Pars

  1   1|                secundum> susceptionem rerum contrariarum contrariae
  2   1|            quam physicam in natura[m] rerum inuestiganda.~Haec quidem
  3   1|               de naturali proprietate rerum mutauerit.~Nunc autem attentius
  4   1|             hi qui magis in speciebus rerum naturam quam uocabulorum
  5   1|        aliquid' nomen in designatione rerum quae relationibus informantur,
  6   1|           Possunt autem fieri quaedam rerum assignationes ad alias per
  7   1|             hanc Aristoteles secundum rerum naturam protulit, illam
  8   1|              iste uero 'esse' posuit, rerum proprietatem ueracius intuens. "
  9   1|               et 'Plato', sed non ita rerum diuersae sunt essentiae.
 10   1|      respexisse, quantum ad naturalem rerum relationem. Cum enim ait '
 11   1|             substantiam fit, propriam rerum ostendit relatione<m>. Unde
 12   1|              teste eadem differentium rerum qualitas. At fortasse non
 13   2|          significationis nominum <et> rerum naturas quae uocibus designantur,
 14   2|            non solum uocum, sed etiam rerum. Litterae enim ipsae quae
 15   2|        aliquid innuimus et hae quidem rerum proprie significare dicuntur
 16   2|            propriae namque sunt illae rerum significationes quae determinate
 17   2|               existet, ubi nulla erit rerum demonstratio, ut scilicet
 18   2|      Coniunctiones quoque, dum quidem rerum demonstrant coniunctionem,
 19   2|              re>mur. Subiectarum uero rerum diuersitas secundum decem
 20   2|     adiacentiam. Unde etiam quaslibet rerum essentias aeque secundum
 21   2|            proferimus. Alia uero quae rerum personas in essentia sua
 22   2|             etiam <secundum> singulas rerum essentias uerba queant,
 23   2|              substantiuum in essentia rerum sumitur, quasi nomine ipso
 24   2|    praedicatam continet atque aliquam rerum existentium indeterminate
 25   2|           consequi, pro eo quod saepe rerum non existentium uocabula
 26   3|           esse, sed magis de essentia rerum, hoc modo scilicet ut, si
 27   3|          existente aliqua antecedenti rerum essentia necesse est existere
 28   3|         necesse est existere quamibet rerum existentiam consequentem
 29   3|              sunt earum existentiarum rerum quas ipsae propositiones
 30   3|              de intellectibus siue de rerum existentiis exponamus, orationis
 31   3|               utrum illae existentiae rerum quas propositiones loquuntur,
 32   3|             non esse nulla est omnino rerum essentia. Non itaque propositiones
 33   3|              dicit. Unde quasi quidam rerum modus habendi se per propositiones
 34   3|               Si quis itaque secundum rerum inhaerentiam realem acceperit
 35   3|           solum inferentia falsa fit, rerum <etiam> illata propositio.
 36   3|           uocum remotionem magis quam rerum pensemus, ibi quidem 'quidam
 37   3|               significatio sit omnium rerum simul acceptarum collectio,
 38   3|              id est 'collectio omnium rerum est collectio omnium rerum'.
 39   3|            rerum est collectio omnium rerum'. Sed in hac quidem significatione,
 40   3|                id est 'tota collectio rerum est tota collectio rerum' --
 41   3|              rerum est tota collectio rerum' -- nullo modo ut signum
 42   3|               inter 'omnis' et omnium rerum propria nomina, quod in '
 43   3|          proferri contingeret, certus rerum numerus secundum uocabula
 44   3|        secundum numerum ea singularum rerum collectio quam 'omnis' demonstrat,
 45   3|               appellatiuis quotcumque rerum comprehensiuis. Sicut enim '<
 46   3|              enim '<collectio> omnium rerum', ita et 'omnis homo' et '
 47   3|                etsi hic non sit tanta rerum comprehensio quanta ibi
 48   3|              ulla est ibi modificatio rerum inhaerentiae, quippe nec
 49   3|                 Socratem esse hominem rerum est', id intelligimus quod
 50   3|             est de numero existentium rerum. Oportet enim per 'est'
 51   3|             quod determinatos euentus rerum enuntiant de quibus agunt.
