Pars

3001   4|             quod ualet in maiori, ualet in minori, et econuerso.~Haec
3002   4|                 hoc loco pro 'comitari' in consecutione, accipiunt.
3003   4|        consecutione, accipiunt. Sed nec in his uera est regula. Cum
3004   4|             similitudinem habent, sicut in naui et ciuitate et rectore
3005   4|                quaeratur utrum princeps in ciuitate sit eligendus sorte,
3006   4|                Maxima propositio:~ quod in quibusdam proportionalibus
3007   4|      proportionalibus euenit, contingit in aliis~Hunc autem locum ab
3008   4|              Themistius separauit, quem in loco a simili Tullius inclusit.
3009   4|           Tullius inclusit. Ille igitur in nomine 'similitudinis' rerum
3010   4|          habitudinum, accepit. Hic uero in 'similitudine' utrumque
3011   4|              separauit, quam etiam ille in 'similitudine' continuit.
3012   4|       Themistius considerauit, Boethius in Secundo Topicorum manifeste
3013   4|               cuilibet alii comparatur, in proportione uero non est
3014   4|                 similitudo quidem rerum in duobus consistere potest,
3015   4|                proportionem uero semper in pluribus necesse est contineri;
3016   4|          comparatur, haec ad minus quam in tribus rebus consistere
3017   4|            rebus consistere non potest. In tribus autem aliquando consistit,
3018   4|              autem aliquando consistit, in quattuor autem uel in pluribus
3019   4|        consistit, in quattuor autem uel in pluribus frequenter. In
3020   4|                 in pluribus frequenter. In quattuor uero, ut in supraposito
3021   4|        frequenter. In quattuor uero, ut in supraposito exemplo; in
3022   4|                 in supraposito exemplo; in pluribus uero, sicut in
3023   4|                 in pluribus uero, sicut in eo Porphyrii de genere specie
3024   4|       differentia et aere forma statua. In tribus quoque contineri
3025   4|         habitudines participante, sicut in numeris, binario scilicet
3026   4|            ciuitatem. Poterunt fortasse in istis habitudines diuersae
3027   4|                est.~  EX TRANSSUMPTIONE~In trans<sumpt>ione uero argumentatio
3028   4|        mouebatur. Locus quidem a maiori in transsumptione dicitur,
3029   4|         rationale proprium hominis quod in solo Deo ipsum excedit,
3030   4|         conuenientius ostendatur, sicut in praemisso continetur exemplo.
3031   4|           exemplo. Hic igitur locus qui in transsumptione consistit
3032   4|           caeteris qui extrinseci sunt, in re diuersus non est, sed
3033   4|                re diuersus non est, sed in modo tractandi, in eo scilicet
3034   4|                  sed in modo tractandi, in eo scilicet quod in transsumptione
3035   4|          tractandi, in eo scilicet quod in transsumptione argumentatio
3036   4|             constituitur. Unde Boethius in Secundo Topicorum:~Transsumptionis,
3037   4|               inquit, locus nunc quidem in <ae>qualitate, nunc etiam
3038   4|                ae>qualitate, nunc etiam in maioris minorisue comparatione
3039   4|               tractauit, sed bene ipsum in superioribus Tullius comprehendit.~
3040   4|               huiusmodi transsumptionem in omnibus ac solis extrinsecis
3041   4|             locis Themistius acceperit. In solis autem esse uidetur
3042   4|            posse uidetur. Unde Boethius in Eodem: "qui locus, inquit,
3043   4|                 conuincitur. Sic quoque in transsumptione cuiuslibet
3044   4|                 quia, ut supra diximus, in transsumptione nulla attenditur
3045   4|                 si tantum maior notitia in transsumptione attenditur
3046   4|                 a diuisione dicitur, ut in sequentibus apparebit. Placet
3047   4|                 haec transsumptio etiam in nomine quotiens ab obscuro
3048   4|                 uidetur. Siue enim idem in nomine 'philosophi' quod
3049   4|                nomine 'philosophi' quod in nomine 'sapientis' accipitur,
3050   4|               hoc loco attenditur, quae in habitudine maioris ad minus
3051   4|               philosophus, qui caeteris in sapientia praecellit.~Nunc
3052   4|                 nullam loci habitudinem in nomine diuisionis accipiendam
3053   4|               partibus uel ab oppositis in diuisione, prout loci se
3054   4|       partitione proponuntur, sex modos in Libro Diuisionum Boethius
3055   4|                  cum alias esse generis in species, alias totius in
3056   4|                in species, alias totius in partes, alias uocis in significationes
3057   4|           totius in partes, alias uocis in significationes uel modos,
3058   4|               uel modos, alias subiecti in accidentia, alias accidentis <
3059   4|           accidentia, alias accidentis <in subiecta, alias accidentis>
3060   4|             subiecta, alias accidentis> in accidentia docuit; quas
3061   4|          originem non habeat, quod fuit in altero diuisionis membro.
