Pars

  1   1|            constructionis aliquando fit casu, aliquando praepositione.
  2   1|     disciplinatum'. Harum enim alia fit genitiuo, alia ablatiuo,
  3   1|        exigit, sed ea quae per idem fit nomen, ut 'pater filii pater'.
  4   1|        fieri soleat assignatio quae fit per~superius nomen sic: '
  5   1|           quae secundum substantiam fit, propriam rerum ostendit
  6   1|    diuisionem quod per opposita non fit. Eadem namque qualitas et
  7   1|            facere dicitur. Si autem fit, non est, sicut in Primo
  8   1|             cum praemisisset: "etsi fit pulcher, non est pulcher,"
  9   1|               statim adiecit: "etsi fit aliquid, non est," illud
 10   1|           est," illud scilicet quod fit, ut si ligna et lapides
 11   2|        modis accipitur. Alia namque fit per impositionem, ut 'hominis'
 12   2|              Alia uero demonstratio fit secundum comitationem ac
 13   2|             significationes diuisio fit, quotiens una uox multa
 14   2|             significationes diuisio fit" etc.; propriae namque sunt
 15   2|             eumdem casum compositio fit; modo quidem secundum inhaerentiam,
 16   2|         personae certum erat, nulla fit de persona uel in nomine
 17   2|          quod a 'nuncupo, nuncupas' fit passiuum, quod tantum de
 18   3|      diceret: 'dies uel /157/ pugna fit'. Primae quoque et secundae
 19   3|         quod haec per coniunctionem fit, illa uero per appositionem,
 20   3|           uero per appositionem, ut fit etiam exemplum de accidentali
 21   3|      oppositio in adiecto, quia non fit per compositionem coniunctio.
 22   3|          non solum inferentia falsa fit, rerum <etiam> illata propositio.
 23   3|        dicitur, hic uero minime. Et fit quidem oppositio in adiecto
 24   3|     enuntiat. Non enim demonstratio fit eius cuius pater est, cum
 25   3|           ullus relinquitur, omnium fit remotio, quippe unusquisque
 26   3|             ea quae de bello futuro fit, hoc modo: 'bellum fiet'.
 27   3|       bellum fiet'. Dum enim nondum fit, ita est ut propositio dicit,
 28   3|      scilicet fiet; dum autem ipsum fit, non iam <quod> fiet dicetur,
 29   3|              fiet dicetur, sed quia fit.~ <DE ARGUMENTATIONE ADVERSUS
 30   3|           homine' et 'ambulare' non fit unum," quare non sunt unum; "
 31   3|             ex quibus rebus una non fit substantia, quomodo una
 32   3|         impositum sit ex quibus non fit unum, non est una affirmatio
 33   3|             et equo, ex quibus unum fit, per impositionem datum
 34   3|          imposita est ex quibus non fit unum, hoc est plura in sententia
 35   3|          particulares concluduntur.~Fit igitur secundae figurae
 36   3|             infertur. Quartus autem fit, cum ex uniuersali affirmatione
 37   3|          est~In tertia quoque talis fit [ad] temporum admixtio:~
 38   4|        inferentiam syllogismi, quae fit de duabus praecedentibus
 39   4|           caeteris animalibus talis fit consequentia:~ si est homo,
 40   4|            antecedat 'lapidem', non fit inferentia uera. Ad consequentem
 41   4|          assignatio facta, perfecta fit propositae consequentiae
 42   4|      positionem 'patris' circa idem fit, in illa uero minime.~Conuincitur
 43   4|       propositio induci:~  quicquid fit speciei, et generi;~aut
 44   4|      diuisibilis, alia constitutiua fit per opposita, 'diuisibile'
 45   4|       calido frigidum et ex frigido fit calidum et ex sano aegrum
 46   4|             quod calefacit frigidum fit', ita contingit dicere: '
 47   4|         idem et calefit et frigidum fit, et calefaciens est et frigidum
 48   4|        iuuare potest, quae scilicet fit inter negationem et affirmationem.
 49   4|  extrinsecis.~  DE LOCO A RELATIVIS~Fit autem locus a relatiuis
 50   4|    quandoque constructio idonea non fit ad conuersionem, ueluti
 51   4|             singularis numeri, quae fit circa singulos. Unde si
 52   4|      Materialem uero in eam ex <qua fit et eam in> qua fit separauit;
 53   4|              qua fit et eam in> qua fit separauit; ex qua fit, id
 54   4|           qua fit separauit; ex qua fit, id est ferrum, in qua fit,
 55   4|          fit, id est ferrum, in qua fit, id est incus. Sed haec
 56   4|              Sed haec quidem in qua fit absurde et incongrue materia
 57   4|         dicitur, sed ea sola ex qua fit, quae scilicet in substantiam
 58   4|             negamus esse eam in qua fit, sicut est et illa per quam
 59   4|          sicut est et illa per quam fit, ut ferreus malleus, id
 60   4|      aggregat. Illam autem per quam fit, ut ea per quae operamur
 61   4|           matrem uero causam in qua fit. Dicunt /417/ enim patrem
 62   4|        iuuare potest, quae scilicet fit inter negationem et affirmationem.
