Pars

  1   1|               de uno autem simili ad alterum facilior transitus erat.
  2   1|            est accidentium natura ut alterum continuationi alterius non
  3   1|              designat. Quorum quidem alterum ex tempore, alterum ex loco
  4   1|           quidem alterum ex tempore, alterum ex loco ducit exordium.~
  5   1|          illius obtineant nec umquam alterum ab altero recedat eademque
  6   1|          Unde quaecumque unum fuerit alterum impossibile est esse. Cum
  7   1|              quam ipsum subiectum ad alterum respicit, ipsa est relatio,
  8   1|             enim assignatio unius ad alterum, quae secundum substantiam
  9   1|         sanitate. Minus autem habere alterum altero sanitatem aiunt et
 10   1|             aiunt et iustitiam minus alterum altero habere," ac si aperte
 11   2|              adiecto, uel in eo quod alterum cui adiunctum est, in compositione
 12   2|        eiusdem sint significationis, alterum tamen accusatiuum, alterum
 13   2|           alterum tamen accusatiuum, alterum regit ablatiuum. Prima autem
 14   3|             copulationem alterius ad alterum generat intellectum. Nec,
 15   3|   antecedenti ad consequens, quamuis alterum possit in altero intelligi,
 16   3|           post primum posuit, in quo alterum ad subiectum ueram praedicationem
 17   3|              uidelicet quod unum uel alterum eidem non insit -- unum
 18   3|              Unum autem accidens per alterum eidem contingit ut bonitas
 19   3|           numquam deest; semper enim alterum erit quod dicitur, alterum
 20   3|           alterum erit quod dicitur, alterum non erit. Omni enim tempore
 21   3|           cum ex natura oppositionis alterum non possit pati alterum.
 22   3|              alterum non possit pati alterum. Neque enim homine[m] uiuente
 23   3|            patens est, cum uidelicet alterum non patiatur alterum. Sed
 24   3|       uidelicet alterum non patiatur alterum. Sed tamen hoc corpus, quod
 25   3|             propositiones enuntiant, alterum necesse est esse, quod scilicet
 26   3|            quod scilicet uera dicit, alterum non esse, quod uidelicet
 27   3|             futura sunt, necesse est alterum esse, quando scilicet, alterum
 28   3|       alterum esse, quando scilicet, alterum non esse. Hic enim 'esse'
 29   3|    propositiones dicunt, necesse est alterum esse, alterum non esse.
 30   3|            necesse est alterum esse, alterum non esse. Unde etiam primum
 31   3|              et alteram falsam, tunc alterum eorum quae dicunt necesse
 32   3|             dicunt necesse est esse, alterum uero non esse. Si quam enim
 33   3|          tamen diuidentem dicerentum alterum necessario. Dico autem:
 34   3|          dicit affirmatio et negatio alterum necesse est esse et alterum
 35   3|          alterum necesse est esse et alterum non esse, hoc scilicet uel
 36   3|          enim eorum quae futura sunt alterum necessario conti<n)geret
 37   3|          necessario conti<n)geret et alterum necessario non conti<n>geret,
 38   3|            essentia subiecta est nec alterum per alterum homini inest,
 39   3|         subiecta est nec alterum per alterum homini inest, sed unumquodque
 40   4|         cuiuslibet cuius essentia ad alterum nullam consecutionis habeat
 41   4|      remotorum a se conuenit alicui, alterum ab eodem tollitur~Et haec
 42   4|      econuerso. Et qui certus fuerit alterum alterius esse antecedens,
 43   4|              non quolibet modo aliud alterum potest inferre, sed species
 44   4|       oppositorum, ab ipso remouetur alterum~secundum id quod illa inferentiam
 45   4|            est, in eo uidelicet quod alterum sequitur, uel non sequitur,
