Pars

2001   4|               et animal~'necessario' et in maximis propositionibus, <
2002   4|           similiter.~Patet itaque nihil in maximis propositionibus
2003   4|              subiectione agunt. Sed nec in illis quae in praepositis,
2004   4|            agunt. Sed nec in illis quae in praepositis, quae scilicet
2005   4|           competenter intelligantur, et in essentiarum demonstratione
2006   4|            consequens accipiantur sicut in praepositis consequentiis.
2007   4|     consequentiis. Nihil itaque <aliud> in 'antecedere hoc ad illud'
2008   4|                antecessio enim est idem in coniunctione conditionalis,
2009   4|                antecedens et consequens in disiunctis quoque Boethius
2010   4|                 locorum uariationes tam in maximis propositionibus
2011   4|            maximis propositionibus quam in earum differentiis pertractare
2012   4|              prius expediamus hunc quem in definitione auctoritas constituit.~
2013   4|                 remouetur, similiter~ut in suppositis apparet exemplis:~
2014   4|       disciplinae' multaeque aliae quae in substantiam eius ueniunt,
2015   4|         differentias. Cum itaque animal in homine formatur, necesse
2016   4|      substantialibus formis, quae omnes in nomine 'homo' rationabiliter
2017   4|                est ut si aliquid tantum in parte concludatur, in toto
2018   4|            tantum in parte concludatur, in toto tantum contineatur
2019   4|                 impositionem 'Socratis' in se ipso quod ipse sit animal
2020   4|              uel 'gressibile' post ista in definitione poneretur, superfluitas
2021   4|                 poneretur, superfluitas in constructione iudicaretur,
2022   4|              mortale est, et econuerso. In rei tamen constitutione
2023   4|              superflue posuit. Cum uero in rerum coniunctione superfluum
2024   4|               superfluum nihil existat, in constructione tamen nominum
2025   4|              secundum naturam. Ita enim in actu modo contingit quod
2026   4|           conuertitur. /334/ Neque enim in definitione huiusmodi tota
2027   4|        significatio clauditur. Unde cum in antecedenti consequens non
2028   4|      concedebaml. Dicebam enim eam modo in ui definitionis praedicari,
2029   4|            praedicari, modo simpliciter in ui orationis enuntiari;
2030   4|                enuntiari; et cum quidem in ui definitionis praedicabatur,
2031   4|                sequi concedebam; et tot in definitione quot in definito
2032   4|                 tot in definitione quot in definito uocabulo intelligebam,
2033   4|               homo'. Si uero eam tantum in ui orationis praedicarem,
2034   4|                quae ad tria nos mittit, in quibus tantum homo non consistit,
2035   4|            censemus illam consequentiam in qua huiusmodi definitio
2036   4|                 cum non omnia illa quae in eius substantiam conueniunt,
2037   4|                 eamdem rem demonstrant. In 'homine' enim omnes eius
2038   4|          differentiae debent intelligi; in definitione uero illa nonnisi
2039   4|        recipimus>, ut uidelicet uel tot in 'animal rationale mortale'
2040   4|                 rationale mortale' quot in 'homo' intelligamus, uel
2041   4|                 homo' intelligamus, uel in 'homine' tantum quantum
2042   4|                  homine' tantum quantum in 'animal rationale mortale'.
2043   4|             relatiui demonstratio, quod in regula praedicta ponitur,
2044   4|              homo, est idem~nihil aliud in 'idem' quam in praecedentibus
2045   4|              nihil aliud in 'idem' quam in praecedentibus uocibus accipi
2046   4|             quae prima est, id est quae in uoce ipsa denotatur et secundum
2047   4|                autem praetereundum, cum in huiusmodi consequentiis
2048   4|               respondemus, de quo etiam in maximis propositionibus
2049   4|                autem ratio definitionem in rei demonstratione accipi
2050   4|      definitione locus assignatur, quod in ipsa consequentia tantum
2051   4|         ageretur. Nulla enim necessitas in uocum enuntiatione consistit,
2052   4|               animal rationale mortale' in designatione tantum rei,
2053   4|               rationale mortale, de qua in antecedenti agitur, uim
2054   4|             locus dicitur; de qua etiam in maxima propositione agi
2055   4|              quod definitum. Unde etiam in Topicis quaestionem de eodem
2056   4|           secundum id tamen quod de eis in proposita consequentia <
2057   4|               assignandus. Quaedam enim in re ipsa, secundum id quod
2058   4|                consideret. Unde et bene in maxima propositione dicitur:~
2059   4|             locus assignari; locum enim in antecedenti oportet intelligi.
2060   4|              Unde si, secundum hoc quod in antecedenti posita res aliqua
2061   4|           possumus componere, ut 'idem' in antecedenti ponatur hoc
2062   4|                praedicatur de eodem~sed in consequenti sic:~ si aliquid
2063   4|               de eodem~ut semper 'idem' in consequenti positum secundam
2064   4|            pronomen quae libet res, cum in praedicato ponitur, designari
2065   4|          definitionem ad definitum duas in necessitate tenere regulas.