3062   4|               negationem, et econuerso.~In hac autem argumentatione
3063   4|             fuit de parte ad totum, cum in <im>possibili facta fuit
3064   4|         nostrarum liber plene continet. In ea quoque argumentatione
3065   4|             assignamus secundum eos qui in syllogismis quoque locos
3066   4|                 recipiunt. Quoniam ergo in argumentatione utriusque
3067   4|             totam ipsorum multitudinem, in qua quidam cohaerentes,
3068   4|           coniugatis nascuntur, singuli in se et cohaerentiam habere
3069   4|         cohaerentiam et extrinsecitatem in istis non solum secundum
3070   4|            secundum uocis conuenientiam in principio et differentiam
3071   4|               principio et differentiam in fine, uerum etiam <secundum>
3072   4|                 iustitia' siue 'iustus' in eo conueniunt quod omnia
3073   4|             unam iustitiam significant; in eo uero differunt quod '
3074   4|          Coniugata quoque et conueniunt in significatione et quodammodo
3075   4|              modo faciant, illud quidem in essentia, id uero in adiacentia,
3076   4|             quidem in essentia, id uero in adiacentia, differentiam
3077   4|          Secundum quam differentiam uel in significatione uel in modo
3078   4|               uel in significatione uel in modo significandi possumus
3079   4|      significandi possumus deprehendere in ipsis sumptis quae etiam
3080   4|            autem et qui extrinsecitatem in ipsis attendant secundum
3081   4|                 uocis attendamus, aeque in omnibus eas inueniemus,
3082   4|                 non praeterrnisit, quae in duas tantum locorum species
3083   4|                 assumi, eas rursus quae in ipsis haerent de quibus
3084   4|                diuisione partitus est: "in ipso, inquit, /450/ tum
3085   4|            potuit intelligi, aut potius in causis uel effectis ipsa
3086   4|               interpretationem uocauit. In coniugatis autem tam casus
3087   4|            aeque et similitudinem rerum in <ae>qualitate et proportione[
3088   4|            tyranno crudelitas. Non enim in proprietate tyranni manet
3089   4|             dicit praeter finalem, quam in effectis includit, ut Boethio
3090   4|                dicit quam similitudinem in quantitate Themistius uocauit. '
3091   4|              seditionem motam actus est in exsilium?~A maiori uero
3092   4|                 propositio:~ quod ualet in maiori, ualet in minori,
3093   4|             quod ualet in maiori, ualet in minori, et econuerso.~A
3094   4|               ad se reducuntur, sed uel in partem possint sese contingere
3095   4|               ad themistianam reducamus in illis praecipue membris
3096   4|            illis praecipue membris quae in diuisione Themistii non
3097   4|             inquit, Marci Tullii a toto in diuisione Themistii uel
3098   4|           antecedunt, si sint, inquit, <in>separabilia, ut surdum naturaliter
3099   4|             pluribus mixtus est non tam in rebus ab aliis quam in tractatione
3100   4|              tam in rebus ab aliis quam in tractatione diuersus. Ipsa
3101   4|              conditio consequentiae uel in definitione uel descriptione
3102   4|                 uel forma uel causa uel in caeteris posita sit," ac
3103   4|                  Alia enim habitudo est in eo quod definitio uel species
3104   4|         antecedens <esse> et consequens in argumentationibus nolunt <
3105   4|        aggregantur."~Sed quaerendum est in qua quattuor specierum Themistius
3106   4|         comprehendit. Et uidetur quidem in contrariis ea inclusisse
3107   4|                   A pari locus a simili in quantitate apud Themistium
3108   4|                 diuisione Themistii qui in diuisione Tullii computari
3109   4|             poterint. Si enim generatio in designatione formae, ipsius
3110   4|                a causa dicetur; si uero in designatione formati, hoc
3111   4|               de quibusdam locis, utrum in ipsis contineantur, ut sunt
3112   4|       non-animal est non-homo~Hos etiam in suprapositis diuisionibus
3113   4|       confirmantur. Ait namque Boethius in ipso Topicorum suorum Proemio,
3114   4|                distinctio." Rursus idem in Secundo Eorumdem, cum diuisionem
3115   4|                necesse est terminis qui in quaestione sunt positi,
3116   4|                probetur inclusum." Idem in Tertio, cum Tullii partitionem
3117   4|                   ex his, inquit, locis in quibus argumenta inclusa
3118   4|            argumenta inclusa sunt, alii in eo ipso haerent de quo agitur,
3119   4|               eo facilius absoluemus si in primis diuisionibus locorum,
3120   4|               diuisionibus locorum, non in subdiuisionibus, omnes locos
3121   4|                 tamen esse poterunt qui in subdiuisionibus non cadent.