 46   4|       sequitur, uel non sequitur, ad alterum; consecutionis autem ueritas
 47   4|          concubitus." Qui enim dicit alterum non posse esse altero absente,
 48   4|             simul esse coniuncta, ut alterum absque altero permanere
 49   4|      intellectus ita sunt affines ut alterum cum altero necesse sit haberi,
 50   4|       Socrates sit animal, sit eorum alterum, id est uel rationalis uel
 51   4|           negatio, ita 'Socrates est alterum eorum' et 'Socrates est
 52   4|        alterius, ipsum positum ponit alterum;~ueluti~ si homo est species
 53   4|         alterius ipsum positum ponit alterum~de ipsa quisque consequentia
 54   4|           materia materiato, aut cum alterum alteri secundum adiacentiam
 55   4|               nominant, ut uidelicet alterum alterius nullo modo genus
 56   4|         genus esse queat, nisi <dum> alterum eius species erit. Dum autem
 57   4|             comitatur, id est quorum alterum numquam existit sine altero
 58   4|              praedicari possunt. Sed alterum quidem in essentia, alterum
 59   4|          alterum quidem in essentia, alterum in adiacientia praedicari
 60   4|       existere, et uno non existente alterum non esse. Si enim ita est
 61   4|            unum pro uero recipit, et alterum non debet reprobare, et
 62   4|         tantum secundum subiectionem alterum ad inferentiam alterius
 63   4|         diuersos modos habendi se ad alterum in inferentiam ipsius adduci,
 64   4|           naturali. Casua1iter autem alterum de altero praedicatur, quando
 65   4|        natura, quae est huiusmodi ut alterum absque altero nullo modo
 66   4|             discrepant. Idem enim ad alterum et oppositum est et immediatum,
 67   4|          pensamus, cum altero posito alterum tollitur, hoc modo:~ si
 68   4|     immediationem, cum altero ablato alterum ponitur, hoc modo:~ si non
 69   4|        relatiua; si enim relatiuorum alterum alterius causa esset, prius
 70   4|           quod desistit, cum uterque alterum tantum sine discretione
 71   4|       aduersari, in eo scilicet quod alterum sine licentia ulla regressionis
 72   4|      priuationem et habitum, quamuis alterum inregressibiliter expellat
 73   4|           inregressibiliter expellat alterum, id est quaelibet priuatio
 74   4|           quorum non est necessarium alterum inesse suo susceptibili,
 75   4|       definit quorum necessarium est alterum inesse suo susceptibili,
 76   4|            contingit esse quod horum alterum non habeat, etsi absque
 77   4|             coloratum, quamuis tamen alterum inesse certum sit. Haec
 78   4|               ut Aristoteli placuit, alterum illorum necesse sit inesse
 79   4|          quod fiat eorum uicissim in alterum permutatio. Nam et qui uiduus
 80   4|               quod in quodam tempore alterum priuationis et habitus necesse <
 81   4|      diuersis modis sigInificat, sed alterum quidem caecitatem tantum
 82   4|        caecitatem tantum significat, alterum uero ipsum quoque fundamentum
 83   4|            autem proprium est semper alterum uerum esse et alterum falsum,
 84   4|         semper alterum uerum esse et alterum falsum, siue quidem ipsae
 85   4|           siue /390/ non sit, semper alterum eorum quae istae propositiones
 86   4|           homo', necesse est esse et alterum non esse. Cum enim Socrates
 87   4|              esse potest, sed semper alterum uerum et alterum falsum,
 88   4|              semper alterum uerum et alterum falsum, ita ea quae ab ipsis
 89   4|          simul non esse possunt, sed alterum semper est et alterum non
 90   4|            sed alterum semper est et alterum non est. Quod ad affirmationem
 91   4|             et aegritudo, cum omnino alterum sine altero possit esse.
