Pars

  1   1|           enim inde proprie proprium Aristoteles dixit quod non solum omnibus,
  2   1|              surrexerit. Quod itaque Aristoteles 'secundum se' uel 'secundum
  3   1|               sed dictum est, inquit Aristoteles, et non potest amplius sumi."
  4   1|              aduersarius. Cum itaque Aristoteles adeo obstinatum aduersarium
  5   1|              Compositas autem septem Aristoteles ponit', lineam uidelicet,
  6   1|            earum que diuisiones quas Aristoteles protulit, aperiemus. Nunc
  7   1|              sit; unde solidum ipsum Aristoteles appellat cum ait: "sed et
  8   1|         dictum denegauit. Sicut enim Aristoteles ea partes non dicebat -
  9   1|            argumentum continuationis Aristoteles afferebat, cum uidelicet
 10   1|          dubitetur. Illud etiam quod Aristoteles ait: "et ad quam particulam
 11   1|              fortasse opponitur quod Aristoteles partes loci et corporis
 12   1|         nullam cogitamus.~Ipse etiam Aristoteles partium diuersitatem ostendit,
 13   1|           compositum scilicet de quo Aristoteles agit, circumscriptionem
 14   1|              continuis quantitatibus Aristoteles aggregauit, eo scilicet
 15   1|        compositum accipiamus. De quo Aristoteles egisse inuenitur, quod quidem
 16   1|        praeteriti et futuri. Unde et Aristoteles: "praesens, inquit, tempus
 17   1|           collectionibus, male ipsis Aristoteles ostenderet quantitatem non
 18   1|            quantitatem non comparari Aristoteles monstrat, cum uidelicet
 19   1|            compositis tantum uocibus Aristoteles hoc loco inueniatur egisse,
 20   1|           altum. Quos quidem tenores Aristoteles orationes appellat siue
 21   1|            suprapositis diuisionibus Aristoteles comprehendit, cum uidelicet
 22   1|      sumendae erant nec earum nomina Aristoteles habebat quorum significationem
 23   1|     copulatas habeant. Unde fortasse Aristoteles illud pro definitione 'continui'
 24   1|          dicuntur, illud quoque quod Aristoteles adiunxit, expediamus, atque
 25   1|    grammatici connumerant. Ipse uero Aristoteles subiecta quoque quantitatum
 26   1|          autem quantitati contrarium Aristoteles dixit, quod quidem ex eo
 27   1|           quando' et 'ubi' nominibus Aristoteles designat. Quorum quidem
 28   1|        quaeritur. Iuxta quod et ipse Aristoteles heri exemplum quando posuit: "
 29   1|              definimus; unde et ipse Aristoteles: "ubi, inquit, ut in loco."
 30   1|            numerum tantum. Ipse enim Aristoteles, in tota praedicamentorum
 31   1|        quibus haec denominatiua esse Aristoteles in tractatu Ad aliquid docet,
 32   1|       relatiuis separet, quibus ipse Aristoteles Positiones qualitates secundum
 33   1|      Platonem adiunxerat. Ipse tamen Aristoteles situs ipsos a relatiuis
 34   1|            Quod autem opponitur quod Aristoteles in Situ repetit ea quae
 35   1|          quidem significationem ipse Aristoteles ex Platone mutuasse creditur
 36   1|          cuius ea est definitio quam Aristoteles ad correptionem platonicae
 37   1|              alia multa. Quae quidem Aristoteles in tractatu Ad aliquid ad
 38   1|        proprie dicitur. Sed haec, ut Aristoteles docuit, reciprocatio constructionis
 39   1|            alia ablatiuo, quae tamen Aristoteles secundum platonicam definitionem,
 40   1|       definitio illa quam ipse etiam Aristoteles in Ad aliquid praeposuit. "
 41   1|             quam quidem definitionem Aristoteles omnes formas relationes
 42   1|     sensibile' uel 'scibile' passiue Aristoteles accepit, id est ea quae
 43   1|     potentiae de actione.~Sed potius Aristoteles illud secundum Platonem
 44   1|           erat, cum iam scilicet, ut Aristoteles ait, ipsa consisterent elementa,
 45   1|             erat, cum uidelicet ipse Aristoteles docuisset in eodem Praedicamentorum
 46   1|        effici substantia.~Cum itaque Aristoteles tot inconuenientia sequi
 47   1|           diuersa creditur quod hanc Aristoteles secundum rerum naturam protulit,
 48   1|         intuens. "Prior uero, inquit Aristoteles, definitio omnia sequitur,"
 49   1|            non pendeat. Est enim, ut Aristoteles docuit, esse relatiuorum
 50   1|             et apparatum. Sicut enim Aristoteles in praedicamento relatiuorum
 51   1|          nomen 'ad aliquid'. Unde et Aristoteles ait eam sequi quidem omnia