3122   4|                auctoritatem protulimus, in quibus non comprehenditur
3123   4|                idonee affertur. Unde et in Topicis Boethius: "si ignota,
3124   4|             ipsam amare reputor. Sic et in caeteris argumentis contingit
3125   4|             quaestio proponebatur, iure in singulis argumentationibus,
3126   4|           propositionem esse dixit quae in dubietatem et ambiguitatem
3127   4|               secundum quae ipse quoque in proximo propositionem deÞnierat
3128   4|             uerum falsumue significans. In Eodem quoque, postquam propositionem /
3129   4|                 quaestio et conclusio." In quo manifeste propositionem
3130   4|             quam quaerimus, quaestionem in sequentibus appellat, cum
3131   4|               interrogationis aliquando in nominibus interrogatiuis,
3132   4|               interrogatiuis, aliquando in aduerbiis pendet. Sunt autem
3133   4|               pendet. Sunt autem nomina in<de>finita et interrogatiua '
3134   4|        negatione[m], de quarum ueritate in eis quaeritur hoc modo: '
3135   4|         interrogationes proferuntur uel in quid uel in quale multisque
3136   4|             proferuntur uel in quid uel in quale multisque aliis modis,
3137   4|              quaeritur. Cum enim altera in dubitationem uenit, utramque
3138   4|                probatio requiritur ipsa in quaestione, in propria diuidente
3139   4|          requiritur ipsa in quaestione, in propria diuidente ponitur
3140   4|                 concessio praecesserit. In hoc enim 'si' conditionis
3141   4|      categoricarum propositionum sensus in praedicatione est, hypotheticarum
3142   4|                est, hypotheticarum uero in consecutione, ita et earum
3143   4|                auctoritatem exsequamur. In quibus et de hypotheticis,
3144   4|      inhaerentia quidem ut supraposita, in qua de inhaerentia generis
3145   4|               rei superiorem essentiam. In quo etiam nomine Boethius
3146   4|                 maius, et substantiale, in ipso includeret Quaestionem
3147   4|               stricte accidens accepit, in ea tantum quae maiora sunt.
3148   4|     quadrifariam diuisionem quaestionis in his tantum quaestionibus
3149   4|        inspiciamus. Ait namque Boethius in Primo Topicorum:~ In omni
3150   4|           Boethius in Primo Topicorum:~ In omni dialectica quaestione
3151   4|     affirmationis pertinet. Rursus idem in Eodem adiecit:~ In praedicatiuis
3152   4|                 idem in Eodem adiecit:~ In praedicatiuis autem quaestionibus
3153   4|              alius praedicatus nihilque in praedicatiuis quaestionibus
3154   4|              respiciamus.~/459/ Videtur in supradicta diuisione omnis
3155   4|                contineri, ut sunt illae in quibus de accidenti fundamentum
3156   4|                itaque aliae quaestiones in supraposita diuisione cadunt
3157   4|           significationum earum, ueluti in quolibet syllogismo propositio
3158   4|              460/ maximam propositionem in argumento includi sicut
3159   4|               impossibile est. Dicuntur in argumentis ea quae a propositionibus
3160   4|                et bene 'rationis' nomen in praemissa definitione dicunt
3161   4|               nomen est intellectus qui in anima est.~Sed, si diuisionis
3162   4|             argumentum accipiendum erit in designatione eorum quae
3163   4|                Quae quidem definitiones in designatione intellectuum
3164   4|              possunt exponi. Neque enim in propositione quicquam de
3165   4|        intellectus generatur, qui neque in sua essentia necessitatem
3166   4|                  Sunt enim quaedam quae in se necessitatem habent,
3167   4|                quaedam uero quae tantum in antecessione ad alterum
3168   4|          antecessione ad alterum ac non in se, ut Socratem esse hominem
3169   4|                 quippe cum non de ipsis in consequentia agatur, ut
3170   4|                 ac sicut argumentum non in se, sed quantum ad conclusionem
3171   4|                ad se ipsum. Alioquin et in ista consequentia:~ si Socrates
3172   4|        necessarium esset argumentum, et in ista non necessarium:~ si
3173   4|             omne necessarium argumentum in se ipso necessarium dici
3174   4|                esse non potest. Si enim in hoc enthymemate:~ Socrates
3175   4|        argumentum dici non uolunt, nisi in se fuerit necessarium, ueluti
3176   4|                de probabili.~Nota autem in supraposita diuisione argumenti
3177   4|           conemur, ut, quae /462/ etiam in ratione non teneamus, ore
3178   4|             probabilia. Sed quod maxime in intentione est, magis est
3179   4|            sententiam. Cum enim id quod in quaestione propositum fuit
3180   4|              enthymema, ita scilicet ut in argumentatione argumentum
3181   4|    argumentatione argumentum quasi pars in toto contineatur.~  DE ARGUMENTATIONE~
3182   4|              igitur argumentatio oratio in qua id quod dubium fuerat,
3183   4|             dicimus eam argumentationem in qua ex particularibus alterum
3184   4|          comparticulare hoc modo: 'quia in regendis curribus <et> in
3185   4|               in regendis curribus <et> in regendis nauibus non sorte
3186   4|               praemissis inferam: 'ergo in omni re quam regi uolumus,