2066   4|        definitio definiti, expressa est in re ipsa substantia. Nullum
2067   4|                est tractare. Qui quidem in eo locos a substantia consequi
2068   4|              consequi dicuntur quod eos in cohaerendo comitentur. Adducuntur
2069   4|                 Adducuntur enim et isti in inferentiam secundum cohaerentiam
2070   4|            consideramus. Et quod quidem in diffusione totum est, generale
2071   4|          substantia tota simul et eadem in omnibus suis speciebus existit,
2072   4|        speciebus existit, ueluti animal in homine et in equo, aut homo
2073   4|              ueluti animal in homine et in equo, aut homo in Socrate
2074   4|             homine et in equo, aut homo in Socrate uel in Platone.
2075   4|                 aut homo in Socrate uel in Platone. Omne enim /340/ '
2076   4|         substantiale, sicut et Boethius in Topicis suis in diuisione
2077   4|                Boethius in Topicis suis in diuisione praedicatiuarum
2078   4|             Tres autem regulas a genere in usum duximus, has quidem:~
2079   4|                 uidetur; sed ideo illam in consuetudinem non duximus
2080   4|               duae quidem priores, quae in remotione datae sunt, incommutabilem
2081   4|             creatis elementis ac nondum in species per differentias
2082   4|               effectae sunt, uerum erat in principio dicere quia corpora
2083   4|               rationalitate, quae etiam in nominibus specierum intelliguntur.
2084   4|        inferiores formas tota possit et in omnibus consistere in sua
2085   4|                et in omnibus consistere in sua simplicitate substantiae?~
2086   4|                et uerum est quidem, sed in eo tantum quod corpora sunt,
2087   4|              quod corpora sunt, quae si in eo quod corpora sunt, existant,
2088   4|              tamen necessarium est esse in eo quod sunt talia corpora,
2089   4|       designantur. Et haec quidem ratio in his tantum generibus uigere
2090   4|             quoque restant; sed non ita in his quae sunt specierum
2091   4|             formae, condita sunt, sicut in Libro Partium docuimus;
2092   4|                 homo est, Socrates est~<in> 'Socrate' enim, ut discretae
2093   4|             impositum est, determinate, in 'homine' uero indeterminate
2094   4|               cotidie pro inconuenienti in sophisticis argumentationibus
2095   4|              ipsum Socratem colligamus, in quantum quidem homo est,
2096   4|            quantum quidem homo est, non in /342/ quantum hic homo determinate,
2097   4|            quoque existente magis ipsum in ea comprehendi manifestum
2098   4|               contineat, oportet nomina in illa, non in relatione,
2099   4|             oportet nomina in illa, non in relatione, proponi, quia
2100   4|                 duae stabiles sunt quae in remotione sunt datae et
2101   4|                et omnes simul partes~ut in subiectis exemplis continetur:~
2102   4|              domus habentia. Aliam enim in coniunctione partium compositionem
2103   4|          uidetur exigere, siue scilicet in essentia siue in adiacentia
2104   4|               scilicet in essentia siue in adiacentia ponere<s>. Neque
2105   4|                est opposita ac si tamen in quibusdam non uidetur posse
2106   4|                sint, ipsa tamen sese et in essentia et in adiacentia
2107   4|            tamen sese et in essentia et in adiacentia mutuo ponunt.
2108   4|                 enim rebus aliis omnino in paternitate esse aufertur
2109   4|             filiatio non est~quam alia, in qua scilicet filiationem
2110   4|              impossibile est illud quod in antecedenti proponitur,
2111   4|         consequentiae antecedens, licet in se impossibile sit, tamen
2112   4|            domus est, paries est~quippe in antecedenti consequens non
2113   4|                 consequuntur, ueluti si in 'rationali' et 'irrationali'
2114   4|                 apponi quod ipsum genus in ipsis speciebus prorsus
2115   4|             irrationale est animatum et in his omnes partes animalis
2116   4|                 uel quaelibet relatiua. In quantitate uero paria sunt
2117   4|          homines aequalis longitudinis. In inferentia uero ut propositiones
2118   4|           animal~Sed nunc quidem parium in praedicatione uel inferentia
2119   4|                  quos quidem dialectici in usum maxime duxerunt eoquod
2120   4|         consequentias uideatur.~ A PARI IN PRAEDICATIONE~Loco <autem>
2121   4|       PRAEDICATIONE~Loco <autem> a pari in praedicatione quattuor regulas
2122   4|                 Socrates et haec sessio in eodem /350/ semper reperiuntur,
2123   4|                  cum uidelicet proprium in specie posterius fieri dicit.