 92   4|        quidem in eo segregantur quod alterum immediatorum semper est
 93   4|            nullo tempore necesse est alterum inesse suo susceptibili,
 94   4|          priuationis uero et habitus alterum necesse est inesse, postquam
 95   4|           non sunt, possibile est in alterum fieri mutationem manente
 96   4|           inesse; cumque determinate alterum semper insit, certum est
 97   4|             semper insit, certum est alterum semper abesse. Ex natura
 98   4|           non semper, ut dictum est, alterum inest nec quod accidit determinate
 99   4|         diximus, proprium est semper alterum esse uerum et alterum falsum,
100   4|         semper alterum esse uerum et alterum falsum, siue scilicet res
101   4|            uidetur contingere eoquod alterum falsum et alterum uerum
102   4|             eoquod alterum falsum et alterum uerum contingat, sed non
103   4|           huiusmodi ut altero posito alterum tollitur.~Si enim in quibusdam
104   4|              contingat altero posito alterum poni et perempto perimi,
105   4|         relatiuis, aut altero remoto alterum poni, ut in affirmatione
106   4|         aliquod oppositorum, non est alterum~Haec uero est oppositionis
107   4|              eodem~Quo enim respectu alterum relatiuorum inerit, <alterum>
108   4|         alterum relatiuorum inerit, <alterum> non conueniet sed quomodo
109   4|            oppositorum in existentia alterum deficit~  DE COMPLEXIS~Custoditur
110   4|             uno oppositorum tollitur alterum). Haec quoque quidem inferentia
111   4|         scilicet et 'non-rationale'; alterum quidem sub animali tantum,
112   4|              quod est 'irrationale', alterum uero, quod infinitum est,
113   4|            regula ut:~ altero ablato alterum ponatur~hoc modo:~ si Socrates
114   4|              unum immediatorum, sunt alterum, ipsum alterum de eodem
115   4|    immediatorum, sunt alterum, ipsum alterum de eodem praedicatur, ut
116   4|          unum relatiuorum fuerit, et alterum~ si aliquod relatiuorum
117   4|            alicui respectu alterius, alterum relatiuorum inerit alteri
118   4| praedicatione. Nam sicut illud a quo alterum remouetur, ab ipso necesse
119   4|              remoueri, ita et de quo alterum praedicatur, de ipso necesse
120   4|            alicuius uniuersa<liter>, alterum oppositorum remouetur a
121   4|              alicuius uniuersaliter, alterum immediatorum conuenit cuilibet
122   4|             recedunt in aliis quibus alterum tantum conuenit, ut in lilio,
123   4|         scilicet et 'non-rationale'; alterum quidem sub animali tantum,
124   4|              quod est 'irrationale', alterum uero, quod infinitum est,
125   4|            regula ut:~ altero ablato alterum ponatur~hoc modo:~ si Socrates
126   4|              unum immediatorum, sunt alterum, ipsum alterum de eodem
127   4|    immediatorum, sunt alterum, ipsum alterum de eodem praedicatur~ut
128   4|          unum relatiuorum fuerit, et alterum~ si aliquod relatiuorum
129   4|            alicui respectu alterius, alterum relatiuorum inerit alteri
130   4| praedicatione. Nam sicut illud a quo alterum remouetur, ab ipso necesse
131   4|              remoueri, ita et de quo alterum praedicatur, de ipso necesse
132   4|            alicuius uniuersa<liter>, alterum oppositorum remouetur a
133   4|              alicuius uniuersaliter, alterum immediatorum conuenit cuilibet
134   4|             recedunt in aliis quibus alterum tantum conuenit, ut in lilio,
135   4|             et iustum magis et minus alterum altero. Sed et ipsa crementa
136   4|         consistat. Neque enim aliter alterum subiectorum accidens haberet
137   4|           accidens haberet intensum, alterum uero remissum, nisi utrumque
138   4|              dicitur fieri. Cum uero alterum subiectum alteri confertur
139   4|            enim sunt subiecta quorum alterum altero albius dicitur; quorum
140   4|          nullam quidem relationem ad alterum in comparatione notantes,
141   4|       eiusdem esse contraria, quorum alterum sub motu sit, alterum autem
142   4|         quorum alterum sub motu sit, alterum autem sub quiete contraria
143   4|            ut fere numquam contingat alterum ab aliquo subiecto suscipi,
144   4|        aliquo subiecto suscipi, nisi alterum ab eodem suscipiatur, siue
145   4|          siue in diuersis. Modo enim alterum praecedit alterum, modo
146   4|          Modo enim alterum praecedit alterum, modo subsequitur, modo
147   4|    adiunctorum> ponitur uel aufertur alterum.~Unde Tullius ex adiunctis
148   4|       consimilem modum se habendi ad alterum comparatur, haec ad minus
149   4|              Maxima propositio:~ cui alterum repugnantium inest, alterum
150   4|          alterum repugnantium inest, alterum abest~Efficientem quoquo
151   4|           tenet neque inferentiam ad alterum. Sunt enim quaedam quae
152   4|            tantum in antecessione ad alterum ac non in se, ut Socratem
153   4|             in qua ex particularibus alterum comparticulare uel eorum
154   4|          semper ex uno particularium alterum ostendi auctoritas uoluit,
155   5|           tempore unum contingit, et alterum, ac si uidelicet utrumque
156   5|            omnino esse ualeant, siue alterum exigat alterum. Aeque enim
157   5|         ualeant, siue alterum exigat alterum. Aeque enim uerus est et
158   5|            enim tantum proponunt[ur] alterum non exigere alterum, hae
159   5|              ur] alterum non exigere alterum, hae uero alterum non posse
160   5|            exigere alterum, hae uero alterum non posse etiam pati alterum.