3187   4|               syllogismo enthymema. Nam in exemplo semper ex uno particularium
3188   4|       assignatione ad euidentiam egens. In quibus firmam terminorum
3189   4|           assumptio non facit. Cum enim in inductione plures praeponantur,
3190   4|              plures praeponantur, sicut in syllogismo, propositiones,
3191   4|               coniunctionem assumit, ut in categoricis syllogismis
3192   4|             categoricis syllogismis aut in hypotheticis in quibus hypothetica
3193   4|         syllogismis aut in hypotheticis in quibus hypothetica per extremorum
3194   4|               destruit. Ponit quidem ut in isto:~ si est homo, est <
3195   4|                homo ergo est animal~uel in isto:~ si est homo est animal,
3196   4|        contendunt. Neque enim uel locus in ea qui a diuidentibus est,
3197   4|            propositio proferri. Sed nec in his inductionibus quae hypothetice
3198   4|              hypotheticae fiunt, ueluti in ista:~ si est homo, est
3199   4|            extremorum coniunctionem, ut in apposito liquet exemplo:~
3200   4|            enthymema supra diximus. Sed in eodem uidemur inductionem
3201   4|               irregulare fuit enthymema in quo particularia proponuntur,
3202   5|            cuius species est sapientia, in qua fides consistit. Haec
3203   5|              est. Neque enim crimen est in sciendo quibus obsequiis
3204   5|             nostra uota perficiant, sed in agendo. Si enim et hoc scire
3205   5|                Deitatis, quam ueraciter in Tribus Personis religiosus
3206   5|               enuntiaretur. Quae quidem in his nominibus cassa est
3207   5|              non una tantum persona sit in Deo sicut in Marco, ad impugnationem
3208   5|                persona sit in Deo sicut in Marco, ad impugnationem
3209   5|                 pedem referunt et quasi in ipso gustu incogniti saporis
3210   5|         discernere, subtilitatis laudem in crimina uertunt ueramque
3211   5|           defendunt ac, dum ipsos /471/ in inuidiam dolor accendit,
3212   5|         consecutos. Quae quidem sola id in excellentia sua priuilegium
3213   5|               Quantocumque enim tempore in eius doctrina desudaueris,
3214   5|      hypotheticorum tractatus prius est in hypotheticis propositionibus
3215   5|              ueritate inferentiae, quia in Topicis nostris satis, ut
3216   5|                disseruimus, non est hic in eisdem immorandum. Sed satis
3217   5|        propositio illa dicitur quae non in se uera recipitur, sed gratia
3218   5|            hypothesis appellatur de qua in praesenti tractandum est,
3219   5|           coniunguntur, cuiusque sensus in conditione consistit, ueluti
3220   5|                 innectit coniunctio, ut in praemissa hypothetica antecedentem
3221   5|               considerantur. Aliae enim in coniunctione, aliae in disiunctione
3222   5|             enim in coniunctione, aliae in disiunctione proponuntur.
3223   5|               disiunctione proponuntur. In coniunctione quidem ut supraposita:~
3224   5|                 a coniunctio apponitur; in disiunctione uero hoc modo:~
3225   5|          utrumque simul Þeri diceretur. In his nulla natura consecutionis
3226   5|               est animal~Apparet itaque in temporalibus nullam consecutionis
3227   5|                uberius et conuenientius in sequentibus disputabitur. /
3228   5|                locorum inferentia ueram in necessitate consecutionem
3229   5|              uero terminorum eas fieri [in] consequentias uoluit quae
3230   5|                prius est, utpote causa, in consecutione quoque praeponunt,
3231   5|             HYPOTHETICIS~Videntur autem in huiusmodi propositionibus,
3232   5|        huiusmodi propositionibus, sicut in categoricis, eiusdem plures
3233   5|           contradi<c>tionis ostensionem in Primo Hypotheticorum suorum
3234   5|               antecedens sed consequens in negatione<m> conuertunt.
3235   5|       consequentem enim partem, ut ipse in eodem Boethius dicit, respiciendum
3236   5|          consequentis partis remotionem in his enuntiationibus negationes
3237   5|            negationes disponimus, sicut in categoricis secundum remotionem
3238   5|              praedicati. Nam quem locum in enuntiatione categorica
3239   5|                praedicatum obtinet, eum in hypothetica consequens habet,
3240   5|                habet, et quem subiectum in illa, antecedens in ista.
3241   5|           subiectum in illa, antecedens in ista. Similesque sunt eorum
3242   5|            eorum ad inuicem regulae, ut in sequentibus aperiemus.~Non
3243   5|              propositioni negatio tenet in simplicem uniuersalis affirmatiuae
3244   5|                 homo est animal', sicut in Libro Categoricorum monstrauimus --;
3245   5|          proprietatem atque affinitatem in eis pensemus. Contrarias
3246   5|             ipsis inferuntur. Idem <et> in hypotheticis contingit.
3247   5|                animal~Nos tamen qui, ut in sequentibus apparebit, has
3248   5|       aequipollentiam uerae inferentiae in eis non concedimus. Multum
3249   5|              est. Cum enim earum sensum in Primo Topicarum Differentiarum
3250   5|      separatiuas appellamus, quod etiam in categoricis enuntiationibus
3251   5|             categoricis enuntiationibus in Libro earum considerauimus.
