Pars

  1   1|    designari <uolunt> quae in ipsa re est, ex eo quod in hesterna
  2   1|           est 'homo'. Unde quod in re speciali contingit, et in
  3   1|         editione minus dixit-sed e re fortasse reseruauit-quam
  4   1|          sic quoque et ex qualibet re quam habemus, quaedam habendi
  5   2|        intellectum omnem ex aliqua re necesse sit haberi, quomodo
  6   2|         124.l0/ determinatione ute<re>mur. Subiectarum uero rerum
  7   2|        abhorremus, /134/ cum non a re suae essentiae construatur
  8   2|       copulandum, nec pro subiecta re praedicanda ponitur, sed
  9   2|        attribuitur, ac si ita dice<re>mus: 'anima alicuius opinionem
 10   2| interponitur, simpliciter praedica<re>tur, et ex eo quod dicitur: '
 11   2|            dictum est in huiusmodi re non existente: 'dicatur
 12   3|         est 'habitus de eo quod in re est uel non est', quos quidem
 13   3|       falsum', id est: 'ita est in re quod Socrates currit, uel
 14   3|    Socrates currit, uel non est in re'. Neque enim cum dicimus: '
 15   3|         siue 'proponens id quod in re est uel quod in re non est'.
 16   3|         quod in re est uel quod in re non est'. Sicut enim nominum
 17   3|         scilicet ut, si ita est in re quod 'omnis homo est animal',
 18   3|            est animal', ita est in re quod 'omnis homo est corpus',
 19   3|       consequentia, necesse est in re esse, sed non intelligi.
 20   3|           siue id de rebus quod in re est enuntient, ut 'homo
 21   3|            lapis', siue id quod in re non est proponant, ut 'homo
 22   3|           dicens illud quod est in re uel quod non est in re,
 23   3|          in re uel quod non est in re, et in hac quidem significatione '
 24   3|         cum scilicet de una tantum re in ea agitur, hoc modo: '
 25   3|         uerae sunt, cum ita est in re sicut enuntiant, tunc autem
 26   3|       autem falsae, cum non est in re ita. Et est profecto ita
 27   3|             Et est profecto ita in re, sicut dicit uera propositio,
 28   3|        homo est, (quod scilicet in re subicitur), non est maius
 29   3|    copulari, ut uidelicet in eadem re ipsius impositio in subiecto
 30   3|           uox et subiecta in eadem re conueniunt atque hoc modo
 31   3|           simul erit falsa cum ea. Re enim hominis prorsus non
 32   3|           quidem dicit non esse in re quod prima dicebat, id est
 33   3|     ostendentes quidem non esse in re quod ipsa dicit. Nec solum
 34   3|       aperte diceretur non esse in re quod negatiua illa dicit: '
 35   3|            siue non sit, semper in re est quod una diuidentium
 36   3|   diuidentium dicit, et non est in re quod altera proponit, harum
 37   3|             remque eamdem ab eadem re dixisset remoueri. Aequiuocationis
 38   3|      dicitur quia illum generat de re aliqua intellectum uel quia
 39   3|           quia dicit illud quod in re est. Rursus accipitur nomen
 40   3|         aliud nisi quia ita est in re. 'Falsum' quoque tribus
 41   3|      propositio id quod non est in re; uel nomen intellectus sumptum
 42   3|           uerum est de his quae in re sunt, id est una est de
 43   3|            aliquid dicamus esse in re, id est ipsam essentiam