161   5|         alterum non posse etiam pati alterum. Unde magis aduersa est
162   5|            esse omnino ualeant, siue alterum exigat alterum. Aeque enim
163   5|         ualeant, siue alterum exigat alterum. Aeque enim qui dicit:~
164   5|             falsam; et indifferenter alterum ad alterum et antecedere
165   5|             indifferenter alterum ad alterum et antecedere potest et
166   5|         utrumque esse non potest, si alterum defuerit. Ut autem ex temporali
167   5|             accipiunt ac si dicatur 'alterum istorum': uel nox uel dies.
168   5|             Alii enim ex necessitate alterum esse intelligunt, in eo
169   5|              disiuncta proponat quod alterum sit uel quod alterum tantum
170   5|            quod alterum sit uel quod alterum tantum sit, iam procul dubio
171   5|              quod ex necessitate sit alterum, contingit hanc ueram esse:~
172   5|              sum sedens~illorum enim alterum necesse est esse, horum
173   5|           quae disiungitur, perempto alterum consistere necessario, quasi
174   5|           est, innui uidetur quod si alterum eorum quae in membris continentur,
175   5|       membris continentur, tollitur, alterum remanere necesse sit --
176   5|             se habeat disiunctionem, alterum ad nullum disiunctionem
177   5|             tepidum~id est:~ aut est alterum horum, aut est illud~tamquam
178   5|             est~ <aut est illud aut> alterum horum duum~ac si dicatur:~
179   5|           nox uel dies est', id est: alterum horum existit, uel ita: '
180   5|            sanum uel aegrum', id est alterum horum, ibi subiectis, hic
181   5|           proponere uidetur quod sit alterum illorum; quippe unumquodque
182   5|          aeger~non solum innuit esse alterum eorum quae propositiones
183   5|           etiam altero non existente alterum necessario existere, id
184   5|              id est si unum non sit, alterum esse. Quod quidem falsum
185   5|             sanum aut aegrum, id est alterum illorum.~Sunt tamen quidam
186   5|             497/ nequaquam causa est alterum alteri ut sit, ut in duplo
187   6|              quibus id quod prius ad alterum consequebatur, rursus ad
188   6|             consequebatur, rursus ad alterum antecedit hoc modo:~ si
189   6|          modo quam fuit, enuntiabis, alterum sicut fuit concludens. In
190   6|              sicut fuit ipsum pones, alterum uero econtrario quam fuit
191   7|              in uno toto conueniunt; alterum tamen substantiae et alterum
192   7|         alterum tamen substantiae et alterum qualitati supponitur. Illas
193   7|           corporis et animae, quorum alterum alterius nullam recipit
194   7|             Horum namque diuidentium alterum species est substantiae,
195   7|             species est substantiae, alterum uero differentia. Dissimilia
196   7|             alterius causa est, immo alterum alterius in essentia, ac
197   7|        praemisso exemplo, uel ita ut alterum tantum possibile sit, ut