3252   5|             destructio.~Nota autem quia in hypotheticis enuntiationibus
3253   5|             uero quae diuidentem habet, in contraria quasi eius subalterna
3254   5|                Unde negatiuum aduerbium in negatione facienda uerbo
3255   5|               Sed fortasse dicitur quod in 'magis albus' ens intelligitur
3256   5|             comparari potest quod omnia in substantia designat, quippe
3257   5|             nomina quae essentiae sunt, in his quoque accidentibus
3258   5|                 enu<n>tiatiua non sint, in simplices tamen propositiones
3259   5|          animali' mediante. Sunt itaque in hac media hypothetica principale
3260   5|        antecedens et consequens id quod in prima consequentia antecedit
3261   5|               consequentia antecedit et in posteriore sequitur; medius
3262   5|              medius autem terminus, qui in prima consequens et in secunda
3263   5|              qui in prima consequens et in secunda antecedens ad coniunctionem
3264   5|             Ipsae uero conditiones quae in singulis consequentiis ponuntur,
3265   5|                 est affine<m> utrisque, in eo scilicet quod et duas
3266   5|                simplicibus hypotheticis in eo affinis dici poterit
3267   5|      categoricam a<c> deinde destruimus in conclusione priorem hoc
3268   5|                 syllogismos. Sicut enim in categoricis syllogismis
3269   5|          figuras efficit, eodem modo et in hypotheticis illis contingit
3270   5|               hypothetica, ut postmodum in sequentibus apparebit. Ac
3271   5|               nunc uero de temporalibus in proximo disputandum est.
3272   5|                proximo disputandum est. In his autem, ut dictum est,
3273   5|                 est animal~Unde apparet in illis quae propriam consecutionem
3274   5|       conditionis necessariam monstrant in inferentiam secundum ipsorum
3275   5|                 exigat, esse pensandam. In his autem quarum consecutio
3276   5|            nihil aliud est dicenda quam in eodem tempore /482/ comitatio,
3277   5|             potest et consequi. Unde me in Introductionibus Paruulorum
3278   5|      disiunctarum, simplices esse; quod in sequentibus conuenientius
3279   5|               est animal est artifex~et in prioribus quidem duabus
3280   5|                 uim inferentiae tenet, <in> tertia uero gemini proprietas
3281   5|               est, illud esse' quantum 'in eodem tempore utrumque esse'.
3282   5|            tempore utrumque esse'. Unde in Primo Hypotheticorum Boethius
3283   5|            caelum quoque rotundum est." In eodem autem tempore utrumque
3284   5|                Þeri docet consequentias in quibus consequuntur temporales,
3285   5|                 ac non per se, cum ipsa in naturalem conuersa consequentiam
3286   5|         existimabitur, eo scilicet quod in naturalem <con>uersa necessitatem
3287   5|         antecedat temporalis, id quoque in ea custoditur quod in naturalem
3288   5|            quoque in ea custoditur quod in naturalem conuersa necessitatem
3289   5|          consequantur, tales fiant quod in naturales conuersae uerae
3290   5|              earum destructiones, quae [in] quibusdam placebant, ut
3291   5|              habeat 'animatum'. Ideoque in destructione 'cum' in 'quamuis'
3292   5|           Ideoque in destructione 'cum' in 'quamuis' conuertunt, ac
3293   5|                  animato' praeponeretur in temporali, male posset illud '
3294   5|        regularitatis determinatio, quam in temporalibus componendis
3295   5|              uidetur.~Sed ut nos quidem in his destructionibus Boethium
3296   5|            Boethium possimus defendere, in aliquo eum praesumimus emendare,
3297   5|               eum praesumimus emendare, in eo scilicet quod huiusmodi
3298   5|    conditionales /485/ latine dicuntur. In his uero temporalibus nulla
3299   5|               sensus: ignis calidus est in eo tempore in quo caelum
3300   5|               calidus est in eo tempore in quo caelum est rotundum.
3301   5|               curris', utriusque cursum in eodem tempore fieri monstramus,
3302   5|         quantitatem, sic nec illae quae in eodem tempore aliqua fieri
3303   5|          accipiendum: ignis est calidus in eo tempore in quo caelum
3304   5|               est calidus in eo tempore in quo caelum est rotundum --, '
3305   5|                ipsa quoque determinatio in qua antecedens accipiebatur,
3306   5|          praedicato remoueatur. Unde si in negatione determinatio quoque
3307   5|          poterit fieri destructio, quae in diuidentibus propositionibus
3308   5|              quod licet uis inferentiae in terminis consistat, tota
3309   5|                 ad positionem 'hominis' in Socrate poni 'animal' in
3310   5|                in Socrate poni 'animal' in eodem. Unde bene hypothetica
3311   5|      inconuenientia ex destructionibus, in his maxime hypotheticis
3312   5|                 his maxime hypotheticis in quibus temporales antecedunt,
3313   5|           temporales antecedunt, ueluti in ista:~ si cum lapis est
3314   5|          dicamus: 'homo ab eo remouetur in eo tempore in quo ipsi animatum
3315   5|                 remouetur in eo tempore in quo ipsi animatum cohaeret', <
3316   5|                quod> falsum est, cum ei in nullo tempore animatum inhaereat.