 52   3|                Determinatos autem eos rerum euentus dicimus quicumque
 53   3|        nostram possibilitatem, non ad rerum naturam referentes, ita
 54   3|             falsi sequi illos euentus rerum quos enuntiant, gratia quorum
 55   3|             non secundum continentiam rerum, sed secundum quamdam dignitatem
 56   4| constructionem, tamen necessitatem ex rerum natura saepissime tenent
 57   4|            animatum~quantum quidem ad rerum naturam quam nouimus, de
 58   4|   consequentiae, quarum inferentia ex rerum natura pendet, non in quorumlibet
 59   4|         consequentiae recte ex natura rerum uerae dicuntur quarum ueritas
 60   4|       dicuntur quarum ueritas una cum rerum natura uariatur; illae uero
 61   4|      ueritatem ex complexione, non ex rerum natura, tenent quarum complexio
 62   4|             propositionum habitudines rerum necessariae uidentur, ut
 63   4|             ur>, sed ut ex imperfecta rerum inferentia, quae uera tenetur,
 64   4|          syllogismos cognitio quinque rerum, de quibus agit Porphyrius,
 65   4|             inferentiae antecedentium rerum ostendit, secundum id scilicet
 66   4|            existentibus secundum hanc rerum naturam quod haec sine illa
 67   4|           nullo modo de habitudinibus rerum, sed de essentiis agit,
 68   4|              propositiones maximae de rerum habitudinibus, sed de ipsis
 69   4|             praedicatione solum actum rerum inhaerentiae, haec uero
 70   4|           propositionum ueritas, quae rerum actum circa earum existentiam
 71   4|            nec enuntiationis uariatio rerum naturam mutare potest. Neque
 72   4|             est manifesta, quae nulla rerum praesentia uel absentia
 73   4|           diximus, actum inhaerentiae rerum, illa necessitate<m> consecutionis
 74   4|       categoricae enuntiationes actum rerum proponunt quantum ad enuntiationem
 75   4|   inhaerentiae praedicati, actus uero rerum ex ipsarum rerum praesentia
 76   4|           actus uero rerum ex ipsarum rerum praesentia manifestus est,
 77   4|             autem inferentiae ex actu rerum perpendi non potest, quae
 78   4|        requiri, cum de ui inferentiae rerum earum dubitatur quae ex
 79   4|          earum dubitatur quae ex actu rerum conuinci non <possunt>.
 80   4|      antecedere concedimus, nisi quod rerum naturam ostendant, quae
 81   4|              est animal~et quaecumque rerum tales assignant habitudines,
 82   4|             tam ab his uidelicet quae rerum naturam quam ab his quae
 83   4|           nisi negatiuas; quippe omni rerum essentia destructa consecutionis
 84   4|             consecutio inter diuersas rerum substantias proponitur hoc
 85   4|              potest, cum scilicet ita rerum essentiae de quibus agitur,
 86   4|      attendenda, ac magis quidem quam rerum essentia consideranda. Cum
 87   4|             facilius deliberauerit et rerum consecutionis necessitatem
 88   4|           utrum ita sese, ut dicitur, rerum proprietas habeat uel non.
 89   4|    intelligendum sit uocabulis, prius rerum proprietas est inuestiganda.
