Pars

  1   1|            uel falsi intellectus seu propositiones . Cui quidem importunitati
  2   1|     bipunctalis. Sic et hypotheticae propositiones cum categoricis comparatae
  3   2|             est senex'. Illae quoque propositiones quae aiunt: 'nullus puer
  4   2|          syllogismorum futuri quoque propositiones aut praeteriti uenire poterunt,
  5   3|         meminimus. Unde cum et inter propositiones quaedam earum simplices
  6   3|            continetur. Hae uero sunt propositiones quas supra diximus enuntiationes,
  7   3|          incommode; sicut enim omnes propositiones uel affirmatiuae uel negatiuae
  8   3|              significatio, ita etiam propositiones quae ex ipsis componuntur,
  9   3|              rebus enim, sicut illa, propositiones quoque agunt ac de ipsis
 10   3|             Patet insuper adeo <per> propositiones de rebus ipsis, non de intellectibus
 11   3|             est in consequentiis per propositiones de earum intellectibus agendum
 12   3|            significatione eorum quae propositiones loquuntur, uera tamen exponitur
 13   3|            in consequentiis ad ipsas propositiones confugiat ex quibus ipsae
 14   3|           ipsa significent. Non enim propositiones ex quibus consequentia consistunt, <
 15   3|          solis rebus, ut dictum est, propositiones agant; siue id de rebus
 16   3|       existentiarum rerum quas ipsae propositiones loquuntur. Cum autem eamdem
 17   3|         illae existentiae rerum quas propositiones loquuntur, sint aliquae
 18   3|          esse. Patet insuper ea quae propositiones dicunt nullas res esse,
 19   3|        designarent ipsas ac ponerent propositiones, quae quidem ab omnibus
 20   3|           rerum essentia. Non itaque propositiones res aliquas designant simpliciter,
 21   3|           rerum modus habendi se per propositiones exprimitur, non res aliquae
 22   3|           consequenti duas huiusmodi propositiones proponimus, quarum illa
 23   3|          enuntiationem pertinet quod propositiones ipsum affirmando uel negando
 24   3|              inuicem sunt contrariae propositiones, oppositione contrarietatis
 25   3|             autem inuicem contrariae propositiones uel contradictoriae, quae
 26   3|             aut particulares faciant propositiones, non tamen tantum subiectis,
 27   3|             modi qui modales faciunt propositiones, horum naturam tractare
 28   3|            tractare sufficiat quorum propositiones ad se aequipollentiam /192/
 29   3|      impossibile', 'necesse', quorum propositiones Aristoteles inde ad tractandum
 30   3|              indefinitas, singulares propositiones. Sunt autem uniuersales
 31   3|            contingentes affirmatiuas propositiones per uniuersales ac particulares
 32   3|          autem nunc qualiter modales propositiones ex simplicibus descendant
 33   3|              singulos modos quattuor propositiones, uidelicet duae de esse,
 34   3|        unoquoque modo octo nascantur propositiones secundum signorum quantitatis
 35   3|              Sicut autem duplicantur propositiones de uniuersali agentes, ita
 36   3|             non esse. Et sunt quidem propositiones secundi diuidentes cum propo­
 37   3|           cum tertii. Inferunt autem propositiones quarti propositiones primi,
 38   3|           autem propositiones quarti propositiones primi, sed non conuertitur;
 39   3|              sed non conuertitur; et propositiones secundi propositiones tertii,
 40   3|             et propositiones secundi propositiones tertii, sed non conuertitur.