3317   5|               temporale aduerbium, quod in 'quamuis' coniunctionem
3318   5|              coniunctionem ideo mutant, in destructione negationem
3319   5|                enim affirmationis uocem in negatione propria conuenit
3320   5|               inferentiae destructiones in his oporteat pensare, quare
3321   5|                 oporteat pensare, quare in his hypotheticis quae ex
3322   5|                 temporalibus iunguntur, in quibus duplex uis inferentiae
3323   5|          intendens scilicet cum eo quod in consequenti praedicatur,
3324   5|              dum sedet', id est ita est in re ut haec propositio dicit: '
3325   5|                 est stare', dum ita est in re ut haec altera dicit: '
3326   5|           infans, id est quando ita est in re ut haec propositio dicit: '
3327   5|            illud 'quando' referatur, ut in eodem tempore et infantiam
3328   5|                  falsum est. Licet enim in praeterito tempore ei illa
3329   5|               duo inhaeserint, non ideo in eodem tempore fuerunt. Diuersae
3330   5|     indiuisibile, atque ideo quaecumque in praesenti cohaerent, simul
3331   5|                eis tamquam hypotheticis in modis syllogismorum utamur.
3332   5|                 inspiciamus, nullo modo in quibusdam defendere possumus,
3333   5|            habet, ipsi tamen negationem in destructione apponit, ita
3334   5|                 lapis'. Nos uero potius in omnibus toti consequentiae
3335   5|                Ex omni namque disiuncta in parem sibi coniunctam incidimus <
3336   5|         consequenti eodem remanente, ut in suprapositis apparet. Nam
3337   5|               negationem quae antecedit in disiuncta, diuidens affirmatio
3338   5|               affirmatio quae antecedit in coniuncta uelut ei opposita
3339   5|               perimit; consequens autem in utrisque idem relinquitur.
3340   5|               affirmatione iungatur, ut in superioribus exemplis. Si
3341   5|                 autem facile disiunctam in coniunctam resoluere poteris,
3342   5|           primam diuidentem non dubites in disiunctione consequi. Veluti
3343   5|                negatiua: 'non est homo' in disiunctione ad suam diuidentem
3344   5|         postremam habeat disiunctionem. In quo etiam comprobando talis
3345   5|                  est animal~Eadem ratio in aliis quoque disiunctis
3346   5|        complexionem constructionis, dum in oratione posita ad perfectionem
3347   5|             tantum', eo uidelicet quod <in suis> Hypotheticis Boethius
3348   5|               alterum esse intelligunt, in eo scilicet quod disiuncta
3349   5|           Boethium plurimum secuti, ubi in fine suorum Hypotheticorum
3350   5|              quod si alterum eorum quae in membris continentur, tollitur,
3351   5|               disiuncta simpliciter, ut in sequentibus apparebit. Tantumdem
3352   5|                  consequens appellatur. In coniunctis autem non ordo
3353   5|         coniuncta recte possit attribui in<s>piciamus. Cuius tamen
3354   5|                 omnium sententia tenet. In cuius tamen coniunctae dispositione
3355   5|               eadem disiuncta accipi ut in sequenti categorica habens
3356   5|              per unum 'aut' categoricam in disiunctione, sicut hypotheticam,
3357   5|                qualitate enuntiationum <in> hypotheticis enuntiationibus
3358   5|       hypotheticis enuntiationibus quam in categoricis habere uidentur.