 90   4|          inuestiganda. Sed cum ab his rerum natura non pro se sed pro
 91   4|             est ad logicam. Cum autem rerum natura percon<ta>ta fuerit,
 92   4|           uocum significatio secundum rerum proprietates distinguenda
 93   4|              se sequi sicut essentiam rerum ex quibus habentur intellectus,
 94   4|            eam agere concedamus et in rerum natura regulas antecedentis
 95   4|            enim intellectae non solum rerum cohaerentium ac de se praedicabilium
 96   4|        proprietatem atque habitudinem rerum, aliud ipsam inspicere secundum
 97   4|      pleraeque consequentiae quae, si rerum naturam inspiciamus, eas
 98   4|             enuntiatio, cuius ueritas rerum habitudines perimit, ex
 99   4|        conuersio magis est uocum quam rerum, cum uidelicet praedicatum
100   4|            praedicato collocatur, non rerum quidem, cum uidelicet res
101   4|              etiam ad uim inferentiae rerum ut in loco speciei ad genus,
102   4|               inferentiae attenditur, rerum habitudines pensandae sunt
103   4|              ut sunt omnes illae quae rerum habitudines sub conditione
104   4|               uim eiusdem habitudinis rerum non ostendunt, quamuis tamen
105   4|           antecedens propositio illam rerum habitudinem demonstrat,
106   4|       probationem tenet. Cognita enim rerum habitudine et modo inferentiae
107   4|   constructione, duobus uero secundum rerum ad se inhaerentiam, aut
108   4|               de praedicatione tantum rerum, illa scilicet solum quae
109   4|              positae.~Vel si etiam ad rerum inhaerentiam has omnes determinationes
110   4|              Boethius accipit, non ad rerum essentias, sed ad enuntiationum
111   4|         superflue posuit. Cum uero in rerum coniunctione superfluum
112   4|          enuntiationem, siue secundum rerum cohaerentiam. Sed nulla
113   4|            uocum quidem enuntiationem rerum ostendit cohaerentiam quae
114   4|             praedicato secundum ipsam rerum cohaerentiam potest assignari.
115   4|            praedicatio secundum actum rerum sempiternum et generalem.
116   4|             subiectio tantum ad actum rerum, qui transitorius est ac
117   4|      Accipiuntur enim in designatione rerum inter quas uis inferentiae /
118   4|               sunt quaelibet diuersae rerum essentiae, ut albedo et
119   4|               uocum proprietates quam rerum diuersitates intendat distinguere.
120   4|         accipimus, essentias scilicet rerum de quibus per affirmationem
121   4|              Sicut autem oppositionem rerum modo secundum praedicationem
122   4|          consequentiae inter diuersas rerum essentias admittimu, quod
123   4|           necesse est praedicari. Nec rerum conuersio in aliquo fallere
124   4|     denegantur, non quidem quantum ad rerum essentiam, sed quantum ad
125   4|           homo', possumus et secundum rerum essentiam hoc modo conuertere: '
126   4|            conuersionem nullam natura rerum impediat, sed uocabulorum
127   4|              quidam homo'.~Non itaque rerum essentia simplicem impedit
128   4|        identitas tantum, non secundum rerum essentiam, sed secundum
129   4|           uocum denotationem. Si ergo rerum conuersio nusquam fallit,
130   4|        possunt, quae ad coniunctionem rerum iam a Deo creatarum pertinent;
131   4|              Sicut autem oppositionem rerum modo secundum praedicationem
132   4|          consequentiae inter diuersas rerum essentias admittimu, quod
133   4|           necesse est praedicari. Nec rerum conuersio in aliquo fallere
134   4|     denegantur, non quidem quantum ad rerum essentiam, sed quantum ad
135   4|           homo', possumus et secundum rerum essentiam hoc modo conuertere: '
136   4|            conuersionem nullam natura rerum impediat, sed uocabulorum
137   4|              quidam homo'.~Non itaque rerum essentia simplicem impedit
138   4|        identitas tantum, non secundum rerum essentiam, sed secundum
139   4|           uocum denotationem. Si ergo rerum conuersio nusquam fallit,
140   4|        possunt, quae ad coniunctionem rerum iam a Deo creatarum pertinent;
141   4|           primae non sunt. Nam primae rerum creationes, in quibus non
142   4|           creationes dicimus per quas rerum materiae prius inceperunt
143   4|             differentia, hoc tamen ex rerum diuersitate substantiae
144   4|              Videtur autem compositio rerum nihil ad augmentum perficere,
145   4|               operari, non ad numerum rerum.~Has uero duas species motus
146   4|               permanserunt. Ac multae rerum maiores uel minores inuicem
147   4|          omnem comparationem secundum rerum augmenta, sed secundum uocum
148   4|              non solum in pluralitate rerum aut congregatione consistunt,
149   4|              consistunt, sed in certa rerum compositione. Neque enim,
150   4|               tam secundum qualitatem rerum eamdem quam secundum quantitatem.
