IntraText Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Alphabetical [« »] impugnabat 1 impugnationem 1 imputanda 1 in 4106 inaequale 7 inaequali 1 inaequalis 1 | Frequency [« »] 7810 est 4354 et 4348 non 4106 in 2528 si 2297 quod 2179 quae | Petrus Abaelardus Dialectica Concordances in |
Pars
1001 3| plus itaque in ista quam in illa denegatur ac plus ista 1002 3| agitur, siue non sit, sicut in oppositione affirmationis 1003 3| sit, siue non sit, semper in re est quod una diuidentium 1004 3| diuidentium dicit, et non est in re quod altera proponit, 1005 3| impositionem retineat, quae in ipso tamquam existente facta 1006 3| itaque 'Socratis' nomen tam in affirmatione quam in negatione 1007 3| tam in affirmatione quam in negatione in eadem significatione 1008 3| affirmatione quam in negatione in eadem significatione accipi, 1009 3| eadem significatione accipi, in designatione scilicet eius 1010 3| contradictionis, nisi scilicet in eodem sensu acceptis. Unde 1011 3| acceptis. Unde ipse Aristoteles in Primo Periermenias, cum 1012 3| utriusque propositionis terminos in eodem sensu accipi, omni 1013 3| sophismatum genera Aristotelem in Sophisticis Elenchis suis 1014 3| Elenchis suis posuisse Boethius in Secunda Editione Periermenias 1015 3| Macedonum. Saepe enim uoce in diuersis accepta de quibus 1016 3| uero praesentis accipiatur. In diuerso quoque relatu contradictio 1017 3| demonstrasse. Si enim sententiam in rebus ipsis acciperet, dixisset 1018 3| acciperet, dixisset idem in negatione de eodem auferri 1019 3| negatione de eodem auferri quod in affirmatione proponebatur, 1020 3| sententiam tenet, etsi quandoque in constitutione deficiat, 1021 3| Hae enim contradictionem in sensu custodiunt, sed non 1022 3| sensu custodiunt, sed non in uoce proponunt, cum uocum 1023 3| demonstrare intendit, quae in eorumdem terminorum uoce 1024 3| Diuersum autem enuntiandi modum in eo intellexit quod ait: ' 1025 3| hoc ad actum referens. Nam in affirmatione, ut ueritatem 1026 3| potentiam sumit; quod tamen nec in a<u>ctoritate inueni, nec 1027 3| denegare atque omnem qui in 'patris' nomine continetur, 1028 3| significatio non mutatur. In his autem recta contradictio 1029 3| ac sententiam proponit, in qua tamen omnes conclusit 1030 3| subtilius distinguere et quam in <pro>positione uim significationis 1031 3| QUANTITATIS~Quidam autem nec in constitutionem propositionis 1032 3| propositionis signa, cum in Categoricis suis Boethius 1033 3| animal, diuisionem fecit in 'omnis homo' et 'est animal'; 1034 3| collectio omnium rerum'. Sed in hac quidem significatione, 1035 3| uniuersalis nos mittit. In hoc enim 'totum' et 'omne' 1036 3| uniuersalis rei quantitas in diffusione sua per inferiora 1037 3| nullus', -- sed id quidem in remotione singulorum est 1038 3| naturam quam uniuersalium in ipso percipiemus, si primam 1039 3| propria ipsarum nomina. Ut in sono uox una uideatur, significatione< 1040 3| rerum propria nomina, quod in 'omnis' non solum singula 1041 3| quod nullum excipiatur. In 'omne' uero singula possunt 1042 3| relinquitur, sed magis fortasse in quibusdam ex discretione 1043 3| quam ea quae nominata sunt in nomine ipso contineri. Quoniam 1044 3| quaedam tamen continet quae in ipso determinantur. Quantum 1045 3| praetermittens. Cum enim in 'omnis homo' 'omnis' praecedit, 1046 3| ipsum attendatur, nulla res in ipso excluditur, sicut et 1047 3| singulis hominibus ageremus in ea quae uniuersalis propositio 1048 3| secundum quod Boethius in Secundo Diuisionum /189/ 1049 3| quodammodo determinant quot in nomine ipso accipiantur, 1050 3| scilicet omnis subiecta res in ipso comprehendatur an quaedam. 1051 3| Nullus' quoque singulos in remotione colligens uniuersalitatis 1052 3| aliquis; aut enim unusquisque in se est aliquis aut aliquis 1053 3| apponi possunt, ut etiam in singularibus propositionibus 1054 3| aliquis'.~Apparent autem in his contrariarum, subcontrariarum, 1055 3| Socrates'.