2124   4|                est putanda. Unde itaque in hac consequentia:~ si est
2125   4|             potius firmitas inferentiae in natura speciei ac differentiae
2126   4|         differentiae constituentis quam in proprietate paritatis consistit,
2127   4|       informatam. Sed res risibilitate <in>formata nihil aliud est
2128   4|           risibilitatem homini aequalem in praedicatione adiacentiae
2129   4|                 non posset ostendi quod in adiacentia praedicaretur,
2130   4|    praedicaretur, nec, ut supra diximus in tractatu maximarum propositionum,
2131   4|                maximarum propositionum, in maximis propositionibus
2132   4|          praedicatione essentiae, sicut in partibus propositae consequentiae
2133   4|                hac praedicatione tantum in regula agamus, oportet secundum
2134   4|           quidem praedi cationem parium in essentia possumus accipere,
2135   4|              uero diuersas conciperemus in parte essentias utpote hominem
2136   4|             possunt. Sed alterum quidem in essentia, alterum in adiacientia
2137   4|             quidem in essentia, alterum in adiacientia praedicari nihil
2138   4|             nihil prohibet uel utrumque in adiacientia, ut 'homo' et '
2139   4|                 par'. Nam 'risibile' et in praedicatione essentiae '
2140   4|                homo esse non possit, et in adiacientia ei adaequatur,
2141   4|               ipsa adiaceat.~ A PARIBUS IN INFERENTIA~Inferentiae uero
2142   4|                 Inferentiae uero parium in inferentia hae regulae sunt:~
2143   4|               non esse. Si enim ita est in re ut dicit ista consequentia:~
2144   4|                homo, est animal~ita est in re ut dicit ista alia:~
2145   4|               econuerso. Vel si non est in re quod ista dicit, nec
2146   4|            tractemus. Quos quidem multi in his tantum consequentiis
2147   4|            hypothetica iunguntur, sicut in Introductionibus paruulorum
2148   4|                omne risibile est animal~in illa locum a praedicato,
2149   4|                illa locum a praedicato, in ista uero locum a subiecto
2150   4|            Illud enim locum dicunt quod in sequenti hypothetica uim
2151   4|              tenet, et secundum id quod in antecedenti categorica sese
2152   4|             talem locorum assignationem in huiusmodi consequentiis
2153   4|       consequentiis recipimus nec ullam in eis ueritatem esse deprendimus.~
2154   4|                 locum a praedicato esse in omnibus his terminis quibus
2155   4|              oportet locum a praedicato in omnibus recipi, ut in his
2156   4|        praedicato in omnibus recipi, ut in his quoque, cum dicitur:~
2157   4|               secundum id scilicet quod in praecedenti categorica de '
2158   4|                 cohaerentiam. Sed nulla in re est cohaerentia lapidis
2159   4|          assignari. Sed dico quod ne<c> in his locus a praedicato <
2160   4|           antecedens categorica, ueluti in ea quam primam posuimus,
2161   4|           itaque hoc quod animal homini in rei ueritate cohaereat,
2162   4|                iungitur, sed illam quae in ea sequitur hypotheticam,
2163   4|        complexioni, cum uidelicet aeque in omnibus terminis ipsa complexio
2164   4|                 ueritatem consequentiae in qua antecedit, non operatur,
2165   4|                inferentiae a praedicato in ea concedant, primam categoricam
2166   4|               praedicatione, quae aeque in quorumlibet terminorum complexione
2167   4|            dispositio sumpta est, sicut in sequentibus apparebit. Sicut
2168   4|             propositionis, quandoquidem in omnibus terminis aeque firma
2169   4|             hypotheticae iuuat. Unde et in 'esse' uis inferentiae ex
2170   4|             fortasse opponitur quare si in simplici illa consequentia:~
2171   4|              fieri, cum nulla apponatur in ea propositio quae 'animal'
2172   4|                hoc opponunt, quomodo et in hac simplici consequentia:~
2173   4|              itaque semper secundum eos in hypothetica composita locum
2174   4|              animal non  est homo~ac si in nulla simplici consequentia
2175   4|         assignare possemus , sed tantum in composita, in qua uidelicet
2176   4|                sed tantum in composita, in qua uidelicet propositio
2177   4|                lapis non est homo~Verum in neutra harum locus dandus
2178   4|                 dandus est a genere sed in consequenti tantum prioris
2179   4|              homo' potest probari, quod in consequenti illatae hypotheticae
2180   4|          species non probatur ex genere in ea composita ubi assignatio
2181   4|                 genere assignandus, sed in simplicibus tantum consequentiis,
2182   4|             tantum consequentiis, sicut in tractatu huius loci supra
2183   4|             opus esset locum requirere? In his itaque tantum consequentiis
2184   4|              unde sit locus requiritur, in quibus nulla quae certitudinem
2185   4|                uel specie negari potest in simplici consequentia, ut
2186   4|                 praedicato uel subiecto in his consequentiis in quibus
2187   4|           subiecto in his consequentiis in quibus assignatio praedicationis
2188   4|             denegari potest, /357/ immo in eis tantum assignari poterit,
2189   4|                 praedicato uel subiecto in rebus diuersus a loco a
2190   4|                specie uel <a> pari, sed in comparatione habitudinis,
2191   4|             modos habendi se ad alterum in inferentiam ipsius adduci,
2192   4|       destructionem. Et hos omnes locos in simplicibus consequentiis
2193   4|           accipi conuenit. Qui ab ipsis in re quidem, ut dictum est,
2194   4|                 diuersi non sunt, uerum in compositis consequentiis
2195   4|                Amplius: si a praedicato in composita hypothetica praedicta
2196   4|        praedicta locus esset, oporteret in conuersione consequentiae
2197   4|                uel a subiecto assignant in compositis consequentiis,
2198   4|           operaretur, ut uidelicet inde in ea locus a praedicato contingeret,
2199   4|                 praedicato uel subiecto in compositis hypotheticis
2200   4|                 ducant hoc modo ut, cum in syllogismo duae propositiones
2201   4|    propositiones ad tertiam antecedant, in huiusmodi consequentiis
2202   4|                comprobatur. Saepe etiam in <categoricis> syllogismis
2203   4|            praedicta regula cassatur ut in hypotheticis. Cum enim uerus
2204   4|               nullus homo est margarita~in qua sese ab inconuenienti
2205   4|                affirmatiuas praemittunt in conueniens contingit. Si
2206   4|               inconuenientia contingere in quibus determinationes proponuntur.
