202   7|                nomina non habeamus, in natura tamen rerum non minus consistunt,
203   7|             enim ad aliquid simul esse natura Aristoteles in Praedicamentis
204   7|               non potest, cum prior in natura sit ut genus. Quodsi haec
205   7|         priorem et posteriorem esse in natura. Quo<d> enim prius est uel
206   7|            posterius aliquo eorum quae natura simul sunt, altero quo<
207   7|              prior sit ac posterior in natura ac se ipsa etiam; quod quidem
208   7|              autem ista quam non facit natura rerum, sed nostra inscientia
209   7|               non naturam. Posset enim natura pati ut et ea quae permittantur
210   7|              Neque enim res una est in natura hic populus, sed naturaliter
211   7|        substantiis constitui potest in natura, ut haec membra in Socrate,
212   7|              quae in una compositi sui natura uniuntur, eidem generi supponi
213   7|                unum necessarium est in natura, cum nulli possi<n>t ap<
214   7|           praedicamento, quae in rerum natura omnino sunt discreta. Ac
215   7|             componit operatio aut ipsa natura disponit, sed non unit in
216   7|           ablata. Videtur quoque et ex natura principalis partis demonstrari
217   7|              ueluti hi duo lapides, ex natura partis, et etiam principalis,
218   7|              uenit nec, quod idem est, natura potest materialiter iungi
219   7|              sola quorum mollior [est] natura ad animandum fuit idonea;
220   7|           species non uidetur, cum nec natura sit unum, sed operatione
221   7|             quidem in substantiae suae natura, sed in proprietate formae,
222   7|             nec prior substantia[m] in natura esset accidenti, sicut omne
223   7|        accidenti in sua posset integre natura consistere -- quia ergo
224   7|            modo eius terminum inueniri natura patiatur, quem nullo fine
225   7|             dum huius et illius per se natura<m> in illa coniunctione
226   7|         posterius partibus, siue illae natura tantum, siue tempore, compositionem
227   7|              in materia rei collocatur natura, necesse est praecedere
228   7|             proprietate partis, sed in natura propriae substantiae, ut
229   7|            tota una sunt, uel scilicet natura, uel aliqua operatione,
230   7|             quidem uniuersalius est in natura subiecta specie, aequiuocatio
231   7|                 non etiam totum est in natura; neque enim uox aliqua naturaliter
232   7|              pertinet, quod ea quae in natura generis uniuntur et nomen
233   7|               propria, sed ex corporis natura homo colorem ullum participat,
234   7|            corruptio, hoc est nihil in natura substantiae eius pereat,
235   7|           corrumpitur, quod diphthongi natura non patitur.~Et in his quidem