~Potest quoque in propositionibus duplex uniuersalitas 1056 3| propositionum proprietates in his ostendimus propositionibus 1057 3| Resoluuntur enim huiusmodi nomina in aduerbia, quae uidelicet 1058 3| sensum attendamus, idem quod in simplicibus praedicatur 1059 3| praedicatur uel subicitur, et in istis; ut in ea quae dicit: ' 1060 3| subicitur, et in istis; ut in ea quae dicit: 'Socrates 1061 3| praedicatur; similiter et in ea quae dicit: 'Socrates 1062 3| modificant enuntiationem; in qua quidem modificatione 1063 3| et discrepant. Cum autem in sensu modales cum simplicibus 1064 3| eosdem retineant terminos, in his tamen modalibus quae 1065 3| Unde 'esse' locum obtinet in constructione recti casus; 1066 3| similiter et 'non esse' in affirmationibus illis in 1067 3| in affirmationibus illis in quibus ponitur, ut cum dicitur: ' 1068 3| istis etiam aliarum modalium in quibusdam proprietas apparet, 1069 3| quibusdam proprietas apparet, in quibus etiam simplicium 1070 3| sunt data. Prius itaque in eis quae sunt affirmatiuae, 1071 3| negatiuae, demonstremus. In his enim quae casuales habent 1072 3| multi Aristotele teste in assignandis negationibus 1073 3| simplicibus propositionibus, in quibus illae quae secundum 1074 3| negationem reddunt. Sic etiam in modalibus contingeret, ut 1075 3| siquidem et illam regulam ita in modalibus sicut in simplicibus 1076 3| regulam ita in modalibus sicut in simplicibus acciperent, 1077 3| uidelicet 'esse' inhaerentiam et in his facit sicut in simplicibus, 1078 3| inhaerentiam et in his facit sicut in simplicibus, negationem 1079 3| possibile'. Est similiter et in aliis siue de contingenti 1080 3| esse'. Oportet enim ut et in istis negatio praedicatum 1081 3| negationes quot de 'esse', ut in exemplis apparet: 'possibile 1082 3| de qua quidem uariatione in Hypotheticis ait Boethius 1083 3| subiectum est, sicut et in simplicibus ex quibus descendunt 1084 3| ex quibus descendunt et in eis quae aduerbialem habent 1085 3| habent modum; quod itaque in istis: 'omnis homo est albus' 1086 3| est uel praedicatum, et in ista: 'possibile est omnem 1087 3| praedicationem modificat et illius in quam resoluitur sensum explanat, 1088 3| lapidem dici monstrat non esse in Socrate, sed nec posse. 1089 3| Quicquid enim actu contingit in uno, idem in omnibus eiusdem 1090 3| actu contingit in uno, idem in omnibus eiusdem speciei 1091 3| est abnegatiuum et solam in sensu negationem 'possibile' 1092 3| inhaereat, et ita inhaereat. Ait in Topicis Boethius quod aliquid 1093 3| se habent et plura sunt in quibus numquam esse contingit, 1094 3| numquam esse contingit, ut in supraposito exemplo, quod 1095 3| attentius inspiciamus, non est in sensu modus, sed in uoce. 1096 3| est in sensu modus, sed in uoce. Quantum enim ad enuntiationem ' 1097 3| est' uerbum coniunguntur in constructione; quantum uero 1098 3| uideri potest, cum partem in natura faciat, ut scilicet ' 1099 3| necessario esse hominem' pars sit in natura 'esse hominem'. Unde 1100 3| homo; sed non conuertitur. In natura autem partem diximus, 1101 3| miror quare conuersiones in modalibus recipiant, aut 1102 3| quae negatiuae sunt, ut in ista apparet: 'nullum hominem 1103 3| quibus simplex agit, cur non in istis, sicut in simplicibus, 1104 3| cur non in istis, sicut in simplicibus, conuersiones 1105 3| expositionem conuersiones in istis magis deficiunt quam 1106 3| istis magis deficiunt quam in illis nec, si sensum suae 1107 3| expositionis attendant, unam ueram <in> conuersionibus et aliam 1108 3| aestimant, inuenient; quod tam in conuersione simplici quam 1109 3| conuersione simplici quam in conuersione per contrapositionem 1110 3| necessario. Nihil ergo est quod in quibusdam /196/ conuersionibus 1111 3| expositiones. Opponunt autem tam in simplici conuersione quam 1112 3| simplici conuersione quam in simplici etiam contrapositione 1113 3| fallit conuersio, quam tamen in istis fallere putant: 'nullum 1114 3| necesse est esse corpus'. In his enim omnibus alteram 1115 3| Neque enim homine[m] uiuente in eodem existere possunt, 1116 3| inesse, sed quae tantum in esse aduenientia natura< 1117 3| corporis simplicem attendere in eo naturam, aliud hominis 1118 3| aliud hominis proprietatem in eodem considerare. Secundum 1119 3| corpus remanebit homine in se destructo, non tamen 1120 3| propositionis. Quare, quoniam in ui modi non est 'possibile', 1121 3| necessario; quod quidem tam in his quae singulare subiectum 1122 3| singulare subiectum habent, quam in his quae uniuersale, licet 1123 3| non est necesse,; et in his quidem omnibus 'esse' 1124 3| uel 'non'. Sunt itaque in singulari secundum singulos 1125 3| similiter de non esse, ut in exemplis apparet: 'omnem 1126 3| ponat ei aequipollentem in eodem ordine sic:~ si necesse 1127 3| praediximus, uel etiam, si per in<de>finitas propositiones 1128 3| prohibere solet non ita in modalibus /200/ sicut in 1129 3| in modalibus /200/ sicut in simplicibus particulares 1130 3| quidam homo est albus' in uniuersalem redigitur sensum. 