 52   1|              cui etiam congruit quod Aristoteles negauit omnes primas substantias
 53   1|        aristotelicam uenire; unde et Aristoteles de imperfectione restrictionis,
 54   1|            Inaequale autem comparari Aristoteles docuit, aequale uero comparari
 55   1|              in tractatu Oppositorum Aristoteles ostendit uisum et caecitatem
 56   1|          relationes. Sed bene quidem Aristoteles per ipsam substantiuorum
 57   1|          Quarum quidem descriptionem Aristoteles praemisit cum ait: "qualitatem
 58   1|           suscipiendas. Unde et ipse Aristoteles subiunxit: "sunt autem /
 59   1|             reperiamus. Unde et ipse Aristoteles: "non enim, inquit, dicimur
 60   1|         perpetuo remaneat. Cui tamen Aristoteles repugnare uidetur in eo
 61   1|      econuerso potentias dicere quas Aristoteles impotentias nominat, aut
 62   1|      aegrotatiui' de impotentia esse Aristoteles uoluit ac potius secundum
 63   1|      contineantur, quaesierit in qua Aristoteles eas comprehendat, agnoscat
 64   1|            illa habent. Unde et ipse Aristoteles: "secundum figuram, inquit,
 65   1|            atque aspero uel leni, ut Aristoteles ostendit, magna erat dissensio,
 66   1|       uidentur inclusa. Unde et ipse Aristoteles de eis inquit: "rarum uero
 67   1|            expeditum, quos uidelicet Aristoteles in Qualitate numerauit.~
 68   1|              diuisionem. Quod igitur Aristoteles genus aut species nominauit,
 69   1|              de ea specie qualitatis Aristoteles tractat, quae nondum sit
 70   1|        apponantur formatis; id tamen Aristoteles non tangit. At uero et in
 71   1|         dicitur. Unde et ipse inquit Aristoteles: "non tamen omnia sed plura;
 72   1|            comparari.~Postquam autem Aristoteles multa qualitatibus assignauit,
 73   1|          sicut in Primo Periermenias Aristoteles docuit. At uero qui passionem
 74   1|            et comparationem recipere Aristoteles dixit. Sicut enim inuicem
 75   1|           Habere' autem multos modos Aristoteles annumerat; habere enim formam
 76   1|      generalissimum pro quo 'habere' Aristoteles posuit, de quo in praesenti
 77   1|            Quod autem ipse praemisit Aristoteles nihil aliud de Habere dici
 78   1|              modus quem alienissimum Aristoteles dixit, in aequiuocationem
 79   1|          calciato, facilius fortasse Aristoteles absolui poterit, in eo scilicet
 80   2|               unde in Praedicamentis Aristoteles: "genus, inquit, et species
 81   2|              Quod enim in Substantia Aristoteles dixit aliquem hominem manifestius
 82   2|              in Secundo Periermenias Aristoteles decreuit, qui quidem, postquam
 83   2|          bonus' tunc pro uno nomine. Aristoteles usus est, cum bonitatem
 84   2| coniunctiones in definitione nominis Aristoteles includeret, quam in sequentibus
 85   2|             designatiua monstrantur, Aristoteles uerbis disiunxisse uidetur;
 86   2|          idest praesentis. Ipse enim Aristoteles non alia uocare uerba consueuit
 87   2|              in Secundo Periermenias Aristoteles: "nihil, inquit, differt,
 88   2|            propria impositione. Unde Aristoteles in tractatu nominis in Primo
 89   2|                non-album'. Non autem Aristoteles /127/ omnino denegauit casus
 90   2|          ostendit, cum ipse scilicet Aristoteles, huius nominis in hac significatione
 91   2|            Cum enim infinita ea dici Aristoteles sciret quorum infinita est
 92   2|          praedicari. Cum autem /129/ Aristoteles a 'nomine', ut dictum est,
 93   2|                 DE VERBO~Sicut autem Aristoteles a nomine <nomina> infinita
 94   2|       consignificat. Unde etiam ipse Aristoteles statim postquam uerbum consignificare
 95   2|        positionum significatiua esse Aristoteles dixit, 'habere' etiam a
 96   2|              intelligamus. Quod uero Aristoteles, cum dicitur: 'Homerus est
 97   2|          uerba tempus consignificare Aristoteles uoluit. Quae quidem, quoniam
 98   2|             et negatio. Unde cum ait Aristoteles in Secundo Periermenias: "
 99   2|             infinitis quare hoc loco Aristoteles mentionem non fecerit, solet
100   2|          albi' tantum infinitationem Aristoteles negatio<nem> posuit, cum
101   3|             Peripateticorum Princeps Aristoteles categoricorum syllogismorum
102   3|               Enuntiatiuam autem eam Aristoteles definit quae enuntiat aliquid