2207   4|     inconueniens non procederent. /361/ In illa enim propositione unumquodque
2208   4|                determinatio uero tantum in uocibus consistit, cum solae
2209   4|              uel 'rationale' de homine. In his autem omnibus manifestum
2210   4|         consequentiae uelint os tendere in his quae a genere uel <a>
2211   4|                consequentiis, uel etiam in his omnibus quae inter praedicatum
2212   4|                quod de omnibus dixerit, in quibusdam non inueniatur.
2213   4|                 fieri possunt. Cum ergo in quibusdam deficiat quod
2214   4|             quod ipsa dicit, non potest in omnibus esse, sicut eius
2215   4|                 ipsa de omnibus egerit, in omnibus quod ipsa proponit <
2216   4|               corpus est coloratum', ut in modum syllogismi consequentia
2217   4|               maxime probabiles uideri; in quibus quidem nullo modo
2218   4|                 eas recipiunt, communem in eis ab antecedenti locum
2219   4|                 quod consequentia dicit in re fuit, non tamen semper
2220   4|               triplex. Accipiuntur enim in designatione rerum inter
2221   4|                  secundum quod Boethius in Topicis ait: item species
2222   4|           antecedit; accipiuntur quoque in demonstratione propositionum
2223   4|                ipsis dicuntur. Cum enim in Hypotheticis suis Boethius
2224   4|          propositionibus dicuntur, ipsa in Topicis definiuit dicens: "
2225   4|            consequens~et caeteras, quas in sequentibus ponemus. At
2226   4|               esse animal,' cum ita sit in re quod Socrates sit homo,
2227   4|                 praetermittenda est, ut in praemissa consequentia potius
2228   4|         notandum quod hic quoque, sicut in omnibus consequentiis diximus,
2229   4|             consequentia ab antecedenti in consequentiam parem a consequenti
2230   4|                est animal, non est homo~in qua ab antecedenti quoque
2231   4|               non est animal~Sicut enim in Libro Categoricorum Syllogismorum
2232   4|         negatiua iuncta, uel econuerso, in parem conuersam incidere
2233   4|       destruitur antecedens~quamuis eam in Topicis Boethius ponat,
2234   4|                 est animal non est homo~In hisque tantum compositis
2235   4|               nesciat assignare, cum id in omnibus aliis consistat.
2236   4|               esse oportet. Idem quoque in omnibus est attendendum,
2237   4|               attendendum, ut uidelicet in conuersione terminorum conuersio
2238   4|        terminorum conuersio habitudinum in assignatione locorum custodiatur.
2239   4|             hypothetica uera sit, sicut in tractatu loci a praedicato
2240   4|     aequipollens redditur. Sed fortasse in his per contrapositionem
2241   4|                multae aliae <quam> quas in Introductionibus nostris
2242   4|               quoque non inconuenienter in compositis possumus assignare.