1131 3| quidam homo non est albus', in illa quidem particulariter, 1132 3| illa quidem particulariter, in ista remouet uniuersaliter. 1133 3| aduerbiales habent modos, in quas istae quae casuales 1134 3| Magistro nostro placeat. In his enim quae sempiterna 1135 3| antequam crearetur, uerum erat. In his itaque solis necessitas 1136 3| potestas non praecessit, ut in Deo; neque <enim> prius 1137 3| prouenire; quod tamen quidem in his propositionibus adstruere 1138 3| antecedens, et consequens.~In his autem propositionibus 1139 3| uidetur exponenda mihi, sed in sensu uniuersalis sic: ' 1140 3| non-hominem'. Et similiter uidetur in istis aequipollentia sicut 1141 3| istis aequipollentia sicut in singularibus; sed in neutris 1142 3| sicut in singularibus; sed in neutris concedimus. Neque 1143 3| Socrates est non-equus', ut in tractatu affirmationis et 1144 3| negationis ostendimus. Id etiam in uniuersalibus fallit.~Nunc 1145 3| fallit.~Nunc autem dispositis in utroque genere propositionum 1146 3| uel consequentes, etiam in his propositionibus uniuersalium 1147 3| aequipollentiae regulas in suprapositis ordinibus inspicere 1148 3| nostram tenent sententiam, qui in consequentiis modalium inferentiae 1149 3| totius uel partis naturam in talibus omnino deficere 1150 3| modum simplicium. Neque enim in simplicibus parte abnegata 1151 3| uel quia dicit illud quod in re est. Rursus accipitur 1152 3| cum intellectum informet, in ipsa fundatur anima. Accipitur 1153 3| aliud nisi quia ita est in re. 'Falsum' quoque tribus 1154 3| propositio id quod non est in re; uel nomen intellectus 1155 3| uerum est de his quae in re sunt, id est una est 1156 3| ut aliquid dicamus esse in re, id est ipsam essentiam 1157 3| patitur esse. Videtur itaque in huiusmodi propositionibus 1158 3| singularum /206/ propositionum in quibus album alicui homini 1159 3| determinatione proponi, ut in suprapositis exemplis; aliquando 1160 3| omnes, si ad eas de puro in esse referantur , non simplices 1161 3| ex qua modalis descendit, in determinatione repetitur, 1162 3| determinatae modales non solum in sensu categoricarum modalium 1163 3| accipiuntur, uerum etiam in sensu hypotheticarum temporalium 1164 3| sensus hoc modo: 'dum ita est in re quod Socrates currit, 1165 3| Socrates currit, ita est in re quod necesse est eum 1166 3| currere, <uel> 'dum ita est in re quod Socrates sedet, 1167 3| Socrates sedet, ita est in re quod possibile est cum [ 1168 3| quae utramque habet ueram in eo tempore quo sedet Socrates. 1169 3| et falsa secunda. /207/~In his autem omnibus determinatis 1170 3| naturam modorum cas<s>a est et in his consecutio 'possibilis' 1171 3| comitationis concedimus in istis, non inferentiae. 1172 3| hoc quod supra posuimus in huiusmodi modalibus determinationem 1173 3| simpliciter. Non enim sicut in 'possibile', ita est <in> ' 1174 3| in 'possibile', ita est <in> 'necessario'; determinatum 1175 3| Sed uerum est admodum in 'impossibile'. Non enim 1176 3| iam contingit quod quaedam in istis est negatio>. Idem 1177 3| necessarium.