Pars

  1   1|        extremae continuantur, tantus locus adiacens erit quo alii loci
  2   1|            quapropter continuus erit locus: ad unum enim communem terminum
  3   1|   indiuisibile accidens. Ipse etenim locus puncti totum ipsum quod
  4   1|         circumscriberetur, utique et locus alium locum circumscribentem
  5   1|         autem praeter haec tempus et locus." Ac rursus: "est autem
  6   1|             est autem tale tempus et locus." De continuatione uero
  7   1|          linea, superficies, corpus, locus. Positionem uero in partibus
  8   1|    inspiciamus, cum scilicet dicitur locus superior uel inferior, non
  9   1|      secundum locum est, suscipiunt; locus uero ipse in loco non est.
 10   1|            credatur. Sic itaque idem locus quantitatiuus permanere
 11   3|            Mihi autem nullo modo hic locus a toto necessitatem uidetur /
 12   4|               uim inferentiae tenet, locus dicitur, cumque 'homo' ad '
 13   4|              genus suum sese habeat, locus ipse a specie assignandus
 14   4|         propositio, quae nihilominus locus dicitur, sicut in sequentibus
 15   4|              est animatus', a specie locus est, quae est 'animal', '
 16   4|            praedicato uel a subiecto locus assignandus est. A praedicato
 17   4|           praedicato est assignandus locus, id est 'homine', quem praedicatum
 18   4|             in hac quoque inferentia locus ab antecedenti uidetur assignandus
 19   4|               Sed hic ab antecedenti locus superuacaneus omnino uidetur,
 20   4|          Quod etsi in syllogismo hic locus esse annuatur secundum antecessionem
 21   4|    inferentiarum uis proprie dicitur locus quae imperfectae sunt, ut
 22   4|  propositionis appellaret. Est autem locus differentia: ea res in cuius
 23   4|            inferentia haesitans unde locus sit, requirit, respondere
 24   4|             homo est animal~unde sit locus, requiritur, a specie respondemus
 25   4|             talem quaestionem: 'unde locus?' proponimus communem inferentiae
 26   4|              merito non quae res sit locus dicimus, sed unde sit locus,
 27   4|          locus dicimus, sed unde sit locus, id est ex qua habitudine
 28   4|   habitudinis. Si autem quae res sit locus quaereretur, profecto de
 29   4|              ueritatis consecutionis locus differentia adducitur, sicut
 30   4|            ipsius existunt. Unde nec locus esse possunt, sed tantum
 31   4|         potest subsistere. Cum autem locus differentia non possit assignari
 32   4|        propositionem ex ipsa re quae locus dicitur, constare accepimus,
 33   4|           secundum hoc scilicet quod locus differentia non in se maximam
 34   4| propositionis ad subiectum sequentis locus est pensandus et secundum
 35   4|           alterius fuerit, a species locus dicatur, uel secundum quamlibet
 36   4|           antecedentis consequentiae locus est considerandus et assignandus,
 37   4|              apponitur, se habuerit, locus assignetur; ut si eius antecedens
 38   4|          antecedenti uel consequenti locus dicatur.~Cum uel antecedens
 39   4|              consequens, duplex erit locus, secundum id scilicet quod
 40   4|             species est substantiae, locus est unus a specie, quantum
 41   4|              est Socratis, alius est locus a genere. In composita quoque
 42   4|       secundum consequens duplex est locus. Nam secundum hoc quod prioris
 43   4|           posterioris consequentiae, locus unus est ab antecedenti;
 44   4|              hypotheticae, alius est locus a consequenti.~Secundum
 45   4|           antecedentes propositiones locus consistit cum dicitur:~
 46   4|             consequenti substantiam. Locus a substantia ille est qui
 47   4|       demonstrant, ideoque huiusmodi locus a substantia est nominatus.
 48   4|         probabilitatem pensemus, nec locus, qui uis inferentiae dicitur,
 49   4|              priuatae sunt, unde sit locus, id est uis seu firmitas
 50   4|     propositione<m>.~Sed si fortasse locus in ea requiratur, communem
 51   4|     nominatiuo primus constructionis locus reseruetur, saepe /319/
 52   4|              sit mutata, immo potius locus est a toto in comprehensione
 53   4|             est homo, aut est animal~locus a specie qui et coniunctae
 54   4|  intelligitur, ut etiam sit a specie locus, talisque maxima propositio
 55   4|            probat, cum a definitione locus assignatur, quod in ipsa
 56   4|         inferentiae tenet ac proprie locus dicitur; de qua etiam in
 57   4|       consequentia <agitur>, non est locus ab eodem simpliciter, sed
 58   4|             idem' relatiuum pronomen locus assignari; locum enim in
 59   4|        partium eius~Sed hic fortasse locus magis ab uniuersali toto
 60   4|     constitutiua speciei differentia~Locus uero assignari potest a
 61   4|             negant. Sed quid sit ibi locus a praedicato uidendum est.