2243   4|               homo est substantia~/369/ in illa quidem a specie, in
2244   4|                in illa quidem a specie, in ista uero a genere possumus
2245   4|        quocumque posito ponitur species in aliquo, eodem posito ponitur
2246   4|              eodem posito ponitur genus in eodem~ quicquid autem ponitur
2247   4|             autem ponitur posito genere in aliquo, idem ponitur posita
2248   4|              idem ponitur posita specie in eodem.~Unde animal est species
2249   4|              est homo' 'animal' ponitur in Socrate, eodem posito substantia
2250   4|               posito substantia ponitur in eodem; cuius talis est sensus:~
2251   4|         assignantur, qui quidem non tam in re quam in diuerso probationis
2252   4|               quidem non tam in re quam in diuerso probationis modo
2253   4|             quidem Aristoteles opposita in hac diuisione accepit, eas
2254   4|              uocamus opposita quae sese in eodem non patiuntur, ut
2255   4|          expellit; quae quidem Boethius in Primo Hypotheticorum disparata
2256   4|              etiam opposita dici innuit in Libro Diuisionum, cum omnem
2257   4|                tradidit dicens quicquid in ipsi<s> diuiditur per opposita
2258   4|         expellunt, et horum quidem alia in significatione, alia in
2259   4|                 in significatione, alia in essentia tantum, alia in
2260   4|                in essentia tantum, alia in adiacentia, alia in respectu
2261   4|                alia in adiacentia, alia in respectu sibi aduersantur.
2262   4|                 aduersantur. Sunt autem in significatione uoces oppositae,
2263   4|            simul conuenire non possunt. In essentia uero oppositae
2264   4|                 nigredo. Sed horum alia in essentia tantum opposita,
2265   4|           albedo et duritia, alia etiam in adiacentia, ut albedo et
2266   4|           albedo et nigredo. Sicut enim in eadem re[s] non potest simul
2267   4|               simul alba esse et nigra. In respectu uero opposita relatiua
2268   4|                contingere. Sed fortasse in quibusdam uidetur id fallere.
2269   4|                poterit esse; sed si non in personis, saltem in scientiis
2270   4|                 non in personis, saltem in scientiis respectus uariatur. <
2271   4|             subiectum>.~Sed nunc quidem in ui oppositionum quas Aristoteles
2272   4|         assignemus.~  DE RELATIVIS~Unde in relatiuis, quorum natura
2273   4|                relatiuis, quorum natura in praedicamento ipsorum diligenter
2274   4|                relatiuorum discretionem in praesenti tractare sufficiat. /
2275   4|                 generata sunt uel facta in eodem tempore; et hanc quidem
2276   4|                 consistunt et contra se in diuisione eiusdem generis
2277   4|               et gressibile et aquatile in diuisione animalis. Genus
2278   4|                 quaelibet res alia quam in tempore praecessit, prior
2279   4|         secundum ordinem, ut quae prior in dispositione uersus scripta
2280   4|       diuersitatem consideratur, ut qui in familiis praesunt, alii<
2281   4|                propositionis: quia enim in re est quod propositio dicit
2282   4|                 ut uidelicet si ita est in re ut dicit propositio,
2283   4|             uera est ipsa et econuerso. In quo tamen attendendum est
2284   4|      conuersionem, uim quidem facientes in eo quod propositio illud
2285   4|                 proponitur:~ si ita est in re ut dicit propositio,
2286   4|             ipsa propositio~Dicunt enim in eo quod propositio dicit,
2287   4|            diceret, nisi fieret. Sed si in eo quod propositio dicit,
2288   4|                uera est oratio, ita est in re....' uidetur constantia
2289   4|                 id est dicit illud quod in re est, inde Socrates sit
2290   4|              est homo' dicit illud quod in re est, Socrates est homo,
2291   4|              est homo' dicit illud quod in re est Socrates est homo,
2292   4|              est homo' dicit illud quod in re est, quod illud quod
2293   4|                 re est, quod illud quod in re <est> dicitur ab ipsa.
2294   4|         determinate quod ipsa dicit sit in re sine constantia infertur,
2295   4|                quod ipsa dicit existens in re, sit 'Socrates est homo',
2296   4|                tunc 'Socrates est homo' in re est, quod est dicere: '
2297   4|                si ipsa dicit illud quod in re est, et illud quod in
2298   4|                in re est, et illud quod in re [est] existens dicit,
2299   4|             homo, dicit illud quod est <in re> et illud quod ipsa /
2300   4|              est homo' dicit illud quod in re est, tunc illud quod
2301   4|                 re est, tunc illud quod in re est dicitur ab ipsa;
2302   4|              illud quod dicitur ab ipsa in re est; unde 'Socrates est
2303   4|                unde 'Socrates est homo' in re est, quippe id tantum
2304   4|                ab ipsa dicitur. Si uero in re est 'Socrates est homo',
2305   4|              homo' dicit illud quod est in re', particulariter et indeterminate,
2306   4|          diceremus: 'dicit quiddam quod in re est'. Similiter et cum
2307   4|                cum dicitur: 'illud quod in re est dicitur ab ipsa'
2308   4|                 modo: 'quiddam quod est in re dicitur ab ipsa'. Cum
2309   4|                quod dicitur ab ipsa est in re', particulariter, non
2310   4|                 conuersa non esset, cum in praedicato aliquid singulare
2311   4|                quod dicitur ab ipsa est in re'. Sed iam hinc [iam]
2312   4|                  Socrates est homo' sit in re, licet illud quod ipsa
2313   4|               haec propositio dicit est in re', eoquod 'quiddam' male
2314   4|                  Socrates est homo' est in re, tunc 'Socrates est homo'
2315   4|                  Socrates est homo' est in re~ex proprietate paritatis
2316   4|            natura huius paritatis, quam in quibusdam uidemus deficere.