~Sunt autem qui in his modalibus cum determinationibus 1178 3| seruare uolumus, oportet in negatiuis non modum, sed < 1179 3| uidentur posse seruari et in determinatis modalibus simplicium 1180 3| uidentur inconuenientia extrahi in modalibus determinatis, 1181 3| quicquid enim conuenit alicui in omni tempore aliquo, conuenit 1182 3| tempore aliquo, conuenit ei in qualibet parte illius temporis; 1183 3| legit et quando non legit~si in 'legit' praesens tempus 1184 3| legit' praesens tempus et in affirmatione et negatione 1185 3| attendatur. Tempus enim in quo praesentialiter legit 1186 3| praesentialiter legit et in quo praesentialiter non 1187 3| existere possunt tempus in quo praesentialiter legit 1188 3| praesentialiter legit et in quo praesentialiter non 1189 3| ac scilicet 'cum tempus in quo legit, sit pars uitae 1190 3| legit et cum non, legit~in hac sequitur constantia 1191 3| sequitur constantia quod tempus in quo legit et in quo non 1192 3| quod tempus in quo legit et in quo non legit, sit pars 1193 3| oportet, etiamsi tempus in quo legit sit pars. Sed < 1194 3| tempus uitae illius et illud in quo legit sine lectione 1195 3| autem propositionum naturam in his enuntiationibus ostendimus 1196 3| Aristoteles intendens ostendere in omnibus, cuiuscumque temporis 1197 3| quis negauerit affirmare." In quo quidem maxime alia tempora 1198 3| necessariorum uel naturalium euentus in natura sui determinatus 1199 3| determinate sunt falsae, in eo scilicet quod determinatos 1200 3| determinatum est saltem in natura. Cum enim secundum 1201 3| ipsa paria sint an imparia, in natura tamen determinatum 1202 3| quae propositiones dicunt, in re esset uel non esset propter 1203 3| illud dicit. Similiter etiam in futuro; si enim futurum 1204 3| propositio quae id dicit quod in re non est; uerum propositiones 1205 3| propositio agit, id tamen etiam in re esse potest quod propositio 1206 3| ipse quoque Aristoteles in Primo Periermenias ponit 1207 3| illud quoque destruendo quod in proximo praecessit, hoc 1208 3| scilicet utrumlibet fuerit. In his namque quae praesentia 1209 3| non esse, eum iam scilicet in ipsis determinatum <est> 1210 3| aliquis abscondit thesaurum in agro et alius fodiens agrum 1211 3| Non enim teste Boethio in sola uoluntate liberum consistit 1212 3| consistit arbitrium, sed etiam in iudicio mentis. Quotiens 1213 3| sustinemus; usque adeo <non> in sola uoluntate, sed in iudicio 1214 3| in sola uoluntate, sed in iudicio uoluntatis liberum 1215 3| facilitas consideratur naturae in rebus quae conueniunt non 1216 3| rei referatur natura(m>.~In his autem supradictis Stoici 1217 3| ignorantiam, scilicet quod, cum in natura sua necessitate fiant, 1218 3| potius nobis esse ignota quod in sua natura nullam necessitatis 1219 3| quia uoluntas ex nobis est, in eo seruare liberum arbitrium 1220 3| ut supra dictum est, non in eo constat liberum arbitrium 1221 3| ut dictum est, res potius in sua natura possibiles sunt 1222 3| potius cuiusdam proprietatis in ipsa ex qua inopinabiliter 1223 3| etiam quantum ad naturam, in eo scilicet quod nec naturae 1224 3| naturalia casui subiacent, in eo scilicet quod contingere 1225 3| praedicere hunc hominem in crastino moriturum esse, 1226 3| proprietatis nomen esse potest quae in rubus futuris circa aliquod 1227 3| prouiderit, Ipse autem in dispositione suae prouidentiae 1228 3| non solum Eius prouidentia in eo est quod eueniant, uerum 1229 3| queant; omnia namque quae in omnibus sunt, simul prouidet. 1230 3| atque aliter euenire quam in prouidentia Dei fuit, quam 1231 3| seu eorum subiectis, sicut in tractatu modalium supra 1232 3| euentus rei ac Dei prouidentia in eodem consistant, sicut 1233 3| inferentiam tenent, quorum neuter in enuntiatione alterius intelligitur.~ < 1234 3| sicut et illud /220/ quod in tractatu oppositorum de 1235 3| quod quidem ipse manifeste in sequentibus in solutione 1236 3| manifeste in sequentibus in solutione huius argumentationis 1237 3| necessitate. Similiter autem et in eo quod non est. Et in contradictione 1238 3| et in eo quod non est. Et in contradictione eadem ratio 1239 3| contradictionem. Quod contingit in his quae non semper <sunt, 1240 3| Neque enim quemadmodum in his quae sunt, sic se /221/ 1241 3| se /221/ habe[n]t etiam in his quae non sunt, possibilibus 1242 3| affirmationes et negationes in proprietate ueri ac falsi 1243 3| esse uel falsae dicuntur, in eo scilicet quod quemadmodum 1244 3| contingere, ut similiter in necessitate consilium et 1245 3| dissoluat. Cui quidem cum in pluribus fortasse resistere 1246 3| fortasse resistere posset, ut in secunda consequentia, quae 1247 3| opposita calumniamur, sicut in loco ab oppositis demonstrandum 1248 3| quemadmodum dictiones, aliae unae in sensu, ut quae unam habent 1249 3| constituit, cum non sit prius in natura, immo posterius, -- 1250 3| quidem multiplicitate uberius in sequentibus disputabitur.