103   3|            recognoscant. Nam et cum <Aristoteles> de ipsa quaestione dialectica
104   3|              ambulans'. Unde et ipse Aristoteles in Secundo Periermenias "
105   3|         exprimi potest. Unde et ipse Aristoteles: "erit, inquit, omnis affirmatio
106   3|              in Secundo Periermenias Aristoteles strictim designauit. Omnia
107   3|          quod ipsum esse simpliciter Aristoteles negare uideretur, quod nequaquam
108   3|        faceret, si uiueret. Ait enim Aristoteles: "ut 'Homerus est aliquid,
109   3|              poterit. Unde subtilius Aristoteles negationem uniuersalem quam
110   3|          affirmationis et negationis Aristoteles docuit. Siue enim Socrates
111   3|            sensu acceptis. Unde ipse Aristoteles in Primo Periermenias, cum
112   3|        materiam permutent. Quia uero Aristoteles non solum sententiam contradictionis,
113   3|              sectantur. Unde et ipse Aristoteles: "quae nos, inquit, determinamus
114   3|         falsas simul esse contingat. Aristoteles autem eam assignat quae
115   3|             uniuersale non sit. Unde Aristoteles: "'omnis', inquit, uniuersaliter
116   3|       huiusmodi quoque propositionem Aristoteles dicit. Cum itaque uel 'omnis
117   3|       necesse', quorum propositiones Aristoteles inde ad tractandum elegit
118   3|           omni animali sanitas. Unde Aristoteles: /198/ "sanis namque omnibus
119   3|          Unde contradictionem rectam Aristoteles intendens ostendere in omnibus,
120   3|      indeterminata; quae quidem sola Aristoteles futura uocare consueuit.
121   3|            si est album nunc, inquit Aristoteles, uerum erat dicere prius
122   3|       diuidentium propositionum quam Aristoteles dederat, ex huiusmodi propositionibus
123   3|        componebant, quam ipse quoque Aristoteles in Primo Periermenias ponit
124   3|            non fieri se habent. Unde Aristoteles: "similiter enim", hoc est,
125   3|           qualiter ipsius antecedens Aristoteles intellexerit, a quo argumentatio
126   3|           dictum est."~Ex his itaque Aristoteles manifeste demonstrat ipsas
127   3|              essent. Sed esse quidem Aristoteles ea non denegat, sed efficaces
128   3|            et negotium. Sed fortasse Aristoteles non hic satisfecit aduersario,
129   3|                Hanc <enim> orationem Aristoteles in Secundo Periermenias
130   3|          illud quod praemiserat ipse Aristoteles, pensemus, cum scilicet
131   3|        negamus; quodque ait superius Aristoteles non unam praedicationem
132   3|         ipsius sententia. Ait namque Aristoteles in Primo Periermenias: "
133   3|        sententia tenet. At uero quod Aristoteles ait hoc modo potius accipiendum
134   3|        quibus aequipollet. Unde bene Aristoteles cum 'tunicae' nomen homini
135   3|             Primo /230/ Periermenias Aristoteles: "quare non necesse est
136   3|              nec falsae. Licet autem Aristoteles unam definiat enuntiationem
137   3|           efficiendam sufficit. Unde Aristoteles: "quare autem unum sit et
138   3|            Primo Analyticorum suorum Aristoteles tali definitione terminauit: "
139   3|           CATEGORICORUM>~Horum autem Aristoteles alios perfectos, hoc est
140   3|         syllogismorum usi sumus quam Aristoteles; pro eo namque quod diximus '
141   3|        quattuor quos in prima figura Aristoteles posuit, qualiter hi quoque
142   3|          hunc, inquit, a primo <modo Aristoteles non diuidit, sed> hos duos
143   3|           illos fuisse arbitror quos Aristoteles posuit, ex quibus liquide
144   3|             sicut in Analyticis suis Aristoteles ostendit, in prima quidem
145   3|         solis modalibus componantur, Aristoteles disposuisse inuenitur. Ut
146   4|            necessitatem. Ipse quoque Aristoteles ubi de sensu hypotheticae
147   4|           namque Dux Peripateticorum Aristoteles definitionem: 'animal gressibile
148   4|             ut in Libro Periermenias Aristoteles docuit, propter affirmare
149   4|            nec propter enuntiare, ut Aristoteles meminit, erit aliquid aut
150   4|              Quattuor modis opposita Aristoteles disgregauit; alia enim relatiua,
151   4|           uocauit. Et stricte quidem Aristoteles opposita in hac diuisione
152   4|              in ui oppositionum quas Aristoteles ad tractandum elegit, proprietates