 62   4|              accipitur, et tunc idem locus a praedicato secundum ipsam
 63   4|           Sed dico quod ne<c> in his locus a praedicato <est> ubi uera
 64   4|           esse exigat. Nec iam magis locus a genere dari poterit inter
 65   4|           homo~Verum in neutra harum locus dandus est a genere sed
 66   4|       habitudinis antecedit, non est locus a genere assignandus, sed
 67   4|          consequentiis iure unde sit locus requiritur, in quibus nulla
 68   4|              praeponitur. Non itaque locus a genere uel specie negari
 69   4|         assignationem. Similiter nec locus a praedicato uel subiecto
 70   4|             aequalia. Non est itaque locus a praedicato uel subiecto
 71   4|              omnis homo est animatus~locus a praedicato recte assignaremus,
 72   4|      composita hypothetica praedicta locus esset, oporteret in conuersione
 73   4|              ut uidelicet inde in ea locus a praedicato contingeret,
 74   4|           363/ a specie uel a genere locus est assignandus quam a praedicato
 75   4|           subiecto uel a> praedicato locus debet responderi, sicut
 76   4|       manifesta uel falsitas, ut nec locus nec maxima propositio sit
 77   4|         consequentia potius a specie locus quam ab antecedenti est
 78   4|     consequentiis diximus, generalis locus ab antecedenti assignari
 79   4|          consistat. Cum enim hic sit locus a specie:~ si est homo,
 80   4|            quam ad ipsas referamus.~ LOCUS AB OPPOSITIS SECUNDUM AFFIRMATIONEM
 81   4|    consecutio, sed iam ab immediatis locus esse non poterit. Non enim
 82   4|          tunc est aegrum~Unde potius locus a descriptione esse uidetur
 83   4|         inferentia ipsius ad ultimam locus assignari ualeat, et ita
 84   4|           LOCO A RELATIVIS~Fit autem locus a relatiuis extrinsecus
 85   4|   consequentiam, potest in coniuncta locus assignari permixtus ex illis,
 86   4|               Socrates non est lapis~locus simul a genere et opposito
 87   4|           etiam si medius adhibeatur locus uel cum extrinseco uel cum
 88   4|             non est lapis~Hic igitur locus medius ex medio quo mixtus
 89   4|    consecutio, sed iam ab immediatis locus esse non poterit. Non enim
 90   4|          tunc est aegrum~Unde potius locus a descriptione esse uidetur
 91   4|         inferentia ipsius ad ultimam locus assignari ualeat, et ita
 92   4|           LOCO A RELATIVIS~Fit autem locus a relatiuis extrinsecus
 93   4|   consequentiam, potest in coniuncta locus assignari permixtus ex illis,
 94   4|               Socrates non est lapis~locus simul a genere et opposito
 95   4|           etiam si medius adhibeatur locus uel cum extrinseco uel cum
 96   4|             non est lapis~Hic igitur locus medius ex medio quo mixtus
 97   4|           secundum locum quando unus locus deseritur et alius assumitur,
 98   4|               et qui ipsum comitatur locus idem permanet. Expeditior
 99   4|           multo melius a generatione locus erit. Est itaque 'generatio'
100   4|       econuerso dicas, a corruptione locus esse perhibetur. Maxima
101   4|             Topicorum: "hic, inquit, locus iudicio nititur et auctoritate
102   4|           uolumus.~Videtur autem hic locus qui ab auctoritate dicitur,
103   4|               Et poterit quidem idem locus ab effectu dari semper,
104   4|              declarat: "hic, inquit, locus distat ab eo qui ex similibus
105   4|        notandum est quod cum dicitur locus esse a proportio<ne>, talis
106   4|            prima quaestio mouebatur. Locus quidem a maiori in transsumptione
107   4|       continetur exemplo. Hic igitur locus qui in transsumptione consistit
108   4|             Transsumptionis, inquit, locus nunc quidem in <ae>qualitate,
109   4|              Boethius in Eodem: "qui locus, inquit, a toto forsitan
110   4|               ideo ex transsumptione locus hic conuenienti uocabulo
111   4|            uel a minori uel a simili locus assignandus erit, sed tantum
112   4|             uidetur potius huiusmodi locus magis medius quam extrinsecus
113   4|             est. Aeque tamen uterque locus a coniugatis uocabitur.
114   4|            sibi coniunguntur.~Restat locus a diuisione, ad cuius cognitionem
115   4|            temporis erat. Hic igitur locus cohaerens fuit. Cum autem
116   4|             fit, quae opposita sunt, locus est extrinsecus. Quia ergo
117   4|           est extrinsecus. Quia ergo locus a diuisione modo cohaerens
118   4|              incipit, modo cohaerens locus est, modo extrinsecus. Cohaerens
119   4|            diuisionis modo cohaerens locus est, modo extrinsecus, ideo
120   4|               A comparatione maiorum locus uel minorum aut parium a
121   4|             econuerso.~A rei iudicio locus, quem solum extrinsecus
122   4|            inquit, et consequentibus locus plurifariam spargitur: nam
123   4|        nominat. "Itaque, inquit, hic locus pluribus mixtus est non
124   4|          effectus finis est." A pari locus a simili in quantitate apud
125   4|            diuisione. Sed hic quidem locus qui ab integro toto dicitur
126   4|       effectu. A transsumptione uero locus uel a maiori uel a minori
127   4|       coniugata uocauit. A diuisione locus modo a partibus, modo ab
128   4|              poterunt. Nullus itaque locus erit qui secundum Themistium
129   4|              Unde a Tullio huiusmodi locus bene descriptus est argumenti
130   4|           contendunt. Neque enim uel locus in ea qui a diuidentibus
131   7|               uis inferentiae' quod 'locus'. Neque enim locus, cum
132   7|             quod 'locus'. Neque enim locus, cum et ea quae sunt et
133   7|               potest enim 'chimaera' locus esse, ut in conuersione