~ 1251 3| autem propositionum aliae in parte multiplicitatem habent, 1252 3| multiplicitatem habent, aliae in toto. Quae uero in toto 1253 3| aliae in toto. Quae uero in toto multiplicitatem habent 1254 3| Ambiguae uero sunt quae in eadem uocis materia diuersos 1255 3| exprimunt intellectus, siue in eodem constructionis ordine 1256 3| constructionis ordine siue in diuerso illud faciant. Casus 1257 3| accusatiuus, uel econuerso. In eodem autem ordine structurae 1258 3| Multiplicitas uero partis alia est in dictione, alia in oratione; 1259 3| alia est in dictione, alia in oratione; in dictione quidem 1260 3| dictione, alia in oratione; in dictione quidem hoc loco: ' 1261 3| canis est substantia'; in oratione uero hic: 'Socrates 1262 3| enim> orationem Aristoteles in Secundo Periermenias unam 1263 3| uidetur accipere /224/ cum in sequentibus ait: "de homine 1264 3| animal bipes'. Sed, sicut in Primo Postpraedicamentorum 1265 3| homo albus' facit atque eam in sensu unam esse confiteri 1266 3| unam praedicationem fieri in pluribus uocabulis ex quibus 1267 3| itaque 'animal rationale' in definitione hominis pro 1268 3| copulatur, et sic una est in sensu definitio, sicut ' 1269 3| Ait namque Aristoteles in Primo Periermenias: "si 1270 3| significatione per impositionem quae in /225/ sententia continetur. 1271 3| nullius sententiam determinate in se continet atque ideo in 1272 3| in se continet atque ideo in significatione multiplex 1273 3| sententias atque res singulas in sententia tenet. At uero 1274 3| fit unum, hoc est plura in sententia tenet non secundum 1275 3| ut 'homo albus' una est in sensu oratio, licet ex albedine 1276 3| Nec hominis substantia in eo quod alba est tamquam 1277 3| ambulationis recte sumitur, uel in eo quod ambulans est tamquam 1278 3| inest, sed unumquodque quod <in> se subiecta hominis essentia 1279 3| fundamentum proprie sumitur, cum in essentia sua tantum accipitur, 1280 3| citharizationem, cum non bonus nisi in arte citharizandi intelligitur; 1281 3| uirgo' aut 'miles', et quae in neutro genere deficiunt. 1282 3| genere deficiunt. Non enim in constructione substantiuis 1283 3| sicut oportet, ut bonitatem in citharizando intelligere 1284 3| intelligere ualeamus, quemadmodum in Primo Postpraedicamentorum 1285 3| his componitur quae sibi in oratione tamquam substantiuum 1286 3| praedicationem non facere nec unas in sensu consistere, licet 1287 3| multiplicitas non solum in sensu, uerum etiam in rebus 1288 3| solum in sensu, uerum etiam in rebus significatis est, 1289 3| cum 'canis' aequiuoce in designatione trium ponitur 1290 3| enuntiatio falsa, <cum> in quadam una significatione 1291 3| etiam ueras seruare uolunt in quibus multa de uno praedicari 1292 3| illis tribus indeterminate in ipso intelligatur, quippe 1293 3| Priscianus multa nomina in unam uocem incidere dixit, 1294 3| scilicet quod unumquodque erat in se, non ex ea communi causa 1295 3| superioribus multiplicitatem in parte propositionis consistere, 1296 3| multiplicitas non solum <in> intellectu est, uerum etiam 1297 3| intellectu est, uerum etiam in rebus; unde multa per ipsum 1298 3| sidus substantiam esse. At in eo multiplex apparet illa.~ 1299 3| multiplex debet uocari, in eo scilicet quod multis 1300 3| contineret; quod falsum est. In nomine enim substantiae 1301 3| continetur, immo /228/ potius in inferioribus sensus superiorum 1302 3| canis est animal', eadem est in sensu cum his tribus: 'latrabile 1303 3| canis est animal', quando in sententia trium propositionum 1304 3| propositio [ei] sententias in se continet. Si enim dicam: ' 1305 3| semel ponitur, idem animal in ipso accipitur. Cum autem 1306 3| sententiae utrorumque terminorum in quibus propositiones consistunt, 1307 3| erunt multae propositiones in sensu, nisi multis propositionibus 1308 3| pluribus singulis pruaedicari in sensu unius propositionis, 1309 3| unitatem uel multiplici tatem in parte, aliae in tota enuntiationis 1310 3| multiplici tatem in parte, aliae in tota enuntiationis sententia 1311 3| sententia habeant, illae quae in parte multiplicitatem