 41   3|             omnes cuiuslibet ordinis propositiones ad se aequipollentes; quicquid
 42   3|          etiam, si per in<de>finitas propositiones uariemus, tripliciter. Sed
 43   3|        uidentur mihi omnes huiusmodi propositiones exponi, ut de rebus ipsis
 44   3|              propositionibus et post propositiones de praesenti adiecit: "et
 45   3|         determinatus est, quaecumque propositiones de istis uerae sunt, determinate
 46   3|           indeterminatus est, ita et propositiones quae illos euentus enuntiant
 47   3|            minus, aliquid eorum quae propositiones dicunt, in re esset uel
 48   3|         secundum quae scilicet ipsae propositiones uerae esse uel falsae dicendae
 49   3|            quod in re non est; uerum propositiones de futuro id quod nondum
 50   3|         omnium eorum quae diuidentes propositiones enuntiant, alterum necesse
 51   3|         omnium eorum quae diuidentes propositiones dicunt, necesse est alterum
 52   3|          ueniamus singulasque ipsius propositiones perquiramus. Prima quidem
 53   3|              unae quaeue multiplices propositiones ordo est exsequendi. Sunt
 54   3|          solum perfectas quemadmodum propositiones huiusmodi diuisio comprehendit,
 55   3|              nec tamen diuersi erunt propositiones sensus, si uidelicet subiectum
 56   3|      utrorumque terminorum in quibus propositiones consistunt, aequaliter plures
 57   3|            alioquin non erunt multae propositiones in sensu, nisi multis propositionibus
 58   3|         Platonem singulos.~Cum autem propositiones aliae unitatem uel multiplici
 59   3|              Per id uero quod plures propositiones ponit in argumento ex quibus
 60   3|              sunt tamen antecedentes propositiones concessae, ueluti ista:~
 61   3|              participant. Sunt autem propositiones aliae inuicem participantes,
 62   3|            tales sint primae figurae propositiones: 'omne iustum bonum est', '
 63   3|             scilicet, et erunt tales propositiones: 'omne iustum bonum est', '
 64   3|            omnino simplex est, cuius propositiones nec qualitate differunt
 65   3|       secundum modum posuimus, cuius propositiones sola qualitate disiunctae
 66   3|            Tertii quoque modi, cuius propositiones sola distant quantitate,
 67   3|              tantum quod posteriores propositiones particulares habet, ita
 68   3|          antecedenti.~At uero primae propositiones octaui et noni primas propositiones
 69   3|  propositiones octaui et noni primas propositiones quarti inferunt; unde eadem
 70   3|               eo uidelicet quod eius propositiones simplicem conuersionem non
 71   3|  demonstratur hoc modo: si quis duas propositiones quarti concesserit, particularem
 72   3|        infertur. Aut enim praemissae propositiones necessario consequentem
 73   3|             et ex antecedenti. Verum propositiones quae in tertio praeponuntur,
 74   3|          aduersarius quod praemissae propositiones simul esse possunt cum diuidente
 75   3|              dicimus: aut praemissae propositiones necessario inferunt conclusionem,
 76   3|     diuidentem. Multae enim uidentur propositiones quae duarum contradictoriarum
 77   3|        compositi sunt, quorum primae propositiones medio termino non connectuntur.
 78   3|              uidetur, cum praemissae propositiones medium terminum non communicent.
 79   3|           Possunt quoque per tempora propositiones syllogismorum uariari in
 80   3|            sumamus, eaedem fortassis propositiones erunt, hae scilicet: 'omnis
 81   4|   hypotheticorum compositionem eorum propositiones hypotheticas (unde et ipsi
 82   4|       tractari. Nullae autem idoneae propositiones in constitutione syllogismi
 83   4|            ipsas rursus hypotheticas propositiones Topicorum tractatum ordinari
 84   4|            est animatus~antecedentes propositiones, quae et 'hominem' 'animali'
 85   4|            locos assignat maximasque propositiones adaptat. Veluti /258/ cum
 86   4|            ita assignemus maximasque propositiones demus secundum inferentiam
 87   4|   conclusionem, falsas saepe maximas propositiones oportebit apponi, ut sunt
 88   4|              ad alteram, nec maximae propositiones debent dici syllogismorum
 89   4|           assignat uel eorum maximas propositiones adaptat, ut syllogismorum
 90   4|    antecedens. Duae uero illae simul propositiones ad quamlibet ipsarum antecedunt.
 91   4|          secundum earum hypotheticas propositiones quae in ipsis uerae tenentur --
 92   4|             regulae non sunt maximae propositiones existimandae, quippe locum
 93   4|            animatus' inferimus, duas propositiones ad tertiam antecedere ostendimus,
 94   4|          consequens~uerum illae duae propositiones antecedentes sunt ad tertiam,
 95   4|          differentiae multae maximae propositiones esse possunt, ut in sequentibus
 96   4|         rebus peremptis, nec maximae propositiones dicendae sunt. Amplius:
 97   4|             proprie ex ipsis maximae propositiones constant, quippe uocem res
 98   4|         differentias ipsarum maximas propositiones diferre inter se ostenderet,
 99   4|             ait: "omnes enim maximae propositiones uel definitionem continent
100   4|           differunt inter se maximae propositiones. Nam in eo, inquit, quod
101   4|              Quo igitur modo maximae propositiones locos differentias continent, <
102   4|            nihilominus tamen maximae propositiones diuersae reperiuntur ex
103   4|              sic etiam maximas earum propositiones oportet, quae ipsarum continent
104   4|              consequentiae nec earum propositiones maximae de rerum habitudinibus,
105   4|              quippe diuersae maximae propositiones eamdem rem, ut ostensum
106   4|              diuersas habeat maximas propositiones, non secundum quidem locum
107   4|             autem totas antecedentes propositiones locus consistit cum dicitur:~
108   4|         ponamus, singulisque maximas propositiones aptemus; in quo tamen illud
109   4|      uidelicet earum quae necessarii propositiones in partibus habent ut ista:~
110   4|            uidelicet quae necessarii propositiones habent quam illae quae non
111   4|      concedantur, quaecumque maximae propositiones de inferentiis agunt, imperfectae
112   4|            possunt uel consequentiae propositiones uel orationes huiusmodi
113   4|       supradictis, cum mediae semper propositiones uocesque earum in eadem
114   4|         uoluit, quippe eaedem mediae propositiones eorumque termini manent.