 44   3|          hoc modo: 'dum ita est in re quod Socrates currit, ita
 45   3|        Socrates currit, ita est in re quod necesse est eum currere, <
 46   3|     currere, <uel> 'dum ita est in re quod Socrates sedet, ita
 47   3|         Socrates sedet, ita est in re quod possibile est cum [
 48   3|           se ueram esse uel falsam re<co>gnoscerent, neutram ueram
 49   3|           propositiones dicunt, in re esset uel non esset propter
 50   3|   propositio quae id dicit quod in re non est; uerum propositiones
 51   3|            agit, id tamen etiam in re esse potest quod propositio
 52   4|          utroque, tam uidelicet ex re ipsa in antecedenti constituta,
 53   4|         autem duobus praecognitis, re uidelicet quae inferre aliam
 54   4|      maximam propositionem ex ipsa re quae locus dicitur, constare
 55   4|          est cum ita ut dicitur in re esse contingit, siue uideatur,
 56   4|          esse contingit, id est in re semper ita est esse ut semel
 57   4|     econuerso, ut iam nulla sit in re distantia inter substantiam
 58   4|     proponit. Veluti si ita sit in re ut ista enuntiatio dicit: '
 59   4|     Socrates est homo', ita est in re ut ista proponit: 'Socrates
 60   4|            ita intelligat ut si in re fuerit quod prima propositio
 61   4|        Socrates est brunellus', in re est quod secunda proponit '
 62   4|         omne' medio termino appone<re>tur, consecutionem contradiceremus,
 63   4|          diceretur:~ si ita est in re ut utraque istarum dicit
 64   4|          propositionum, ita est in re ut tertia proponit~nec tunc
 65   4|        dicamus quod~ si non est in re quod dicit ultima, non est
 66   4|           dicit ultima, non est in re totum quod primae proponunt~
 67   4|            nisi quod si ita est in re ut dicit antecedens, ita
 68   4|       dicit antecedens, ita est in re ut dicit consequens, ac
 69   4|         uel cuicumque potest inhae<re>re, similiter.~Patet itaque
 70   4|          cuicumque potest inhae<re>re, similiter.~Patet itaque
 71   4|       assignandus. Quaedam enim in re ipsa, secundum id quod per
 72   4|          definiti, expressa est in re ipsa substantia. Nullum
 73   4|            sola, id est nulla alia re existente, et quod unum
 74   4|           esse. Si enim ita est in re ut dicit ista consequentia:~
 75   4|        homo, est animal~ita est in re ut dicit ista alia:~ si
 76   4|       econuerso. Vel si non est in re quod ista dicit, nec quod
 77   4|         cohaerentiam. Sed nulla in re est cohaerentia lapidis
 78   4|          conuenit. Qui ab ipsis in re quidem, ut dictum est, diuersi
 79   4|         quod consequentia dicit in re fuit, non tamen semper homo
 80   4|            animal,' cum ita sit in re quod Socrates sit homo,
 81   4| assignantur, qui quidem non tam in re quam in diuerso probationis
 82   4|       nigredo. Sicut enim in eadem re[s] non potest simul esse
 83   4|        propositionis: quia enim in re est quod propositio dicit
 84   4|            uidelicet si ita est in re ut dicit propositio, uera
 85   4|         proponitur:~ si ita est in re ut dicit propositio, tunc
 86   4|        uera est oratio, ita est in re....' uidetur constantia
 87   4|            est dicit illud quod in re est, inde Socrates sit homo.