habent, 1312 3| At uero quando multiplex in sensu est tota enuntiatio, 1313 3| debentur, ut sunt quidem in contradictione hinc multae 1314 3| illam uero falsam. Unde in Primo /230/ Periermenias 1315 3| dixit: "non necesse est in multiplicibus enuntiationibus 1316 3| scilicet multiplicitas est in parte uel quando etiam multiplicitas 1317 3| etiam partis multiplicitas in terminis non est, sed in 1318 3| in terminis non est, sed in determinatione, hoc modo: ' 1319 3| multiplices hypotheticae in quibus uel ex uno plure 1320 3| multiplices, aliae per [in]coniunctionem. Sunt autem 1321 3| quidem proferendi, ut, si in definitione hominis 'animal 1322 3| ita designantur res sicut in constitutione hominis conueniunt, 1323 3| diuersos continent sensus, in unam tamen sententiam consequentiae 1324 3| gressibile bipes'". Neque enim in eo quod propinquae sunt 1325 3| iungitur nec scilicet orationem in terminis habet, simplex 1326 3| dicta sufficiant Nunc autem in figuris et modis syllogismorum 1327 3| SYLLOGISMO>~Syllogismum itaque in Primo Analyticorum suorum 1328 3| syllogismus, inquit, oratio est in qua positis aliquibus aliud 1329 3| etiam definitionem Boethius in Secundo Categoricorum suorum 1330 3| differentias pertractat, sicut in illa altercatione de loco 1331 3| plures propositiones ponit in argumento ex quibus conclusio 1332 3| siue exemplo diuiditur. In eo uero quod ex concessis 1333 3| equus, nullus homo est equus~In hoc uero quod necessario 1334 3| differentiam talium complexionum in quibus aliquid aut plus 1335 3| omnis uirtus bona est et sol in Cancro est <omnis> igitur 1336 3| nominantur, ut sunt hi de quibus in praesenti tractandum est 1337 3| hypotheticam propositionem in sui constitutione continent; 1338 3| ut illi quattuor quos in prima figura ipse disponit; " 1339 3| sunt omnes illi quos ipse in secunda et tertia figura 1340 3| inferentiae credatur eius, in modos primae figurae resoluntur, 1341 3| conuersa, modo duabus, sicut in sequentibus liquebit.~ < 1342 3| hypothetici diuiduntur ab inuicem, in eo scilicet quod <hi> categoricam 1343 3| constitutionem habent -- in eo quod ex solis categoricis 1344 3| modis uariari contingit in his quae praeponuntur propositionibus 1345 3| modo ita disponitur ut, cum in una propositione subiciatur, 1346 3| propositione subiciatur, in alia praedicetur, quae prima 1347 3| utrique propositioni ut in utraque praedicetur, quam 1348 3| utraque participatur ut in utraque subiectus sit, quae 1349 3| syllogismi consideramus, in eo scilicet quod quidam 1350 3| quantitatem subiciendi referuntur, in eo scilicet quod praedicatum 1351 3| sunt, figuras syllogismorum in his consistere propositionibus 1352 3| commutationem participatio in conuersione consistit. Sed 1353 3| utroque termino participant in Secundo poicherii nostri 1354 3| altero termino participant in quibus figuras syllogismorum 1355 3| diximus. Prima namque figura in his dinoscitur in quibus 1356 3| figura in his dinoscitur in quibus id quod in una subicitur, 1357 3| dinoscitur in quibus id quod in una subicitur, in alia praedicatur, 1358 3| id quod in una subicitur, in alia praedicatur, hoc modo: ' 1359 3| est'; siue enim id quod in prima subicitur, in secunda 1360 3| quod in prima subicitur, in secunda praedicetur, siue 1361 3| secunda praedicetur, siue quod in prima praedicatur, in secunda 1362 3| quod in prima praedicatur, in secunda subiciatur, primam 1363 3| procreari Boethius [qui] in Secundo Categoricorum ostendit 1364 3| comprobandam medius terminus in propositis enuntiationibus 1365 3| propositionum communis, cum in conclusionem numquam ueniat. 1366 3| digniorem, dicimus quae in conclusione praedicatur; 1367 3| conclusione praedicatur; quae uero in ipsa subicitur, minorem 1368 3| conuertat eam propositionum in qua maior extremitas ponitur, 1369 3| uirtus iusta est', talem in primo modo primae figurae 1370 3| propositionem conuertat in qua minor ponitur extremitas, 1371 3| dispositio ut qui medius in sensu terminus intercedit, 1372 3| intercedit, medius quoque in constructione locum teneat, 1373 3| sunt, extremum. Sed non ita in caeteris figuris est. Unde 1374 3| Unde omnes earum syllogismi in hos quattuor primae figurae 1375 3| uniuersaliter remouetur, quod in prima propositione praedicabatur.