2317   4|               asinus', dicit illud quod in re est~calumniari uelint,
2318   4|           semper 'brunellus est asinus' in re sit nec in antecedenti
2319   4|               est asinus' in re sit nec in antecedenti consequens habeatur,
2320   4|              est homo' dicit illud quod in re est Socrates est homo,
2321   4|           Socrates est homo~Unde et hoc in consequenti adiungimus:~ ...
2322   4|              brunellus est asinus' quod in re est, Socrates est homo~
2323   4|                 quae de ipsis dicuntur, in praedicamento ipsorum diligenter
2324   4|                 speciem tractemus, quae in contrariis continetur; quae
2325   4|           oppositiones. Relatiua quidem in eodem et simul contingit
2326   4|               respectibus. Sed fortasse in contrariis generibus id
2327   4|               id non potest seruari, ut in uirtute et uitio, motu et
2328   4|             uitio, motu et quiete, quae in eodem simul reperiuntur
2329   4|                 castus, et qui quiescit in loco, secundum alterationem
2330   4|            ipsum quoque omnino respuere in eodem contraria, ut supra
2331   4|              qua magnum et paruum, quae in eodem, diuersis tamen respectibus,
2332   4|             quidam qui contraria genera in eodem esse non abhorrent,
2333   4|                  sed contrarias species in eodem esse impossibile confitentur.
2334   4|                accidentia per indiuidua in subiecta ueniant, et ipsa
2335   4|                ut uirtus et uitium quae in hoc homine per hanc castitatem
2336   4|              specierum non contrariarum in eodem contingant, non est
2337   4|                 species contrarias esse in eodem per aliqua sua indiuidua
2338   4|              quod nec ipsarum indiuidua in eodem possunt esse, quorum
2339   4|              quae contraria tenebantur, in eodem esse, quae species,
2340   4|               et qui species contrarias in eodem posse consistere non
2341   4|               uersarium ad inconueniens in rei ueritate, sed ad tale
2342   4|               qui, ex eo quod contraria in eodem esse dicerentur, crederet
2343   4|                 dicerentur, crederet ea in eodem esse in ui contrariorum,
2344   4|               crederet ea in eodem esse in ui contrariorum, id est
2345   4|           posset. Quis etiam, si quidam in eodem contraria reciperet
2346   4|         adduxisse quod contraria essent in eodem uel saltem non determinasse
2347   4|                  Omnia itaque contraria in eodem esse negamus, sicut
2348   4|             esse negamus, sicut et Ipse in eodem docuit: "sed nihil
2349   4|              suscipiet."~Sed <si> nulla in eodem sint contraria, quomodo
2350   4|                 contraria dicemus, quae in eodem uidemus? aut cum genus
2351   4|             dicere possumus? Sunt autem in uirtute quaedam species
2352   4|                quod resistit, ac pauido in eo quod desistit, cum uterque
2353   4|                temerarius quidem semper in surgere, pauidus uero semper
2354   4|            surgere, pauidus uero semper in recedere. Sic quoque et
2355   4|          recedere. Sic quoque et largus in eo quod sua distribuit,
2356   4|          distribuit, prodigo consentit, in eo uero quod propria conseruat,
2357   4|                 putat, eo scilicet quod in rationabili consideratione,
2358   4|                ea quae media sunt, unum in natura non aestimat sed
2359   4|               itaque uirtutem et uitium in eodem esse monstrauerit,
2360   4|        monstrauerit, profecto contraria in eodem esse conuincet, sed
2361   4|                inter se contraria sint, in eodem reperiet; non sunt
2362   4|            secundum quod etiam singulis in tractatu motus assignat
2363   4|                inter se contraria sunt, in eodem contingere; quippe
2364   4|          quaedam...>~Quae quidem multos in hanc sententiam induxit
2365   4|            tantum nomina dicunt, eoquod in indiuiduis non possunt seuari.
2366   4|               quae, cum nulla sit simul in ea quae eam priuet nullaque
2367   4|                priuet nullaque fortasse in toto tempore uitae mihi
2368   4|               ut> species ab indiuiduis in essentia non discrepent,
2369   4|             illinc uero omnes uisiones, in quibuscumque sint subiectis,
2370   4|             priuatione; nec dico tantum in substantia, sed etiam in
2371   4|                in substantia, sed etiam in proprietate habitus; ex
2372   4|            relatiuorum aut contrariorum in indiuiduis quoque seruamus,
2373   4|             priuationis' et 'habitudis' in ipsis quoque custodimus.~
2374   4|                uidentur sibi aduersari, in eo scilicet quod alterum
2375   4|                est maximae oppositionis in contrariis comprobatio quod
2376   4|             Affirmationem et negationem in oppositione contraria superant.