 63   4|  extrinsecis.~  DE LOCO A RELATIVIS~Fit autem locus a relatiuis
 64   4|    quandoque constructio idonea non fit ad conuersionem, ueluti
 65   4|             singularis numeri, quae fit circa singulos. Unde si
 66   4|      Materialem uero in eam ex <qua fit et eam in> qua fit separauit;
 67   4|              qua fit et eam in> qua fit separauit; ex qua fit, id
 68   4|           qua fit separauit; ex qua fit, id est ferrum, in qua fit,
 69   4|          fit, id est ferrum, in qua fit, id est incus. Sed haec
 70   4|              Sed haec quidem in qua fit absurde et incongrue materia
 71   4|         dicitur, sed ea sola ex qua fit, quae scilicet in substantiam
 72   4|             negamus esse eam in qua fit, sicut est et illa per quam
 73   4|          sicut est et illa per quam fit, ut ferreus malleus, id
 74   4|      aggregat. Illam autem per quam fit, ut ea per quae operamur
 75   4|           matrem uero causam in qua fit. Dicunt /417/ enim patrem
 76   4|             SUBSTANTIAE~Motus autem fit secundum substantiam, quotiens
 77   4|             prius esse incipit, dum fit nec adhuc exstitit, quomodo
 78   4|            detrimenta. Nam ex eodem fit detrimentum unde factum
 79   4|            erant partes quae intra. Fit itaque augmenti comparatio
 80   4|           quae circa idem subiectum fit per diuersa tempora, ut
 81   4|              DE MOTU SECUNDUM LOCUM~Fit autem mutatio secundum locum
 82   4|           itaque omnis causa ex qua fit, materialis est dicenda,
 83   4|         quibus pater causa per quam fit uideatur, sed falso: non
 84   4|        speciei.~Ex formali uero ita fit argumentum: 'non sunt Sirenes
 85   4|       illius quo utitur. Ab hoc ita fit argumentum:~ si bonus est
 86   4|       solent esse. Ex his autem ita fit argumentum:~ si congressus
 87   4|         quod <est> maius aut minus, fit argumentorum rationumque
 88   4|           argumentandi diuersitas. "Fit uero, inquit, haec transsumptio
 89   4|       inquit, diuisio uel negatione fit uel partitione"; negatione
 90   4|          agamus quae per negationem fit. Haec autem diuisio tunc
 91   4| affirmationem et negationem illatio fit, quae opposita sunt, locus
 92   4|            uel secundum substantiam fit uel secundum accidens.~Sunt
 93   4|             enthymema ex syllogismo fit per substractionem alicuius
 94   5|           per positionem terminorum fit consequentia; cum uero conuertitur
 95   5|           positionem terminorum non fit eonsecutio nec ulla alia
 96   5|         inhaerentiam quae per ipsam fit, det<erm>inet, nec tamen
 97   5|            quidem cum de praedicato fit subiectum et econuerso,
 98   5|            autem cum de consequenti fit antecedens, et econuerso.
 99   6|       uidetur quae inter negationem fit et affirmationem, sicut
100   6|          syllogismorum quoque firma fit contexio. Et haec quidem
101   6|        eorum, qui per destructionem fit ex prima ueniens propositione.~
102   6|             Cum autem assumptio a b fit, qui prima est extremitas,
103   6|          coniuncta, inter ea tantum fit quae medio carent, ueluti
104   6|           quae inter duas negatiuas fit, inter opposita consistit,
105   7|            secundum significationes fit, ut insequentibus apparebit.
106   7|          loco nobis tractandum est.~Fit igitur diuisio generis in
107   7|           uero in subiecta hoc modo fit diuisio: 'album aliud animatum
108   7|          mollities. Non enim aliter fit huiusmodi diuisio, nisi
109   7|      generis in species distributio fit, /539/ non solum ipsa specierum
110   7|      accidentia uocari quae in pura fit accidentia, nulli uidelicet
111   7|     praedicationem, quae nominatiuo fit, non habet id quod est integrum,
112   7|           habet praedicari ac talis fit forma constructionis: 'pars
113   7|     efficiat in qua comprehendatur.~Fit etiam totius diuisio secundum
114   7|            scilicet rationalitatem. Fit autem huiusmodi diuisio
115   7|   coniungitur. Illa enim compositio fit materialis, secundum quantitatem
116   7|      diuisionem, quae per potentias fit, separauit. Sed hi nimirum
117   7|             quae in significationes fit, agendum est.~  IN SIGNIFICATIONES~
118   7|            diuisionem quae in modos fit, pertractemus, cuius tale
119   7|        diuisio secundum quantitatem fit, generis uero distributio>
120   7|          genus uero specierum. Unde fit ut genus in posteriora distribuatur,
121   7|          esse, ut et ex hoc quaedam fit differentia diuisionum.
122   7|  constituitur significationibus. Et fit quidem diuisio totius in
123   7|             proprietatem diuisionis fit conuersio, /579/ sed cum
124   7|           alia secundum substantiam fit, quae proprie definitio
125   7|            significatio, multifarie fit determinatio. Ait enim ipse
126   7|            Sicut autem determinatio fit secundum genus in his dictionibus
127   7|             casum uero determinatio fit cum eadem <uox in eodem>
128   7|         inscriptionem, determinatio fit, ut si 'queror' aequiuocum,