~ 1376 3| tertius a primo differt in eo tantum quod posteriores 1377 3| Boethius <dicit>, Porphyrius in hac additione uisus est 1378 3| uniuersalem affirmatiuam in conclusione demonstrat, 1379 3| prioribus propositionibus quarti in ipsum resoluuntur. Octauus 1380 3| resoluuntur. Octauus quidem in quartum resoluitur prima / 1381 3| 239/ quarti propositione in secunda<m> octaui uniuersaliter 1382 3| prima octaui particulariter in secunda<m> quarti conuersa, 1383 3| quarti conuersa, eadem in utroque manente conclusione. 1384 3| conclusione. Nonus quoque in eumdem resoluitur prima 1385 3| prima propositione quarti in secundam noni uniuersaliter 1386 3| secunda quarti particulariter in primam noni, eadem in utroque 1387 3| particulariter in primam noni, eadem in utroque conclusione retenta.~ 1388 3| propositionibus quarti. In propositionibus uero aliorum 1389 3| quinque superadditi modi, qui in quattuor primos resoluuntur, 1390 3| tertiae. Si quis autem uel in his uel in caeteris regulas 1391 3| quis autem uel in his uel in caeteris regulas generales 1392 3| assignandae sunt, sicut in quattuor praemissis ostendimus; 1393 3| praemissis ostendimus; nec in his assignandis ulterius 1394 3| notandum quod aliis uerbis in regulis syllogismorum usi 1395 3| contemporaneorum nostrorum exercitium in usum deduxit, nihil quidem 1396 3| nihil quidem aliud quam in uerbis Aristotelis accipientes.~ < 1397 3| FIGURA EIUSQUE REGULIS>~In secunda uero figura quattuor 1398 3| Cuius quidem conclusiones in eo a conclusionibus primae 1399 3| figurae differunt quod, cum in prima figura per nouem supradictos 1400 3| et negatio particularis in conclusionem ueniat, in 1401 3| in conclusionem ueniat, in secunda figura solae negatiuae 1402 3| perpende, qui tantum ab istis in particularitate posteriorum 1403 3| MODORUM EIUS RESOLUTIONE IN PRIMAE>~Quoniam autem imperfectos 1404 3| capere ex his quattuor quos in prima figura Aristoteles 1405 3| posuit, qualiter hi quoque in eos resoluantur, ostendamus. 1406 3| secundus secundae figurae modus in secundum primae figurae 1407 3| tertius uero secundae figurae in quartum primae figurae; 1408 3| primus secundae figurae in secundum primae hoc modo: 1409 3| uniuersalis affirmatio fuit, eadem in utroque conclusio consistit. 1410 3| Secundus uero secundae figurae in eumdem primae figurae resoluitur 1411 3| ita ut uniuersalis negatio in prima propositione conuertatur 1412 3| impossibilitatem, ut dictum est, in primum primae figurae resoluitur, 1413 3| conclusionibus superiorum figurarum in eo differentiam tenent quod, 1414 3| differentiam tenent quod, cum in superioribus et uniuersales 1415 3| particulares colligantur, in hac solae particulares concluduntur. 1416 3| Boethius meminit, qui septem in hac figura modos constituebant 1417 3| Est autem annotandum quod in hac figura per omnes modos 1418 3| figura per omnes modos idem in prima propositione et conclusione 1419 3| minor uero dicitur quae in assumptione praedicatur. 1420 3| assumptione praedicatur. In secunda uero figura id quod 1421 3| secunda uero figura id quod in prima propositione subicitur, 1422 3| propositione subicitur, in conclusione praedicatur, 1423 3| minorem uero quae /243/ in secunda subicitur. In prima 1424 3| 243/ in secunda subicitur. In prima autem figura per quattuor 1425 3| et perfectos modos idem in propositione et conclusione 1426 3| uocatur; secunda uero quae in assumptione subicitur. In 1427 3| in assumptione subicitur. In caeteris uero quinque qui 1428 3| caeteris uero quinque qui in eadem figura superadditi 1429 3| quae minor fuit extremitas in superioribus quattuor, maior 1430 3| MODORUM EIUS RESOLUTIONE IN PRIMAE>~Nunc uero superest 1431 3| per se perspicui non sunt, in primos quattuor primae figurae 1432 3| enim tertiae figurae modus in tertium primae figurae modum 1433 3| Verum propositiones quae in tertio praeponuntur, ex 1434 3| his consequi possunt quae in primo praecedunt. Secundus 1435 3| Secundus quoque tertiae figurae in quartum primae ita resoluendus 1436 3| inferatur conclusio. Tertius in tertium resoluitur hoc moda: 1437 3| eadem maneat et prima