151   4|          quando scilicet ipsae quoque rerum habitudines ad se inuicem
152   4|             in nomine 'similitudinis' rerum tantum similitudinem, non
153   4|               uero non est similitudo rerum, sed quaedam habitudinum
154   4|     comparatio." Et similitudo quidem rerum in duobus consistere potest,
155   4|           quoque contineri potest una rerum duas habitudines participante,
156   4|      uocabulum aeque et similitudinem rerum in <ae>qualitate et proportione[
157   4|       quaestiones modo de inhaerentia rerum, modo de consecutione propositionum
158   4|            Haec enim omnia regendarum rerum particularia sunt, currus
159   4|            nauium regimen curruum uel rerum publicarum. Unde ad exempli
160   5|               enim scientia ueritatis rerum comprehensio, cuius species
161   5|               etiam negatio. Cum enim rerum separationem facit, uerbo
162   5|               Si uero ad inhaerentiam rerum illud 'quando' referatur,
163   5|    enuntiationem, quippe ubique actus rerum, non consequentiae necessitas
164   6|          perfecta debet esse ut nulla rerum habitudo ad ipsam operetur,
165   6|             scilicet inferentiam ipsa rerum habitudo iuuat, non ipsa
166   7|             habeamus, in natura tamen rerum non minus consistunt, sed
167   7|            ista quam non facit natura rerum, sed nostra inscientia atque
168   7|           enim totalitatem sola facit rerum pluralitas, non aliqua rerum
169   7|          rerum pluralitas, non aliqua rerum secundum eamdem substantiam
170   7|            ari praedicamento, quae in rerum natura omnino sunt discreta.
171   7|              et collectio quarumlibet rerum plurium ad singulas ex ipsa
172   7|               definitione subiectarum rerum librum Praedicamentorum
173   7|             Quattuor itaque uocum seu rerum proprietate ex nominis et
174   7|     definitione, atque in existentium rerum nominibus non solum substantialium
175   7|              non solum substantialium rerum uocabula, sed etiam accidentium
176   7|             impositum quod aliqua sit rerum existentium. Unde et idem
177   7|       utrumque aequaliter existentium rerum monstratur esse nec aliud
178   7|               non poterimus fugere ad rerum quas ponat multiplicitates.
179   7|            definitio quae uel propria rerum significatarum nomina uel
180   7|                Sic enim 'canis' trium rerum nomen singulis fuit impositum
181   7|             collectione illarum trium rerum, si nominis impositionem
182   7|          dicerent aliam illarum trium rerum esse latrabile animal aliam
183   7|             collectione illarum trium rerum aliam hanc, aliam illam
184   7|             esse uidetur, quam quidem rerum multitudinem in partes suas
185   7|               non constituitur, neque rerum significatarum, cum ex rebus
186   7|           quidem /572/ diuisa aliarum rerum totum est et compositum,
187   7|            per intellectus diuersarum rerum quo generare potest, aut
188   7|           potest, aut per existentias rerum a diuersis propositionibus
189   7|             ipsis innuentes.~Si autem rerum attendimus diuisionem et
190   7|            impositum, et multitudinis rerum subiectarum diuisionem attendamus,
191   7|      significatio, non est attendenda rerum diuisio, sed uocabuli secundum
192   7|          aliud intelligimus quam hanc rerum alio modo esse infinitam
193   7|       infinitam quam illam; ac cum de rerum quidem cohaerentia loquimur,
194   7|          aliquam dicimus, si ueracius rerum proprietatem intueamur,
195   7|               Artifex nobis commisit, rerum autem naturam propriae Suae
196   7|          sublata qualibet subiectarum rerum poterit siue in substantia
197   7|          formas. Omnis quidem diuisio rerum diuersitatem ostendit, definitio
198   7|         propter qualitates ad aliarum rerum differentiam et plenam rei
199   7|          dicitur.~  DE DEFINITIONIBUS RERUM SUBSTANTIALIBUS~Rei autem
200   7|            quae suprema sunt et prima rerum principia, neque indiuidua,
201   7|            quaecumque, ut dictum est, rerum definitiones ex genere ac
202   7|               orationis ad diuersarum rerum dona intelligenda mittimur,
203   7|                Licet autem quantum ad rerum naturam in his quaedam possit
204   7|         ponunt, quarum significatarum rerum ipsae esse debeant dici;