2377   4|                 natura permitteret quam in eodem simul esse contraria.
2378   4|               Sed de hoc quidem uberius in Libro Categoricorum /380/
2379   4|             susceptibile corpus habent. In quo cum medios colores esse
2380   4|              mediata uidentur dici, cum in aliquo eorum neutrum contingat
2381   4|                neutrum contingat ueluti in insensibilibus aut spiritibus;
2382   4|       susceptibilia modo multa uidentur in natura, modo unum. Multa
2383   4|                 et bonum. Fortasse enim in eodem possunt simul contingere,
2384   4|   contrarietates, ut languor et sanitas in corpore animalis uel albedo
2385   4|           albedo et nigredo simpliciter in corpore, aut iustitia et
2386   4|              aut iustitia et iniustitia in homine." Hicque naturalia
2387   4|            frigidi tepor. His uero quae in medio sunt, modo nomina
2388   4|         Aristoteles omnia contraria uel in eodem genere esse, uel in
2389   4|               in eodem genere esse, uel in contrariis generibus, uel
2390   4|              albedo, inquit, et nigredo in colore, iustitia et iniustitia
2391   4|                  iustitia et iniustitia in uirtute et uitio, quae sunt
2392   4|               inquit, et malum non sunt in genere, sed ipsa sunt genera
2393   4|                 bonum et malum non esse in eodem genere, sed genera
2394   4|            contraria? Sunt enim utraque in qualitate, aut fortasse
2395   4|                 qualitate, aut fortasse in aliquo aliorum praedicamentorum.
2396   4|                 etiam Boethii expositio in qualitate ea collocat.~Sed
2397   4|                 designauerat, id deinde in bono a<c> malo intellexit.
2398   4|                etiam eadem contraria et in contrariis generibus et
2399   4|                 contrariis generibus et in eodem, et fortasse etiam
2400   4|               ut iustitia et iniustitia in uirtute et nequitia et in
2401   4|               in uirtute et nequitia et in qualitate continentur. Possunt
2402   4|           contrariae species quae neque in eodem genere sint neque
2403   4|                 eodem genere sint neque in contrariis generibus. Videntur
2404   4|                ac contristari quae Ipse in Facere ponit contraria.
2405   4|               ut dictum est, abicit, ut in diuersis praedicamentis
2406   4|        contrarie. Ut autem oppositionem in membris suprapositae diuisionis
2407   4|                possis, ita accipe 'esse in genere eodem tantum', ut
2408   4|                 idem', referatur, ut et in genere tantum sint et in
2409   4|                in genere tantum sint et in eodem tantum. Cum autem
2410   4|                 eodem tantum. Cum autem in genere tantum esse dicantur,
2411   4|                esse innuimus; cum autem in eodem tantum, opposita genera
2412   4|              Cum autem dicimus: alia[m] in contrariis generibus sunt, '
2413   4|             quod subiungitur: "alia non in eodem continentur," genere
2414   4|               accidere dixit. Cum autem in tractatu Quantitatis magnum
2415   4|           praedicamentorum nihil omnino in textu Pracdicamentorum,
2416   4|            obesse sententiae qui eamdem in essentia materiam generis
2417   4|               essentia materiam generis in omnibus proponunt speciebus
2418   4|             ipsis, ut eadem prorsus sit in essentia materia hominis
2419   4|              omnium specierum est eadem in substantia materia, tunc
2420   4|                 autem albedo et nigredo in essentia materiae suae coniuncta<
2421   4|     conficiuntur, ut sunt ea quaecumque in diuersis consistunt praedicamentis,
2422   4|              subsistere materiam, sicut in Libro Partium ostendimus.
2423   4|           prorsus est materia, quae est in ipsis diuersitas? Sed eadem
2424   4|          diuersitas? Sed eadem quae est in consimilitudine substantiae,
2425   4|              nigredo --, sed consimilis in natura generis superioris.
2426   4|                e>dentulus; similiterque in caeteris. Tunc autem tantum
2427   4|       contingere dicimus quando habitum in suo quoque tempore, quod
2428   4|              deesse uidemus, ueluti, si in nono die catulus uisionem
2429   4|              habere, non habet," id est in tempore quo debuit habitus
2430   4|                de habitu transitus fiat in priuationem, de priuatione
2431   4|              priuationem, de priuatione in habitum impossibile est
2432   4|                est regredi a priuatione in habitum. Quilibet enim homo,
2433   4|             uisionem suscepisset et eam in uita /385/ sua custodisset,
2434   4|                 custodisset, ut numquam in eo caecitas conti[n]gisset.