huius in secundam illius particulariter 1438 3| conuertatur fiatque prima in illo quae secunda est in 1439 3| in illo quae secunda est in isto, conuersa uero alterius 1440 3| syllogismus. Quartus quoque in eumdem resoluitur manentibus 1441 3| figurae et quintus tertiae in priores et perfectos primae 1442 3| eodem modo dispone quo modo in resolutione quarti fieri 1443 3| uidelicet conclusio<ne> in contradictoriam suam mutata 1444 3| sextus quidem tertiae figurae in tertium primae, quartus 1445 3| tertium primae, quartus in quartum, tertius in secundum, 1446 3| quartus in quartum, tertius in secundum, secundus in primum, 1447 3| tertius in secundum, secundus in primum, primus in secundum. 1448 3| secundus in primum, primus in secundum. Nec nos illud 1449 3| nos illud contrahet quod in quibusdam haec impossibilitas 1450 3| impossibilitas per contradictorias, in quibusdam per contrarias 1451 3| aduersantur. Illud quoque in perturbatione<m> duci non 1452 3| quandoque terminis usi sumus in resoluendo modos quam prius 1453 3| resoluendo modos quam prius in disponendo.~At uero illud 1454 3| aliquos mouere poterit quod in ostensione impossibilitatis 1455 3| propsitionibus quas superius in Secundo contradictorias 1456 3| probabilitatem tamen maximam tenet. In eo etiam ipsa ex necessitate 1457 3| quae falsa est. Idem quoque in figuris syllogismorum contingit. 1458 3| enuntiationes simplicibus aggregari in modis suprapositarum figurarum, 1459 3| suprapositarum figurarum, sicut in Analyticis suis Aristoteles 1460 3| suis Aristoteles ostendit, in prima quidem hoc modo:~ 1461 3| singulos. Sic quoque et in secunda figura contingit. 1462 3| nullum iustum est malum~Idem in caeteris modis accidit. 1463 3| possibile est iustam esse~Sic et in caeteris.~Videntur quoque 1464 3| tale praemisit argumentum in Primo Periermenias quod < 1465 3| est fieri." Idem quoque in Secundo ad falsam opinionem 1466 3| est mori' subiectum est in sensu, sicut 'homo', cum 1467 3| possibile est uiuere'. Si ergo in secunda propositione ipsum 1468 3| possibile est uiuere' recte in syllogismo per primam figuram 1469 3| propositio simplex esset, in qua 'illud quod possibile 1470 3| quoque assumptio simplex est, in qua corpus simpliciter homini 1471 3| possibile est mori'.~Sic quoque in simplicibus saepe syllogismi 1472 3| terminum non communicent. In prima namque propositione 1473 3| est, subiectum fuit, quod in secunda praedicari debuit 1474 3| homo'. Quod autem 'homo' in secunda propositione remouetur, 1475 3| praedicatus terminus nec subiectus in prima propositione fuerit, 1476 3| propositione fuerit, sed in determinatione subiecti 1477 3| simplex, non modalis, fuerit, in qua illud 'quod possibile 1478 3| medius terminus syllogismi in altera propositione nec 1479 3| praedicari nec subici, sed in determinatione terminorum 1480 3| informat hominem ergo in animal~uel etiam ita:~ fundatur 1481 3| uel etiam ita:~ fundatur in homine ergo <in> animali~ 1482 3| fundatur in homine ergo <in> animali~ DE PERMIXTIONE 1483 3| propositiones syllogismorum uariari in singulis figuris; in prima 1484 3| uariari in singulis figuris; in prima autem sic:~ omnis 1485 3| senex quare fuit puer~In secunda uero hoc modo:~ 1486 3| quare nullus senex puer est~In tertia quoque talis fit [ 1487 3| est 'puer', eodem modo et in prima et in secunda propositione 1488 3| eodem modo et in prima et in secunda propositione sumatur, 1489 3| propositione sumatur, sicut in singulis singularum figurarum 1490 3| terminus dissimiliter, hoc est in diuersa significatione, 1491 3| est idoneus. At si 'puer' in secunda quoque propositione, 1492 3| quoque propositione, sicut in prima, circa existentes 1493 3| puer' accipiatur, sicut in Primo Postpraedicamentorum 1494 3| ostendimus. Si uero 'fuit puer' in secunda propositione pro 1495 3| fortassis enuntiatio erit, sicut in eodem monstrauimus. Sed 1496 3| consistit, scilicet cum in prima propositione 'puer' 1497 3| puer' subiectus <est>, in secunda 'fuit puer' praedicatur. 1498 3| figurae dispositio, sicut nec in his complexionibus quas 1499 3| modalibus supra coniunximus. In prima namque propositione ' 1500 3| iuuenis fuit' subicitur, qui in secunda non praedicatur.