3359   5|                sequitur enim ex eo tale in conueniens:~ si nulla res
3360   5|             categoricam et hypotheticam in disiunctione compositas
3361   5|          credatur. Volunt itaque semper in huiusmodi categoricis quae
3362   5|                 esse sensum categoricae in disiunctione propositae,
3363   5|      propositionum sensus uel tales qui in eos resoluuntur. Huius enim
3364   5|          quamuis enuntiatiuae non sint, in propositiones tamen per
3365   5|                homo~Conuersiones autem <in> hypotheticis propositionibus,
3366   5|     hypotheticis propositionibus, sicut in categoricis, secundum transpositionem
3367   5|    transpositionem terminorum pensamus, in illis quidem praedicati
3368   5|                 praedicati et subiecti, in istis autem antecedentis
3369   5|           antecedentis et consequentis; in illis quidem cum de praedicato
3370   5|                 subiectum et econuerso, in istis autem cum de consequenti
3371   5|             uero simplicem conuersionem in illis dicebamus esse cum
3372   5|         uidelicet tales per se termini <in> conuersione ponerent<ur>,
3373   5|                sibi dicuntur opponi, ut in hoc loco: 'omnis homo est
3374   5|               quoque conuersionis modos in hypotheticis esse animaduertimus,
3375   5|        simplicem quidam conuersionem ut in suprapositis disiunctis
3376   5|               per contrapositionem uero in coniunctis naturalibus,
3377   5|        adiecerunt? Sed nec ex nouitate <in> conuersionibus consequentiarum
3378   5|                si singulorum dicta quos in arte Latini celebrant, memoria
3379   5|               alterum alteri ut sit, ut in duplo et dimidio; conuertuntur
3380   5|      conuersione consequentiae loquitur in Libro Praedicamentorum,
3381   5|          Praedicamentorum, de qua etiam in Libro Periermenias ipsum
3382   5|                 illi conuertitur." Idem in eodem: "ergo impossibile
3383   5|                   Ipse etiam Porphyrius in his quas ad Praedicamenta
3384   5|        consecutionis indicant. Ait enim in Primo Categoricorum, cum
3385   5|        conuersio consequentiae, fieret. In Hypotheticis quoque suis
3386   5|      consequentiarum monstrauit, ueluti in secundo et tertio modo figurae
3387   5|                figurae tertiae, cum eos in modos primae figurae resoluit
3388   5|      contrapositionem consequentiis; et in secundo quidem ait istam
3389   5|                 posse:~ si est a, est c~in tertio quidem istam:~ si
3390   5|               auctoritas; et est quidem in naturalibus /498/ coniunctis
3391   5|   contrapositionem conuersio naturalis, in disiunctis autem siue coniunctis
3392   5|            teneremus, non posse seruari in his quae generalia habent
3393   6|          syllogismis autem coniunctarum in praesenti disserendum est;
3394   6|              praesenti disserendum est; in syllogismis uero disiunctarum
3395   6|              est b~Quas etiam non solum in litteris, uerum etiam in
3396   6|                in litteris, uerum etiam in terminis assignari conuenit,
3397   6|              prima uidelicet et quarta, in eadem terminorum materia
3398   6|             carentia, cum uidelicet ait in Hypotheticis suis hanc consequentiam <
3399   6|                et negationem proponitur in contrariis tantum medio
3400   6|             carentibus proponi, hoc est in disparatis immediatis. Qui
3401   6|             remouet~At uero haec regula in pluribus falsa esse conuincitur.
3402   6|                 consequentias, quas nos in Topicis nostris calumniati
3403   6|               fieri syllogismus dicitur in quo /500/ assumptio propositae
3404   6|        consequentis illi fieri dicuntur in quibus assumptio propositae
3405   6|                 ipsius destruit<ur>, ut in conclusione quoque antecedens
3406   6|                  hoc est perspicui esse in se atque euidentes, dicuntur,
3407   6|            terminos constitua<n>t sicut in praemissa hypothetica fuerant
3408   6|      inferentiarum ipsarum discretionem in promptu conuenit esse; quas
3409   6|              conuenit esse; quas quidem in Primo Topicorum nostrorum
3410   6|     consequentis pertinet.~Nam fortasse in quibusdam <gratia> terminorum,
3411   6|          attinet. Nam gratia terminorum in eisdem destructum antecedens
3412   6|         antecedens destruit consequens, in quibus positum consequens
3413   6|                 uero consequens ponatur in assumptione hoc modo: 'sed
3414   6|            tamen erit syllogismi forma, in qua hoc consequens positum
3415   6|                 ueritas annuatur, sicut in Primo Topicorum ostendimus,
3416   6|               Topicorum ostendimus, uel in Tertio Categoricorum in
3417   6|                 in Tertio Categoricorum in expositione definitionis
3418   6|             definitionis syllogismorum. In his uero nullo modo conclusio
3419   6|             abusiue syllogismos nominat in Secundo suorum Hypotheticorum,
3420   6|       impossibilitatis adhibetur, sicut in singulis modis ostendemus.~
3421   6|               ut ipsum expellat, ac sic in conclusione superioris modi
3422   6|                 superioris modi b prius in assumptione ablato a quo<
3423   6|             praemissis proueniat, sicut in superiori modo ex inductione
3424   6|              consequenti. Sic quoque et in caeteris qui imperfecti
3425   6|                 b erit. Si uero ponatur in assumptione hoc modo: 'sed
3426   6|              conditio naturalis mutetur in temporalem, totidem erunt
3427   6|                 cum non est b non est c~In his autem quattuor a affirmatum
3428   6|                 consequi possit, ueluti in ista apparet:/505.35/~ si
3429   6|                 sequeretur. Idem quoque in caeteris oportet considerari.