2435   4|               conti[n]gisset. Quod enim in uno particularium uidemus
2436   4|    particularium uidemus contingere, id in omnibus eiusdem speciei
2437   4|              regressionem de priuatione in habitum posse fieri, ueluti
2438   4|              fieri, ueluti de caecitate in uisionem, uelit ostendere,
2439   4|           posset, quod numquam caecitas in eo conti[n]gisset, et ita
2440   4|                Constat itaque de habitu in priuationem posse fieri
2441   4|       mutationem, sed non de priuatione in habitum regressionem. Hicque
2442   4|                est uisus;" similiterque in /386/ caeteris. "Si enim,
2443   4|                Modus tamen oppositionis in istis idem est, nam sicut
2444   4|             considerari, ueluti uisione in aliquo existente necesse
2445   4|              designatur." Sic quoque et in priuatione tria consistunt,
2446   4|          priuatione tria consistunt, ut in caecitate ipsa quidem caecitas
2447   4|                 Aristoteles a caecitate in eo monstrat diuersum quod
2448   4|            innasci proprietatem credunt in toto homine ipso qui oculum
2449   4|                cum habitu et priuatione in eo seruare dicuntur quod
2450   4|            quare haec quoque accidentia in priuatione et habitu non
2451   4|               priuari et habere habitum in eo considerant quod haec
2452   4|         uxoratum et uiduum <esse>, quae in priuatione et habitu Boethius
2453   4|          Boethius annumerat; quae tamen in eo quo<que> priuationis
2454   4|           uidentur exercere quod nullum in eis natura tempus determinauerit,
2455   4|                quod fiat eorum uicissim in alterum permutatio. Nam
2456   4|            Illud autem quod Aristoteles in priuatione et habitu ad
2457   4|             contrariorum ostendit, quod in quodam tempore alterum priuationis
2458   4|          contrariis aptari possit, bene in differentiam ducitur, cum
2459   4|               colligere <est> nisi quia in adiacentia, non in essentia,
2460   4|                 quia in adiacentia, non in essentia, caecitas de homine
2461   4|         praedicationem /388/ caecitatis in essentia homini abstulit,
2462   4|        sumptorum, quae uidelicet cum et in significatione et soni similitudine
2463   4|         studiose inspiciamus, magis eum in uocibus immorari quam in
2464   4|                in uocibus immorari quam in rebus inueniemus liberiusque
2465   4|           complexum et incomplexum ipse in designatione tantum uocum
2466   4|            dictum puta, et ordinem quem in ipsis personis secundum
2467   4|              morte et uita quaeri utrum in priuatione<m> et habitum
2468   4|                 m> et habitum an potius in contraria recipiantur. Videntur
2469   4|                 contraria non sunt, sed in eodem simul; nam quicumque
2470   4|                et uita nominantur, quae in eodem simul nullo modo possunt
2471   4|                coepit ac nondum mortuus in extremo uitae positus anhelat.
2472   4|                moriens fuit, mors actio in eo secundum quoddam suum
2473   4|                 ac secundum aliud adhuc in ipso est; haec enim accidentia
2474   4|            partes mortis mors dicuntur. In corpore quoque Phoenicis
2475   4|        praecedet, amandum. Unde non ita in praedicatione opposita sunt
2476   4|                indiuisibilia sunt. Unde in praeterito aut futuro secundum
2477   4|         diuersas eorum partes contraria in eodem poterunt esse; sed
2478   4|            eodem poterunt esse; sed non in praesenti, quippe partibus
2479   4|           affirmationis perimit, de qua in Periermeniis dictum est.
2480   4|              agitur, de quibus scilicet in consequentiis affirmationum
2481   4|               affirmatione et negatione in eo modum eumdem oppositionis
2482   4|             affirmationem et negationem in eo differentiam habent quod
2483   4|               ac si aperte diceret quod in omni animali posset sanitas
2484   4|        contraria et priuatio et habitus in se inuicem et ab affirmatione
2485   4|        contrariis. Ab immediatis quidem in eo segregantur quod alterum
2486   4|            manente suo susceptibili, ut in animali sanitas uel languor.
2487   4|           habitus; a naturalibus quidem in eo quod nullo tempore necesse
2488   4|            determinatum tempus uenerit, in his uidelicet quibus natura
2489   4|           tempus determinauit. Amplius: in huiusmodi contrariis, quae
2490   4|                 non sunt, possibile est in alterum fieri mutationem
2491   4|               nigrum et econuerso. Unde in priuatione et habitu impossibile
2492   4|        impossibile est mutationem fieri in alterutrum. Cum enim ab
2493   4|          alterutrum. Cum enim ab habitu in priuatione<m> mutatio fiat,
2494   4|              mutatio fiat, a priuatione in habitum fieri non potest; "
2495   4|              sunt." A naturalibus autem in eo clara est differentia
2496   4|               uisionem neque caecitatem in ipso homine esse, ueluti
2497   4|                ipso homine esse, ueluti in dormiente. Si enim, inquiunt,
2498   4|             enim, inquiunt, uisio esset in eo, uidere eum oporteret;
2499   4|                  Dicimus autem uisionem in dormiente quoque esse, non
2500   4|        significant, uera sunt uel falsa in significatione, sed omnino