115   4|         quodsi uerae sint istae duae propositiones: 'omnis homo est asinus'
116   4|      terminos. Nam duae praecedentes propositiones unius inferentis sensum
117   4|            cum diuersae sint ex toto propositiones. Sed una tantum uim habet
118   4|             praedicata, sed ad totas propositiones referet, ac si ita intelligat
119   4|             in consecutione coniungi propositiones, aliud uim consecutionis
120   4|         quorum quidem omnium mutatio propositiones commuta[n]t. Siue enim subiectum
121   4|              habent. Cum enim multae propositiones in antecedenti primae hypotheticae
122   4|           quae prius duae uidebantur propositiones et unius tantum antecedentis
123   4|            Si uero inter totas etiam propositiones quae antecedunt ad tertiam,
124   4|             antecedens esse ad illas propositiones quae singula hominis indiuidua
125   4|            si uerae sunt omnes istae propositiones: 'Socrates est albus', '
126   4|      terminis alterius consequentiae propositiones contineat, sed contradictorias
127   4|            ultimae sunt et perfectae propositiones, nulla poterit ulterius
128   4|      descriptione terminari: maximae propositiones illae dicuntur <regulae>
129   4|             quidam qui inter maximas propositiones recipiant quasdam categoricarum
130   4|         continent, nec tamen maximae propositiones debent dici, cum locum differentiam
131   4|            Quas quidem tamen maximas propositiones non esse apparet, quia communem
132   4|              quidem differentiae nec propositiones maximae in talibus consequentiis
133   4|    sequentium hypotheticarum maximae propositiones constabunt.~Sunt autem qui
134   4|             ostendimus, maximae sunt propositiones inclusae, cum uidelicet
135   4|        uidetur.~Omnes itaque maximae propositiones consequentias esse multiplices
136   4|               non totas transponimus propositiones, ut scilicet ita dicamus:~
137   4|      ponuntur, totas quoque possumus propositiones conuertere, ueluti cum dicimus: /
138   4|        scilicet dictiones siue etiam propositiones, ita scilicet quod resolui
139   4| tractauerimus.~Possunt autem maximae propositiones non solum in coniunctione,
140   4|              enuntiationibus maximae propositiones in disiunctione possunt
141   4|             assignamus atque maximas propositiones aptare possumus; locum autem
142   4|              quoque et alias maximas propositiones in disiunctione licet conuertere
143   4|            sic etiam contingit earum propositiones maximas pares esse.~Non
144   4|           qui has abhorreant maximas propositiones in quibus neque de praedicatione
145   4|             et falsae essent maximae propositiones, et propositarum consequentiarum
146   4|  longitudinis. In inferentia uero ut propositiones sese mutuo inferentes, ut '
147   4|              uel a subiecto, maximas propositiones uocamus. Si enim ista consequentia:~
148   4|               Quod autem nec maximae propositiones illae sint quarum differentias
149   4|               cum in syllogismo duae propositiones ad tertiam antecedant, in
150   4|             possint, ac saepe plures propositiones ad aliquam antecedere concedunt,
151   4|             subiecto. Quorum maximae propositiones inuiolabiles consistunt;
152   4|           duae a consequenti maximae propositiones. Si quae uero aliae regulae
153   4|         dictum est, quattuor maximae propositiones ab antecedenti et consequenti,
154   4|           assignare talesque maximas propositiones componere:~ quocumque posito
155   4|         simul esse quod dicunt istae propositiones: 'Socrates est albus' et '
156   4|             falsum, sicut et hae[c] <propositiones> de Socrate sedente: 'possibile
157   4|             alterum eorum quae istae propositiones dicunt: 'Socrates est homo', '
158   4|          autem contraria eas dicimus propositiones quae de eodem contraria
159   4|      remouendum; si uero inter totas propositiones, toti propositioni praeponenda
160   4|           inde patet ubi nos maximas propositiones loci a genere tractauimus.