153   4|           Simul' itaque plures modos Aristoteles computat. Quaedam namque
154   4|             consistere. Profecto nec Aristoteles de dictu propositionis mentionem
155   4|             falsum est. Non enim, ut Aristoteles docuit, propter enuntiationem
156   4|         habet, quae contraria genera Aristoteles appellat. Sed constat ipsum
157   4|             quae media sunt uitiorum Aristoteles non uirtuti sed sapientiae
158   4|             eis nominare<n>tur. Unde Aristoteles relatiua ea uidetur innuere
159   4|         recipit. Unde illud est quod Aristoteles ait: "priuatio uero et habitus
160   4|              Quas complexa contraria Aristoteles dicit, eo uidelicet quod
161   4|            consideremus.~Horum autem Aristoteles alia mediata alia immediata
162   4|          siue specialem. Et siquidem Aristoteles susceptibile secundum sustentationem
163   4|         informatur. Unde et ipse ait Aristoteles: "palam uero est quia circa
164   4|            uel cycno.~Adiecit quoque Aristoteles omnia contraria uel in eodem
165   4|      collocauerat. Quod igitur prius Aristoteles 'uirtutis' et 'nequitiae'
166   4|          contrarietate absoluta esse Aristoteles testatur. Tribus quoque
167   4|            species quam differentias Aristoteles docuit. Nostra quoque sententia
168   4|       contingere diuersis temporibus Aristoteles docuit, "ut uisio et caecitas,
169   4|             habitum, sed qui, inquit Aristoteles, quando contingit habere,
170   4|              Non sunt autem idem, ut Aristoteles docuit, priuari et priuatio
171   4|           uidelicet caecum esse ipse Aristoteles a caecitate in eo monstrat
172   4|             debent.~Illud autem quod Aristoteles in priuatione et habitu
173   4|             per eorum praedicationem Aristoteles differentiam daret dicens
174   4|         econuerso est. Sic<ut> autem Aristoteles priuari a priuatione et
175   4|  differentias ueniamus, quas et ipse Aristoteles diligenter distinxit.~ <
176   4|            possit esse. Unde et ipse Aristoteles ait: "sanis namque omnibus
177   4|           habitus. Quod quidem ex eo Aristoteles confirmauit quod nulla eorum
178   4|             Ut quadrangulum crescere Aristoteles dixit composito, id est
179   4|              tamen omnia; sicut enim Aristoteles quantitatem absolutam esse
180   4|             praedicamento qualitatis Aristoteles dixit: "non tamen omnia
181   4|         accidentium praedicationibus Aristoteles comparationem innuit quae
182   4|             Quem quidem alterationem Aristoteles appellat; inquo tanta fuit
183   4|           motu confiterentur, quorum Aristoteles sententiam in tractatu motus
184   4|             sed per species. Unde et Aristoteles /434/ ait: "reliquo uero
185   4|            in proprietate qualitatis Aristoteles manifeste monstrauit. Similitudo
186   4|          contrario continentur. Unde Aristoteles cum de contrariis ageret: "
187   4|          dialecticas interrogationes Aristoteles determinauit quae ex diuidentibus
188   5|      Porphyrii seu Boethii. Ait enim Aristoteles, cum de ultima significatione '
189   5|             est duplum." Haec aperte Aristoteles de conuersione consequentiae
190   7|              Boethius detorquet quas Aristoteles tamquam diuersam omnino
191   7|            aliquid simul esse natura Aristoteles in Praedicamentis docuit.
192   7|              subiecta. Ac iam quidem Aristoteles saluari non posset, qui
193   7|        dicantur, sed corporis unius. Aristoteles in praedicamento Ad aliquid: "
194   7|        quidem in tractatu Ad aliquid Aristoteles meminit, cum animali perempto
195   7|         propriam significationem ita Aristoteles in Libro Perihermeneias '
196   7|     prolatione. Haec autem aequiuoca Aristoteles appellat, quorum proprietatem
197   7|             et uniuoca deÞnitionibus Aristoteles terminauit atque ex his
198   7|       accidentium sumpta, quae tamen Aristoteles in Libro Praedicamentorum
199   7|             principia --, aequiuocis Aristoteles aggregauit. Nam et fortasse '
200   7|            substantias Ñ ab uniuocis Aristoteles per eamdem rationem communis
201   7|           quae de subiecto dicuntur, Aristoteles nomine et ratione praedicari
202   7|           sensu discrepare uidentur. Aristoteles namque hominem tali definitione
203   7|         definiti nominis. Cum itaque Aristoteles 'esse in subiecto', quod