 88   4|          homo' dicit illud quod in re est, Socrates est homo,
 89   4|          homo' dicit illud quod in re est Socrates est homo, et
 90   4|          homo' dicit illud quod in re est, quod illud quod in
 91   4|            est, quod illud quod in re <est> dicitur ab ipsa. Sed
 92   4| determinate quod ipsa dicit sit in re sine constantia infertur,
 93   4|        quod ipsa dicit existens in re, sit 'Socrates est homo',
 94   4|        tunc 'Socrates est homo' in re est, quod est dicere: 'Socrates
 95   4|           ipsa dicit illud quod in re est, et illud quod in re [
 96   4|           re est, et illud quod in re [est] existens dicit, sit '
 97   4|           dicit illud quod est <in re> et illud quod ipsa /373/
 98   4|          homo' dicit illud quod in re est, tunc illud quod in
 99   4|            est, tunc illud quod in re est dicitur ab ipsa; quare
100   4|            quod dicitur ab ipsa in re est; unde 'Socrates est
101   4|        unde 'Socrates est homo' in re est, quippe id tantum ab
102   4|           ipsa dicitur. Si uero in re est 'Socrates est homo',
103   4|           Socrates est homo', ipse re uera homo est.~Sed haec
104   4|            dicit illud quod est in re', particulariter et indeterminate,
105   4|              dicit quiddam quod in re est'. Similiter et cum dicitur: '
106   4|            dicitur: 'illud quod in re est dicitur ab ipsa' particulariter
107   4|         modo: 'quiddam quod est in re dicitur ab ipsa'. Cum autem
108   4|        quod dicitur ab ipsa est in re', particulariter, non singulariter,
109   4|        quod dicitur ab ipsa est in re'. Sed iam hinc [iam] non
110   4|          Socrates est homo' sit in re, licet illud quod ipsa dicit
111   4|            propositio dicit est in re', eoquod 'quiddam' male
112   4|          Socrates est homo' est in re, tunc 'Socrates est homo'
113   4|          Socrates est homo' est in re~ex proprietate paritatis
114   4|       asinus', dicit illud quod in re est~calumniari uelint, cum
115   4|           brunellus est asinus' in re sit nec in antecedenti consequens
116   4|          homo' dicit illud quod in re est Socrates est homo, et
117   4|      brunellus est asinus' quod in re est, Socrates est homo~quae
118   4|            dicamus:~ si ita est in re quod Socrates sedet, non
119   4|     Socrates sedet, non est ita in re ut dicit negatio~/395/ --
120   4|           id scilicet quod de omni re, siue sit siue non sit,
121   4|          dicant, non tamen idem in re diuersis /410/ inhaeret
122   4|      inhaeret uel diuersa eidem in re insint. Est itaque identitas
123   4|            ut sunt illi qui a gene re et oppsitis simul fiunt
124   4|           id scilicet quod de omni re, siue sit siue non sit,
125   4|          dicant, non tamen idem in re diuersis /410/ inhaeret
126   4|      inhaeret uel diuersa eidem in re insint. Est itaque identitas
127   4|            ut sunt illi qui a gene re et oppsitis simul fiunt
128   4|        paruitatem, quae prius tota re integra manente non erat
129   4|    incurrere uidemus. Ex omni enim re quam habemus, habere proprietas
130   4|            qui extrinseci sunt, in re diuersus non est, sed in
131   4|           esse monstrauit, quae de re caeteris circumstantiis
132   4|         nostro congruat, ac deinde re ipsa cognita quae ad alteram
133   4|           quaerebatur. Unde tam ex re ipsa quae habitudinem ad
134   4|  praemissis inferam: 'ergo in omni re quam regi uolumus, rectores
135   5|          sedet', id est ita est in re ut haec propositio dicit: '
136   5|         est stare', dum ita est in re ut haec altera dicit: 'Socrates
137   5|           id est quando ita est in re ut haec propositio dicit: '
138   7|    substantiuum speciei nomen pone<re>tur. Alioquin subiecti in
139   7|          partibus domus non remane<re>t, sed non haec quae scilicet
140   7|      aliquid esset. Quae itaque in re tota non sunt, secundum
141   7|        eumdem quidem sensum retine<re>t, cum diuersas secundum
142   7|         impositionis suae originem re /577/ significata posteriorem
143   7|      orationem nec oratio nomen in re aliqua subiecta reperitur
144   7|        Saepe etiam de una et eadem re diuersa nomina aequiuoce
145   7|          sonet, hoc est quantum de re subiecta notet, id est quis
146   7|           intellectus per ipsum de re ipsa habendus, ac propter
147   7|          operatur, quando ipsa pro re subiecta, quae ignoratur,