3430   6|                 tales semper eligi quae in naturalem hypotheticam conuersae
3431   6|               teneant, ueluti illa quae in praemissa sequebatur: 'cum
3432   6|              illae quae, ut dictum est, in naturalem consequentiam
3433   6|              naturam per singulos modos in appositis terminis inspicere
3434   6|                est homo~Nota tamen quod in destructione temporalis
3435   6|           sententiam coniectantes. Unde in omnium temporalium destructionibus
3436   6|               si est homo, cum non est <in>animatum est sensibile sed
3437   6|               si est homo, cum non est <in>animatum non est insensibile
3438   6|                   sed non cum <non> est in animatum non est insensibile
3439   6|                 coniunguntur; de quibus in proximo agendum est. Quarum
3440   6|              sit a non est b, non est c~In his autem omnibus tales
3441   6|             illis ueniunt consequentiis in quibus hypothetica ad aliam
3442   6|            tales elegi quae <con>uersae in naturalem consequentiam
3443   6|            Sicut autem prima temporalis in naturalem conuersa non uera
3444   6|                 omnes connumerati sunt; in quibus quidem ordinem illum
3445   6|         consimiles inuicem esse uoluit, in eo scilicet quod, sicut
3446   6|                 eo scilicet quod, sicut in illis utraeque propositiones
3447   6|                hoc est categoricae, ita in istis utraeque propositiones
3448   6|     assumptiones et conclusiones, sicut in illis, eiusdem generis sunt;
3449   6|               eiusdem generis sunt; ita in istis eos quoque rursus
3450   6|             quidem propositiones primae in tribus terminis constitutae
3451   6|       SYLLOGISMORUM>~Prima autem figura in his mediis hypotheticis
3452   6|                 hypotheticis dinoscitur in quibus id quod prius ad
3453   6|                b est c~Hic enim <b> qui in priori consequentia consequebatur
3454   6|        consequentia consequebatur ad a, in posteriori antecedit ad
3455   6|               ad b et ad c.~Tertia uero in qua duo antecedunt ad idem
3456   6|            eadem propositio ad duas uel in secunda figura antecedit
3457   6|            secunda figura antecedit uel in tertia sequitur, eum altera
3458   6|         posterius apparebit.~Nota autem in omnibus figuris medium terminum
3459   6|     extremitates appellari, quod quidem in secunda et tertia figura
3460   6|              earum consequentiarum quae in media propositione continentur,
3461   6|             figurae syllogismi perfecti in se quantum ad syllogismos
3462   6|                postrema uel quod medium in sensu ipsa connectit extrema,
3463   6|                 ipsa connectit extrema, in ipsa etiam dispositione
3464   6|           terminorum ita sunt ordinata. In secunda uero figura quod
3465   6|             uero figura quod medium est in sensu, a scilicet, ad extrema,
3466   6|              uidelicet et c, antecedit. In tertia uero sequitur ad
3467   6|             eisdem figuris hypotheticam in conclusione colligentes
3468   6|              est c quare si est a est c~In illis autem quos Boethius
3469   6|             sunt et conclusiones, sicut in simplicibus, hoc modo:~
3470   6|                 c sed est a quare est c~In his itaque tota media quae
3471   6|        conclusio sunt quae ex ea fiunt. In illis uero quae hypotheticam
3472   6|                propositio quae ponitur, in propositione syllogismi
3473   6|                 prima consequentia quae in ipsa media continetur, propositio
3474   6|               ita isti, ac sicut figura in illis continetur in propositione
3475   6|              figura in illis continetur in propositione et assumptione,
3476   6|        propositione et assumptione, ita in istis. Quia ergo satis erant
3477   6|           quoque categoricorum perfecti in se atque perspicui uidentur.
3478   6|               terminos medii communitas in mediis propositionibus facit.~
3479   6|                  si non est b non est c~In quattuor ergo primis propositionibus
3480   6|           propositionibus a affirmatum, in quattuor uero postremis
3481   6|                medium uero tantum sicut in posteriori hypothetica antecedit,
3482   6|              hypothetica antecedit, ita in priori necesse est consequi.~
3483   6|               animatum~sed constituitur in assumptione prima categorica
3484   6|       propositiones hypotheticarum quae in illis concluduntur. Omnes
3485   6|                 dicuntur. Unde Boethius in Secundo Hypotheticorum,
3486   6|             diuiditur haec consequentia in assumptione et conclusione
3487   6|           propositionibus nascentes qui in assumptione ultimam propositionem
3488   6|                ultimam propositionem et in conclusione primam tollunt
3489   6|                 quidem consequentia cum in assumptione et conclusione
3490   6|                quae quidem si diuidatur in assumptione et conclusione,
3491   6|              quare non est a~/522/ Idem in caeteris oportet considerari,
3492   6|               destructionem extremorum, in assumptione et conclusione
3493   6|           consequentis>. Totidem quoque in tertia et in secunda figura
3494   6|             Totidem quoque in tertia et in secunda figura erunt.~Quomodo
3495   6|      consequentia conuerteris secundam, in tertiam figuram incides
3496   6|              figuram esse supra diximus in qua duo ad idem affirmatum
3497   6|              consequuntur, tertiam uero in qua duo ad idem affirmatum
3498   6|              Aequimodae uero illae sunt in quibus eodem modo medius
3499   6|            accidens conuersionem habet. In hypotheticis uero naturalibus,
3500   6|                 illae sunt hypotheticae in quibus medius terminus diuerso