161   4|              est, cum eaedem prorsus propositiones mediae ponantur.~Maximam
162   4|             diuidentes et quaecumque propositiones oppositae uerum falsumque
163   4|       praedicationem uero 'animalis' propositiones de 'sano' et 'aegro' immediatae
164   4|             ac duas simul antecedere propositiones. Sed nec adhuc fortasse
165   4|         praemissarum consequentiarum propositiones maximae:~ si quid uno relatiuorum
166   4|               alioquin falsae essent propositiones. Sicut enim de eodem diuersae
167   4|             diuidentes et quaecumque propositiones oppositae uerum falsumque
168   4|       praedicationem uero 'animalis' propositiones de 'sano' et 'aegro' immediatae
169   4|             ac duas simul antecedere propositiones. Sed nec adhuc fortasse
170   4|         praemissarum consequentiarum propositiones maximae:~ si quid uno relatiuorum
171   4|               alioquin falsae essent propositiones. Sicut enim de eodem diuersae
172   4|        consulis. Tales autem maximas propositiones Themistius protulit:~ si
173   4|               Cuius hae sunt maximae propositiones:~ quod ualet in maiori,
174   4|             consequentiis contrarias propositiones continentibus eamdem regulam
175   4|            ne forte eas hypotheticas propositiones esse confiteantur. Hic namque
176   4|        rotundum uel non?~Sicut autem propositiones ex quibus quaerentes quaestiones
177   4|              Unde potius de his quae propositiones ipsae dicunt, supraposita
178   4|   praeponantur, sicut in syllogismo, propositiones, nullam tamen eorum assumptionem
179   5|             complexiones categoricas propositiones oportuit tractari, ex quibus
180   5|     MULTIPLICES~Sunt et hypotheticae propositiones, sicut et categoricae, quaedam
181   5|             autem omnes hypotheticae propositiones, si categoricis /479/ comparantur,
182   5|             sint, in simplices tamen propositiones per assumptionem et conclusionem
183   5|          destruenda, cum inter totas propositiones inferentia consistat, licet
184   5|         tantum, uerum secundum totas propositiones, inter quas proponitur consecutio.
185   5|         aliquando ad totas reducitur propositiones, ueluti cum uel istam propositionem: '
186   5|              quae ad totas reducitur propositiones, ex quibuslibet propositionibus
187   5|             praedicata siue ad totas propositiones referamus, categoricas enuntiationes
188   5|         dicimus simul esse quod duae propositiones dicunt, ibi uero simul esse
189   5|            apponebatur, cum ipsum ad propositiones totas referebatur, tunc
190   5|              a, aut est b~aut easdem propositiones quolibet alio modo uariamus,
191   5|          componit, ad ipsas scilicet propositiones antecedentem et consequentem
192   5|              esse alterum eorum quae propositiones dicunt, uerum etiam altero
193   5|            enuntiatiuae non sint, in propositiones tamen per assumptionem et
194   6|          siue uerae sint siue falsae propositiones, dummodo ipsa ab auditore
195   6|              b non est c~Sicut autem propositiones geminantur quantum ad priores,
196   6|            agendum est. Quarum etiam propositiones prius ordine digerantur
197   6|      positiones ipsorum. Sunt igitur propositiones illorum sexdecim, syllogismi
198   6|            quidem prius eorum omnium propositiones disponamus ae deinde proprietates
199   6|          consequatur, sexdecim erunt propositiones hypotheticae; de quarum
200   6|       locasse uidetur, quorum primas propositiones medias inter alias ipse
201   6|          quia ut superiores, inquit, propositiones, ita hae[c] quoque tribus
202   6|              sicut in illis utraeque propositiones eiusdem generis sunt, hoc
203   6|   categoricae, ita in istis utraeque propositiones eiusdem generis sunt, id
204   6|        confirmauit ad inuicem, sicut propositiones eorum qui a consequentiis
205   6|       originem ducunt. Quorum quidem propositiones primae in tribus terminis
206   6|        negatiua. Alioquin aequimodae propositiones mediae esse<n>t, de quibus
207   6|        dicuntur, quippe eorum primae propositiones, quae mediae sunt, ita rectam
208   6|            singularum figurarum octo propositiones, sicut et eorum syllogismorum
209   6|              facit.~  PRIMAE FIGURAE PROPOSITIONES CUM SYLLOGISMIS~Sunt autem
210   6|             autem hae primae figurae propositiones:~ Si est a est b, si est
211   6|          terminos constituunt, sicut propositiones hypotheticarum quae in illis
212   6|     antecederet, aequimodae esse<n>t propositiones, quae ad syllogismum minime
213   6|          uero aequimodae categoricae propositiones aliquando ad coniunctionem
214   6|           uero dictum est aequimodas propositiones nullum reddere syllogismum,
215   6|         solum oportet eas cognoscere propositiones quae sumendae sunt, sic<
216   6|             Et rursus quattuor erunt propositiones, hae scilicet:~ Si non est
217   6|         tertiae figurae inaequimodae propositiones istae:~ Si est b est a,
218   6|             Hae uero sunt aequimodae propositiones huius figurae quae nullam
219   6|            sed ad simplices quattuor propositiones recurrentes, quas antea
220   7|         appellamus, multiplices sunt propositiones; cum enim dicimus: 'animal
221   7|              duas hic comprehendimus propositiones, ac si uidelicet diceremus